Tibetan
ན་ན་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་རྟེན་ལ་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བས་ཁྱབ་པ་གང་ཞིག དེའི་རྟེན་ལ་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བས་སྲིད་པ་ཐ་མའི་རྟེན་ལ་ཁམས་གོང་མར་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་སྔ་མ་གྲུབ་སྟེ། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་རྟེན་ལ་སྦྱོར་ལམ་ཙམ་ཡང་མ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་ཅིང་། སོ་སྐྱེ་སྔོན་སོང་གི་རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་མཐོང་ལམ་མ་ཐོབ་པས་ཁྱབ། ཉན་ཐོས་སྔོན་སོང་གི་རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་དེའི་རྟེན་ལ་འབྲས་བུ་གོང་མ་གཉིས་མ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། མ་ཁྱབ་སྟེ། སྦྱོར་ལམ་མ་ཐོབ་པའི་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྤྱིར་དེ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སོ་སྐྱེ་ཡིན་ན་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ཁྱབ་ཅིང་། དེའི་ཕྱི་མར་རང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ལ་ཁ་ཅིག ཉན་རང་གི་སྤངས་རྟོགས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་དང་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དང་། བྱང་ས་ལས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཙམ་གོམས་པར་བྱས་པས་འབྲས་བུ་དམན་པ་འདོད་པས་དམན་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དེ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཐལ། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་བཏུས་ལས། གཟུང་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། །བློ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་དུ་བསྒྲག །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། མ་ཁྱབ་སྟེ། དེ་སེམས་ཙམ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔ་མའང་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། བྱང་ས་ལས་དེ་ལྟར་བཤད་པ་སེམས་ཙམ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག ཉན་རང་གི་སྤངས་རྟོགས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། དེ་གཉིས་ཀས་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་སྒྲུབ་པ་ལ། རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གསུམ་དང་། ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་པར་ཐལ་བ་དང་། ས་དང་པོའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས
Chinese
因为周遍于具有贪欲之所依，如果这样，那么周遍于以一生所隔之所依，于贪欲不离，这是什么？因为于彼之所依，于贪欲不离，故于有边之所依，不可能生于上界。前述之因已成立，如犀牛角般的独觉如果是以一生所隔之所依，则周遍于连加行道都未获得，如果是异生先行的独觉，则周遍于未获得见道。如果是声闻先行的独觉，则周遍于彼之所依未获得上二果。对此，有人说：不周遍，因为有诸多未获得加行道，却已离贪欲者。答：无过失，虽然一般而言是这样，但如果是于欲界离贪欲的异生，则周遍于于彼生中现证不来果，并且于彼之后世不可能成为独觉。第五，某些人说：声闻和独觉的断证没有差别，因为《正理炽燃论》中说：独觉应当如声闻一样了知，因为彼等与道之体性相同。并且《菩萨地论》中说：仅仅串习人无我，因欲求劣果，故有获得劣差别，如声闻和独觉一样。如是说。那么，无二取之觉性，自知自明，应成实有成立。因为《般若波罗蜜多心要总集》中说：从所取和能取中解脱的，识是胜义有，于智慧海的波罗蜜多，于瑜伽行派的论典中宣说。有人说：不周遍，因为那是唯识宗的场合。答：那么前者也不周遍，因为《菩萨地论》中如是说，是唯识宗的场合。某些人说：声闻和独觉的断证没有差别，因为彼二者于证悟所执之法无我相同。于立宗，有理证三和圣言量四。第一，声闻和独觉阿罗汉应成未断除于三界中行持之烦恼，并且初地菩萨能以智慧力胜伏声闻和独觉阿罗汉。
English
Because it pervades having a basis of desire. If so, then what pervades is that the basis separated by one life is not separated from desire? Because in that basis, not being separated from desire, it is impossible to be born in the upper realms in the basis of the final existence. The previous reason is established. If a solitary buddha like a rhinoceros horn is a basis separated by one life, then it pervades not even having attained the path of joining. If it is a solitary buddha who has previously been an ordinary being, then it pervades not having attained the path of seeing. If it is a solitary buddha who has previously been a Hearer, then it pervades not having attained the two higher fruits in that basis. To that, someone says: It does not pervade, because there are many who have not attained the path of joining but are separated from desire. Answer: There is no fault, although it is generally so, if an ordinary being who is separated from desire in the desire realm, then it pervades manifesting the fruit of non-return in that very life, and it is impossible to become a solitary buddha in the next life. Fifth, some say: There is no difference in the abandonment and realization of Hearers and solitary buddhas, because in the "Blazing Logic," it says: Solitary buddhas should be understood as Hearers, because they have the same aspects of the path. And in the "Bodhisattva Ground," it says: By merely familiarizing oneself with the selflessness of persons, one obtains the inferior difference by desiring the inferior fruit, just like Hearers and solitary buddhas. So they say. Then, the awareness of non-duality of grasping and apprehended, self-knowing and self-illuminating, should be truly established. Because in the "Essence of Wisdom, a Compilation," it says: "The consciousness that is liberated from grasping and apprehending is truly existent. In the sutras of the Yoga school of the Perfection of Wisdom, the ocean of intelligence, it is proclaimed." Someone says: It does not pervade, because that is the context of the Mind-Only school. Answer: Then the former also does not pervade, because it is said that way in the "Bodhisattva Ground," which is the context of the Mind-Only school. Some say: There is no difference in the abandonment and realization of Hearers and solitary buddhas, because both of them are the same in realizing the selflessness of phenomena, which is the object of grasping. In establishing the thesis, there are three logical proofs and four scriptural proofs. First, Hearer and solitary buddha Arhats should not have abandoned the afflictions that operate in the three realms, and a bodhisattva on the first ground can overpower Hearer and solitary buddha Arhats with the power of intelligence.
Tibetan
་པར་ཐལ། དེས་དེ་དངོས་སུམ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པར་ཐལ། དེས་གདགས་གཞི་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་དེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །འཁོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་མགལ་མེ་ཡི། །འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་ཕན་ཚུན་དུ། །རྒྱུ་ཅན་དེ་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཉན་ཐོས་རང་ཉིད་ལ་གྲགས་པའི་མདོ་ལས། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་རྡོས་པ་འདྲ། །ཚོར་བ་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་འདྲ། །འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ཆུ་ཤིང་བཞིན། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་བཞིན། །ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་དང་། རྩ་ཤེར་ལས། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །ཞེས་སོགས་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ཐེག་པ་ཆེ་ལས་སྐྱེ་མེད་བསྟན། །གཞན་གྱིས་ཟད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཟད་དང་མི་སྐྱེ་དོན་དུ་ན། །གཅིག་པས་དེ་ཕྱིར་བཟོད་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། འདི་དགག་པ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་དགག་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ལྷག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་དང་། རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྣམ་གྲོལ་གཉིས་ཀྱི་སྤངས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྤངས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྣམ་པར་ཐར་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ལྷག་པ་ཞེས་དང་། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་དང་། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང་། །ཞེས་པའི་གཞུང་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ལས་ལོགས་སུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ལམ་ཤེས་དེ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་དེ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོའི་རིགས་ཡིན་པར་ཐལ། རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་པོ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ས་དང་པོའི་བྱང་སེམས་དེས་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པར་ཐལ། སྔ་མས་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་འགྲོའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས། ཕྱི་མས་དེ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔ་མས་སྦྱིན་པའི་
Chinese
应成，因为他没有如实证悟它。应成，因为他没有现量证悟有情无我。应成，因为他没有证悟所依蕴聚无自性。第二，如《宝鬘论》云： 只要有蕴执， 彼即有我执， 有我执故亦有业， 从彼复生诸有。 三有如轮无始末， 如薪火轮旋不已， 彼等有因互为因， 是故有轮常流转。 又如声闻自说经中云： 色如水沫聚， 受如水中泡， 想如阳焰性， 诸行如芭蕉， 识如幻事然， 日亲之所说。 又如《中论》云： 世尊有与无等。 又《宝鬘论》云： 大乘说无生， 异生说灭尽， 灭与无生义， 一故应安忍。 如是说。不应理，此破斥有能立破和所立破两种。第一，自证阿罗汉不应比声闻阿罗汉的解脱稍微超胜，并且自证阿罗汉和声闻阿罗汉的解脱二者的断证没有差别。因为二者的断证没有差别。若许，则与“解脱稍微超胜”及“烦恼所知及道三，劣故麟喻犀角然”的教证相违。又菩萨的证悟种类之外，单独了知辟支佛的道没有必要，因为二者的断证没有差别。若许，则与所说道的了知有三种相违。第二，执著法无我的证悟，应成是二障中的烦恼障的对治品类。因为理证的第一个有周遍。初地菩萨应成能以智慧力胜过声缘阿罗汉，因为前者以法界周遍的方式证悟，后者没有证悟，并且前者以布施的
English
It follows that, because he has not realized it as it is. It follows that, because he has not directly realized the selflessness of persons. It follows that, because he has not realized that the aggregates, the basis of imputation, are without inherent existence. Secondly, as the Ratnavali says: As long as there is clinging to the aggregates, so long there is clinging to self. If there is clinging to self, there is also karma, and from that, rebirth occurs again. The three realms are like a wheel without beginning or end, like a wheel of firebrands spinning around. These, having causes, become the cause of each other, and thus the wheel of existence revolves. And as it is said in the Sutra known to the Hearers themselves: Form is like a mass of foam, feeling is like a bubble in water, perception is like a mirage, formations are like a plantain tree, consciousness is like an illusion. So taught the Kinsman of the Sun. And as it says in the Root Verses: The Blessed One, existence and non-existence, etc. And in the Ratnavali: The Great Vehicle teaches non-arising, others teach cessation. Since cessation and non-arising are one in meaning, therefore, be patient with it. So it is said. It is not reasonable, this refutation has two aspects: refuting the thesis and refuting the reason. First, it follows that the Pratyekabuddha Arhat is not even slightly superior in liberation to the Hearer Arhat, and that there is no difference in the abandonment of the two liberations of the Pratyekabuddha Arhat and the Hearer Arhat. Because there is no difference in the abandonment of the two. If you assert this, it contradicts the statement that "liberation is slightly superior" and the scripture that says, "Afflictions, knowable objects, and the three paths, inferior, therefore, like a rhinoceros horn." Furthermore, it follows that there is no need to know the path of the Pratyekabuddha separately from the types of realization of the Bodhisattva, because there is no difference in the abandonment and realization of the two. If you assert this, it contradicts the statement that there are three types of knowledge of the path. Secondly, it follows that the realization of the absence of self of phenomena is a type of antidote to the afflictive obscurations among the two obscurations, because the first reason has pervasion. It follows that the Bodhisattva of the first ground is able to overpower the Hearer and Solitary Realizer Arhats with the power of wisdom, because the former realizes the all-pervading nature of the Dharma realm, and the latter does not realize it, and because the former, with the giving of