Tibetan
བ་པར་ཕྱི་མར་རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་གཞག་དང་བཞི་གསུངས་ལ། མཛོད་ལས། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་དང་། ཚོགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་གྱི་རྣམ་གཞག་དང་གཉིས་གསུངས་པ་ལས། དང་པོ་ནི། རང་ས་ནས་བཤད་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་དང་པོ་དང་ཆོས་མཚུངས་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ཉན་ཐོས་སྔོན་འགྲོའི་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་དང་། སོ་སྐྱེ་སྔོན་འགྲོའི་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་མན་ཆད་དུ་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་གཉིས་གང་རུང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་བགྲོད་པར་བྱས་ནས། འབྲས་བུ་གོང་མ་གཉིས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་རྟེན་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མི་བཞུགས་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །ཕྱི་མ་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་མན་ཆད་དུ་བཟོད་པ་འབྲིང་མན་ཆད་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་བགྲོད་པར་བྱས་ནས། བཟོད་ཆེན་ནས་མི་སློབ་ལམ་གྱི་བར་གྱི་རྟོགས་པ་རྣམས་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་རྟེན་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མི་བཞུགས་པའི་རྟེན་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །མཛོད་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་དང་། ཀུན་བཏུས་ལས་གསུངས་པའི་ཅིག་ཆར་བ་གཉིས་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་མིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་མན་ཆད་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་རང་ས་དང་། མཛོད་ནས་བཤད་པའི་དང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ལ། རང་ས་ནས་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་གཉིས་དང་། ཀུན་བཏུས་ལས་བཤད་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་། མཛོད་ལས་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པའི་རང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག མཛོད་ནས་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀའང་ཉན་ཐོས་སྔོན་འགྲོ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཚོགས་ཞིང་སྤྱོད་པ་དང་། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཚོགས་ཞིང་སྤྱོད་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རང་རྒྱལ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་རྟེན་ལ་བཟོད་ཆེན་ནས་མི་སློབ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་རང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་སྔོན་འགྲོ་ཡིན་པར་ཐལ། མཛོད་ནས་བཤད་པའི་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པའི་རང་རྒྱལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་རྟེན་ལ། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་པོ་གཉིས་གང་རུང་མངོན་དུ་བྱས་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་ལ་ཁོ
Chinese
此外，关于来世现证自佛的四种方式，（经）中如是说。在《俱舍论》中，说了两种方式，即如犀牛角般的行道方式，以及在僧团中修行的行道方式。其中，第一种与自宗所说的第一种行道方式相同。后一种又分为声闻前行的僧团修行，以及异生前行的僧团修行两种。第一种是指，在最多一生中，通过修习沙门果的两种果位中的任何一种，作为声闻道的修行，从而在最后有之身，于没有佛和声闻的刹土中现证上面两种果位。后一种是指，在最多一生中，通过修习中品忍以下的声闻道，从而在来世的最后有之身，于没有佛和声闻的所依身上现证大忍到无学道之间的证悟。在《俱舍论》中所说的这后两种，以及《摄类学》中所说的顿悟者两种，从一开始就不是自佛的种姓，因为他们最多一生都是声闻的种姓。第二种是依靠自宗和《俱舍论》中所说的第一种，而成为如犀牛角般的独觉佛。依靠自宗所说的后两种，以及《摄类学》中所说的非共同，以及《俱舍论》中所说的后两种，而成为在僧团中修行的独觉佛。有些人说，《俱舍论》中所说的后两种也都是声闻前行，因为《俱舍论释》中说：“独觉佛有两种，即僧团修行者和如犀牛角般的独觉佛。其中，僧团修行者是指以成为声闻种姓为前行的独觉佛。”因此（他们这样说）。那么，需要在最后有之身上生起大忍到无学道之间的证悟的独觉佛，是声闻前行，因为他们是《俱舍论》中所说的在僧团中修行的独觉佛。如果承认，那么就会成为在最多一生的所依身上，现证沙门果的最初两种果位中的任何一种的过失。对此，他们……
English
Furthermore, regarding the four ways of realizing self-Buddhahood in the next life, it is said in the (scriptures). In the Abhidharmakośa, two ways are mentioned: the way of practice like a rhinoceros horn, and the way of practice in a sangha. Among them, the first is the same as the first way of practice mentioned in our own tradition. The latter is further divided into two types: the sangha practice preceded by Śrāvakas, and the sangha practice preceded by ordinary beings. The first refers to attaining either of the two fruits of the ascetic path in at most one lifetime, through the practice of the Śrāvaka path, and thus realizing the two higher fruits in the last existence, in a realm where there are no Buddhas or Śrāvakas. The latter refers to practicing the Śrāvaka path up to the intermediate forbearance in at most one lifetime, and thus realizing the realizations from great forbearance to the path of no more learning in the next life, in the last existence, on a basis where there are no Buddhas or Śrāvakas. These latter two mentioned in the Abhidharmakośa, and the two types of sudden enlightenment mentioned in the Compendium of Topics, are not of the self-Buddha lineage from the beginning, because they are of the Śrāvaka lineage for at most one lifetime. The second is that one becomes a solitary Buddha like a rhinoceros horn by relying on the first mentioned in our own tradition and in the Abhidharmakośa. One becomes a solitary Buddha who practices in a sangha by relying on the latter two mentioned in our own tradition, as well as the uncommon mentioned in the Compendium of Topics, and the latter two mentioned in the Abhidharmakośa. Some say that the latter two mentioned in the Abhidharmakośa are also preceded by Śrāvakas, because the Abhidharmakośa commentary says: "There are two types of solitary Buddhas: those who practice in a sangha and those who are like rhinoceros horns. Among them, those who practice in a sangha are solitary Buddhas who are preceded by becoming of the Śrāvaka lineage." Therefore, (they say so). Then, the solitary Buddha who needs to generate the realizations from great forbearance to the path of no more learning on the basis of the last existence is preceded by Śrāvakas, because they are the solitary Buddhas who practice in a sangha mentioned in the Abhidharmakośa. If you admit that, then it would follow that on the basis of at most one lifetime, either of the first two fruits of the ascetic path is realized. To this, they...
Tibetan
་ན་རེ། དེ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་སྔོན་སོང་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་མན་ཆད་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་སྔོན་དུ་སོང་བར་བྱེད་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་སོ་སྐྱེ་སྔོན་སོང་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་ཞེས་པ་ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་རྟེན་ལ་འཇུག་པ་གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་དེ་མི་བཤིག་པར་ཞུ། གསུམ་པ་ནི། བསེ་རུ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཡི་རྒྱུས། །ཞེས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཚོགས་གསག་པའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དངོས་སུ་གསུངས་ནས། ཚོགས་སྤྱོད་གཉིས་ཀྱི་ཚོགས་གསག་པའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དངོས་སུ་མ་གསུངས་པ་དང་། རང་ས་ནས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གསུངས་པས་ཚོགས་སྤྱོད་གཉིས་ཀྱི་ཚོགས་གསག་པའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞེ་ན། རང་ས་ནས་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་དེས་ཀྱང་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཚོགས་བསགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་དང་པོ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཛོད་ནས་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་དེས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཚོགས་བསགས་པས་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་དང་པོ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསེར་ཕྲེང་མཁན་པོ་ན་རེ། ཚོགས་ན་སྤྱོད་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཚོགས་བསགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ཁྱབ་ཅེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཅིག་ཆར་བའི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་རང་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚོགས་སྤྱོད་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གང་རུང་གང་ཞིག བསེ་རུ་ལྟ་བུ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་སྔོན་སོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། ཅིག་ཆར་བའི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཀྱང་ཡིན། བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཚོགས་བསགས་པའང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །བཞི་པ་ལ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ལས་རང་སངས་རྒྱས་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཁོ་ནར་བཤད་པའི་དོན་གང་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཁ་ཅིག རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཡིན་ན་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་དང་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་སྒོམ་པས་ཁྱབ་ཅིང་། དེ་ལ་དམིགས་རྟེན་རུས་པ་ཞིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་ཉན་ཐོས་སློབ་པ་ཡིན་ན་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་སྒོམ་པས་ཁྱབ་པ་གང་ཞིག དེ་ལ་དམིགས་རྟེན་རུས་པ་ཞིག་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། རང་ལུགས་ལ་རང་སངས་རྒྱས་ཡི
Chinese
说，此法，是声闻先行的，因为是能使一生补处以下成为声闻种姓先行的独觉佛的缘故。如果是独觉佛，那么就应成为异生先行的，太过分了！因此，所谓声闻，是指声闻圣者和前世一生补处的所依，这是经文的密意，请不要破坏。第三，如犀牛角经历百劫的传承。像犀牛角一样的积聚资粮的时间差别真实宣说了，而对于福资粮和慧资粮两种资粮积聚的时间差别没有真实宣说，并且自己宗派也这样宣说了，那么福资粮和慧资粮两种资粮积聚的时间差别是什么呢？自己宗派所说的后两者也已经积聚了百劫的资粮，因为这两者从一开始就是独觉佛的种姓。从《俱舍论》中所说的后两者，并没有遍及积聚百劫的资粮，因为这两者从一开始就不是独觉佛的种姓，而是声闻的种姓。金鬘论师说：如果是行于资粮的独觉佛，那么就遍及百劫积聚资粮先行。那么，成为顿悟的入流果位安住果位的独觉佛的独觉佛法，在那里太过分了！因为，是福资粮和犀牛角一样中的任何一个，因为不是犀牛角一样，因为是声闻先行。如果承认根本，那么也是顿悟的入流果位安住果位，也应成为积聚百劫资粮的同体，太过分了！第四，在宣说独觉佛的论典中，仅仅宣说独觉佛是具有欲的所依的意义是什么呢？对此，有些人说，如果是独觉佛，那么就遍及具有欲的所依，因为如果是那样，就遍及观修缘起顺生和逆生，并且对此需要一个所缘的骨头，那么，如果是声闻学人，那么就应遍及具有欲的所依，太过分了！如果是那样，那么什么遍及观修轮回的过患呢？因为对此需要一个所缘的骨头。承认宗派。自宗认为独觉佛是
English
says, this dharma, is preceded by the Shravaka, because it is the Pratyekabuddha that causes those who are at most one lifetime away from becoming a Shravaka lineage to be preceded. If it is a Pratyekabuddha, then it should become preceded by an ordinary being, which is too much! Therefore, the so-called Shravaka refers to the Shravaka Arya and the basis of one lifetime away in the past, which is the secret meaning of the scriptures, please do not destroy it. Third, like the rhinoceros horn, the lineage of a hundred kalpas. The difference in time for accumulating merit like the rhinoceros horn is actually stated, but the difference in time for accumulating the two accumulations of merit and wisdom is not actually stated, and one's own school also states it in this way, so what is the difference in time for accumulating the two accumulations of merit and wisdom? The latter two mentioned by one's own school have also accumulated merit for a hundred kalpas, because these two are of the Pratyekabuddha lineage from the beginning. The latter two mentioned in the Abhidharmakosha do not pervade the accumulation of merit for a hundred kalpas, because these two are not of the Pratyekabuddha lineage from the beginning, but of the Shravaka lineage. The Golden Garland master says: If it is a Pratyekabuddha who practices merit, then it pervades the preceding accumulation of merit for a hundred kalpas. Then, the Pratyekabuddha dharma of the Pratyekabuddha who has become a Pratyekabuddha in the state of stream-enterer and fruit-dweller of sudden enlightenment, is too much there! Because it is any one of the accumulations of merit and like the rhinoceros horn, because it is not like the rhinoceros horn, because it is preceded by the Shravaka. If the root is admitted, then it is also the stream-enterer and fruit-dweller of sudden enlightenment, and it should also become the same entity that accumulates merit for a hundred kalpas, which is too much! Fourth, in the scriptures that explain the characteristics of the Pratyekabuddha, what is the meaning of only explaining that the Pratyekabuddha is the basis of desire? To this, some say that if it is a Pratyekabuddha, then it pervades the basis of desire, because if it is so, then it pervades the contemplation of dependent origination in forward and reverse order, and for this, a bone of the object of focus is needed, then, if it is a Shravaka learner, then it should pervade the basis of desire, which is too much! If it is so, then what pervades the contemplation of the faults of samsara? Because for this, a bone of the object of focus is needed. Admit the school. One's own school considers the Pratyekabuddha to be