Tibetan
སུ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། གཞུང་འདིའི་དོན་རྩ་བའི་དགོངས་པ་ཡིན་པ་དགག གཞུང་འདི་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་གཞུང་ཡིན་པ་དགག གཞུང་གི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཤད་པ་དགག་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། མཁས་པ་ཁ་ཅིག གཞུང་འདིས་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་བཏགས་པ་བར་བསྟན་ཞིང་། དེའང་ས་བརྒྱད་པ་དང་། དགུ་པ་དང་། བཅུ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་ངུ་། འབྲིང་། ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་དེ་དང་དེའི་ལམ་གསུམ་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། སྐབས་དང་པོ་གསུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་ནི་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཅིང་། དེ་བསྟན་བཅོས་རྩ་བའི་དགོངས་པའང་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །ཁ་ཅིག སློབ་དཔོན་གྱི་འགྲེལ་པའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཀྱང་། རྩ་བའི་དགོངས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །འབྲེ་ཆེན་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་འགྲེལ་པ་དང་རྩ་བ་གཉིས་ཆར་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །འོ་ན་གསན་མཛོད་ཅིག ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་གཅིག་རྒྱན་འདིར་མ་བསྟན་པར་ཐལ། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་སོགས་རྟགས། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་མིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ས་བརྒྱད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་ངུ་ཡིན་པ་བུད། དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་ལམ་པ་དང་སྒོམ་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལའང་རིགས་འགྲེ། གཞན་ཡང་། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དེ། དྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་འདིར། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་དངོས་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དེ་དག་སའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེས་པའི་སྤྲོ་བ་ཅན་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འབྱུང་བས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྐབས་ལྔ་པར་བསྟན་པའི་མཐོང་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་དེས་མཐོང་སྤང་མིན་པར་ཐལ། དེར་བསྟན་པའི་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དེ་མཐོང་ལམ་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། མཐོང་སྤང་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་དེ་མཐོང་སྤང་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མཐོང་སྤང་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་དེ་མཐོང་ལམ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྐབས་དང་པོ་གསུམ་ནས་བསྟན་པའི་མཐོང་ལམ་དེ་མཐོང་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ལམ་གསུམ་དེ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པ་ལ་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ཅི་ཡོད་བྱས་པ་ལ། སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་བསྟན་པ་ལ་ཟློས་སྐྱོན་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་རང་ཉིད་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བ་དང་། རང་ཉིད་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བ་དང་། རང་ཉིད་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པ་ལ་གནས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་འདིར། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་སྦྱོར་ལམ་དེ་དེ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སྒྲིབ་པའི་བག་ལ་ཉལ་འཇོམས་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བ་དང་། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། བག་ལ་ཉལ་ཀུན་འཇོམས་པ་དང་། །ཞེས་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་བྱེད་དག །ཅེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ་དེ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་རྣམས་ཁས་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐལ་བ་དང་པོ་ལ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་ལམ་གསུམ་བསྟན་པ་ལ་ཟློས་སྐྱོན་ཡོད་པར་ཐལ། དེར་བསྟན་པའི་དེ་རྣམས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཁྱབ་པ་མི་མཚུངས་ཏེ། དེར་བསྟན་པའི་ལམ་རྣམས་ཡུལ་རྣམ་པ་དང་ལམ་དང་གཞི་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་སྔ་མ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་པར་ཐལ། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལམ་གསུམ་བསྟན། རྩེ་སྦྱོར་དུ་རྩ་བར་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་མ་གསུངས་ཤིང་། མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་གཉིས་ནི་མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན། མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ་ལམ་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་སྒོམ་ལམ་དེ་སྒོམ་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ནམ་མིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་ལ་ཟློས་སྐྱོན་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དག་སའི་ཡེ་ཤེས་མིན་པར་ཐལ། སྒོམ་ལམ་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི་དོན་ལ་དེ་མིན་ཡང་། དེའི་མིང་གིས་དངོས་སུ་གསུངས་པ་ལ་བརྗོད་དགོས་
Chinese
对于如何进行穷尽性分析，有驳斥、确立和扬弃这三种方式。首先，第一种方式包括以下三种驳斥：驳斥此论典的意义是根本宗旨；驳斥此论典是学者的自宗；驳斥此论典的意义被颠倒解释。第一种驳斥：一些学者说，此论典间接阐述了前三个加行道的三个道，也就是将第八地、第九地和第十地的智慧小、中、大三种，以其各自的道三名称来命名，并且阐述了前三个阶段的道三是具有道三之自性的。他们说，这就是论典根本的宗旨。另一些学者说，这只是学者的注释的宗旨，而不是根本的宗旨。而འབྲེ་ཆེན་པོ（音译：俄钦波）则说，这是学者注释和根本二者的宗旨。那么，请听好。如果说大乘加行道中的利根者，暂时从无上圆满菩提中不会退转的理由，在此《现观庄严论》中没有阐述，因为“色等有退等之相（གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་སོགས་རྟགས།）”这句经文中的加行道不是大乘的加行道。如果对方不承认，那么就证明那是第八地的智慧小。同样，对于见道者和修道者不会退转的理由，也可以类推。此外，如果说从“无相极布施等（མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས།）”这句经文中直接阐述的顺解脱分，不是从“于诸暖位之所缘（དྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་འདིར།）”这句经文中直接阐述的顺抉择分的直接因，因为那样的顺抉择分是地的智慧。对方承认这个理由。如果对方承认，那是不行的，因为生起与解脱分相应的喜悦者，必定会产生与抉择分相应的。此外，如果说第五品中阐述的见道所断的能取所取的四种分别念不是见道所断，因为那里阐述的见道顶加行不是见道。对方承认这个理由。如果对方承认，那么作为见道所断的对治的集合所断除的能取所取的四种分别念，就不是见道所断了，因为对方承认这个观点。如果对方承认，那么见道所断的对治的集合就不是见道了，因为对方承认这个观点。如果对方承认，那么第一个阶段的三
English
In analyzing the extremes, there are three aspects: refutation, establishment, and abandonment. First, the first aspect includes three refutations: refuting that the meaning of this treatise is the fundamental intention; refuting that this treatise is the scholar's own doctrine; and refuting that the meaning of the treatise is explained perversely. First, some scholars say that this treatise indirectly explains the three paths of the first three applications, that is, it names the small, medium, and large wisdoms of the eighth, ninth, and tenth bhumis with the names of their respective three paths, and it explains that the three paths of the first three stages are characterized by the three paths. They say that this is the fundamental intention of the treatise. Other scholars say that this is only the intention of the scholar's commentary, not the fundamental intention. While 'Bre Chenpo says that it is the intention of both the scholar's commentary and the root text. Well then, listen carefully. If it is said that the reason why a sharp-witted practitioner on the Mahayana path of application temporarily does not regress from the unexcelled perfect enlightenment is not explained in this Ornament, because the path of application in the phrase "form, etc., have signs of regression, etc. (གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་སོགས་རྟགས།)" is not the Mahayana path of application. If the opponent does not concede, then it is proven that it is the small wisdom of the eighth bhumi. Similarly, the reason why the path of seeing and the path of meditation do not regress can also be inferred. Furthermore, if it is said that the part of liberation in accordance with the direct teaching from the phrase "non-conceptual, supremely giving, etc. (མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས།)" is not the direct cause of the part of ascertainment in accordance with the direct teaching from the phrase "in the objects of all the heats (དྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་འདིར།)", because such a part of ascertainment is the wisdom of the bhumis. The opponent concedes this reason. If the opponent concedes, that is not possible, because one who has joy arising in accordance with the part of liberation will necessarily produce something in accordance with the part of ascertainment. Furthermore, if it is said that the four conceptual thoughts of the apprehended and the apprehender to be abandoned on the path of seeing, which are explained in the fifth chapter, are not to be abandoned on the path of seeing, because the peak application of the path of seeing explained there is not the path of seeing. The opponent concedes this reason. If the opponent concedes, then the four conceptual thoughts of the apprehended and the apprehender, which are abandoned by the collection of antidotes to be abandoned on the path of seeing, are not to be abandoned on the path of seeing, because the opponent concedes this view. If the opponent concedes, then the collection of antidotes to be abandoned on the path of seeing is not the path of seeing, because the opponent concedes this view. If the opponent concedes, then the three of the first stage
Chinese
从“呜玛”所说的见道，与见道是自性相违。还有，从最初三个加行道所说的三种道，对于是自性有什么真实的妨害呢？如果这样问，那么最初三个加行道的道有重复的过失，因为它是自性。还有，在大乘加行道的场合，有为了自己现证入流果而进入的情况，并且有自己进入没有菩萨的过失的情况，并且有自己安住于生起遍智的智慧的情况。因为从“在此是暖位的所缘”的场合所说的加行道是自性。还有，在大乘加行道的阶段，有摧毁障碍的习气的情况，并且有圆满三种智的法的情况。“摧毁一切习气”以及“圆满一切智的三种法”，因为这些场合的加行道是自性。说是承认这些宗。第一个推论，在三种智的场合，有说三种道有重复的过失，因为在那里所说的那些是自性。如果说周遍不相同，因为在那里所说的道，从境、相、道和地证悟的角度有不同的差别。那么，前一个就没有周遍了。在圆满加行道的场合，从不退转的相的角度说了三种道。在顶加行道中，根本没有说加行道的名称。见道和修道是从见断和修断的对治的角度来说的。在渐次的场合，因为没有真实地说三种道的名称。另外，从最初三个加行道的场合所说的修道，是修道自性还是不是？如果是第一个，那么它有重复的过失。因此。如果是第二个，那么，这个法，不是清净地的智慧。因为不是修道。如果说七地以下的修道不是真实的，这样说是说了真实的妨害，不合理，因为真实的妨害，即使意义上不是那样，也必须说是用那个名称真实宣说的。
English
The path of seeing mentioned by "Uma" contradicts the nature of the path of seeing. Also, what real harm is there to the three paths mentioned from the first three preparatory practices being of their own nature? If asked this way, then there is the fault of repetition in mentioning the three paths of the first three preparatory practices, because it is of its own nature. Furthermore, in the context of the Mahayana preparatory practice, there is the case of entering in order to realize the fruit of stream-entry for oneself, and there is the case of entering without the faults of a Bodhisattva, and there is the case of abiding in generating the wisdom of omniscience. Because the preparatory practice mentioned from the context of "Here are the objects of the warms" is of its own nature. Also, in the stage of the Mahayana preparatory practice, there is the case of destroying the latent predispositions of obscurations, and there is the case of perfecting the three wisdoms. "Destroying all latent predispositions" and "Perfecting the three dharmas of omniscience," because the preparatory practice in these contexts is of its own nature. It is said that the signs are admitted. In the first inference, in the context of the three wisdoms, there is the fault of repetition in mentioning the three paths, because those mentioned there are of their own nature. If it is said that the pervasion is not the same, because the paths mentioned there have different distinctions from the perspective of object, aspect, path, and ground realization. Then, the former does not have pervasion. In the context of the complete preparatory practice, the three paths are mentioned from the perspective of the sign of non-retrogression. In the peak preparatory practice, the term preparatory practice is not mentioned at the root. The path of seeing and the path of meditation are mentioned from the perspective of the antidote to what is abandoned by seeing and what is abandoned by meditation. In the gradual context, because the names of the three paths are not explicitly mentioned. Furthermore, is the path of meditation mentioned from the context of the first three preparatory practices the nature of the path of meditation or not? If it is the first, then it has the fault of repetition. Therefore. If it is the second, then, this dharma, is not the wisdom of the pure ground. Because it is not the path of meditation. If it is said that the path of meditation below the seventh ground is not real, saying that is stating a real harm is not reasonable, because a real harm, even if it is not so in meaning, must be said to be truly proclaimed by that name.