Tibetan
ང་འཕགས་རྣམས་དང་ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་ཐེག་དམན་སློབ་པ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་བཞིན་དུ། ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་དེའང་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་ཟག་མེད་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར། དེའང་ཇོ་བོའི་ཨ་དུ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པ་དང་། གཉེན་པོ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་དང་། འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་དང་། རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་བཞི་ཡོད་པའི་དང་པོ་གཉིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་ཞིང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བར་གསུངས་པ་དང་། སྔར་གྱི་ཉི་སྣང་གི་དོན་དང་རྒྱུད་བླ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་ཞིང་། ཞིབ་པར་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་བའི་ཉོན་མོངས་སུ་ཐལ། ཁྱོད་བྱང་འཕགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་སྐབས་འདིའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱོད་རང་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་པ་ལྟར་ན་ཡང་། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག སྔ་མ་དེ་ཆོས་ཅན། བྱང་འཕགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་བར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་ཆོས་ཅན། དེས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྒོམ་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། འདིར་བསྟན་ཤེས་བྱའི་ལམ་ངོས་གཟུང་བ་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཤེས་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་དགག དེ་ཡིན་ན་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱུད་པའི་ལམ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་དགག དེ་ཡིན་ན་བྱང་སེམས་རང་རྒྱུད་པའི་ལམ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་དགག་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རེད་མདའ་བ་ན་རེ། གཞི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་དེ་གང་ཟག་སུའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོའི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་རྟོགས་རིགས་གཞན་གཉིས་ལའང་འགྲེའོ་ཟེར། མི་འཐད་དེ། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་མིན་པར་ཐལ། དེ་དེའི་བགྲོད་བྱའི་ལམ་ཡང་མིན། དེའི་བགྲོད་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་མ་གྲུབ་ན། དེ་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཉེར་ཞི་གཉིས་སུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དུ་ཐལ། དེའི་ལམ་དང་མཐོང་ལམ་གྱི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་མིན་པར་ཐལ། དེས་དེ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བགྲོད་བྱའི་ལམ་ཡང་མིན། དེ་ལྟ་བུའི་བགྲོད་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བགྲོད་བྱའི་ཐེག་པའང་མིན། དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བགྲོད་བྱེད་ཀྱི་ཐེག་པའང་མ་ཡིན་ན། དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་མིན་པའི་ཁྱབ་པ་མེད་པར་ཐལ། དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བགྲོད་བྱའི་ཐེག་པའང་མིན། དེའི་བགྲོད་བྱེད་ཀྱི་ཐེག་པའང་མིན། དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་མིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིན་ན་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱུད་པའི་ཐེག་པ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱུད་པའི་ལམ་ཡིན་པར་ཐལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁོ་ན་རེ། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་རྟོགས་པའི་གོ་མི་ཆོད་པར་ཐལ། དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེས་དེ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྟོན་མི་ནུས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཚབ་ཏུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྦྱར་ནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཚུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཐུག་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡོད་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་
Chinese
因为圣者和声闻阿罗汉以随眠的烦恼障作为在轮回中受生的因。如同凡夫和声闻有学者以烦恼的力量在轮回中受生一样，后两者也依赖于无明习气的地和无漏业而在轮回中受生。对此，阿底峡尊者的《阿度》中说：烦恼有产生痛苦、障碍对治、在轮回中受生、产生同类后世这四种能力，其中前两种是特意追求而断除的，后两种是特意追求而不舍弃的。这与之前的《日藏》的意义和《宝性论》根本释的观点是一致的，详细的可以从口传中得知。第三，有些人说：圣菩萨相续中的烦恼随眠，应是声闻特意追求而断除的烦恼，因为你是圣菩萨特意追求而不舍弃的此时的烦恼。如果按照你所承认的烦恼的定义来说，圣菩萨相续中的烦恼，应是如此，因为是如此。有些人说：前者，应是圣菩萨特意追求而断除的，因为是其相续中的所知障。如果这样说，圣菩萨相续中证悟人无我的证悟之类，应是特意追求而修习的，因为是其相续中证悟法无我的智慧。在“道智自性之理”的场合中，对于此处所说的认识所知之道的方面，有遮破、安立、舍弃三种，第一种是，如果所知是声闻之道，则周遍是声闻之道而遮破，如果是，则周遍是声闻自续之道而遮破，如果是，则周遍是菩萨自续之道而遮破，共有三种。第一种是，惹达瓦说：基础，证悟人无我的证悟之类，无论在谁的相续中，都是声闻之道，因为这是烦恼障的对治之类。他说这也适用于其他两种证悟之类。这不合理，因为圣菩萨相续中证悟人无我的证悟之类不是声闻之道。
English
Because noble beings and Śrāvaka Arhats take rebirth in saṃsāra with the afflictive obscurations of latent predispositions as the cause. Just as ordinary beings and Śrāvaka learners take rebirth in saṃsāra by the power of afflictions, the latter two also take rebirth in saṃsāra relying on the ground of ignorance and latent predispositions and uncontaminated karma. Regarding this, Atiśa's "Adu" says: Afflictions have four abilities: to generate suffering, to obstruct antidotes, to take rebirth in saṃsāra, and to generate similar future lives. The first two are intentionally pursued and abandoned, while the latter two are intentionally pursued and not abandoned. This is consistent with the meaning of the previous "Sun Essence" and the view of the root commentary of the "Ratnagotravibhāga". Details can be learned from oral transmission. Thirdly, some say: The latent predispositions of afflictions in the continuum of noble Bodhisattvas should be afflictions that are intentionally pursued and abandoned by Śrāvakas, because you are the afflictions of this time that are intentionally pursued and not abandoned by noble Bodhisattvas. If according to your own accepted definition of afflictions, the afflictions in the continuum of noble Bodhisattvas should be so, because they are so. Some say: The former should be intentionally pursued and abandoned by noble Bodhisattvas, because they are the jñeyāvaraṇa in their continuum. If you say so, the realizations of the understanding of the selflessness of persons in the continuum of noble Bodhisattvas should be intentionally pursued and cultivated, because they are the knowledge of the understanding of the selflessness of phenomena in their continuum. In the context of "the nature of the path of knowledge itself," regarding the aspect of recognizing the path of knowable objects mentioned here, there are three: refutation, establishment, and abandonment. The first is, if the knowable object is the path of Śrāvakas, then it is pervasively the path of Śrāvakas and refuted. If it is, then it is pervasively the path of the Svātantrika Śrāvakas and refuted. If it is, then it is pervasively the path of the Svātantrika Bodhisattvas and refuted, there are three. The first is, Redawa says: The basis, the class of realization of the understanding of the selflessness of persons, no matter in whose continuum it is, is the path of Śrāvakas, because it is the class of antidotes to the afflictive obscurations. He says that this also applies to the other two classes of realization. This is unreasonable, because the class of realization of the understanding of the selflessness of persons in the continuum of noble Bodhisattvas is not the path of Śrāvakas.
Chinese
因为是这样。那不是它的行道之路。因为那也不是它的行道者之路。如果第一个不成立，那么，圣菩萨已经证悟了声闻道的果实。如果第二个不成立，那么，那应该是能引导自续有情进入二种寂灭的智慧。再者，具有菩萨见道者相续的有情所证悟的无我之证悟种类，是声闻的见道。因为它的道和见道的基础相同。不能同意，因为那是大乘的见道。对此，有人说：那不是菩萨所应知的声闻道。因为他所应知的声闻行道之路也不是。像那样的行道者之路也不是。如果承认周遍，那么，那也不是声闻的行道乘。如果那也不是声闻的行道者乘，那么，那不是声闻乘的周遍是不成立的。那也不是菩萨所应知的声闻行道乘。它的行道者乘也不是。因为那不是菩萨所应知的声闻乘，所以不周遍。承认周遍。如果不成立，那么，在那里是这样。因为那个缘故。如果同意，如果菩萨所应知的声闻乘是声闻自续乘，那必须是这样。因为那个缘故。如果同意，具有圣菩萨相续的有情所证悟的无我之证悟种类，是声闻自续道。因为是菩萨所应知的声闻道。又有人说：圣菩萨相续的有情所证悟的无我之证悟种类，以现量证悟，不能理解为证悟了声闻道。因为那不是声闻道。如果同意，那么，他以现量证悟的方式，不能如实地显示声闻道。因为那个缘故，如果这样说，那么，将声闻道的替代为声闻的现观，应该如实地理解为相同。再者，有断证究竟的声闻乘。因为在佛地有声闻道。如果同意，究竟有三种乘
English
Because it is so. That is not its path of practice. Because that is not its path of the practitioner either. If the first is not established, then, the noble Bodhisattva has realized the fruit of the Hearer's path. If the second is not established, then, that should be the wisdom that leads sentient beings with self-continuity into two kinds of cessation. Furthermore, the type of realization of selflessness realized by a sentient being with the continuum of a Bodhisattva's path of seeing, is the Hearer's path of seeing. Because its path and the basis of the path of seeing are the same. Cannot agree, because that is the Mahayana's path of seeing. To this, someone says: That is not the Hearer's path that should be known by the Bodhisattva. Because the Hearer's path of practice that he should know is not either. Like that, the path of the practitioner is not either. If the pervasion is admitted, then, that is not the Hearer's vehicle of practice either. If that is not the Hearer's vehicle of the practitioner either, then, the pervasion that that is not the Hearer's vehicle is not established. That is not the Hearer's vehicle of practice that should be known by the Bodhisattva either. Its vehicle of the practitioner is not either. Because that is not the Hearer's vehicle that should be known by the Bodhisattva, therefore it is not pervasive. Admit the pervasion. If it is not established, then, it is like that there. Because of that reason. If you agree, if the Hearer's vehicle that should be known by the Bodhisattva is the Hearer's self-continuity vehicle, then it must be so. Because of that reason. If you agree, the type of realization of selflessness realized by a sentient being with the continuum of a noble Bodhisattva, is the Hearer's self-continuity path. Because it is the Hearer's path that should be known by the Bodhisattva. Again, someone says: The type of realization of selflessness realized by a sentient being with the continuum of a noble Bodhisattva, by realizing it directly, it cannot be understood as realizing the Hearer's path. Because that is not the Hearer's path. If you agree, then, he cannot show the Hearer's path as it is through the way of realizing it directly. Because of that reason, if you say so, then, replacing the Hearer's path with the Hearer's Abhisamaya, it should be understood as the same as it is. Furthermore, there is the Hearer's vehicle of ultimate abandonment and realization. Because there is the Hearer's path in the Buddha's land. If you agree, there are three ultimate vehicles