Tibetan
གཉིས་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་དགེ་རྩ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་གྱི་དགེ་རྩ་ལས་བྱེད་པ་པོའི་དགེ་རྩ་བསོད་ནམས་མང་བ་ཡོད་དེ། བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པས་ཉན་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་རྩ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བྱེད་པ་པོའི་དགེ་རྩ་ནི་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པ་ཡིན་ལ། ཡུལ་ནི་ཉན་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་རྩ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་གཉིས་ལ་དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལོ་ཆེན་ན་རེ། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དང་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གང་ཞིག གཞན་དབང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་གང་ཞིག ཡོངས་གྲུབ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་གསུངས། འོ་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དབང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་གང་ཞིག རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་དེ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་མཁྱེན་པ་གང་ཞིག མངོན་ཞེན་མེད་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་གཞན་དབང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་དུ་ཐལ། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་དུ་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་གང་ཞིག རྟོག་པ་མཐར་ཐུག་གི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཞེས་དང་། དེ་གང་ཞིག སྤངས་པ་མཐར་ཐུག་གི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། ས་གཉིས་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་དུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་གང་ཞིག སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོག་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་སྤོང་བ་གཉེན་པོས་བསྡུས་པ་དང་། དེ་གང་ཞིག རང་རྒྱུ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ངོས་སྐལ་གྱི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །ཞེས་པའི་སྐབས། གཞུང་གི་བསྟན་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པ་དང་། ངག་དོན་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལོ་ཆེན་ན་རེ། རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་ལ་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དང་། མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ལ་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་དུ་འཇོག་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་བླར། རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་ངེས་ཐོབ་པ། །དེ་ནི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བསྟན། །ཞེས་དང་། ཆུ་མཚོ་སོགས་བཞིན་འདོད་ཆགས་སོགས། །གློ་བུར་ཉོན་མོངས་དག་པ་ནི། །མདོར་ན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །འབྲས་བུ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ས་གཉིས་པ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་དངོས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་རྟེན་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུ་བསྟན། འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་ཡུལ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་བསྟན། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་འབྲས་བུ་བསྟན། ས་དགུ་ལ་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་དབྱེ་བ་བསྟན། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུང་ངོ་། །མི་འཐད་དེ། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་ཡོད་པར་ཐལ། ས་གཉིས་པའི་རྗེས་ཐོབ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ས་གཉིས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དེས་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་མ་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་། ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་ན་རྗེས་ཐོབ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། རྒྱུད་བླ་ལས། མཉམ་གཞག་གིས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་བ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བར་གསུང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གཞན་ཡང་ལམ་ཤེས་འཆད་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ལྔ་པོ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྡུས་པའི་ས་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་གཅིག་ཡོད་པར་ཐལ། ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་དེ་ལྔ་པོ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། མོས་བསྔོ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གསུམ་པོ་གང་རུང་མིན་པ་གང་ཞིག སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཡང་མིན། རྣམ
Chinese
由于安住于第二地的菩萨随喜恒常菩萨的善根，因此，所缘的善根比作者的善根福德更多，因为菩萨修道者随喜声闻独觉的善根。遍。因为作者的善根被殊胜的方便智慧所摄持，并且所缘是声闻独觉的善根。在“有漏”的情况下，对于有漏和无漏的修道，存在两个遮破和安立。第一，洛钦说，证得修道和清净修道的体性依次是：何为大乘的修道？即以他起如幻为实境的后得清净世间智；以及何为大乘的修道？即以圆成如虚空为实境的等持无分别智。那么，大乘的信解修道法，应是证得修道，因为具有该体性，即以他起如幻为实境者，是后得清净世间智之故。第一个推论，因为是以世俗谛的执着方式作为对境，并证悟其无实之故。第二个推论，因为证悟空性的后得之智，是无有显现执着的智慧之故。又，以他起如幻为实境的大乘修道后得智法，应是无漏修道，因为是证得修道之故。立宗已许。若许，则应是有漏修道，因为是大乘修道后得之智之故。又，某些人说，这两个的体性依次是：何为大乘的修道等持？即成为究竟分别之因者；以及何为大乘的修道？即成为究竟断除之因者。那么，第二地的无间道法，应是清净修道，因为具有该体性，即是成为自性身之因故。第二地的解脱道法，应是证得修道，因为具有该体性，即是证悟智慧法身之因故。第二，这两个的体性依次是：何为大乘的无漏修道？
English
Because a bodhisattva abiding in the second ground rejoices in the roots of virtue of a constant bodhisattva, the roots of virtue of the object have more merit than the roots of virtue of the agent, because a bodhisattva practitioner rejoices in the roots of virtue of the Shravakas and Pratyekabuddhas. It pervades. Because the roots of virtue of the agent are seized by special skillful means and wisdom, and the object is the roots of virtue of the Shravakas and Pratyekabuddhas. In the case of "with outflows," there are two negations and establishments for the two meditative paths with and without outflows. First, Lotsen said, the characteristics of the attainment meditative path and the pure meditative path are in order: What is the Mahayana meditative path? That is, the subsequent attainment pure worldly wisdom that takes other-powered illusions as real objects; and what is it? That is, the non-conceptual wisdom of equipoise that takes the perfectly established sky as a real object. Then, the Mahayana aspiration meditative path, it should be the attainment meditative path, because it has that characteristic, that is, whoever takes other-powered illusions as real objects, is the subsequent attainment pure worldly wisdom. The first inference, because it is the knowledge that takes the way of grasping the conventional truth as an object and realizes that it is unreal. The second inference, because the knowledge of the subsequent attainment of realizing emptiness is a mind without manifest attachment. Also, the Mahayana meditative path subsequent attainment wisdom that takes other-powered illusions as real objects, it should be the outflowless meditative path, because it is the attainment meditative path. The sign is accepted. If you accept, then it should be the meditative path with outflows, because it is the wisdom of the subsequent attainment of the Mahayana meditative path. Also, some say, the characteristics of the two are in order: What is the Mahayana meditative path equipoise? That is, whoever becomes the cause of ultimate conceptualization; and what is it? That is, whoever becomes the cause of ultimate abandonment. Then, the uninterrupted path of the second ground, it should be the pure meditative path, because it has that characteristic, that is, it is the cause of the nature body. The liberation path of the second ground, it should be the attainment meditative path, because it has that characteristic, that is, it is the cause of the realization wisdom Dharma body. Second, the characteristics of the two are in order: What is the Mahayana outflowless meditative path?
Chinese
以现量证悟空性后，使之成为常态的对治断除所摄持，那是什么呢？是被脱离自因无间道之分的垢染的解脱道所摄持的。 “果清净色等”之时。 有对经论的教法进行观察，和对语句的意义进行观察两种。其中第一种有破立两种，第一种是： 洛钦说：后得清净世间道的修道是成办修道，等持无分别智慧的修道是清净修道，必须这样安立。因为《宝性论》中说：“具足一切最胜相，佛陀之身定能得，此乃后得之智慧，显示是果之果故。” 以及“如水海等贪等，突发烦恼清净者，总之无分别智慧，显示是果之果。”因为这样说了。因此，从二地到十地之间的等持无分别智慧是清净修道本身，所以以“佛陀所依”等显示了它的因。以“果清净”等显示了它的境，自性清净的法性。以“烦恼所知”等显示了它的果。以“九地是”等显示了它的分类。以“于彼诤论”等显示了它的相。这样说的。 不合理，因为有在成办修道之前没有的清净修道，因为有在二地后得之前没有的二地等持的缘故。遍相承认。如果承认，那么“果清净”等的经文就没有显示清净修道了。 另外，如果是断除所知障的修道，那么必须是后得，因为《宝性论》中说，等持断除烦恼障，后得断除所知障的缘故。遍相承认。 另外，从讲说道智的时候开始所说的，没有被五种大乘修道所摄持的，有二地以上的修道一种，因为二地的解脱道没有被那五种所摄持的缘故。立宗已承认，不是随喜、回向、随喜三者中的任何一个，也不是成办修道，
English
It is encompassed by the abandonment that makes the direct realization of emptiness a habitual practice, and what is that? It is encompassed by the liberation path that is free from the defilements of the aspect of the uninterrupted path of its own cause. In the context of "The fruit is pure, form, etc." There are two types of examination: examining the teachings of the scriptures and examining the meaning of the words. The first has two aspects: refutation and establishment. The first is: Lotsawa Chenpo said: The subsequent attainment of pure worldly paths of meditation is the accomplishment of the path of meditation, and the path of meditation of the non-conceptual wisdom of meditative equipoise must be established as the pure path of meditation. Because in the Uttaratantra it says: "Possessing all the supreme qualities, the body of the Buddha is certain to be attained, this is the wisdom of subsequent attainment, it is shown to be the fruit of the fruit." And "Like water, oceans, etc., attachment, etc., the purification of sudden afflictions, in short, the non-conceptual wisdom, is shown to be the fruit of the fruit." Because it is said so. Therefore, the non-conceptual wisdom of meditative equipoise from the second bhumi to the tenth bhumi is the actual pure path of meditation, so "the basis of the Buddha" etc. shows its cause. "The fruit is pure" etc. shows its object, the nature of the pure dharma. "Afflictions and knowledge" etc. shows its fruit. "The nine bhumis are" etc. shows its classification. "In that controversy" etc. shows its characteristics. That's what he says. It is not reasonable, because there is a pure path of meditation that does not precede the accomplishment of the path of meditation, because there is the meditative equipoise of the second bhumi that does not precede the subsequent attainment of the second bhumi. The pervading characteristic is accepted. If it is accepted, then the scripture of "The fruit is pure" etc. does not show the pure path of meditation. Furthermore, if it is the path of meditation that eliminates the obscuration of knowledge, then it must be subsequent attainment, because the Uttaratantra says that meditative equipoise eliminates the obscuration of afflictions, and subsequent attainment eliminates the obscuration of knowledge. The pervading characteristic is accepted. Furthermore, from the time of explaining the wisdom of the path, there is one path of meditation above the second bhumi that is not encompassed by any of the five Mahayana paths of meditation, because the liberation path of the second bhumi is not encompassed by any of those five. The sign is accepted, it is not any of the three of rejoicing, dedication, and rejoicing, nor is it the accomplishment of the path of meditation.