Tibetan
་རྒྱུད་ཀྱི་དད་སོགས་ཡིན་ན་དབང་པོ་མིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲེལ་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་དབང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མིན་པས་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པའི་དབང་པོ་མེད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་དད་སོགས་དབང་རྣོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་དབང་རྣོན་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། འབྲེ་ཆེན་པོ་ན་རེ། ད་ལྟ་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་ཡིན་པ་ལ་གནས་སྐབས་ཐེག་ཆེན་དུ་རིགས་ངེས་པ་དང་གཅིག གནས་སྐབས་ཐེག་དམན་དུ་རིགས་ངེས་པ་དང་། གང་དུའང་རིགས་མ་ངེས་པ་གཅིག་དང་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། སྔ་མ་དབང་རྣོན། བར་མ་ལ་དབང་རྟུལ། ཐ་མ་ལ་དབང་འབྲིང་གི་སྒྲས་བསྟན་ཅིང་། རྩ་བར་རྣོ་རྟུལ་གཉིས་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་དབང་འབྲིང་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཞེས་གསུང་ངོ་། ཨར་ན་རེ། ད་ལྟ་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་ཡིན་པ་ལ་གནས་སྐབས་ཐེག་ཆེན་དུ་རིགས་ངེས་པ་དང་། རང་རྒྱལ་དུ་རིགས་ངེས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་སུ་རིགས་ངེས་པ་གཅིག་དང་གསུམ་ཡོད་དོ། །དང་པོ་ལ་དབང་རྣོན་གྱི་སྒྲས་བསྟན། ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་དབང་རྟུལ་གྱི་སྒྲས་བསྟན་ཅིང་། རྩ་བར་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་དཀའ་བར་དངོས་སུ་བསྟན་ནས། དེའི་ཤུགས་ལ་རང་རྒྱལ་དུ་རིགས་ངེས་པའི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ལས་ལོག་ནས་རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དེ་ལས་ལོག་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འབྲེའི་བཞེད་པ་ལ། རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད། །ཅེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་ཡིན་ན་གནས་སྐབས་ཐེག་པ་གཞན་གྱི་བར་མ་ཆོད་པར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་པའི་ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། གནས་སྐབས་ཐེག་དམན་དུ་རིགས་ངེས་པའི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་དབང་རྟུལ་ཡིན་ན་དེ་མི་འཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྟུལ་ཡིན་ན་དམན་ལམ་སྔོན་སོང་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་དབང་རྣོན་དེ་དབང་རྟུལ་དུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རིགས་མ་ངེས་པའི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པའི་དད་སོགས་ཆོས་ཅན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣོན་པོ་ཡིས། །རྟོགས་སླ་རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད། །ཅེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དད་སོགས་ཡིན་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་སོགས་དམིགས་དད་པ་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དད་སོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཐམས་ཅ
Chinese
因为如果是相续中的信心等，则必须不是根，因为如释论中所说：殊胜的智慧不是根的自性。对此有人说：大乘资粮道者没有根，因为他的相续中的信心等没有利根。如果这样说，那么未入道者的补特伽罗应成没有利根。第二，在破、立、舍三种中，第一，额大说：现在是大乘资粮道者，有暂时决定为大乘种姓的一种，暂时决定为小乘种姓的一种，以及任何种姓都不决定的一种，共有三种。前者以利根表示，中间的以钝根表示，后者以中根的词表示。根本中实际显示了利根和钝根两种，而中根是暗示的。阿儿说：现在是大乘资粮道者，有暂时决定为大乘种姓的，决定为独觉种姓的，以及决定为声闻种姓的一种，共有三种。第一种以利根的词表示，后两种以钝根的词表示。根本中实际显示了圆满菩提难以获得，由此暗示了决定为独觉种姓的大乘资粮道者，从大乘资粮道退转而获得独觉菩提；声闻种姓者从那退转而获得声闻菩提。额的观点是：认为“钝者难悟”等句是从直接显示的大乘资粮道者，如果暂时没有其他乘的间隔，则不可能获得无上菩提的遍及有之，因为暂时决定为小乘种姓的大乘资粮道者如果是钝根，则不可能获得，因为有遍及。如果承认，那么大乘加行道者如果是钝根，则必须是小乘道先行，因为任何大乘资粮道者如果是利根，则不可能转变为钝根。此外，种姓不决定的大乘资粮道者的信心等法，是“圆满菩提利根易，钝者难悟”等句中实际显示的信心等，因为是“以佛等为对境的信心”等句中实际显示的信心等。有遍及，虽然如此，一切
English
Because if it is faith, etc., in the continuum, then it must not be a faculty, because as stated in the commentary: "Excellent wisdom is not the nature of a faculty." To this, someone says: It follows that a Mahāyāna accumulation path practitioner does not have faculties, because the faith, etc., in their continuum does not have sharp faculties. If you say that, then it follows that a person who has not entered the path does not have sharp faculties. Second, among the three of refutation, establishment, and abandonment, first, 'Bre Chenpo says: One who is currently a Mahāyāna accumulation path practitioner has one who is temporarily determined to be of the Mahāyāna lineage, one who is temporarily determined to be of the Hīnayāna lineage, and one who is not determined to be of any lineage, totaling three. The former is indicated by the term "sharp faculties," the middle one by "dull faculties," and the latter by "intermediate faculties." In the root text, the two, sharp and dull, are explicitly stated, and the intermediate faculties are implied. Ar says: One who is currently a Mahāyāna accumulation path practitioner has one who is temporarily determined to be of the Mahāyāna lineage, one who is determined to be of the Pratyekabuddha lineage, and one who is determined to be of the Śrāvaka lineage, totaling three. The first is indicated by the term "sharp faculties," and the latter two by the term "dull faculties." In the root text, it is explicitly stated that complete enlightenment is difficult to attain, and from that it is implied that a Mahāyāna accumulation path practitioner who is determined to be of the Pratyekabuddha lineage, having turned away from the Mahāyāna accumulation path, attains Pratyekabuddha enlightenment; and one of the Śrāvaka lineage, having turned away from that, attains Śrāvaka enlightenment. 'Bre's view is: Considering the phrase "difficult to realize for the dull," etc., it follows that if one is a Mahāyāna accumulation path practitioner explicitly stated, there is a pervasion that one cannot attain unsurpassed enlightenment without an interval of another vehicle temporarily, because if a Mahāyāna accumulation path practitioner who is temporarily determined to be of the Hīnayāna lineage is dull-witted, it is pervaded that they cannot attain it. If you assert that, then it follows that if a Mahāyāna application path practitioner is dull-witted, they must have previously traversed the Hīnayāna path, because it is impossible for a Mahāyāna accumulation path practitioner who is sharp-witted to become dull-witted. Furthermore, the faith, etc., of a Mahāyāna accumulation path practitioner whose lineage is undetermined are the faith, etc., explicitly stated in the phrase "complete enlightenment is easy for the sharp-witted, difficult to realize for the dull," because they are the faith, etc., explicitly stated in the phrase "faith directed towards the Buddhas, etc." There is a pervasion, but even so, all
Tibetan
ད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ནི་མིན་ཏེ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཨར་གྱི་བཞེད་པའང་མི་འཐད་དེ། ཤུགས་ཀྱིས་ན་འབྲིང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་དང་། ཆུང་ངུ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་དད་སོགས་འབྲིང་པོ་དང་ཆུང་ངུ་ཆོས་ཅན། རྟོགས་སླ་རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད། །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ། དེའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དད་སོགས་རྟུལ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། དེའི་སྐབས་སུ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེག་དམན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤུགས་ཀྱིས་ན་འབྲིང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་གཉིས་དེའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དད་སོགས་རྟུལ་པོ་མིན་པར་ཐལ། དེའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དད་སོགས་རྣོ་རྟུལ་གཉིས་ཀའང་དད་སོགས་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཆེན་པོ་རྣོན་པོས་ནི་ཞེས་དང་། དེ་དག་ཉིད་རྟུལ་པོས་ནི་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག སྐབས་འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་དད་སོགས་རྟུལ་པོ་ནི་ཐེག་དམན་ཚོགས་ལམ་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཟེར། མི་འཐད་དེ། དེའི་དད་སོགས་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིའི་རྩ་ཚིག་གིས་དངོས་བསྟན་གྱི་དད་སོགས་མིན་པར་ཐལ། མཚན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་དད་སོགས་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་སྐབས་འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་རྟུལ་པོ་དེ་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པའང་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། དེ་ཡིན་ན་གནས་སྐབས་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་པས་ཁྱབ་པ་གང་ཞིག ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པས་ཁྱབ་ཅེས་ཟེར་རོ། །གོང་གི་དེ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་དབང་རྟུལ་དང་ཐེག་ཆེན་དུ་རིགས་ངེས་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཕྱི་མ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་པར་ཐལ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་སྦྱོར་ལམ་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་གསུམ་ལ་དབང་པོའི་རིམ་བཞིན་དུ་འཇོག་པ་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག སྐབས་འདིར། དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དབང་པོ་རྣོ་འབྲིང་རྟུལ་གསུམ་ཀའང་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གསུམ་ཀ་སངས་རྒྱས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པར་བཤད་པ་གང་ཞིག འགྲེལ་པར་ཡང་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕྱིར་
Chinese
因为说了现在没有获得无上菩提的缘故。阿的观点也不合理，因为从暗示的“中等者的……”和“小者的……”的时候，直接显示的信等中等和小者法性，以及“易解钝者解难显”的时候，直接显示是应该的。因为从那个时候直接显示的信等是钝者的缘故。立宗。如果承认，则不成立。因为那个时候是暗示的缘故，因为小乘的解脱是相似的缘故，以及因为说了“暗示的中等者的……”的缘故。还有，那两者从那个时候直接显示的信等不应该是钝者的。因为从那个时候直接显示的信等，利钝两者都是大的信等，因为这样说了“像这样大的信等利者……”和“那些自身钝者……”的缘故。有些人说，此处直接显示的信等钝者是指小乘资粮道。不合理，因为那个信等法性，不应该是此时根本颂词直接显示的信等。因为不是以证悟无相的智慧所摄持，精通佛等五境的信等。遍，因为说了“虽然如此……”等等的缘故。还有，此处直接显示的钝者也是大乘资粮道者，并且不被其他乘所间隔而进入大乘加行道也是不可能的，如果是这样，暂时不被其他乘所间隔而不能获得无上菩提是周遍的，如果是大乘加行道者，则获得不退转的征相是周遍的，这样说。对于上面的那个，不周遍，因为有大乘资粮道钝根者和大乘中决定种性的所依共同存在。后面的立宗不周遍，因为不退转的征相的最低限度的界限，安立在加行道、见道、修道三者上，是随根器而次第安立是合理的缘故。有些人说，此处，直接显示的利、中、钝三种根器都是大乘资粮道者，因为这三者都说了精通佛等五境，注释中也是这样说的缘故。
English
Because it is said that one has not yet attained the unsurpassed Bodhi. A's view is also unreasonable, because from the implied "the middling ones..." and "the small ones..." it is appropriate to directly show the faith, etc., of the middling and small ones, and when it says "easy to understand, the dull reveals the difficult." Because from that time, the directly shown faith, etc., is dull. Thesis. If accepted, then it is not established. Because at that time it is implied, because the liberation of the Hinayana is similar, and because it is said "the implied middling ones..." Also, those two, from that time, the directly shown faith, etc., should not be dull. Because from that time, the directly shown faith, etc., both sharp and dull, are great faith, etc., because it is said like this, "Like this, great faith, etc., the sharp ones..." and "Those themselves, the dull ones..." Some say that here, the directly shown dull faith, etc., refers to the Hinayana path of accumulation. It is unreasonable, because that faith, etc., as a subject, should not be the faith, etc., directly shown by the root verses here. Because it is not faith, etc., that is grasped by the wisdom that realizes the signless, and is skilled in the five objects such as the Buddha. Pervasion, because it is said "Although it is like that..." etc. Also, here, the directly shown dull one is also a Mahayana path of accumulation practitioner, and it is also impossible to enter the Mahayana path of preparation without being interrupted by other vehicles, if so, it is pervasive that one cannot attain unsurpassed Bodhi temporarily without being interrupted by other vehicles, if one is a Mahayana path of preparation practitioner, then it is pervasive that one obtains the sign of non-retrogression, so it is said. For the above, it is not pervasive, because there is a basis in common for the dull-witted Mahayana path of accumulation practitioner and the one whose lineage is determined in the Mahayana. The latter thesis is not pervasive, because it is reasonable to establish the minimum boundary of the sign of non-retrogression on the three paths of preparation, seeing, and meditation, in accordance with the order of the faculties. Some say that here, all three faculties of sharp, middling, and dull that are directly shown are Mahayana path of accumulation practitioners, because all three are said to be skilled in the five objects such as the Buddha, and it is also said that way in the commentary.