Tibetan
ཅིག་བདེན་སྟོང་དུ་རྟོགས་ན། དེས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་སྟོང་དུ་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་པོ་དེས། སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་དོན་དམ་པར་བདེན་སྟོང་ཡིན་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དོན་དམ་པར་བདེན་སྟོང་མིན་པར་ཁས་ལེན་པར་ཐལ། སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དངོས་སྨྲ་བས་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་ལེན་པའི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དང་པོ་ལ། གཟུགས་བརྙན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ལས་མྱུ་གུ་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དང་དེ་གཉིས་པོ་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། དེར་ཐལ། ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་གཅིག་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ན། དེས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། ཁྱབ་པ་མི་མཚུངས་ཏེ། གཟུགས་དང་མྱུ་གུ་གཉིས་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས། སྣང་བ་ལྟར་མི་བདེན་པ་དེ་ཉིད་མཐུན་དཔེར་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་སྔ་མ་ཡང་དེའི་མཐུན་དཔེ་ཡང་དག་ཏུ་ཐལ། རྟོགས་ཡེ་ཆོས་སྐུ་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གཉིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས། དེས་སྟོང་ཡང་གདུལ་བྱའི་དོན་བྱེད་པ་མཐུན་དཔེར་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་པར་རྟོགས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྔ་མ་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མི་འཐད་ཅིང་། ཕྱི་མ་ལ་དེར་སྣང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐལ་འགྱུར་ཕྱི་མ་ལ། སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་བར། །ཞེས་པའི་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་པོ་དེས། མེ་ལྕེ་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་རང་གི་བསྲེག་བྱར་གྱུར་པའི་སྡོང་བུ་སྣུམ་ལྡན་སྲེག་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱེད་པར་ཁས་ལེན་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ལྟར་ལྟོས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་དེ། མར་མེའི་མེ་ལྕེ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་དེ་ལྟར་སྲེག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྦྱོར་བ་དེ། མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཞེས་པའི་གཞུང་གི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
Chinese
如果通达一法是真空的，那么由它所成立的一切法都必须通达为空性，因为：一物即是万物之自性。因为如此宣说。另外，“于不可言说之事物”的先立宗者说，三身是胜义中是真空的，而大乘的修道在胜义中不是真空的，应当承认这个结论。因为这个论式是那个论典的意义论式。如果承认，那么实事论者也应当如此承认。因为想要承认这个结论。不能承认，因为如果是这样，那么就遍及于承认识是真实成立的。如是说。最初，影像法，你从一异离的理由来成立苗芽非真实，不是正确的相似例子，应当是这样。因为你和它二者在证悟无我方面没有难易的差别。承认这个理由，因为是这样。如果以量成立的一法通达为非真实，那么由它所成立的一切法都必须通达为非真实。他说：周遍不相同，因为色和苗芽二者，如显现般在通达非真实方面有难易的差别。因为如显现般不真实的那本身被作为相似的例子。那么，前者也应当是它的正确相似例子。因为证悟法身和修道大乘二者在以二取为空方面有难易的差别。因为即使是空性，也作为调伏有情之义的相似例子。因为那二者在以二取为空方面有难易的差别，因为前者显现为二取是不合理的，而后者显现为二取是存在的。在后面的推论中，“心由前者至菩提”，的先立宗者说，火焰前后互相观待而焚烧自己所要焚烧的油性树木，和大乘的发心刹那前后互相观待而不生起佛陀的智慧，应当承认这个结论。因为大乘的发心如是观待而生起佛陀的智慧，如同灯焰刹那前后互相观待而如是焚烧一样，这个论式是“以灯为例的方式”的论典的意义论式。
English
If one understands one thing to be truly empty, then all things established by it must be understood to be truly empty, because: One thing is the nature of all things. Because it is said so. Furthermore, the proponent who says "inexpressible things" says that the three bodies are truly empty in the ultimate sense, and that the Mahayana path of meditation is not truly empty in the ultimate sense, and this conclusion should be admitted. Because that syllogism is the meaning syllogism of that text. If you admit it, then the realist should also admit it. Because you want to admit that conclusion. It cannot be admitted, because if it is, then it pervades the admission that consciousness is truly established. So it is said. First, the image, you are not a correct similar example of proving that a sprout is not truly existent from the reason of being separate from one and many, it should be so. Because there is no difference between you and it in terms of the difficulty of realizing selflessness. The reason is admitted, because it is so. If one dharma established by valid cognition is understood to be non-truly existent, then all dharmas established by it must be understood to be non-truly existent. He says: The pervasion is not the same, because there is a difference in the difficulty of understanding the non-true existence of form and sprout as they appear. Because that which is not true as it appears is taken as a similar example. Then, the former should also be its correct similar example. Because there is a difference in the difficulty of understanding the emptiness of the two graspers of Dharmakaya and the Mahayana path of meditation. Because even if it is emptiness, it is taken as a similar example of doing the meaning of those to be tamed. Because there is a difference in the difficulty of understanding the emptiness of the two graspers of those two, because it is unreasonable for the former to appear as two graspers, and the latter has the appearance of it. In the latter inference, the proponent who says, "The mind is enlightened by the former," says that the flame burns the oily tree that has become its fuel by looking at each other before and after, and the generation of Mahayana mind does not generate the wisdom of the Buddha by looking at each other before and after, and this conclusion should be admitted. Because the generation of Mahayana mind generates the wisdom of the Buddha by looking at it in this way, just as the flame of a lamp burns in this way by looking at each other before and after, this syllogism is the meaning syllogism of the text "in the manner of the example of a lamp."
Tibetan
ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱེད་པར་ཁས་ལེན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ན་དེ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་དེ་མི་སྐྱེད་པར་ཁས་ལེན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དབུ་མ་པ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་པ། །ཞེས་པ་དང་། མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་མས་ཀྱང་མི་སྐྱེད། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མས་ཀྱང་མི་སྐྱེད། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པས་ཀྱང་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོགས་པ་བཀོད་པ་མི་འཐད་དེ། འོ་ན་དེས་དེ་སྐྱེད་ཚུལ་ལ་དེའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིས་དེ་བསྐྱེད་པ་སོགས་གསུམ་པོ་དེར་ངེས་སམ་མ་ངེས། དང་པོ་ལྟར་ན། དེས་དེ་སྐྱེད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེས་དེ་སྐྱེད་ཚུལ་ལ་དེར་ངེས་པ་གང་ཞིག དེ་གསུམ་གང་གིས་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྐྱེད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྐྱེད་ཚུལ་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ལ་མཁས་པ་མིན་པར་ཐལ། དེས་དེ་སྐྱེད་པའི་མཐའ་མ་ཆོད་པའི་དོགས་པ་བཀོད་ནས་ལན་བཏབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རེ་རེས་ཀྱང་དེ་མི་སྐྱེད། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཅིག་ཆར་དུ་འབྱུང་བར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བས་ཀྱང་དེ་མི་སྐྱེད། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པས་ཀྱང་དེ་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ལ་རེད་མདའ་བ་ན་རེ། དེས་དེ་བསྐྱེད་ཚུལ་ལ་དེའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེས་དེ་སྐྱེད་པ་སོགས་གསུམ་པོ་དེར་མཐའ་ཆོད་དམ་མ་ཆོད་ཅེས་དྲིས་ནས་སྔ་མ་བཞིན་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལ་སྐྱོན་འདི་ལྟར་གནས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྐྱེད་ནུས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་ལུགས་སུ་ཁས་ལེན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེས་དེ་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་མཐའ་གསུམ་དུ་བརྟགས་པའི་མཐའ་ཕྱི་མ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས།
Chinese
遍（是遍），承许。如果这样认为，那么，如果有人承许大乘发心每一个刹那单独不能产生佛的智慧，那么就必须推出，那个人承许刹那先后互相观待也不能产生佛的智慧。因为是所许的缘故。如果这样认为，中观宗，是所立宗。因为，（经文中说）“心由前者而觉悟”，以及“以灯为例的方式”。在这些情况下，有些人提出这样的疑问：大乘道次第的发心，你不能产生无上菩提，因为你的前一刹那也不能产生，你的后一刹那也不能产生，你的前后刹那互相聚集在一起也不能产生。提出这样的疑问是不合理的。那么，它产生它的方式，它的前后刹那产生它等这三种情况是确定的还是不确定的？如果按照第一种情况，那么它产生它是不合理的，它产生它的方式，对那三种情况有什么确定的呢？因为那三种情况中的任何一种都不能成立产生无上菩提。如果按照后一种情况，那么论师僧格桑布，对于以大乘发心产生无上菩提的方式的疑问，是不善巧的，因为他提出了它产生它的边际没有确定的疑问并作了回答。还有些人说：大乘道次第相续的发心，你不能产生无上菩提，因为你的每一个前后刹那都不能产生它，你的前后刹那同时产生，一起产生也不能产生它，你的前后刹那依次产生，聚集在一起也不能产生它。对此，雷达瓦说：它产生它的方式，它的每一个刹那产生它等这三种情况是确定的还是不确定的？这样提问后，像前面一样进行了陈述。此外，这方面还存在这样的过失：大乘发心刹那先后依次产生，聚集在一起能够产生无上菩提，你必须在论师的自宗中承许，因为你是以它产生它的方式，在三种边际中进行观察的最后一种边际。这是周遍的，因为《大疏》中说。
English
The pervader (is pervasive), it is accepted. If it is thought so, then, if someone accepts that each moment of the Mahayana mind of enlightenment alone cannot generate the wisdom of the Buddha, then it must be deduced that that person accepts that the preceding and subsequent moments, in mutual dependence, cannot generate it either. Because it is what is accepted. If it is thought so, the Madhyamika, is the thesis. Because, (as stated in the scriptures) "The mind is enlightened by the former," and "In the manner of the example of the lamp." In these cases, some people raise the following question: The mind of enlightenment on the Mahayana path of meditation, you cannot generate unsurpassed Bodhi, because your previous moment cannot generate it, your subsequent moment cannot generate it, and your preceding and subsequent moments gathered together cannot generate it. Raising such a question is unreasonable. Then, in the way it generates it, are the three situations, such as its preceding and subsequent moments generating it, definite or indefinite? If according to the first situation, then it is unreasonable for it to generate it, what is definite about those three situations in the way it generates it? Because none of those three situations can establish the generation of unsurpassed Bodhi. If according to the latter situation, then the master Simhabhadra is not skilled in meeting the question of how the Mahayana mind of enlightenment generates unsurpassed Bodhi, because he raised the question of the edge of it generating it not being definite and answered it. Some people also say: The mind of enlightenment in the continuum of the Mahayana path of meditation, you cannot generate unsurpassed Bodhi, because each of your preceding and subsequent moments cannot generate it, your preceding and subsequent moments occurring simultaneously, occurring together cannot generate it, and your preceding and subsequent moments occurring sequentially, gathered together cannot generate it. To this, Redawa says: In the way it generates it, are the three situations, such as each of its moments generating it, definite or indefinite? After asking this question, he stated it as before. Furthermore, there is such a fault in this: The Mahayana mind of enlightenment, with its moments occurring sequentially, gathered together, is capable of generating unsurpassed Bodhi, you must accept in the master's own system, because you are the last edge of observing in the three edges in the way it generates it. This is pervasive, because it is said in the Great Commentary.