Tibetan
ནི། དམན་པའི་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་འདུས་བྱས་ཀྱི་འཇུག་པ་རྒྱུན་ཆད་པའང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་ཏུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལུས་ཐོབ་ནས། །བསྐལ་པའི་བར་དུ་མི་སད་དོ། །དཔེར་ན་སྐྱེ་བུ་མྱོས་པ་ནི། །མྱོས་འགྱུར་མེད་ན་སངས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དེ་དག་ང་ཡི་སྐུ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་འཐོབ། །ཡང་དང་པོར་མོས་པ་ཐ་དད་སོགས་ཡོད་པས་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་ཡོད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། གཞན་དུ་ན། མོས་པའི་རིགས་མི་འདྲ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པས། མཐར་ཐུག་གི་ཐེག་པའང་རིགས་མི་འདྲ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འོ་ན། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས། གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ཐེག་པ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་འཆད་ཅེ་ན། དེ་ནི་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཏེ། དགོངས་གཞི་ནི་གནས་སྐབས་ཐེག་དམན་དུ་རིགས་ངེས་པ་ལ་དགོངས། དགོས་པ་ནི། དང་པོ་ཉིད་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་འཇུག་པར་མི་ནུས་པའི་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ངལ་བསོ་བའི་ཆེད་དུ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་མཁས་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡི་གླིང་དུ་ཆས་པའི་སྐྱེས་ཚོགས་ཀྱིས། །ངལ་བ་ཉེར་སེལ་གྲོང་ཁྱེར་ཡིད་འོང་བར་དུ་རྣམ་པར་བཀོད་པ་ལྟར། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཐེག་པ་འདི་ནི་སློབ་མ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་ལ་ཡིད། །སྦྱར་ཞིང་རྣམ་པར་དབེན་ལ་བློ་སྦྱངས་རྣམས་ལ་ལོགས་སུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ལས། ཐེག་པ་གཅིག་སྟེ་གཉིས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གསུམ་པ་ནམ་ཡང་ཡོད་མིན་འཇིག་རྟེན་ན། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་རྣམས་ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་གང་། །སྣ་ཚོགས་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མཛད་མ་གཏོགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ལས་འཕྲོས་ནས། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་མ་མཐའ་གང་ནས་འཇུག་དཔྱད་པ་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རེད་མདའ་བ་ན་རེ། ཉན་རང་གིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པ་ལྟར་ན་དང་པོ་ཚོགས་ལམ་ནས་འཇུག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཉན་རང་གི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ན། དང་པོར་ས་བདུན་པ་ནས་འཇུག་རིགས་ཏེ། དེའི་
Chinese
，在低劣的无余涅槃的阶段，有为法的止息也不合理，因为安住于此的补特伽罗能够行持佛的事业。如《妙法莲华经》所说：获得禅定之身后，直至劫末亦不醒。譬如醉酒之人，若无醒酒之缘，则如醒来一般。如是彼等我之身，可得佛法之名。又，最初有不同的意乐等，因此最终有三种乘是不成立的。否则，由于有无数种不同的意乐，最终的乘也应有无数种不同的种类，这样会有过失。第三，那么，《无尽意经》中说：“此三者是决定解脱之乘，何为三？即声闻乘、独觉乘、大乘。”此话如何解释呢？这是不了义的密意，密意在于针对暂时在小乘中决定种姓者。必要是，为了让某些一开始就无法进入大乘道的众生从轮回的痛苦中得到休息，而宣说了暂时的乘。如《入行论》所说：是故如商贾，为息众劳故，于如意宝洲， প্রথমে প্রবিষ্ট पुरে निवेश ।汝亦应如是，导彼 প্রথমে প্রবিষ্ট শিष्या निवेश 趣涅槃。对于实事之妨害是，《妙法莲华经》所说：唯一佛乘无二亦无三，除佛方便说。从第二点引申开来，关于声闻、独觉、阿罗汉进入大乘道时，究竟从何处进入的辩论，有破、立、遮三部分。第一部分是，热达瓦说：如果声闻、独觉没有证悟法无我，那么最初应从资粮道进入，因为必须在相续中生起证悟法无我的大乘道。如果声闻、独觉证悟了法无我的应成派，那么最初应从七地进入，因为
English
, in the state of inferior nirvana without remainder, the cessation of conditioned phenomena is also unreasonable, because the individual abiding therein is capable of engaging in the activities of the Buddha. As stated in the Lotus Sutra: Having obtained the body of samadhi, one will not awaken until the end of the kalpa. Just as a drunken person, if there is no cause for sobering up, is like being awake. Likewise, those bodies of mine will attain the name of Buddha-dharma. Furthermore, since there are initially different inclinations and so on, it is not established that there are ultimately three vehicles. Otherwise, since there are countless different kinds of inclinations, the ultimate vehicle should also have countless different kinds, which would be a fault. Thirdly, then, how should we explain the statement in the Akṣayamati Sutra: "These three are the vehicles that definitely liberate, what are the three? Namely, the vehicle of the Śrāvakas, the vehicle of the Pratyekabuddhas, and the Mahāyāna"? This is a provisional meaning with a hidden intention, the intention being directed towards those who are temporarily determined to be of the inferior vehicle lineage. The necessity is that, in order for some beings who are unable to enter the Mahāyāna path from the very beginning to rest from the suffering of saṃsāra, a temporary vehicle is taught. As stated in the Bodhicaryāvatāra: Therefore, like merchants who, to relieve the weariness of the crowd setting out for the jewel island, first arrange a delightful city for rest, you should likewise guide those disciples who first enter towards nirvāṇa. The harm to reality is what is stated in the Lotus Sutra: There is only one Buddha vehicle, there is no second or third, except for the Buddha's skillful means of speaking. Deriving from the second point, regarding the debate of where exactly Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Arhats enter when entering the Mahāyāna path, there are three parts: refutation, establishment, and rejection. The first part is, Redawa says: If Śrāvakas and Pratyekabuddhas have not realized the selflessness of phenomena, then they should initially enter from the path of accumulation, because they must generate the Mahāyāna path that realizes the selflessness of phenomena in their continuum. If the Prāsaṅgikas who have realized the selflessness of phenomena are Śrāvakas and Pratyekabuddhas, then they should initially enter from the seventh bhūmi, because