Tibetan
ན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དཀོན་བརྩེགས་ལས། འོད་སྲུང་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་ཟིན་པའི་དུག་གིས་ནི་ལོག་པར་འཆི་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་དེ་ཡིན་ཏེ། ལམ་ཤེས་དེ་ཉོན་མོངས་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཟག་བཅས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། བྱང་འཕགས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་བླངས་པའི་སྐྱེ་བ་དེ་འཁོར་བའི་སྐྱེ་བ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་བའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་སྟེ། བྱང་འཕགས་དེས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་ཟིན་པའི་དུག་ཆོས་ཅན། དུག་མཚན་ཉིད་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དུག་གི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དུག་གི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེས་ཉོན་མོངས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། སྔར་གྱི་དཀོན་བརྩེགས་ཀྱི་ལུང་དང་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལ། ལམ་ཤེས་དེ་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པའི་ཟག་བཅས་ཡིན་པར་ཐལ། དེས་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པའི་སྐབས་སུ་ཟག་བཅས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། གཉིས་པ་ནི། ཨར་དང་བུ་ན་རེ། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ། སྨོན་ལམ། སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ལ་འདིར་བསྟན་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས། ཁ་ཅིག འདིར་བསྟན་ཉོན་མོངས་པ་དེ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་དགེ་རྩ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ལ་བྱེད་ཅིང་། བརྒྱད་པོ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ལས། དེ་དག་གི་འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བས་མི་ངོམ་པ་དང་། བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་འཕྲད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྐྱོ་བ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ལ་འགྲུས་པ་དང་། ཆོས་ལ་ཆགས་པའི་བསམ་པ་
Chinese
因为是如此之故。遍知。在《宝积经》中说：如同具足咒语和药物的毒药，不能够导致颠倒死亡。同样，被菩萨的智慧所摄持的烦恼，也不能够导致颠倒堕落。又，那是因为，道智在阐述烦恼自性，特意追求而不舍弃的方式时，被显示为有漏之故。以上有三种情况。第一种情况：菩萨圣者受生于轮回的受生，应是轮回受生的自性。因为那是声闻特意追求而舍弃的受生之故。承许这个理由，因为菩萨圣者通过受生于轮回的方式，与声闻有所区别之故。第二种情况：具足咒语和药物的毒药，应不是毒药的自性。因为你不能发挥毒药的作用，因为你不做毒药的行为。如果这不成立，那么菩萨圣者的智慧所摄持的烦恼，应做烦恼的行为。因为那不成立之故。遍知是承许的。如果承认，那么与之前的《宝积经》的教证相违背。第三种情况：道智应是烦恼自性的有漏。因为它在阐述烦恼自性，特意追求而不舍弃的方式时，被显示为有漏之故。理由和遍知是承许的。第二种观点是，阿和布那说：菩萨圣者相续中的慈悲、愿望、发心等，在此被冠以烦恼之名。有些人认为，此处所说的烦恼，指的是《海慧请问经》中所说的与善根相应的八种烦恼。这八种烦恼是什么呢？在那部经中说：那些成为轮回之因的，与善根相应合的烦恼是什么呢？例如，对于圆满积聚福德不感到满足，有意识地执取存在，追求与佛相遇，为了成熟有情而不感到疲倦，精勤于受持正法，努力于有情的一切事业，以及对佛法产生贪执的想法。
English
Because it is so. Omniscient. It is said in the Sutra Collection: Like a poison possessed by mantras and medicine, it cannot lead to inverted death. Similarly, the afflictions possessed by the wisdom of a Bodhisattva cannot lead to inverted downfall. Also, it is because the Path Wisdom is shown to be contaminated when explaining the nature of affliction, in the way of deliberately pursuing and not abandoning it. There are three situations above. The first situation: The birth taken by the Bodhisattva Arya in samsara should be the nature of samsaric birth. Because it is the birth that the Hearer deliberately seeks and abandons. The reason is accepted, because the Bodhisattva Arya is different from the Hearer by taking birth in samsara. The second situation: The poison possessed by mantras and medicine should not be the nature of poison. Because you cannot perform the function of poison, because you do not do the action of poison. If this is not established, then the afflictions possessed by the wisdom of the Bodhisattva Arya should perform the action of affliction. Because that is not established. Omniscience is accepted. If admitted, then it contradicts the previous quote from the Sutra Collection. The third situation: The Path Wisdom should be the contaminated nature of affliction. Because it is shown to be contaminated when explaining the nature of affliction, in the way of deliberately pursuing and not abandoning it. The reason and omniscience are accepted. The second view is that A and Buna said: Compassion, aspiration, bodhicitta, etc. in the continuum of the Bodhisattva Arya are here given the name of affliction. Some people think that the afflictions mentioned here refer to the eight afflictions that are in accordance with the roots of virtue mentioned in the Ocean of Wisdom Sutra. What are these eight afflictions? It is said in that sutra: What are the afflictions that are in accordance with the roots of virtue that become the cause of samsara? For example, not being satisfied with fully accumulating merit, consciously grasping existence, seeking to meet the Buddha, not being tired of maturing sentient beings, diligently upholding the Dharma, striving for all the activities of sentient beings, and having a thought of attachment to the Dharma.
Tibetan
དང་མ་བྲལ་བ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མི་འདོར་བ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མི་འཐད་དེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་སོགས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་ངམ་མི་སྤོང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་རྒོལ་བ་རྟོགས་ལྡན་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལམ་ཤེས་དེས་ལམ་ཤེས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་དེ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འཆད་རིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གསེར་ཕྲེང་མཁན་ཆེན་པ་ན་རེ། ཁ་ཅིག མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བའི་བག་ལ་ཉལ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་། འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་དེ་འདིར་བསྟན་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་དོན་ཡིན་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དང་པོ་གཉིས་པོ་ཕྱི་མ་གཉིས་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་གང་ཞིག རྒྱུ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་། འབྲས་བུ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ལ་སྲིད་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་ནས། དེ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་ཡིན་གསུངས། དེ་ལ་གཞན་ལུགས་འགོག་པ་དེ་མི་འཐད་དེ། ཉི་སྣང་ལས། བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ནི་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བས་བསྡུས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བསམ་བཞིན་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཟག་པས་བསྡུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་ལ་སྤང་བྱ་དང་སྡུག་བདེན་ལ་ཤེས་བྱར་གཞག་པའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། གཞན་ལུགས་འགོག་པའི་རྟགས་དེའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་གཞི་ཤེས་དེ་ལ་འདིར་བསྟན་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་བའི་ཁྱད་ཆོས་དེ་ལྡན་པར་ཐལ། དེ་སྲིད་པའི་སྐྱེ་བ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། ཁོ་ན་རེ། སྐྱོན་མེད་དེ། དེས་དེ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་པ་དེ་ལ་ཁྱད་ཆོས་དེ་མི་ལྡན་པར་ཐལ། དེས་དེ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འདིར་བསྟན་ཉོན་མོངས་པ་ནི་བག་ལ་ཉལ་ཡིན་ཅིང་། དེ་བྱང་འཕགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བྱང་འཕགས་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་པས་ཐེག་དམན་འཕགས་པ་རྣམས་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ལྟར་བྱ
Chinese
因为说“不离弃，不舍弃波罗蜜多的所有行持”。这不合理，因为对于具有证悟者来说，不会生起这样的疑惑：菩萨相续中的慈悲和愿望等是为了道智而修持，是舍弃还是不舍弃？并且，如果说道智为了道智而修持不舍弃是道智的自性，那也太过分了。第三，金鬘堪布说：有些人说，为了舍弃无明和见解的习气而修持，为了不舍弃欲界和色界的习气而修持，这就是这里所说的为了不舍弃烦恼而修持的意义，这不合理，因为前两者是后两者的因，有什么差别呢？修持因是为了舍弃，修持果是为了不舍弃。这样遮止之后，自己的宗派认为，把有生称为烦恼，说这是为了不舍弃而修持。对此，驳斥其他宗派是不合理的，因为《日光经》中说：“完全断除一切习气是无明和见解所摄的习气，菩萨们为了有意识地受生，所以不是欲界和色界的漏所摄的。”这与此相违背。还有，把苦集灭道四谛中的集谛安立为所断，苦谛安立为所知，这样的差别是不合理的，因为驳斥其他宗派的理由就是这样。自己的宗派也不合理，因为声闻阿罗汉的根本识具有这里所说的烦恼不舍弃的特点，因为那是为了有生而修持不舍弃的。承认周遍。有人说：没有过失，因为他已经为了那个而修持舍弃了。如果这样，那么声闻阿罗汉的证悟先于大乘见道者，那么后者不具有那个特点，因为他已经为了那个而修持舍弃了。第二，这里所说的烦恼是习气，这是菩萨圣者为了不舍弃而修持的，因为那是菩萨圣者受生的因。就像烦恼现行成为小乘圣者和凡夫受生的因一样。
English
Because it is said, "Not abandoning, not forsaking all the practices of the pāramitās." This is unreasonable, because for those who possess realization, such doubts do not arise: whether the compassion and aspirations, etc., in the continuum of a bodhisattva are cultivated for the sake of the wisdom of the path, whether they are abandoned or not abandoned? And, if it is said that the wisdom of the path is cultivated for the sake of the wisdom of the path and not abandoned, that it is the nature of the wisdom of the path, that would be too far-reaching. Third, the Khenchenpa of the Golden Rosary said: Some say that cultivating to abandon the predispositions of ignorance and views, and cultivating to not abandon the predispositions of desire and existence, is the meaning of cultivating to not abandon afflictions as taught here. This is unreasonable, because what difference is there, since the former two are the cause of the latter two? Cultivating the cause is for abandoning, and cultivating the result is for not abandoning. After thus refuting, his own school asserts that existence is labeled as affliction, saying that it is cultivated for not abandoning. To this, refuting other schools is unreasonable, because the *Sunlight Sutra* says, "Completely eliminating all predispositions is the predisposition included in ignorance and views, but bodhisattvas intentionally take birth in existence, so it is not included in the outflows of desire and existence." This contradicts that. Furthermore, the distinction of establishing the truth of the origin as what is to be abandoned and the truth of suffering as what is to be known is unreasonable, because the reason for refuting other schools is like that. One's own school is also unreasonable, because the basis consciousness of a śrāvaka arhat possesses the characteristic of not abandoning afflictions as taught here, because it is cultivated for the sake of existence and not abandoned. The pervasion is accepted. Someone says: There is no fault, because he has already cultivated to abandon that. If so, then the realization of a śrāvaka arhat precedes the path of seeing of the Mahayana, so the latter does not possess that characteristic, because he has already cultivated to abandon that. Second, the afflictions taught here are predispositions, and these are cultivated by noble bodhisattvas for not abandoning, because they are necessary as the cause for noble bodhisattvas to take birth. Just as manifest afflictions cause lesser vehicle noble ones and ordinary beings to take birth.