Tibetan
མིན་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། གཞུང་འདི་རྣམས་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་ཁ་ཅིག་གིའོ་ཞེས་པ་དང་། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་བཞེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་དཔོན་རང་ལུགས་ཀྱི་ལམ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པ་ཁོ་ནར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག སྐབས་གཉིས་པར་བཤད་པའི་མཐོང་ལམ་རྩོད་སྤོང་གི་གཞུང་དེའང་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་གཞུང་མིན་པར་ཐལ། དེའི་སྐབས་སུ་གཞན་དག་ན་རེ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་སྒྲིག་ཟེར་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་རང་ལུགས་ལ་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པར་མ་བཤད་པར་ཐལ། སློབ་དཔོན་རང་ལུགས་ལ་མཐོང་ལམ་ལ་རྣམ་པ་མེད་པར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། ཡང་ཁ་ཅིག རང་གིས་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ནང་དུ་གཞན་གྱི་འདོད་པ་བརྗོད་ནས་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པ་ནི་མི་མཁས་པ་ཡིན་པས། འདི་གཞན་གྱི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་སློབ་དཔོན་མི་མཁས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དེ་ཡང་མི་མཁས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དེས་རང་གིས་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་ནང་དུ་ཁ་ཅིག་ཤིན་དུ་སྦྱངས་པ་བཏང་སྙོམས་པ་ཞེས་བརྗོད་ནས་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མ་མཛད་འདུག་པའི་ཕྱིར། དགག་སྒྲུབ་དོན་ལ་མ་བྱས་པར་ནི་མི་འགྲུབ་སྟེ། ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནས་གཟུང་སྟེ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་གང་ཟག་ངོས་གཟུང་བ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པའི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་ནས་འཇོག་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པར་ངེས་པའི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་དབང་རྣོན་དེས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། དེ་ན་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པར་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ། དེ་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྟུལ་དང་དབང་འབྲིང་གིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་མ་ཐོབ་པ་དེ་མི་
Chinese
并非如此。在《释论》中说：“这些论著的末尾，有的说是某些人的”，以及“像那样的分别念是”等等的末尾，说“以前的论师们是这样认为的”。而且，论师自宗的三道次第的一切安立，都只说是三道的自性。第三，某些人说，第二品中所说的见道诤论的论著也不是论师的自宗，因为在那时出现了“其他人说”。如果说周遍成立，那是不相符的，因为论师自宗没有说三道是自性。因为论师自宗没有开示见道没有相状。周遍承许。又有些人说，自己在所著的论典中，如果陈述他人的观点而不作任何破立，那就是不聪明的人。如果这是陈述他人的观点，那么论师就会变成不聪明的人。如果这样说，那么论师世亲也成了不聪明的人了，因为他在自己所著的论典《俱舍论》中，说了“有些人精进修习而舍弃”，却没有作任何破立。不做破立在意义上是不成立的，因为说了三道是自性。从决择支分开始。在那个时候进行边际观察时，有以不退转之相所表示的补特伽罗的认定，以及不退转之相的自性之决定这两个方面。在第一个方面中，有破和立两个方面。第一个方面是，有些人认为，获得不退转之相的最低限度界限安立在大乘加行道是不合理的，因为必定能不被其他乘所间隔而获得圆满菩提的大乘资粮道钝根者获得了不退转之相，因为他以种性的力量获得了不退转之相。而且，大乘资粮道的阶段没有像金贤那样发菩提心也是不合理的，而且那时没有必定能不被其他乘所间隔而获得圆满菩提也是不合理的，因为那时没有获得不退转之相。此外，菩萨加行道的利根者和中根者没有获得不退转之相，那是不
English
It is not so. In the Great Commentary, it says, "At the end of these treatises, some say 'it is of some people'," and at the end of "such kinds of discriminations are" etc., it says, "the previous teachers thought so." Moreover, all the establishments of the three paths of the teacher's own system are only said to be the nature of the three paths. Third, some say that the treatise on the debate and refutation of the path of seeing, which is said in the second chapter, is also not the teacher's own system, because at that time it appears as "others say." If you say that the pervasion is established, it is not consistent, because the teacher's own system does not say that the three paths are the nature. Because the teacher's own system does not show that the path of seeing has no characteristics. The pervasion is accepted. Also, some say that if one states the views of others in one's own treatise without making any refutation or establishment, then one is not a wise person. If this is stating the views of others, then the teacher will become an unwise person. If you say so, then the teacher Vasubandhu also became an unwise person, because in his own treatise, the Abhidharmakosha, he said, "Some people diligently practice and abandon," but he did not make any refutation or establishment. Not making refutation or establishment is not established in meaning, because it is said that the three paths are the nature. Starting from the limbs of ascertainment. When examining the extremes at that time, there are two aspects: the identification of the individual indicated by the sign of non-retrogression, and the determination of the nature of the sign of non-retrogression. In the first aspect, there are two aspects: refutation and establishment. The first aspect is that some people think that it is unreasonable to establish the minimum limit of obtaining the sign of non-retrogression on the Mahayana path of joining, because the sharp-witted Mahayana accumulation path practitioner who is certain to attain complete enlightenment without being interrupted by other vehicles has obtained the sign of non-retrogression, because he has obtained the sign of non-retrogression by the power of his lineage. Moreover, it is unreasonable that there is no generation of bodhicitta like gold in the stage of the Mahayana accumulation path, and it is unreasonable that there is no certainty of attaining complete enlightenment without being interrupted by other vehicles at that time, because there is no obtaining of the sign of non-retrogression at that time. Furthermore, it is not
Tibetan
འཐད་པར་ཐལ། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡིན་ན་དེ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་ཕྱི་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་ཐེག་པ་གཞན་དུ་མི་ལྟུང་བར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཟེར་རོ། །ཐལ་བ་དང་པོ་ལ། རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེའི་རྟགས་ཐོབ་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཐོབ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་སུ་ཐལ། གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པའང་ཡིན། བྱང་སེམས་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་ཐལ། སྐད་ཅིག་མའང་ཡིན། སྦྱོར་བའང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བ་གཉིས་པ་ལ། ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་ན་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་ན་ས་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཡིན་ན་འདུན་ལྡན་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ་ལོ། །ཐལ་བ་གསུམ་པ་ལ། ལམ་མ་ཞུགས་ན་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ངེས་པའི་གང་ཟག་མེད་པར་ཐལ། དེ་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ངེས་པའི་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པའི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བ་བཞི་པ་ལ། རྩེ་སྦྱོར་ཐོབ་ན་དེས་རྟགས་བཅུ་གཉིས་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་ཐོབ་ན་མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་སྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། དེ་ཐོབ་ན་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ནའང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་དགའ་བའི་སེམས་མི་སྐྱེད་པ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་
Chinese
承许。如果菩萨是加行道者，则周遍于获得它，因为如果是那样，内外的善知识二者会完全摄持而不堕入其他乘。又，如果是那样，则周遍于获得不退转的征相，因为如果是那样，则周遍于不被其他乘中断而获得圆满菩提。如是说。第一个太过：如果以种姓力不退转的菩萨，则必须是不退转的菩萨，因为如果获得它的征相，则周遍于获得不退转的征相。承许宗法。如果承认，则以种姓力成为不退转的僧众，因为是那个承认的缘故。不能承认，因为没有获得过大乘的加行道。对此，有些人说：彼法，成为不退转的菩萨，也是从暂时无上圆满菩提不退转而决定的，因为是菩萨也是相同的所依故。如果这样说，菩萨的加行道法，成为刹那的加行，因为也是刹那，也是加行之故。第二个太过：如果安住于资粮道中品的菩萨，则不周遍于获得如妙金般的发心，因为如果是那样，则不周遍于获得不退转的征相。如果承认，如果安住于资粮道小品的菩萨，则不周遍于获得如地般的发心，因为是那个承认的缘故。如果承认，如果是那样，则不周遍于获得具欲发心。第三个太过：如果没有入道者，则没有不被其他乘中断而决定获得无上菩提的补特伽罗，因为那时没有获得不退转的征相之故。不能承认，因为有不被其他乘中断而决定获得无上菩提的菩萨资粮道者的真实因，成为没有入道的补特伽罗之故。第四个太过：如果获得顶加行，则周遍于获得它的十二征相，因为如果获得它，则周遍于获得摄集三智修习极度的有情瑜伽之故。承认周遍。如果承认，如果获得它，则周遍于即使在梦境中也不生起喜欢声闻和独觉地的心的获得，因为是那个承认的缘故。
English
It is accepted. If a Bodhisattva is on the path of joining, then it is pervasive that they have attained it, because if that is the case, then the two spiritual friends, internal and external, will completely hold them without falling into other vehicles. Also, if that is the case, then it is pervasive that they have attained the sign of non-retrogression, because if that is the case, then it is pervasive that they will attain complete enlightenment without being interrupted by other vehicles. So it is said. First overstatement: If a Bodhisattva who does not regress due to the power of lineage, then they must be a Bodhisattva who does not regress, because if they attain its sign, then it is pervasive that they attain the sign of non-retrogression. The sign is accepted. If you accept, then it becomes a Sangha that does not regress due to the power of lineage, because that is why it is accepted. It cannot be accepted, because they have not experienced attaining the path of joining of the Great Vehicle. Some say about that: That dharma, it becomes a Bodhisattva who does not regress, and it is also certain not to regress from the ultimate perfect enlightenment temporarily, because it is a common basis for being a Bodhisattva. If you say that, the path of joining of a Bodhisattva, it becomes a momentary joining, because it is also momentary, and it is also joining. Second overstatement: If a Bodhisattva who abides on the middle path of accumulation, then it is not pervasive that they have attained the mind of enlightenment like fine gold, because if that is the case, then it is not pervasive that they have attained the sign of non-retrogression. If you accept, if a Bodhisattva who abides on the small path of accumulation, then it is not pervasive that they have attained the mind of enlightenment like earth, because that is why it is accepted. If you accept, if that is the case, then it is not pervasive that they have attained the mind of aspiration. Third overstatement: If there is no one who has entered the path, then there is no person who is certain to attain unsurpassed enlightenment without being interrupted by other vehicles, because at that time there is no attainment of the sign of non-retrogression. It cannot be accepted, because there is a person who has not entered the path who has become the actual cause of a Bodhisattva on the path of accumulation who is certain to attain unsurpassed enlightenment without being interrupted by other vehicles. Fourth overstatement: If you attain the peak joining, then it is pervasive that you attain its twelve signs, because if you attain it, then it is pervasive that you attain the yoga of a sentient being who has gathered the three knowledges and whose meditation has become extreme. The pervasiveness is accepted. If you accept, if you attain it, then it is pervasive that you attain not generating a mind that delights in the grounds of Hearers and Solitary Buddhas even in the state of dreams, because that is why it is accepted.