Tibetan
སློབ་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྤང་རྟོགས་ཉམས་སྲིད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་གང་རུང་ཡིན་ན། སློབ་ལམ་ཡིན་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་གང་རུང་དུ་འཇུག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། གསུམ་པ་ལ་སློབ་པ་ཡིན་ན། མི་སློབ་པའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། སོ་སྐྱེ་ཡིན་ན་འཕགས་ཆོས་མ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་དེ་སོ་སྐྱེ་ཡིན་ནམ་འཕགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སོ་སྐྱེ་ཡིན་ན། དེ་ཆོས་ཅན། འཕགས་ལམ་རྒྱུད་ལ་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ཏུ་ཐལ། སོ་སྐྱེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། མཛོད་ལས། ལམ་མ་ཐོབ་པ་སོ་སོ་ཡི། །སྐྱེ་བོར་འདོད་དོ་ཞེས་དང་། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མ་རྙེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་དང་། ཐེག་དམན་འཕགས་པ་གང་ཡང་མིན་པའི་འཕགས་པ་ཕུང་པོ་གསུམ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ལུས་ཚོར་བཏང་སྙོམས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་ཡིན་པར་ཐལ། ལུས་ཚོར་གང་ཞིག སིམ་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། མཛོད་ལས། ལུས་ཚོར་སིམ་པ་མ་ཡིན་གང་། །སྡུག་བསྔལ་དབང་པོའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐེག་ཆེན་སོ་སྐྱེ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་ཐེག་ཆེན་སོ་སྐྱེ་ཡིན་ན་སོ་སྐྱེ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡིན་ན་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་མིན་པར་ཐལ། རང་རྒྱུ་སྦྱོར་ལམ་ལས་དངོས་སུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འོ་ན་དེའི་རྟོགས་པ་སྔོན་སོང་གི་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྒོམ་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་དེ་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོག
Chinese
因此，有可能是修道者的无漏断证会退失。第二，如果属于大乘的见道或修道，那么就不一定是学道，因为声闻、独觉的阿罗汉会进入大乘的见道或修道。承认宗和遍。第三，如果是学道，那么就一定是没有获得无学法的，因为如果是凡夫，就一定是没有获得圣法的。那么，这样的大乘资粮道者是凡夫还是圣者呢？有些人说是圣者，如果说是凡夫，那么，这个法，就成了没有在相续中获得圣道的补特伽罗，因为是凡夫。这是周遍的，因为《俱舍论》中说：“未得道者，名为异生。”以及《摄论》中说：“何为异生性？谓未得诸圣法。”因此这样说。然而，他们说，是既非大乘圣者，也非小乘圣者的圣者三蕴。那么，身受舍受，应是苦受，因为任何身受，都不是寂静地体验。这是周遍的，因为《俱舍论》中说：“身受非寂静，是苦受。” 还有，这个法，不应是以自宗的证悟理智，以总义的方式证悟的补特伽罗，因为是圣者。因此，他是异生，因为他是大乘异生，如果是大乘异生，那么一定是异生。如果后者不成立，那么，就成了，如果是大乘加行道者，那么一定是加行道者。如果不成立，那么，对于已经先经历了声闻阿罗汉的证悟，安住在见道苦法智忍的菩萨，不应是安住在见道第一刹那的补特伽罗，因为不是从自己的因加行道中真实产生的。承认宗。那么，对于已经先经历了证悟的菩萨资粮道者的相续中的，证悟人无我的现证瑜伽，是大乘的资粮道吗？是的，因为是大乘资粮道者的相续中的圆满结合，因为是他相续中的基识的显现所修的智慧。然而，他和法无我
English
Therefore, it is possible that the faultless realization of abandonment of the learner may be lost. Second, if it is either the path of seeing or the path of meditation of the Mahayana, then it is not necessarily the path of learning, because the Arhats of the Hearers and Solitary Buddhas enter either the path of seeing or the path of meditation of the Mahayana. The sign is accepted. Third, if it is the path of learning, then it is necessarily the case that the Dharma of no more learning has not been obtained, because if it is an ordinary being, then it is necessarily the case that the Noble Dharma has not been obtained. So, is such a Mahayana accumulation path practitioner an ordinary being or a noble being? Some say that he is a noble being, but if he is an ordinary being, then, this Dharma, becomes a person who has not obtained the Noble Path in his continuum, because he is an ordinary being. This is pervasive, because the Treasury of Knowledge says: "One who has not obtained the path is called an ordinary being." And the Compendium of Topics says: "What is the nature of an ordinary being? It is the non-discovery of all the Noble Dharmas." Therefore, they say so. However, they say that they are the three aggregates of noble beings who are neither Mahayana noble beings nor Hinayana noble beings. So, the physical feeling of equanimity, should be the sense faculty of suffering, because any physical feeling is not experienced peacefully. This is pervasive, because the Treasury of Knowledge says: "Any physical feeling that is not peaceful is the sense faculty of suffering." Also, this Dharma, should not be a person who realizes the general meaning in the way of the reasoning of realization of one's own system, because he is a noble being. Therefore, he is an ordinary being, because he is a Mahayana ordinary being, and if he is a Mahayana ordinary being, then he must be an ordinary being. If the latter is not established, then, it becomes, if he is a Mahayana path of joining practitioner, then he must be a path of joining practitioner. If it is not established, then, for the Bodhisattva who has already experienced the realization of the Hearer Arhat and abides in the forbearance of the Dharma of suffering on the path of seeing, it should not be a person who abides in the first moment of the path of seeing, because it is not actually produced from his own cause, the path of joining. The sign is accepted. So, is the manifest yoga that realizes the selflessness of the person in the continuum of the Bodhisattva accumulation path practitioner who has already experienced realization, the Mahayana accumulation path? Yes, because it is the complete combination in the continuum of the Mahayana accumulation path practitioner, because it is the mind that cultivates the appearance of the basic consciousness in his continuum. However, he and the selflessness of phenomena
Tibetan
ས་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་གཞི་མཐུན་ནི་མེད་དེ། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཊཱི་ཀའི་དགོངས་པའང་འདི་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཆོས་ཅན། གཞི་ཤེས་སུ་ཐལ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལམ་འོག་མའི་སྐབས་སུ་མ་ཁྱབ་སྟེ། གང་ཟག་དེ་སོ་སྐྱེར་འདོད་པ་ལྟར་ན། ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ན་འཕགས་པ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པ་དང་། དེ་འཕགས་པར་འདོད་པ་ལྟར་ནའང་། ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ན་འཕགས་པ་བཞི་པོ་གང་རུང་ཞིག་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱ་མི་རྒྱ་ལ་དཔྱད་པ་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རེད་མདའ་བ་ན་རེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་མི་རྒྱ་སྟེ། རྒྱ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཟིན་པའི་དུས་སྲིད་པར་ཐལ། དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱ་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་ཆད་པའི་དུས་སྲིད་པར་ཐལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་དམིགས་ཡུལ་མེད་པའི་དུས་སྲིད་པར་ཐལ་བ་དང་། འཁོར་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ལོངས་སྐུ་སྲིད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀག་ནས་རང་ལུགས་ལ་དེ་སངས་རྒྱ་བར་མ་ངེས་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལོགས་སྲེད་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་དེ་ལ་སངས་རྒྱ་མི་རྒྱ་གཉིས་སུ་ངེས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱ་བའི་སེམས་ཅན་ཡོད་པ་གང་ཞིག སེམས་ཅན་ཡིན་ན་སངས་རྒྱ་བས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སངས་རྒྱ་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཟིན་པའི་དུས་སྲིད་པར་ཐལ། དེ་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་ཆད་པའི་དུས་སྲིད་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག སངས་མི་རྒྱ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཟིན་པའི་དུས་སྲིད་པར་ཐལ། དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱ་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འཁོར་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ལོངས་སྐུ་སྲིད་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་བའི་དོན་དེ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ལ་བྱེད་དམ། ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་སེམས་རིག་ཅིང་གསལ་ཙམ་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གྱི་གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་
Chinese
地的解脱分共同的共同基础是不存在的，因为那是以总的方式证悟法无我的智慧。宗喀巴大师的观点也正是如此。如果，那个法，是所立宗，应成是根本识，因为是瑜伽现量。如果这样说，在下等道的时候不遍及，如果认为那个人是凡夫，如果是有舍弃烦恼障的人，那么因为是圣者而不遍及，如果认为那是圣者，那么因为是有舍弃烦恼障的人，那么就是四种圣者中的任何一种而不遍及。第三，依靠“一切众生”的论典，对于一切众生成佛与否进行观察，有破、立、舍三种。第一种是，仁达瓦说，一切众生不成佛，如果成佛，那么应成一切众生已经成佛的时候存在，因为那些一切都成佛。如果承认，那么应成佛的事业断绝的时候存在，应成佛的慈悲的所缘不存在的时候存在，应成不具有眷属菩萨圣者的报身存在。因为承认那个。这样破斥后，自宗认为，那不一定成佛，因为在那的相续中不一定产生佛的智慧，因为那的因的集合数量不圆满，因为有具贪欲的人。如果这样说。那么那个众生应成成佛与不成佛二者之一确定，有什么成佛的众生？因为是众生，所以成佛不遍及。如果承认，那么成佛的众生一切都成佛的时候应成存在，因为那是成佛。遍及承认。如果承认，那么应成佛的事业断绝的时候存在，承认什么？因为对于不成佛的众生，佛的事业不介入。遍及承认。菩萨圣者一切都成佛的时候应成存在，因为那些一切都成佛。如果承认，那么应成不具有眷属菩萨圣者的报身存在。另外，因的集合数量圆满的意义，是对大乘发心相续中具有而说的吗？还是对于近取因的主要的心明和，以及俱生助缘的主要的佛的事业介入
English
The common basis for the shared aspects of liberation on the ground does not exist, because it is the wisdom that realizes the selflessness of phenomena in a general way. This is also the view of the Tika. If that, the subject, should be the fundamental consciousness, because it is yogic direct perception. If you say that, it is not pervasive in the case of the lower paths. If that person is considered an ordinary being, it is not pervasive because if they have abandoned the afflictive obscurations, they are a noble being. And even if they are considered a noble being, it is not pervasive because if they have abandoned the afflictive obscurations, they are one of the four noble ones. The third, based on the text "all beings," examining whether all sentient beings attain Buddhahood or not, there are three aspects: refutation, establishment, and rejection. First, Rendawa says, all sentient beings do not attain Buddhahood, because if they did, it would follow that there would be a time when all sentient beings have already attained Buddhahood, because all of them attain Buddhahood. If you accept that, it would follow that there would be a time when the activity of the Buddhas ceases, and it would follow that there would be a time when the object of the Buddhas' compassion does not exist, and it would follow that there would be a Sambhogakaya that does not possess the retinue of Bodhisattva Aryas. Because of accepting that. Having refuted that, the self-system asserts that it is not certain that they will attain Buddhahood, because it is not certain that the wisdom of the Buddhas will arise in their continuum, because the collection of causes is not complete, because there are beings with attachment to possessions. If you say that, then it follows that it is certain that that sentient being will either attain Buddhahood or not. What sentient being will attain Buddhahood? Because it is a sentient being, it is not pervasive that it will attain Buddhahood. If you accept that, then it follows that there would be a time when all sentient beings who attain Buddhahood have already attained Buddhahood, because they attain Buddhahood. The pervasion is accepted. If you accept that, then it follows that there would be a time when the activity of the Buddhas ceases. What do you accept? Because the activity of the Buddhas does not engage with sentient beings who do not attain Buddhahood. The pervasion is accepted. It follows that there would be a time when all Bodhisattva Aryas have already attained Buddhahood, because all of them attain Buddhahood. If you accept that, then it follows that there would be a Sambhogakaya that does not possess the retinue of Bodhisattva Aryas. Furthermore, does the meaning of the complete collection of causes refer to having the Mahayana mind generation in the continuum? Or does it refer to the main clear and knowing mind, which is the substantial cause, and the main activity of the Buddhas, which is the cooperative condition?