Tibetan
་སྔོན་སོང་གི་རྣམ་གཞག་ཏུ་མཛད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས། ས་གཉིས་པ། ས་གསུམ་པ། ས་བཞི་པ་གསུམ་གྱིས་སྤོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་སས་བསྡུས་རྣམས་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་ས་ལྔ་པ། ས་དྲུག་པ། ས་བདུན་པ་གསུམ་གྱིས་སྤོང་ངོ་། །གཟུགས་མེད་ཀྱི་སས་བསྡུས་རྣམས་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་དག་པ་ས་གསུམ་གྱིས་རིམ་བཞིན་སྤོང་ངོ་། །དེ་དག་ཀྱང་ས་བོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་མངོན་གྱུར་བ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྤང་བྱར་འཕགས་སེང་གཉིས་བཞེད་དོ། །མོས་པ་རང་གི་དོན་དང་ནི། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། མི་འཐད་པའི་ཆ་དགག་པ། ཊཱི་ཀའི་བཞེད་པ་བསྟན་པ། རང་གི་འདོད་པ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལོ་ཙཱ་བ་ན་རེ། འདིར་བསྟན་གྱི་རང་དོན་མོས་པ་དགུ་ཚོགས་སྦྱོར་དང་། གཉིས་དོན་མོས་པ་དགུ་མ་དག་ས་བདུན་དང་། གཞན་དོན་མོས་པ་དགུ་དག་པ་ས་གསུམ་ན་ཡོད་གསུང་ངོ་། །འདིར་བསྟན་རང་དོན་མོས་པ་དགུ་པོ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མིན་པར་ཐལ། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། དེ་དེ་ཡིན་པར་ཐལ། འགྲེལ་པ་ལས། སྒོམ་པའི་ལམ་དང་པོ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། འདིར་བསྟན་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དང་། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་གཉིས་པོ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མིན་པར་ཐལ། འདིར་བསྟན་མོས་བསྔོ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གསུམ་པོ་དེ་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། བྱ་བ་འདི་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ངོ་བོ། དམིགས་པ། དབྱེ་བ། ས་མཚམས་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་གང་ཞིག ལུང་རིགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་ཤེར་ཕྱིན་དོན་གསུམ་གྱི་འབྱུང་གནས་སུ་མཐའ་ཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་དད་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། གཉིས་པ་ལ། དངོས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་དམིགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་རྗོད་བྱེད་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རང་དོན་གཉིས་དོན་གཞན་དོན་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ལ་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་གང་ཞིག བསམ་པས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་ཅིང་། སྦྱོར་བས་རང་དོན་གཙོ་བོར་སྒྲུབ་པ་དང་། གང་ཞིག་བསམ་པས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་ཅིང་། སྦྱོར་བས་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་། གང་ཞིག་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀས་
Chinese
因此，这是在先前行为的模式中进行的。第二，欲界所摄的能取所取的分别念，分为大、中、小三种，由二地、三地、四地这三地断除。同样，色界所摄的（分别念）分为三种，由五地、六地、七地这三地断除。无色界所摄的（分别念）分为三种，由清净三地依次断除。这些也是就种子而言的，显现的（分别念）作为加行道的断除对境，圣狮二者是这样认为的。在“信解自己的利益”这句的语境中，有驳斥不合理之处、阐述 टीका的观点、陈述自己的观点。第一点，译师说，这里所说的自利信解九者存在于资粮道和加行道，二利信解九者存在于不清净的七地，他利信解九者存在于清净的三地。这里所说的自利信解九者，是所立，不应是属于大乘的修道，因为是资粮道和加行道阶段的证悟。承认这个理由。如果承认，那么它应是那个，因为《释论》中说：“修道的第一步是信解作意”。此外，这里所说的成办修道和清净修道这两者不应是大乘的修道，因为这里所说的信解、回向、随喜这三者不是那个。不能承认，因为（经中）说：“这个行为是修道”。第二，分为体性、所缘、分类、界限四者。第一，什么是大乘的有漏修道？是凭借教理的因，对般若波罗蜜多三义的生源，以绝对的确定性执持的信，以及相应的（心所）。第二，分为实际所缘和特定目的所缘两种。第一，是般若波罗蜜多的能诠和所诠。第二，是自利、二利、他利三种。第三，信解修道三种的定义依次是：什么样的大乘信解修道，以思惟成办他利，以加行主要成办自利；以及什么样的（大乘信解修道），以思惟成办他利，以加行成办自他二利的平等性；以及什么样的（大乘信解修道），以思惟和加行二者
English
Therefore, this is done in the mode of prior actions. Secondly, the grasping and apprehending conceptualizations included in the desire realm are divided into three: large, medium, and small, and are abandoned by the three grounds: the second ground, the third ground, and the fourth ground. Similarly, those included in the form realm are divided into three and abandoned by the three grounds: the fifth ground, the sixth ground, and the seventh ground. Those included in the formless realm are divided into three and abandoned successively by the three pure grounds. These are also in terms of seeds, but the manifested ones are considered by the two, Arya and Simha, as objects to be abandoned on the path of joining. In the context of "faith in one's own benefit," there are refuting what is unreasonable, explaining the Tika's view, and stating one's own view. First, the translator says that the nine self-benefit faiths mentioned here exist in the accumulation and joining paths, the nine dual-benefit faiths exist in the impure seven grounds, and the nine other-benefit faiths exist in the pure three grounds. The nine self-benefit faiths mentioned here, the subject, should not be the path of meditation of the Mahayana, because it is the realization of the stage of accumulation and joining. The reason is accepted. If accepted, then it should be that, because the commentary says, "The first step of the path of meditation is faith and mental engagement." Furthermore, the accomplishment meditation path and the pure meditation path mentioned here should not be the meditation path of the Mahayana, because the three, faith, dedication, and rejoicing, mentioned here are not that. It cannot be accepted, because (the sutra) says, "This action is the path of meditation." Secondly, it is divided into four: nature, object, classification, and boundary. First, what is the Mahayana's contaminated meditation path? It is the faith that holds with absolute certainty to the source of the three meanings of the Prajnaparamita from the cause of scripture and reasoning, along with the corresponding (mental factors). Second, it is divided into two: the actual object and the object of specific purpose. First, it is the expresser and the expressed of the Prajnaparamita. Second, it is the three: self-benefit, dual-benefit, and other-benefit. Third, the definitions of the three, faith, meditation path, are in order: what kind of Mahayana faith meditation path, with thought accomplishing other-benefit, with application mainly accomplishing self-benefit; and what kind of (Mahayana faith meditation path), with thought accomplishing other-benefit, with application accomplishing the equality of self and other benefits; and what kind of (Mahayana faith meditation path), with both thought and application
Tibetan
གཞན་དོན་གཙོ་བོར་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་རེ་རེ་ལའང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སོགས་དགུ་དགུར་ཡོད་དོ། །བཞི་པ་ནི། རང་དོན་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ནི་ས་གཉིས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནས་ས་བདུན་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་དེ། དེར་ཉོན་ཡིད་མ་སྤངས་པས་བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་ཕྲ་མོ་འབྱུང་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་དོན་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ན་ཡོད་དེ། དེར་ཉོན་ཡིད་གནས་གྱུར་པས་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཞན་དོན་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ནི་ས་བཅུ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ན་ཡོད་དེ། དེ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གཞན་དོན་བྱེད་ཚུལ་སངས་རྒྱས་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་རང་གི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ལ། ལམ་ཤེས་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་འདི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན། ངོ་བོ་མཉམ་རྗེས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་ཚུལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། དམིགས་རྣམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་དགོས་པས་ན་རྗེས་ཐོབ་ལ་མོས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དབྱེ་བ་གསུངས་པ་དེ་བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གཉིས་ལའང་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ། དེ་ནི་དམིགས་མེད་རྣམ་པ་ཅན། །ཞེས་དང་། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། །ཞེས་དམིགས་རྣམ་གསུངས་པ་དེ་མོས་པ་ལའང་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། མཉམ་གཞག་ལ་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་དམིགས་རྣམ་གསུངས་པ་དེ་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་ལའང་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་པ་དགུར་དབྱེ་བ་གསུངས་པ་དེ་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ལའང་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཉམ་གཞག་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་དགུར་ཕྱེ་བ་དེ་ས་གཉིས་པ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་མཉམ་གཞག་གི་དབྱེ་བ་ཡིན་པ་ལྟར། རྗེས་ཐོབ་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་དགུར་ཕྱེ་བ་དེའང་ས་གཉིས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནས་ས་བཅུ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་བར་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་པས་ན། མོས་པ་གསུམ་པོ་རེ་རེའང་ས་གཉིས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནས་ས་བཅུ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་འཇོག་དགོས་ཏེ། དེ་རེ་རེ་ལའང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་དགུ་དགུར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི། བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྱུང་གནས་སུ་མོས་པ་ལ་རང་དོན་མོས་པ་དང་། དེ་གཉིས་དོན་གྱི་འབྱུང་གནས་སུ་མོས་པ་ལ་གཉིས་དོན་མོས་པ་དང་། དེ་གཞན་དོན་གྱི
Chinese
主要成办他利，那每一个也都有小小之小等九九种。第四，自利信解的修道是二地后得至七地后得之间，因为那里烦恼未断，可能会生起微细的我慢。二利信解的修道是八地和九地的后得，因为那里烦恼转为智慧，能证悟自他平等性。他利信解的修道是十地的后得，因为安住于此的菩萨在后得中行持他利的方式与佛相同。第三，表达自己的意愿。在讲解道相智时，因为此处是从菩萨应知此大乘修道的角度来阐述的，所以从体性、等性、后性两方面分开来阐述的方式要详细区分，并且需要从所缘和行相的角度来阐述，所以在后得中信解的阶段所说的区分，也应与回向和随喜二者相结合。在那二者的阶段中，“那是无相之行相。”以及“以方便和无所缘。”这样所说的所缘和行相，也应与信解相结合。并且，在入定中，在修道修道的阶段所说的所缘和行相，也应与清净修道相结合。在清净修道的阶段所说的分为九种，也应与修道修道相结合。因此，入定分为小小之小等九种，如同那是从二地到十地之间的入定的区分一样，后得分为小小之小等九种，那也是从二地后得到十地后得之间的区分。因此，三种信解的每一个都必须安立在从二地后得到十地后得之间，因为那每一个都说了有小小之小等九九种。分为三种，不是从事业的角度来分的，而是从执着的角度来分的。般若波罗蜜多经中，信解自利圆满的来源为自利信解，信解那二者为利益的来源为二利信解，信解那为他利的
English
Primarily accomplishing the benefit of others, each of which also has nine types, such as the smallest of the small. Fourth, the path of cultivation with faith and understanding in self-benefit exists from the post-attainment of the second ground to the post-attainment of the seventh ground, because there, afflictions have not been abandoned, and subtle pride in self may arise. The path of cultivation with faith and understanding in both benefits exists in the post-attainment of the eighth and ninth grounds, because there, afflictions have been transformed into wisdom, and one can realize the equality of self and others. The path of cultivation with faith and understanding in the benefit of others exists in the post-attainment of the tenth ground, because the bodhisattvas who abide there perform the benefit of others in the post-attainment in a way that is the same as the Buddhas. Third, expressing one's own intention. When explaining the wisdom of paths, because here it is explained from the perspective that bodhisattvas should know this Mahayana path of cultivation, the way of explaining it by dividing it into essence, equality, and post-essence should be thoroughly distinguished, and it needs to be explained from the perspective of object and aspect. Therefore, the distinctions mentioned in the stage of faith and understanding in post-attainment should also be combined with dedication and rejoicing. In the stage of those two, "That is the aspect of non-object." and "With means and non-object." The object and aspect mentioned in this way should also be combined with faith and understanding. Furthermore, in meditative equipoise, the object and aspect mentioned in the stage of the path of cultivation should also be combined with pure path of cultivation. The division into nine types mentioned in the stage of pure path of cultivation should also be combined with the path of cultivation. Therefore, meditative equipoise is divided into nine types, such as the smallest of the small, just as that is the distinction of meditative equipoise from the second ground to the tenth ground. The post-attainment is divided into nine types, such as the smallest of the small, which is also the distinction from the post-attainment of the second ground to the post-attainment of the tenth ground. Therefore, each of the three types of faith and understanding must be established between the post-attainment of the second ground and the post-attainment of the tenth ground, because each of them is said to have nine types, such as the smallest of the small. The division into three types is not divided from the perspective of activity, but from the perspective of clinging. In the Prajnaparamita Sutra, faith and understanding in the source of perfect self-benefit is self-benefit faith and understanding, faith and understanding in those two as the source of benefit is dual-benefit faith and understanding, and faith and understanding in that as the benefit of others is...