Tibetan
ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རྣམ་དཀར་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། ས་དང་པོའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་དང་པོའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་རྣམ་དཀར་གྱི་ཡོན་ཏན་དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ས་དང་པོའི་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། ས་དང་པོའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པས་སྒོམ་པ་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེད་པས་དེའི་བྱེད་པའི་གོ་མི་ཆོད་དེ། དཔེར་ན་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེས་འབྲས་བུའི་གོ་མི་ཆོད་པར་ཐལ། དམ་བཅའ་དེའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་རྣམ་དཀར་གྱི་ཡོན་ཏན་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པའི་འོག་ཏུ་སྒོམ་པ་ཡི། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་དཔྱད། ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱད། གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མཐོང་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་ཞིང་། མི་སློབ་ལམ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་མངོན་རྟོགས་ཞེས་དང་། ཐེག་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་ཞིང་། ཐེག་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་མི་སློབ་ལམ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་མངོན་རྟོགས་ཞེས་དང་། བདག་མེད་མངོན་སུམ་རྟོགས་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་མངོན་རྟོགས་ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས་རྣམས་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འཇོག་ན། དང་པོ་ལ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པའི་མངོན་རྟོགས་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐོང་ལམ་སྔོན་དུ་སོང་ཞིང་མི་སློབ་ལམ་མ་ཐོབ་གོང་གི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག ཐེག་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་བར་ཐལ། མཐོང་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་སྔོན་དུ་སོང་བར་ཐལ། མཐོང་ལམ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར། ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་དེ་མཐོང་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་བ་མིན་པར་ཐལ། དེ་དེ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཅིག་ཅར་བའི་རྒྱུན་ཞུགས་
Chinese
确实是这样。有些人认为，大乘修道仅仅是通过作意的方式，以修习的力量所获得的白法就是它的定义。那么，初地后得的力量在初地后得中所获得的白法功德，有法，应是该定义，因为是所诠释的对象。因为初地后得的智慧是大乘的修道。如果认为是根本，那么，在初地后得的阶段，大乘的修道仅仅以作意的方式进行修习，这应是成立的。有些人认为，大乘修道阶段的行为不能理解为它的行为，比如为了成就大乘所做的事情一样。那么，大乘修道阶段的果不能理解为果，因为有这个承诺。自宗认为，大乘修道所获得的白法功德就是它的定义。“在行为之下修习”的语境中，考察修道的定义，考察有漏无漏的意义，考察对治法断除所断的方式，这三者中，第一个分为破立两部分，第一个部分：证悟道之后产生，在未生起无学道之前的现观，以及，自宗大乘的证悟道之后产生，在自宗大乘的无学道未生起之前的现观，以及，已经现量证悟无我，并恒常修习的现观，以及，如果这样做的结果是将现观作为修道的定义，那么，第一个部分：声闻阿罗汉的证悟先行的，大乘资粮道者的现观，有法，应是所诠释的对象，因为是该定义，因为是道先行，且在未获得无学道之前的现观。对此，有些人认为，应是自宗大乘的证悟道之后产生，因为是证悟道之后产生。那么，这个有法，应是自宗大乘的证悟道先行，因为是道先行。此外，声闻的修道不是在证悟道之后产生的，因为那不是那样。第二部分：顿悟的入流者。
English
Indeed. Some argue that the white dharma attained through the power of meditation, solely through the mode of attention in the Mahayana path of meditation, is its definition. Then, the virtue of white dharma attained in the post-attainment of the first ground by the power of the post-attainment of the first ground, has the property of being that definition, because it is the object to be defined. Because the wisdom of the post-attainment of the first ground is the Mahayana path of meditation. If it is considered fundamental, then, in the state of post-attainment of the first ground, the Mahayana path of meditation is meditated solely in the mode of attention, which should be established. Some argue that the action of the stage of the Mahayana path of meditation cannot be understood as its action, just like the actions done for the sake of accomplishing the Mahayana. Then, the result of the stage of the Mahayana path of meditation should not be understood as the result, because of that commitment. The self-view is that the virtue of white dharma attained by the Mahayana path of meditation is its definition. In the context of "meditating under action," examine the definition of the path of meditation, examine the meaning of contaminated and uncontaminated, and examine the way of abandoning what is to be abandoned by the antidote. Among these three, the first has two parts: refutation and establishment. The first part: the direct realization that arises after the completion of the path of seeing and before the arising of the path of no more learning, and the direct realization that arises after the completion of the path of seeing of one's own Mahayana system and before the arising of the path of no more learning of one's own Mahayana system, and the direct realization of directly realizing selflessness and constantly meditating on it, and if the result of doing so is to establish the direct realizations as the definition of the path of meditation, then, the first part: the direct realization of the Mahayana accumulation path practitioner who has the realization of the Shravaka Arhat preceding it, has the property of being the object to be defined, because it is that definition, because it is the direct realization that precedes the path of seeing and before obtaining the path of no more learning. To this, some argue that it should arise after the completion of the path of seeing of one's own Mahayana system, because it arises after the completion of the path of seeing. Then, this has the property of being preceded by the path of seeing of one's own Mahayana system, because it is preceded by the path of seeing. Furthermore, the path of meditation of the Shravaka is not arising after the completion of the path of seeing, because it is not that way. Second part: the stream-enterer of sudden enlightenment.
Tibetan
ཀྱི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་ཞིང་། རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་ངེས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སྲིད་ཉོན་དགུ་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རང་རྒྱལ་གྱི་མཐོང་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་བར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག རང་རྒྱལ་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། རང་རྒྱལ་གྱི་མི་སློབ་ལམ་གྱི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཅིག་ཅར་བའི་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་རང་རྒྱལ་གྱི་མཐོང་ལམ་དུ་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལ། ཉན་ཐོས་སྒོམ་ལམ་པ་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་དངོས་གཉེན་དུ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་དང་སྒོམ་ལམ་སྔོན་སོང་གང་ཞིག རང་གི་ངོས་སྐལ་གྱི་སྒོམ་སྤངས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་དངོས་གཉེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་རྟོགས་ཟིན་རྒྱུད་ལྡན་དུ་སྒོམ་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། ཁ་ཅིག སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས་ཞེས་དང་། གཞན་དག་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་མཐོང་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་སེམས་འཇལ་རྟོག་གསུམ་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་མངོན་རྟོགས་ཞེས་ཟེར་ན། དང་པོ་ལ། ས་གཉིས་པའི་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སྔོན་དུ་སྒོམ་ལམ་སོང་བར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སྔོན་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་སོང་བར་ཐལ། ཁྱོད་དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་གང་ཞིག འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་སློབ་པ་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ
Chinese
的证悟先已发生。自宗能现证菩提之补特伽罗相续中的第九有寂灭谛所断之无间道，法相成立，是所立之故。若许，则自宗之见道圆满后所生，应成。任何所许，是自宗之修道之故。后者应成，是自宗之无学道之真实因之智故。若许，则一刹那入流之现证，应成彼自宗之见道。第三，声闻修道者入于大乘道之大乘资粮道者相续中的烦恼障之真实对治之补特伽罗之无我现证之智，法，是所表，法相之故。若不成立，则应成彼，无我现证之智与修道先已发生，任何，是自之分位之修断之障碍之真实对治之故。第四，大乘修道者相续中的补特伽罗之无我证悟之证悟类，法相成立，是所表之故，是大乘修道者相续中的无我证悟之智故。若于根本承许，则大乘修道者以补特伽罗之无我现证已证悟相续具有者而应成修习。又大乘修道之法相上，有些说，空性现证已证悟相续具有者而修习之后为现观，另一些说，加行见修三之位中已见之义上以心量度分别三者而为大乘现观，若如是说，则前者，二地之胜解行道，法，法相成立，是所表之故。后者，下道未先发生之大乘修道第一刹那，法，法相成立，是所表之故。若许，则汝之前修道已发生，应成。是所许之故。若许，则汝之前大乘之修道已发生，应成。汝下道未先发生之大乘修道任何，是所许之故。后者是，见道圆满后所生之学道圣者相续中的无我证悟之智
English
whose realization has already occurred. The uninterrupted path of the ninth existence-peace cessation to be abandoned in the continuum of a person who will definitely realize enlightenment in one's own tradition, the nature is established, because it is the proponent. If you accept, then it should follow that it arises after the completion of the seeing path in one's own tradition. Whatever is accepted, because it is the meditation path of one's own tradition. The latter should follow, because it is the knowledge that is the real cause of the no-more-learning path of one's own tradition. If you accept, then the direct realization of the stream-enterer in one instant should follow as the seeing path of one's own tradition. Thirdly, the knowledge of the direct realization of the selflessness of the person who has become the real antidote to the afflictive obscurations in the continuum of the Mahayana accumulation path practitioner who has entered the Mahayana path from the Hearer's meditation path, is the object, because of the nature. If it is not established, then it should follow that, whatever knowledge and meditation path of direct realization of selflessness has already occurred, is the real antidote to the obscurations to be abandoned by meditation of one's own division. Fourthly, the category of realization of the realization of the selflessness of the person in the continuum of the Mahayana meditation path practitioner, the nature is established, because it is the object, because it is the knowledge of the realization of selflessness in the continuum of the Mahayana meditation path practitioner. If you accept the root, then it should follow that the Mahayana meditation path practitioner meditates with the continuum of having already directly realized the selflessness of the person. Also, on the nature of the Mahayana meditation path, some say that after meditating with the continuum of having already directly realized emptiness, it is called direct perception, and others say that in the state of the three, application, seeing, and meditation, the Mahayana direct perception is done by measuring the meaning of what has been seen with the three, mind, measurement, and discrimination. If it is said like that, then the former, the aspiration meditation path of the second ground, the law, the nature is established, because it is the object. The latter, the first moment of the Mahayana meditation path that has not preceded the lower path, the law, the nature is established, because it is the object. If you accept, then the meditation path has already occurred before you, it should follow. Because that is what is accepted. If you accept, then the Mahayana meditation path has already occurred before you, it should follow. Whatever Mahayana meditation path that has not preceded the lower path, because that is what is accepted. The latter is, the knowledge of the realization of selflessness in the continuum of the learned noble one arising after the completion of the seeing path.