Tibetan
ཁ་ཅིག ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དྲི་མ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་དེས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་དག་པ་གཉིས་པོ་དེ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཐ་མི་དད་ཅིང་། ཚད་མས་ཀྱང་སོ་སོར་བཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དང་། དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་གིས་སྤངས་པའི་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་གིས་སྤངས་པའི་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དེས་དག་མ་དག་གིས་ཐ་དད་པ་དོན་སྟེང་ན་ཡོད་པ་མིན་ཞིང་། ཚད་མས་ཀྱང་སོ་སོར་བཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། དང་པོ་ལ་ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་དྲི་མ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་དག་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྦྱོར་བ་དེ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ། །ཞེས་པའི་གཞུང་གི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པར་ཐལ། གང་གི་སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། སྦྱོར་བ་ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་འདི་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་གཙོ་བོར་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་མིན་པར་ཐལ། སྐབས་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་རིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་བསལ་ཟིན་པའི་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་ལའང་དེས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་དྲི་མས་དག་པའི་དག་པ་གཉིས་པོ་དེ་རང་མཚན་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཐ་མི་དད་ཅིང་། སྤྱི་མཚན་ལ་རང་གིས་སོ་སོར་བཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་དག་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་ལས་གྲོལ་བའི
Chinese
有者说，二地的解脱道法，当您以真实现立的垢染而完全清净时，您的境色等也因此而完全清净，因为这两种清净在本体上无有差别，并且以量也不能各自割裂。如是说。达谛喀巴说，佛陀的智慧法，当您以具有自续的补特伽罗所断除的垢染而完全清净时，您的境色等也以您具有自续的补特伽罗所断除的垢染而完全清净，您以此而完全清净，您与您的境色等以此清净与不清净的差别在意义上并不存在，并且以量也不能各自割裂。如是说。首先，二地的解脱道法，是佛子的清净，因为是以三乘道的垢染真实现立而清净的解脱道，所以这样的论式，是“佛子们的清净”之经文的意义结合，因为任何的结合是该经文的意义结合。如果承认，声闻阿罗汉的解脱道法，是彼，因为彼的缘故。后面的论式中“果清净”等的经文，不是主要显示清净修道之经文，因为在此处应执持佛陀的智慧法。第二，二地的解脱道法，当以自因无间道所遣除的垢染而完全清净时，您的境色等的法性显现也因此而完全清净，因为您与您的境色等的法性显现，以垢染清净的两种清净，在自相上本体无有差别，并且在共相上不能以自性各自割裂。“烦恼所知道三种”之时，有者说，声闻阿罗汉的解脱道法，是声闻的清净，因为是自因无间道的份际的烦恼障解脱的声闻的解脱道。独觉阿罗汉的相续的解脱道法，是独觉的清净，因为是自因无间道的份际的所知障取分别解脱的
English
Some say that the path of liberation of the second ground, when you are completely purified by the defilements of true establishment, your objects such as form are also completely purified by it, because these two purities are not different in essence, and cannot be separated by measure. Thus it is said. Dartika says, the wisdom of the Buddha, when you are completely purified by the defilements abandoned by the person with self-continuum, your objects such as form are also completely purified by the defilements abandoned by the person with your self-continuum, you are completely purified by it, the difference between you and your objects such as form being purified and not purified by it does not exist in meaning, and cannot be separated by measure. Thus it is said. First, the path of liberation of the second ground is the purity of the Bodhisattvas, because it is the path of liberation purified by the defilements of the three vehicles of the path of true establishment, so this syllogism is the meaning combination of the scripture "the purity of the Bodhisattvas", because any combination is the meaning combination of that scripture. If admitted, the path of liberation of the Hearer Arhat, is that, because of that reason. In the latter syllogism, the scripture such as "fruit purity" is not the scripture that mainly shows the pure meditation path, because here one should hold the wisdom of the Buddha as the subject. Second, the path of liberation of the second ground, when completely purified by the defilements eliminated by the self-cause uninterrupted path, the appearance of the nature of your objects such as form is also completely purified by it, because you and the appearance of the nature of your objects such as form, the two purities purified by defilements, are not different in essence in self-character, and cannot be separated by self-nature in common character. At the time of "three of afflictions, knowable, path", some say, the path of liberation of the Hearer Arhat, is the purity of the Hearer, because it is the path of liberation of the Hearer liberated from the afflictive obscuration of the share of the self-cause uninterrupted path. The path of liberation of the continuum of the Solitary Realizer Arhat, is the purity of the Solitary Realizer, because it is liberated from the grasping and conceptualization of the knowable obscuration of the share of the self-cause uninterrupted path.
Tibetan
་རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་ལས་གྲོལ་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་རྣམ་དག་ཏུ་ཐལ། སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་དག་ཡིན་ན་རང་རྒྱུ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་ལས་གྲོལ་བས་ཁྱབ་པར་ཐལ། སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཅིག་ཆར་བའི་རྒྱུན་ཞུགས་རང་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཅིག་ཆར་བའི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་དེས་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། རྟགས་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ལས་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རགས་པ་གསུམ་ལས་གྲོལ་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་དུ་ཐལ། སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་རྣམ་དག་གང་ཞིག རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་དགུ་ལ་ནི་དང་། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་འཕགས་གྲོལ་གྱི་བཞེད་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཞུང་སྔ་མས་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་དགུ་པོ་སྒོམ་སྤང་དགུའི་གཉེན་པོར་བསྟན་པ་ལ། སྤང་བྱ་སྒོམ་སྤང་དགུ་གྲུབ་ན་མ་དག་གཞན་དབང་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཉེན་པོ་སྒོམ་ལམ་དགུ་གྲུབ་ན་དག་པ་གཞན་དབང་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྤང་གཉེན་གྱི་རིམ་པ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མིན་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་མི་བགྱིད། དམན་པར་མི་བགྱིད་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་སྤང་གཉེན་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚོགས་གཉིས་ལ་འབད་པ་བྱས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མ་ཁྱབ་པ་ཞེས་སྟོན་པ
Chinese
因为是自生的解脱道。第二地的解脱道，法相，是菩萨的清净，因为是从三乘道的三个障碍中解脱的菩萨的解脱道，如果这样说。声闻的见道解脱道，法相，是这样的。因此。如果承认，那么成为断除烦恼障的清净。因为是此处所说的声闻的清净。第二，如果是自生的清净，那么自因无间道的部分的所知障从能取所取的分别中解脱是周遍的，是这样认为的。因为那个论式是那个论的意义的论式。如果承认，那么成为顿入的须陀洹成为自生佛的自生佛的解脱道，法相，是这样的。因此。如果承认，那么顿入的须陀洹果位者证悟能取法无我。第三，那个法相，那个理由不合理，是这样认为的。因为没有从大乘道的障碍中解脱。有些人说，第二地的解脱道，法相，是佛子的清净，因为是从三乘道的粗大三个障碍中解脱的菩萨的解脱道，如果这样说。大乘的见道解脱道，法相，是这样的。因此。如果承认，那么清净成为修道。因为此处所说的佛子的清净，是解脱道。在九地等，以及，在那个诘难的时候，从圣解脱的观点和，论师的观点两种中。第一种是，之前的论典将大乘修道九者显示为修断九者的对治。如果断除所断修断九者成立，那么不净他起真实成立，并且，如果对治修道九者成立，那么清净他起真实成立，如果这样说。没有过失，因为，那样的断除对治的次第仅仅是名言，而从胜义谛来说则不是，这样显示的是。经中说：世尊，般若波罗蜜多不损害一切相智，不减损。如果这样说。那么断除对治从胜义谛来说不成立，菩提萨埵对二资粮的努力就成为无意义，如果这样说。显示的是，胜义谛中承认，以及，名言中不周遍
English
Because it is the path of liberation for the self-realized. The path of liberation of the second ground, the dharma nature, is the purity of the Bodhisattva, because it is the path of liberation of the Bodhisattva who is liberated from the three obscurations of the three vehicles, if you say so. The path of seeing liberation of the Hearer, the dharma nature, is so. Therefore. If you admit, then it becomes the purity of abandoning the afflictive obscurations. Because it is the purity of the Hearer mentioned here. Secondly, if it is the purity of the self-realized, then it is pervasive that the obscuration of knowledge of the part of the self-cause uninterrupted path is liberated from the grasping and conceptualization, it is thought so. Because that syllogism is the meaning syllogism of that treatise. If you admit, then the path of liberation of the self-realized Buddha who has become a Stream-enterer in one instant, the dharma nature, is so. Therefore. If you admit, then the Stream-enterer fruit-stayer in one instant realizes the selflessness of phenomena. Thirdly, that dharma nature, that reason is not valid, it is thought so. Because it has not been liberated from the obscurations of the Great Vehicle path. Some say, the path of liberation of the second ground, the dharma nature, is the purity of the Bodhisattva, because it is the path of liberation of the Bodhisattva who is liberated from the three coarse obscurations of the three vehicles, if you say so. The path of seeing liberation of the Great Vehicle, the dharma nature, is so. Therefore. If you admit, then purity becomes the path of meditation. Because the purity of the Bodhisattva mentioned here is the path of liberation. On the nine grounds, and, at the time of that refutation, from the perspective of the liberated noble ones, and, from the two perspectives of the teacher. The first is, the previous treatise showed the nine paths of meditation of the Great Vehicle as the antidotes to the nine to be abandoned by meditation. If the nine to be abandoned by meditation are established, then the impure other-powered reality is established, and, if the nine antidotes of the path of meditation are established, then the pure other-powered reality is established, if you say so. There is no fault, because, such a sequence of abandonment and antidote is only nominal, but not ultimately, what is shown is. The Sutra says: Blessed One, the Perfection of Wisdom does not harm the All-Knowingness, it does not diminish it. If you say so. Then, if the abandonment and antidote are not established ultimately, the Bodhisattva's effort for the two accumulations becomes meaningless, if you say so. What is shown is, it is admitted in the ultimate truth, and, it is not pervasive in the nominal truth.
Tibetan
་ནི། མདོ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་གང་འགའ་ཡང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་མི་བགྱིད་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དོན་དམ་པར་ཚོགས་གཉིས་ལ་འབད་པ་བྱས་པ་དོན་མེད་ན། ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་ཁྱབ་པའི་ལན་འདེབས་པ་ནི། མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་ཀླན་ཀའི་རིམ་པ་གསུམ་དང་། ལན་རིམ་པ་གསུམ་ཚིགས་བཅད་དུ་བསྡེབས་པ་ནི། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤངས་པ་ཡིས། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ས་དགུ་ལ་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྤང་བྱ་ཆེ་རིམ་ནས་འགག་པ་དང་། གཉེན་པོ་ཆུང་རིམ་ནས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པ་ལ། སྤང་གཉེན་གྱི་རིམ་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། གཉེན་པོ་ཆུང་ངུས་སྤང་བྱ་ཆེན་པོ་སེལ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤང་བྱ་ཆུང་ངུ་སྤོང་བ་ལ་གཉེན་པོ་ཆེན་པོ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། གོས་ལ་ཆགས་པའི་དྲི་མ་རགས་པ་སེལ་བ་ལ་བཙོ་ལག་མཁན་གྱིས་འབད་པ་ཆུང་ངུས་ཆོག་ལ། ཕྲ་མོ་སེལ་བ་ལ་བཙོ་ལག་མཁན་ཆེ་ཐད་དུ་འབད་པར་དཔེས་འཐད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡུམ་དོན་རང་གསལ་ལས་སྐབས་གཉིས་པའི་དཀའ་བའི་གནས་རྣམ་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། སྐབས་གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་དཀའ་བའི་གནས་རྣམ་པར་བཤད་པ།
Chinese
是。经部中说：般若波罗蜜多是不执著任何法的。又，菩萨如果从胜义谛上说，努力积聚二资粮是没有意义的，那么将没有任何证得和现观。如果这样问难，回答说：这是就胜义谛而言，不是就世俗谛而言。经部中说：薄伽梵，二者清净是没有证得和现观的。像这样，将三个问难和三个回答用偈颂归纳起来就是：由此舍弃争论等。第二，在第九地等场合，承认所断由大到小逐渐断灭，对治由小到大逐渐生起。那么，所断和对治的次第是不合理的。因为小的对治不能遣除大的所断，而且断除小的所断不需要大的对治。如果这样问难，回答说：没有过失。比如，去除附着在衣服上的粗大污垢，漂洗工匠只需付出小的努力就足够了，而去除细微的污垢，则需要大的漂洗工匠付出努力，用这个比喻可以成立。从《般若经》的意义自明中，第二品（的）困难之处已经详细解释完毕。 第二品，对道智的困难之处进行详细解释。