Tibetan
་དོན་ནི། ད་ལྟ་ཐེག་ཆེན་གྱི་བསམ་སྦྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་གནས་བཞིན་པ་ཡིན་པ་ལ། ཐེག་དམན་གྱི་བསམ་སྦྱོར་སྐད་ཅིག་གིས་ཀྱང་བར་མ་ཆོད་པར་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་ལ། བསམ་པས་དང་། སྦྱོར་བས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ནི་ད་ལྟ་རང་ཉིད་ཐེག་ཆེན་གྱི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་གནས་བཞིན་པ་ཡིན་པ་ལ། ཐེག་དམན་གྱི་བསམ་པས་བར་དུ་ཆོད་པ་དང་། ད་ལྟ་རང་ཉིད་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་གནས་བཞིན་པ་ཡིན་པ་ལ། ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་དུ་འཇུག་སྲིད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའང་སྐབས་འདིར་ནི་བསམ་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ནི་མིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡིན་ན་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པས་ཁྱབ་པ་གང་ཞིག འདིར་བསྟན་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དེ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟགས་ཕྱི་མ་དེ་མིན་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་ན་འདིར་བསྟན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དེ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ད་ལྟ་རང་ཉིད་ཐེག་ཆེན་གྱི་བསམ་སྦྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་གནས་བཞིན་པ་ཡིན་པ་ལ། ཐེག་དམན་གྱི་བསམ་སྦྱོར་སྐད་ཅིག་གིས་ཀྱང་བར་མ་ཆོད་པར་སངས་རྒྱ་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དོན་ངོས་འཛིན་ལ་སོང་། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། མ་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཐོབ་ནས་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བསམ་པས་བར་དུ་ཆོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡིན་ན་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། འདོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀས་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མིན་པའམ་ཡིན་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་འདིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱིས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་མི་འཇུག་པ་སྟེ། གཙོ་བོ་ནི་སྦྱོར་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྟགས་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱད་པ་ལ། ཁ་ཅིག སྤྱིར་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། སྔ་མ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དེ། དེ་ལྟ་མིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་སོ་སོ་རང་གི
Chinese
意思是，现在安住于大乘的圆满思行中，不会被小乘的思行哪怕一瞬间中断，从而成佛。与此相反，从思和行两个方面退转。前者是指现在自己安住于大乘的圆满思想中，却被小乘的思想中断；或者现在自己安住于大乘的圆满行持中，却有可能进入小乘的道。这里是通过思想来成立不退转，而不是通过行持。如果大乘加行道者，就一定是通过行持不退转吗？这里所说的是退转会到七地以下，是这样吗？后一个理由不成立。如果获得大乘加行道的菩萨，就一定是这里所说的不退转。如果不成立，原因是，如果是那样，现在自己安住于大乘的圆满思行中，就不会被小乘的思行哪怕一瞬间中断，从而成佛。这个遍及关系在于不退转的意义的认识上。如果不成立，原因是，如果是那样，就一定是通过行持不退转。对此，有人说：不遍及，因为获得之后，有可能被只为自己利益着想的思想中断。如果大乘加行道者，就不是通过思行二者不退转，因为有以思想的力量退转的加行道菩萨。理由遍及是承认的，不能这样认为，因为没有思行二者都退转的加行道菩萨。第二，理由所要成立的，无论是不是要成立，这里的“不退转的群体”的“不退转”是指不以思行二者进入低劣的菩提，主要是指行持不退转。第三，分析理由的意义。有些人认为，一般有入定和出定两种，前者不可能成为不退转的标志，如果那样，瑜伽士的相续中各自
English
The meaning is that, now abiding in the perfect thought and conduct of the Mahayana, one will attain Buddhahood without being interrupted even for a moment by the thought and conduct of the Hinayana. Conversely, there are two aspects of turning back: through thought and through conduct. The former refers to being currently abiding in the perfect thought of the Mahayana, but being interrupted by the thought of the Hinayana; or currently abiding in the perfect conduct of the Mahayana, but possibly entering the path of the Hinayana. Here, it is to establish non-retrogression through thought, not through conduct. If one is a Mahayana practitioner on the path of application, is it necessarily the case that one does not regress through conduct? Is it said here that regression goes to the seventh ground and below? The latter reason is not valid. If one is a Bodhisattva who has attained the Mahayana path of application, then one must be the non-regressor mentioned here. If it is not established, the reason is that if that is the case, then one is currently abiding in the perfect thought and conduct of the Mahayana, and will not be interrupted even for a moment by the thought and conduct of the Hinayana, thus attaining Buddhahood. This pervasiveness lies in the recognition of the meaning of non-retrogression. If it is not established, the reason is that if that is the case, then one will certainly not regress through conduct. To this, some say: It is not pervasive, because after obtaining it, it is possible to be interrupted by the thought of considering only one's own benefit. If one is a Mahayana practitioner on the path of application, then it is not the case that one does not regress through both thought and conduct, because there are Bodhisattvas on the path of application who regress by the power of thought. The reason for the pervasiveness is acknowledged, but one cannot think so, because there are no Bodhisattvas on the path of application who regress through both thought and conduct. Secondly, whether or not the reason is to be established, the "non-regression" in the phrase "group of non-regressors" here refers to not entering into inferior Bodhi through both thought and conduct, mainly referring to non-regression through conduct. Thirdly, analyzing the meaning of the reason. Some argue that in general there are two types: meditative equipoise and subsequent attainment. The former cannot become a sign of non-regression, because if that were the case, in the continuum of yogis, each
Tibetan
་རིག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན་ཞེས་ཆེད་དུ་གཏད་པའི་དགག་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་མཁྱེན་པ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ངོར་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དེ། མཉམ་གཞག་གི་རྟོགས་པ་དང་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་མཉམ་གཞག་གི་རྟོགས་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་དེ་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དྲོད་ཀྱི་རྟགས་བཅུ་གཅིག རྩེ་མོའི་རྟགས་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྡོམ་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ། རེ་རེ་བ་དེར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཟེར་ན། སྔ་མ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་མ་མིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལའང་ཐེ་ཚོམ་ཟད་པ་དང་། མི་དལ་ཟད་པ་དང་། རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། འོ་ན་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པའི་རྟགས་ལས་མཉམ་གཞག་གི་རྟོགས་པ་དཔོག མཉམ་གཞག་གི་རྟོགས་པའི་རྟགས་ལས་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་དཔོག་པ་ཞིག་མེད་པར་ཐལ། མཉམ་གཞག་གཞན་ངོར་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བ་ཞིག་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པས་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པའི་རྟགས་ལས་རང་ལས་རྟོགས་པ་དམའ་བའི་གང་ཟག་གིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་མཉམ་གཞག་དཔོག་པ་ཡོད་པ་གང་ཞིག དེ་རང་ལས་རྟོགས་པ་དམའ་བའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་མཉམ་གཞག་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རྟགས་ལས་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ལ་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་པ་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་སོགས་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་པ་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས། མཉམ་གཞག་ལ་གནས་པའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་པ་ཕྱིར་ལྡོག་མི་ལྡོག་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་གང་ཟག་ཅིག་སྲིད་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་པ་དབང་འབྲིང་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ན་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། དྲོད་ཀྱི་རྟགས་བཅུ་གཅིག་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྡོམ་པ་དྲོད་ལ་གནས་པའི་སེམས་དཔའ་དབང་རྣོན་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་མིན་པར་ཐལ།
Chinese
因为会出现专门针对“智慧的刹那如何成为使他人相信的特征”的驳斥。后得的智慧也不可能成为他人眼中的论证，因为与等持的证悟具有相同的理由，因为（经中）说“在一切时分证悟，并且完全一致”。因此，只有后得的身语行为才能成为论证，因为这不会与等持的证悟相混淆，也不会与不退转于圆满菩提相混淆。那么，将十一个暖相、六个顶相等等集中在一起，会成为论证吗？如果说每一个都会成为论证，那么前者是，后者不是，因为声闻阿罗汉也有疑惑断尽、无暇断尽、恒常梵行、生活完全清净等等。那么，从后得身语行为的标志来推断等持的证悟，从等持的证悟的标志来推断不退转于圆满菩提，这二者是不存在的，因为等持不可能成为他人眼中的论证。不能这样认为，因为菩萨见道者可以通过后得身语行为的标志，让不如自己证悟的人推断出大乘的见道等持。因为不如自己证悟的人的相续中，存在着证悟大乘见道等持的量，因为从那个标志必须能够证悟到那个人相续中的大乘见道者不退转于圆满菩提。此外，具有与色等之想颠倒等后得身语行为特殊性的的大乘见道者，必定不退转于圆满菩提。可能会有安住于等持的大乘见道者，对是否退转产生怀疑的情况。如果大乘见道者中根者不退转于圆满菩提的论证必须是后得身语行为。承许宗法。将十一个暖相集中在一起，不是证明安住于暖位的利根菩萨不退转于圆满菩提的标志。
English
Because there will be refutations specifically directed at how moments of wisdom become characteristics that make others believe. Subsequent cognitions also cannot become proofs in the eyes of others, because they have the same reason as meditative realization, because it is said, "Realization at all times, and complete agreement." Therefore, only the actions of body and speech in the subsequent state can become proofs, because they are not confused with meditative realization, and they are not confused with non-regression from complete enlightenment. So, does the collection of eleven signs of heat, six signs of the peak, and so on, become a proof? If you say that each one becomes a proof, then the former is, but the latter is not, because even a Hearer Arhat has exhausted doubts, exhausted non-leisure, always practices celibacy, and has a completely pure life, and so on. Then, it follows that there is no inference of meditative realization from the signs of actions of body and speech in the subsequent state, and no inference of non-regression from complete enlightenment from the signs of meditative realization, because meditative realization cannot become a proof in the eyes of others. It is not possible to accept this, because a Bodhisattva on the path of seeing can, through the signs of actions of body and speech in the subsequent state, have someone with lower realization than themselves infer the meditative realization of the Great Vehicle's path of seeing. Because in the mind-stream of someone with lower realization than themselves, there is a valid cognition that realizes the meditative realization of the Great Vehicle's path of seeing, because from that sign, it must be possible to realize that the Great Vehicle path of seeing in that person's mind-stream does not regress from complete enlightenment. Furthermore, a Great Vehicle path of seeing who possesses the special characteristics of actions of body and speech in the subsequent state, such as the reversal of the perception of form, etc., is definitely non-regressing from complete enlightenment. It follows that there could be someone who dwells in meditative equipoise, a Great Vehicle path of seeing, who has doubts about whether they will regress or not. If the proof that a Great Vehicle path of seeing of middling faculty does not regress from complete enlightenment must be actions of body and speech in the subsequent state. The sign is accepted. The collection of the eleven signs of heat is not a sign that proves that a Bodhisattva of sharp faculty who dwells in heat does not regress from complete enlightenment.