Tibetan
ཕར་ཕྱིན་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པར་རྟོགས། ཕྱི་མས་དེ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཐག་ཁྲ་ལ་ཐག་ཁྲར་བདེན་པར་ཞེན་པའི་སོ་སྐྱེའི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཐག་ཁྲའི་སྟེང་གི་སྦྲུལ་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་པར་ཐལ། ཐག་ཁྲ་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གསུམ་ལ་ཁས། ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དེ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བར་ཐལ། དེས་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ལ་འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །ཁ་ཅིག རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་པའི་གཞུང་དེས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་ཅིག་ཆར་བ་སྔོན་སོང་གི་རང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཐོང་ལམ་སྔོན་དུ་སོང་བར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག དགྲ་བཅོམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཅིག་ཆར་བའི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་དེས་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་ཐལ་ལོ། །རང་ལུགས་ནི། སྤྱིར་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་། ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་དེ་ཡིན་ན་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཡིན་ན་དང་པོ་ཉིད་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚོགས་ལམ་དུ་ཞུགས་པས་ཁྱབ་པ་གང་ཞིག རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དེ་ལ་རྟོགས་རིགས་དེ་ཁྱད་ཆོས་སུ་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། གཟུང་དོན་རྟོགས་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་པའི་དོན་ནི་འདི་ལ་དགོངས་སོ། །མཛོད་ནས་བཤད་པའི་ཚོགས་སྤྱོད་ཕྱི་མ་གཉིས་དང་། ཀུན་བཏུས་ནས་བཤད་པའི་ཅིག་ཆར་བ་སྔོན་སོང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་མ་རྟོགས་ཏེ། དེས་ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་ཐོས་བསམ་མ་བྱས་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་མེད་ལ། དེ་མེད་པར་སྒོམ་ལམ་དུ་རྟོགས་ཟིན་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་དེ་གསུམ་རང་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་རྟེན་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་འདོད་པ་ཁམས་སུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ས་ནས་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་དེས་ཀྱང་། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བ
Chinese
通达般若波罗蜜多三轮体空，因为后者没有通达的缘故。再者，凡夫俗子对花纹绳索执着为真实的花纹绳索，有法，不通达花纹绳索上的蛇为非真实，因为没有通达花纹绳索为非真实。周遍在理证的三种能立上承认。又，声闻的根本识，对于基、道、果三者执着为相状的相执和执着方式相违背，因为他执着于执着法无我的缘故。如果承认，那么声闻的根本识和菩萨的根本识在果母上没有远近的差别了。有些人说，如果是独觉，那么周遍于通达所取法无我，因为“为了断除所取义分别”的论典，显示了独觉道的证悟种类之故。如果这样说，那么声闻的一次性先行的独觉，有法，应当是那样，因为那个缘故。如果承认，那么通达所取法无我的见道应当先于它。无论承认什么，因为是阿罗汉的缘故。如果承认，那么一次性的入流果位者应当现量通达所取法无我了。自宗是，一般独觉有犀牛角一样的，和合则有两种行持。如果是前者，那么周遍于通达所取法无我，如果是那样，那么周遍于最初就进入独觉的资粮道，因为独觉道上，那个证悟种类是作为特点而存在的缘故。因此，“为了断除所取义分别”的意义是指这个。从《俱舍论》中所说的和合行持的后两种，以及《摄类学》中所说的一次性先行的那些，没有通达那个，因为他们在资粮道的阶段没有听闻思维修习所取法无我，所以在见道的阶段没有现量见到那个，没有那个，在修道上就不会出现修习已经通达的。如果那样，那么那三种会变成不是独觉吗？没有过失，因为在有边最后的所依上，没有佛和声闻的承许，在界中自己现证菩提的小乘阿罗汉的缘故。从自宗所说的后两种也，所取法无
English
Realizing the emptiness of the three spheres of the perfection of wisdom, because the latter does not realize it. Furthermore, the realization of an ordinary person who clings to a patterned rope as a real patterned rope, has the property that it does not realize that the snake on the patterned rope is unreal, because it does not realize that the patterned rope is unreal. The pervasion is accepted on the three valid proofs of reasoning. Also, the fundamental consciousness of a Hearer, the conceptualization that grasps the basis, path, and result as characteristics, and the manner of grasping are contradictory, because it realizes the selflessness of phenomena that are grasped. If asserted, then the fundamental consciousness of a Hearer and the fundamental consciousness of a Bodhisattva would not have any difference in terms of closeness or distance to the Mother of the Result. Some say that if one is a Pratyekabuddha, then it is pervaded by the realization of the selflessness of phenomena that are grasped, because the treatise "In order to abandon the conceptualization of the object grasped" shows the types of realization of the path of a Pratyekabuddha. If so, then a Hearer who is a one-time forerunner Pratyekabuddha, has the property that it should be so, because of that reason. If asserted, then the path of seeing that realizes the selflessness of phenomena that are grasped should precede it. Whatever is asserted, because it is an Arhat. If asserted, then the stream-enterer who is a one-time forerunner should directly realize the selflessness of phenomena that are grasped. The own system is that, in general, a Pratyekabuddha is like a rhinoceros horn, and in a group there are two types of conduct. If it is the former, then it is pervaded by the realization of the selflessness of phenomena that are grasped, if it is so, then it is pervaded by entering the accumulation path of a Pratyekabuddha from the very beginning, because on the path of a Pratyekabuddha, that type of realization exists as a special characteristic. Therefore, the meaning of "In order to abandon the conceptualization of the object grasped" refers to this. The latter two types of conduct of a group mentioned in the Treasury, and those one-time forerunners mentioned in the Compendium, do not realize that, because they have not heard, thought, or meditated on the selflessness of phenomena that are grasped during the stage of the accumulation path, so they do not directly see that during the stage of the path of seeing, and without that, it will not occur to meditate on what has already been realized on the path of meditation. If so, then would those three become not Pratyekabuddhas? There is no fault, because on the basis of the last existence, there is no acceptance of Buddhas and Hearers, because they are Hinayana Arhats who have manifested enlightenment themselves in the realm. Also, the latter two mentioned in the own system, the phenomena that are grasped are