Tibetan
པ་ཅན་དུ་ཐལ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། མཚན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་ཏེ། མཉམ་གཞག་ཏུ་མཚན་མེད་མ་རྟོགས་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མཚན་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་མི་ནུས་པའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཚན་འཛིན་དང་ལྡན་བཞིན་པ་མིན་ཏེ། འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། མཚན་འཛིན་ནི་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མཚན་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་མི་ནུས་པའི་དོན་ཡང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མཚན་འཛིན་འབྱུང་སྲིད་པ་ཙམ་ལ་བྱེད་པ་ནི་མིན་ཏེ། མ་དག་ས་བདུན་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ཏུའང་མཚན་འཛིན་འབྱུང་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ནི་མཉམ་གཞག་ཏུ་མཚན་འཛིན་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མཚན་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་མི་ནུས་ཤིང་། གོམས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེའང་སྤོང་མི་ནུས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་བར་ཆར་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་བའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་ཏེ། འབྲས་ཡུམ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱིས་མ་བཅིངས་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། གཞན་དག་ན་རེ། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་བྱེད་དང་པོ་དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་སུ་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོའི་རིགས་སུ་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་སུ་ཐལ་ལོ། །ཞེས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པའང་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་ཁྱབ་པར་མེད་དེ། བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་ཆོས་ཅན། ལམ་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་སུ་ཐལ། ལམ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་
Chinese
成为遍（pa can du thal）。因为是执著于基、道、果三者的相的心的缘故。不能承认，因为是瑜伽现量，并且是作为有情无我执著方式的境的智的缘故。自宗是，声闻的见道无间道法，是为执相所束缚的基识，因为在等持中没有证悟无相，所以在后得中是不能断除执相的增益的基识的缘故。不是具有执相的，因为这是瑜伽现量，并且执相是声义混杂执著的分别的缘故。后得中不能断除执相的增益的意义也是，并非仅仅是后得中可能产生执相，因为在不清净的七地后得中也可能产生执相。因此，声闻的基识是在等持中执相和执著方式不相违，所以在后得中不能引生对无相之义的定解，并且在串习达到究竟之时也不能舍弃。那是善巧方便者。《般若经》的场合中，有些说，大乘见道的无间道法，是接近果母的基识，因为是成办果母的善巧方便的菩萨圣者的现观的缘故，即是，没有被执著基、道、果三者的相的执相所束缚的菩萨圣者的现观的缘故。其他说，大乘修道者的相续中的有情无我现量证悟的证悟之类法，在第一个能立上成为遍，因为是为方便智慧所摄持的菩萨圣者的智的缘故。如果承认，则成为对治基识，因为是承认的缘故。如果承认，则成为执著基、道、果三者的相的执相的对治之类，因为是承认的缘故。如果承认，则成为证悟法无我的证悟之类。也有这样的过失指责。那是不周遍的，因为菩萨修道者的相续中的有情无我证悟的证悟之类法，成为证悟三道无自性的证悟之类，因为是道智的缘故。周遍承许。如果承认，则执著法无我
English
It follows that it is pervasive (pa can du thal). Because it is the mind that grasps the characteristics of the three bases, paths, and results. It is not possible to accept, because it is yogic direct perception, and because it is the wisdom that takes as its object the way of grasping the selflessness of persons. The self-view is that the uninterrupted path of the path of seeing of the Hearers is the basic consciousness bound by grasping at characteristics, because it is the basic consciousness that cannot cut off the superimposition of grasping at characteristics in the subsequent attainment because it has not realized the absence of characteristics in equipoise. It is not the case that it possesses grasping at characteristics, because this is yogic direct perception, and grasping at characteristics is the conceptualization of mixed grasping of sound and meaning. The meaning of not being able to cut off the superimposition of grasping at characteristics in the subsequent attainment is also not merely that grasping at characteristics may arise in the subsequent attainment, because grasping at characteristics may also arise in the subsequent attainment of the seven impure grounds. Therefore, the basic consciousness of the Hearers does not contradict grasping at characteristics and the way of grasping in equipoise, so it cannot lead to a definite understanding of the meaning of the absence of characteristics in the subsequent attainment, and it cannot be abandoned even when practice reaches its ultimate limit. That is the skillful in means. In the context of the Prajnaparamita Sutra, some say that the uninterrupted path of the path of seeing of the Great Vehicle is the basic consciousness close to the Mother of Results, because it is the direct realization of the Bodhisattva-Aryas who are skillful in means of accomplishing the Mother of Results, that is, because it is the direct realization of the Bodhisattva-Aryas who are not bound by grasping at characteristics that grasps at the characteristics of the three bases, paths, and results. Others say that the realization of the selflessness of persons in the continuum of the Mahayana path of meditation is a type of realization, and it follows that it is pervasive in the first proof, because it is the wisdom of the Bodhisattva-Aryas who are endowed with special means and wisdom. If it is accepted, then it follows that it is the antidote to the basic consciousness, because it is accepted. If it is accepted, then it follows that it is a type of antidote to grasping at characteristics that grasps at the characteristics of the three bases, paths, and results, because it is accepted. If it is accepted, then it follows that it is a type of realization that realizes the selflessness of phenomena. There is also such criticism. That is not pervasive, because the realization of the selflessness of persons in the continuum of the Bodhisattva path of meditation is a type of realization, and it follows that it is a type of realization that realizes the absence of inherent existence of the three paths, because it is path wisdom. The pervasiveness is accepted. If it is accepted, then grasping at the selflessness of phenomena
Tibetan
རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་སུ་ཐལ་ལོ། །ལུགས་དང་པོའང་མི་འཐད་དེ། བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ངག་དོན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བའི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ས་དང་པོ་ནས་འཇོག་པ་དེ་འཐད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། གཞུང་སྤྱིའི་བསྟན་ཚུལ་དང་། སོ་སོའི་ངག་དོན་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དེ་ཡིན་པས་དེ་དང་བཅས་པའི་གཞི་ཤེས་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དང་། དེ་སྤོང་ནུས་པའི་གཞི་ཤེས་ལ་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་སུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ལའང་། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་པས་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་དེ་བསྟན། དུས་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །ཞེས་པས་གཞིའི་ཆོས་ཅན་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་དེ་བསྟན། སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །ཞེས་པས་ལམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་པས་འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་བསྟན། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་པས་ལམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་བསྟན། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་བསྟན་ནོ། །འོ་ན་གཞི་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྟོན་སྙམ་ན། དེ་ནི་གོང་དུ། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞུང་དེའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཞི་ལམ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ཆོས་ཅན། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞི་ལམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་ཡིན་ན་དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གཞི་ལམ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་དེ་ལ་མཚན་མར་
Chinese
成了通达的通达之类。第一个道理也不合理，如果说是精通修持菩提方便的加行，那就必须是接近菩提的加行。因为语词意义上有周遍。如果承认，那么大乘的加行道暖位的智慧，法相，成了那个。因为那个缘故。如果承认，那么成了圣者相续的智慧。因为承认那个缘故。周遍，因为接近菩提的加行的最低限度的界限是从初地开始安立，那个是合理的缘故。色等蕴为空性，的场合中。总的经论的教法和，各自的语词意义的分析两种。第一，对于基、道、果三者执著为相的执相，是作为不共品安立的不共品，因此和它一起的基识是不共品的基识，能够遣除它的基识是作为对治基识安立的。其中，色等蕴为空性，以这个显示了对于基的法性执著为相的执相。三时通达的诸法等，以这个显示了对于基的法相执著为相的执相。布施等菩提分，以这个显示了对于道执著为相，以及对于国王等微细的贪著。以这个显示了对于果执相。布施等没有我执，以这个显示了对于道执著为相的执相的对治。诸法自性为一，等等以这个显示了对于果执相的对治。那么对于基执著为相的执相的对治为什么不显示呢？那是前面，此岸彼岸非边，等等的场合中，在宣讲对治基识的体性的场合中已经显示完毕，是那个意思。第二，那个经论的场合中，有些人说，对于基道执著为真实的实执，法相，是对治基识的不共品，因为是它的所断之故，如果这样说，如果对于基道执著为相的执相，那么必须是对于它执著为真实的实执。因为那个加行是那个经论的意义加行之故。如果承认，那么在圣者的相续中，有对于基道执著为真实的实执。因为他的相续中对于那个执著为相
English
It becomes a kind of realization of understanding. The first reason is also unreasonable. If it is said to be a practice that is skilled in the means of attaining Bodhi, then it must be a practice that is close to Bodhi. Because there is pervasiveness in the meaning of the words. If you admit it, then the wisdom of the heat of the Mahayana practice path, the dharma, becomes that. Because of that reason. If you admit it, then it becomes the wisdom of the stream of the noble ones. Because of admitting that reason. Pervasive, because the minimum limit of the practice close to Bodhi is established from the first ground, that is reasonable. In the case of form, etc., the aggregates are emptiness. There are two types of teachings in general scriptures and analysis of the meaning of individual words. First, the clinging to characteristics that clings to the three bases, paths, and results as characteristics is the non-common side that is established as the non-common side, so the base consciousness with it is the base consciousness of the non-common side, and the base consciousness that can eliminate it is established as the antidote base consciousness. Also, form, etc., the aggregates are emptiness, which shows the clinging to characteristics that clings to the nature of the base as characteristics. The dharmas realized in the three times, etc., show the clinging to characteristics that clings to the dharma of the base as characteristics. Generosity, etc., the aspects of enlightenment, show the clinging to the path as characteristics, and the subtle attachment to kings, etc. This shows the clinging to the result as characteristics. Generosity, etc., have no ego-grasping, which shows the antidote to the clinging to characteristics that clings to the path as characteristics. The nature of all dharmas is one, etc., which shows the antidote to the clinging to the result as characteristics. Then why doesn't it show the antidote to the clinging to characteristics that clings to the base as characteristics? That is in the previous case, this shore, the other shore, is not the edge, etc., in the case of explaining the nature of the antidote base consciousness, it has already been shown, that is the meaning. Second, in the case of that scripture, some people say that the clinging to truth that clings to the base and path as true, the dharma, is the non-common side of the antidote base consciousness, because it is what is to be abandoned, if you say so, if the clinging to characteristics that clings to the base and path as characteristics, then it must be the clinging to truth that clings to it as true. Because that practice is the meaning practice of that scripture. If you admit it, then in the stream of the noble ones, there is the clinging to truth that clings to the base and path as true. Because in his stream, he clings to that as a characteristic.