Tibetan
་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་ཅེས་ཟེར་རོ། །འཆད་ཚུལ་གསུམ་པ་ནི། གདན་འབྲི་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་གནས་པ་ཁ་ཅིག སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་འདི་རྣམས་ལམ་གསུམ་བཏགས་པ་བར་སྟོན་པའི་ཆེད་དུ་བཀོད་པའང་མིན། སྐབས་དང་པོ་དྲུག་ཏུ་ལམ་གསུམ་ལན་དྲུག་བསྟན་པ་ནི་ཟློས་སྐྱོན་སྤོང་བའི་ཆེད་དུ་བཀོད་པའང་མིན་ཏེ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྐྱང་པར་སྨྲ་བའི་དོགས་པ་ཟློག་པའི་ཆེད་དུ་བཀོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྐྱང་པར་སྨྲ་བའི་དོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ། དེ་ཇི་ལྟར་དུ་འགོག་ཅེ་ན། དང་པོ་ནི། རྒྱན་གྱི་བརྗོད་བྱར་གྱུར་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པོ་འདི་ཚོགས་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་སའི་བར་རིམ་བཞིན་སྒོམ་སྟེ་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་སྦྱོར་ཁོ་ན་དང་། ལམ་ཤེས་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ས་དང་པོ་ནས་དྲུག་པའི་བར་ཁོ་ན་དང་། གཞི་ཤེས་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ས་བདུན་པ་ཁོ་ན་དང་། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་དེ་ཐམས་ཅད་ས་བརྒྱད་པ་ཁོ་ན་དང་། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་དེ་ཐམས་ཅད་ས་དགུ་པ་དང་བཅུ་པའི་དཀྱིལ་སྟོད་ཁོ་ན་དང་། མཐར་གྱིས་པའི་དེ་ཐམས་ཅད་ས་བཅུ་པའི་དཀྱིལ་སྨད་ཁོ་ན་དང་། སྐད་ཅིག་མི་སྦྱོར་བའི་དེ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་མཐའ་ཁོ་ནར་སྒོམ། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུའི་དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དོགས་པ་འགོག་པའི་ཚུལ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྐབས་སུ་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་རང་མིང་ནས་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་སྦྱོར་ཁོ་ནར་ཅིག་ཅར་སྐྱེའམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དགག་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་དགག་ནུས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉན་རང་གི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཟག་པ་མེད་པ་ཆུང་ངུ་སྦྱོར་ལམ། འབྲིང་མཐོང་ལམ། ཆེན་པོ་སྒོམ་ལམ་གསུམ་རིམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་གཞི་ཤེས་དང་ལམ་ཤེས་ལའང་རིགས་འགྲེ། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་ལམ་གསུམ་རང་མིང་གིས་ཐ་སྙད་དུ་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་ས་བརྒྱད་པ་ཁོ་ནར་ཅིག་ཆར་སྐྱེའམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དགག་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་དགག་ནུས་ཏེ། དེ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉན་རང་གི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཞེས་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་སྦྱར། དེས་རྩེ་སྦྱོར་དང་མཐར་གྱིས་བའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་ལའང་འགྲེ། དེས་ན་འདིར་བསྟན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ནི་དག་སའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མི་བྱེད་པར་ཉན་རང་གི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ཙམ་ལ་བྱེད་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཟག་པ་མེད་པའང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཟག་པ་མེད་པ་ཙམ་དང་། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའང་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ཡང་དག་སའི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་ངུ་། འབྲིང་། ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་མི་བྱེད་པར་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལ་བྱེད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ལུགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། སྐབས་ལྔ་པར་བསྟན་པའི་མཐོང་སྤང་རྟོགས་པ་རྣམས་ས་བཅུ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་སྤོང་བར་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་བཞེད་དོ་ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་གཞུང་ཡིན་ནམ་མིན། མིན་ན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཞེས་སོགས་ཐད་ཀྱི་འགྲེལ་ཆེན་གྱི་གཞུང་རྣམས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་གཞུང་མིན་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡིན་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་སྐབས་ལྔ་པར་བཤད་པའི་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དེ་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་མིན་པར་ཐལ། དེའི་ལུགས་ལ་དེར་བཤད་པའི་མཐོང་སྤང་རྟོགས་པ་དེ་མཐོང་སྤང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསལ་བ་དངོས། རྟགས་ཁས་བླངས། དེར་ཐལ། དེའི་ལུགས་ལ་དེ་སྒོམ་སྤང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞུང་དེ་དེའི་རང་གཞུང་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་ལམ་གསུམ་བསྟན་པས་ས་བརྒྱད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་ངུ་། འབྲིང་། ཆེན་པོ་གསུམ་ཅིག་ཆར་དུ་སྐྱེའམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་འགོག་ནུས། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་དེ་བསྟན་པས་དེ་འགོག་མི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ལམ་གསུམ་པོ་དེ་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པར་མཚུངས་པ་གང་ཞིག ས་བརྒྱད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་ལམ་གསུམ་གྱི་བཏགས་ནས་བསྟན་པ་མིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ལུགས་གཉིས་པ་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དེས་སྐབས་དང་པོ་དྲུག་ཏུ་བསྟན་པའི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་རྣམས་ལ་ཟློས་སྐྱོན
Chinese
据说，这与成为一位论师并不矛盾。第三种解释是：有些位于格当（gDan）和哲蚌（'Bras）之间的人说，导师的这些论著并非为了展示三种道次第而撰写，在最初的六个章节中六次展示三种道，也不是为了避免重复的过失而撰写，而是为了消除那些只说现观的疑虑而撰写。那么，只说现观的疑虑是什么样的？如何消除它呢？首先是：作为《现观庄严论》所表达内容的这八个现观，是从资粮道到成佛之间依次修习的，即代表一切遍智的现观全部是资粮道和加行道，代表道智的现观全部是从第一地到第六地之间，代表基智的现观全部是第七地，代表圆满次第的现观全部是第八地，代表顶加行的现观全部是第九地和第十地的上半部分，代表渐次的现观全部是第十地的下半部分，代表刹那不住加行的现观全部是在有学道的最后阶段修习，果位法身的现观全部是在成佛的阶段出现。第二种消除这种疑虑的方式是：在遍智的章节中，以其自身的名义提及加行道、见道和修道，这是有必要的，因为是为了消除认为代表遍智的现观全部在资粮道和加行道中同时产生的疑虑。之所以能够这样消除，是因为在代表遍智的章节中，以各种方式，从声闻和独觉的道中超胜的道所包含的，其自性为无有贪欲等烦恼的智慧，小者为加行道，中者为见道，大者为修道，这三种是依次产生的。通过这种方式，也可以类推基智和道智。在圆满次第的章节中，以其自身的名义提及三种道，这是有必要的，因为是为了消除认为代表圆满次第的现观全部在第八地同时产生的疑虑。之所以能够这样消除
English
It is said that this does not contradict being a logician. The third explanation is: Some who are located between Ganden (gDan) and Drepung ('Bras) say that these treatises of the teacher were not written to show the three paths, and the six presentations of the three paths in the first six chapters were not written to avoid the fault of repetition, but to dispel the doubts of those who only speak of Abhisamaya. So, what kind of doubts do those who only speak of Abhisamaya have? How are they eliminated? First, these eight Abhisamayas, which are the subject matter of the Ornament, are practiced sequentially from the path of accumulation to Buddhahood, that is, all the Abhisamayas that represent omniscience are only the path of accumulation and the path of application, all the Abhisamayas that represent the path of knowledge are only from the first to the sixth bhumis, all the Abhisamayas that represent the ground of knowledge are only the seventh bhumi, all the Abhisamayas that represent the complete application are only the eighth bhumi, all the Abhisamayas that represent the peak application are only the upper half of the ninth and tenth bhumis, all the Abhisamayas that represent the gradual are only the lower half of the tenth bhumi, and all the Abhisamayas that represent the momentary non-application are practiced only at the end of the path of learning, and all the Abhisamayas of the resultant Dharmakaya appear only at the stage of Buddhahood. The second way to eliminate such doubts is: In the chapter on omniscience, it is necessary to mention the three paths of application, seeing, and cultivation by their own names, because it is to eliminate the doubt that all the Abhisamayas that represent omniscience arise simultaneously only in the path of accumulation and the path of application. It can be eliminated in this way because in the chapter representing omniscience, in all ways, the wisdom included in the path that surpasses the path of the Hearers and Solitary Realizers, whose nature is without defilements such as desire, the small is the path of application, the medium is the path of seeing, and the large is the path of cultivation, these three arise sequentially. In this way, the ground of knowledge and the path of knowledge can also be inferred. In the chapter on complete application, it is necessary to mention the three paths by their own names, because it is to eliminate the doubt that all the Abhisamayas that represent the complete application arise simultaneously only in the eighth bhumi. It can be eliminated in this way
Chinese
诶，在表达那个的时候，所有的方式都像之前一样，加上“由胜过声闻缘觉道的道所包含”等等。那也适用于顶加行和渐次加行两种。因此，这里所说的殊胜之道，不是指清净地的智慧，而是指胜过声闻缘觉道的加行、见、修三种。自性上的无漏，也只是指没有贪欲等烦恼的无漏。次第生起，也只是指加行、见、修三种次第生起。小、中、大三种，也不是指清净地的小、中、大智慧，而是指加行、见、修三种，他们是这么说的。像这样三种观点中，第一种观点里，《释论》中说：“第五品所说的见断证悟，被与十地相关的顶位现观所断，这是以前的论师们的主张。”这个论典是论师自己的论典吗？如果不是，那么“一切种圆满现观”等等，以及关于“三种现观”等等的《释论》的论典，也应该不是论师自己的论典。因为已经承认了那个。如果是，那么按照论师的观点，第五品所说的见道顶加行，就应该不是见道顶加行。因为按照他的观点，那里所说的见断证悟，就不是见断。真实的遮破。立宗已承认。之所以在那里，是因为按照他的观点，那是修断的缘故。因为那个论典是他的纯粹的自宗。此外，在圆满加行的场合，因为宣说了三道，所以能够消除是否会同时生起八地的智慧小、中、大三种的疑惑。在顶加行的场合，因为没有宣说那个，所以不能消除那个疑惑的差别是不合理的。因为在那两种场合所宣说的三道，在三道的体性上是相同的。因为将八地的智慧小、中、大三种安立为三道并进行宣说，这一点是相同的。第二种观点里，“一切种智”等等，“三种现观”等等的论典，对于前六品所说的加行、见、修三种，有重复的过失。
English
Eh, in the context of expressing that, in all ways, add "included by the path that surpasses the path of Hearers and Solitary Realizers" etc., as before. That also applies to both the Peak Application and the Gradual Application. Therefore, the special path shown here does not refer to the wisdom of the pure lands, but only to the Application, Seeing, and Meditation that surpass the path of Hearers and Solitary Realizers. The absence of outflows in one's own nature is only the absence of outflows such as desire. Gradual arising also refers only to the gradual arising of Application, Seeing, and Meditation. The three, small, medium, and large, do not refer to the small, medium, and large wisdom of the pure lands, but to Application, Seeing, and Meditation, they say. Thus, among the three views, in the first view, the Commentary says: "The realizations to be abandoned by seeing, taught in the fifth chapter, are abandoned by the peak realization related to the tenth ground, according to the previous teachers." Is this text the teacher's own text or not? If not, then the Commentary texts on "all aspects of perfect realization" etc., and on "the three types of realization" etc., should also not be the teacher's own texts. Because that has been admitted. If it is, then according to the teacher's view, the Peak Application of the Path of Seeing taught in the fifth chapter should not be the Peak Application of the Path of Seeing. Because according to his view, the realizations to be abandoned by seeing taught there are not to be abandoned by seeing. Actual refutation. The sign has been admitted. It follows there, because according to his view, it is to be abandoned by meditation. Because that text is his own pure system. Furthermore, in the case of the Perfect Application, because the three paths are taught, it is possible to prevent the doubt of whether the small, medium, and large wisdom of the eighth ground will arise simultaneously. In the case of the Peak Application, because that is not taught, the difference that it cannot prevent that doubt is unreasonable. Because the three paths taught in those two cases are the same in the nature of the three paths. Because the establishment and teaching of the small, medium, and large wisdom of the eighth ground as the three paths is the same. In the second view, the texts such as "Omniscience" etc., "the three types of realization" etc., have the fault of repetition for the Application, Seeing, and Meditation taught in the first six chapters.