Tibetan
ག་གི་སྐབས་ཡིན་གྱི། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་མིན་པར་ཁས་བླངས་དགོས་པས་གད་པ་ལ་ཐུག་ཀྱང་ཕྱིར་ལྡོག་མི་ཤེས་པའོ། །དེས་ན་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་བདེན་པར་གྲུབ་ཀྱང་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ལ་བདེན་པ་མི་སྣང་བར་འདོད་པ་ལ་ནི། རྗེ་བཙུན་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་རྣམས་ཀྱང་དབུ་མ་པར་འདོད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཁྱེད་རང་གི་འདོད་པ་དང་ནང་འགལ་བས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ནི་མི་གྲུབ་བོ་ཞེས་སུན་ཕྱུང་སྟེ་རྣམ་པ་འཇོག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཉིད་བཏེགས་ནས་མགོ་བོའི་ཐོག་ཏུ་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་བདེན་པར་གྲུབ་ན་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་བློ་ལ་བདེན་པ་མི་སྣང་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་རྟག་ལྟ་ཕུགས་སུ་འཚང་ཞིང་སྤྱོད་ལམ་བདེ་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཁ་གཡར་བའི་བློ་རྩིང་དག་གིས་ས་ཇོ་གཉིས་ལྟ་བའི་གནད་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ནི། རྗེ་བཙུན་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཡོད་པའི་མཐར་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པའི་ལམ་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་དོན་དམ་དུ་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱང་མེད་པའི་མཐར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མེད་པར་ནི་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན་ཁྱེད་གང་དུ་འདོད་ཅེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལྟར་འདོད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་ལ། དོན་དམ་པར་གང་དུ་ཡང་འདོད་པ་མེད་པས་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བས་དབུ་མ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཙམ་ཡང་མ་མཐོང་བར་ཟད་དོ། །དེས་ན་བདེན་པ་ལ། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་མི་བསླུ་བ་ལ་བདེན་པར་བྱས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པར་གསུངས་པའི་དགག་བྱ་ལ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་བྱས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་པའི་བདེན་པ་ཇི་སྲིད་ཁས་ལེན་གྱི་བར་དུ་དབུ་མ་པར་འགྱུར་བའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ལུགས་དང་པོ་ལ་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་རབ་དབྱེ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །༼ཆད་མཐའ་ལ་དབུ་མར་སྨྲ་བའི་ལུགས་དགག་པ།༽ ད་ནི་ལུགས་གཉིས་པ་ལ་ལུང་རིགས་ཀྱི་དཔྱད་པ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཞེན་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་དགོས་པ་ཤིན་ཏུ་འཐད་ཀྱང་
Chinese
这是什么场合呢？因为必须承认不是后得的阶段，所以即使到了悬崖边也无法回头。因此，对于认为境的实相真实成立，但圣者的等持中不显现真实，至尊扎巴坚赞说：瑜伽行派也认为是中观派，虽然认为是佛的智慧远离一切戏论，但与你自己的观点相违背，所以那样认为是不成立的。这样驳斥并确立宗派。应该把这段话举起来放在头顶上，如果境的实相真实成立，那么与证悟实相的智慧不显现真实是相违背的。有些人执着于常常见，为了行为安乐而借用其他宗派的粗糙心识说萨迦派和觉囊派在见解的关键上没有不同。这是至尊扎巴坚赞说的：如果说是胜义中存在，那么因为堕入有边的缘故，会变成不是中观派的道。如果说你认为胜义中不存在，那么你也将会堕入无边。我们不认为胜义中存在，所以不认为没有。那么你认为什么呢？我们认为如世俗中如何存在那样，在世俗中从断边中解脱，在胜义中什么也不认为，所以从一切边中解脱，因此称为中观。连这些话都没有看到。因此，对于真实，如经中说：涅槃是唯一的真实。像这样把不欺骗作为真实，以及把所破斥的在胜义中不成立作为真实成立，在这两者中，第一种，中观派也认为在名言中存在，在承认依赖于后者的真实存在期间，没有成为中观派的机会。他们已经对第一种观点展示了不带歪曲的区分。 （驳斥说断边是中观的观点。）现在将对第二种观点稍微阐述一些理证的分析，对于事物执着为真实的实执是所有过患的根本，因此驳斥其执着境是极其合理的，但是
English
What occasion is this? Because it must be admitted that it is not the stage of subsequent attainment, so even if one reaches the edge of a cliff, one cannot turn back. Therefore, regarding the view that the reality of objects is truly established, but truth does not appear in the equipoise of the noble ones, Jetsun Drakpa Gyaltsen said: The Yogacharas also consider themselves Madhyamikas, although they believe that the wisdom of the Buddha is free from all elaboration, but it contradicts your own view, so it is not established to think that way. Thus refuting and establishing the tenet. This statement should be lifted up and placed on the top of the head, for if the reality of objects is truly established, then it contradicts the wisdom that realizes reality not appearing as true. Those who cling to eternalism and, for the sake of comfortable conduct, borrow the tenets of others with coarse minds say that there is no difference between the Sakya and Jonang schools in the key points of their views. This is what Jetsun Drakpa Gyaltsen said: If you say that it exists in the ultimate sense, then because you fall into the extreme of existence, it will become not the path of the Madhyamikas. If you say that you believe it does not exist in the ultimate sense, then you will also fall into the extreme of non-existence. We do not believe that it exists in the ultimate sense, so we do not believe that it does not exist. Then what do you believe? We believe as it exists in the conventional sense, liberated from the extreme of annihilation in the conventional sense, and not believing in anything in the ultimate sense, so liberated from all extremes, therefore it is called Madhyamika. They have not even seen these words. Therefore, regarding truth, as it is said in the scriptures: Nirvana is the only truth. Like this, taking non-deception as truth, and taking what is refuted as truly established in the ultimate sense, between these two, the first, the Madhyamikas also believe that it exists in name, and as long as they accept the truth dependent on the latter, there is no opportunity to become Madhyamikas. They have already shown the distinction without distortion for the first view. (Refuting the view that annihilationism is Madhyamika.) Now, I will briefly discuss some logical analysis of the second view. Since the clinging to reality, which grasps things as true, is the root of all faults, it is extremely reasonable to refute its object of clinging, but
Tibetan
། རིགས་པས་བཙལ་བའི་ཚེ་མ་རྙེད་པའི་བདེན་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་དེ་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་བྱ་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ལས་འདས་ཏེ། བདེན་གཉིས་རང་འགྲེལ་དུ་མདོ་དྲངས་པ་ལས། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། ཇི་སྙེད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་གདགས་པ་དང་ཡི་གེ་དང་། སྐད་དང་། བརྡ་བསྟན་པ་དག་གོ །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན་ཡི་གེ་རྣམས་ལྟ་སྨྲོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་དོན་བདེན་གཉིས་ལས། ཡོད་མེད་དངོས་པོ་མཁྱེན་པ་ཡི། །ཀུན་མཁྱེན་པས་ཀྱང་གང་མ་གཟིགས། །དེ་ཡི་དངོས་པོ་ཅི་འདྲ་ཞིག །ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པའི་ལྟ་བས་དཔྱོད། །ཞེས་དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ནུབ་ཅིང་། ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་གང་དུ་ཡང་མ་མཐོང་བ་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ནི་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱང་འདི་དང་ཁྱད་པར་མེད་དེ། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་རྫུན་པར་མཐོང་བ་ཡིས། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཡང་དག་མཐོང་ཡུལ་གང་དེ་དེ་ཉིད་དེ། །མཐོང་བ་རྫུན་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུང་། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་མཐོང་བ་ཡང་དག་པ་ནི། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་ནི་མཐོང་བ་རྫུན་པ་ཡིན་པས། བདེན་པ་བཙལ་ནས་མ་རྙེད་པའི་རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་གི་དངོས་ཀྱི་གཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་བདེན་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་དེ་དོན་དམ་བདེན་པར་གསུངས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པར། བདེན་པ་གཉིས་སུ་འཇོག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་བདེན་མེད་རྟོགས་པས། དེའི་ཡུལ་ལ་དོན་དམ་པར་འཇོག་པ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བཏགས་པ་བར་འཇོག་གོ །འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བདེན་པ་འཛིན་པའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་གནས་ལུགས་རྟོ
Chinese
认为用理智寻求时无法找到的，仅仅是遮止真实的空性无遮，就是胜义谛的自性，并且认为对空性的显现执着不是所破，这已经超越了中观的宗义。在《二谛自释》中引用经部说：“什么是世俗谛呢？就是所有世间的名言施设、文字、语言和表达方式。什么是胜义谛呢？对于胜义谛，心识的活动都没有，更何况是文字呢？”其中《二谛论》的意义是：“具有了知有无事物的，一切智者也没有见到，那它的事物是什么样的呢？用极其精细的见解来观察。”因此，胜义谛的自性是，超越了凡夫俗子的心识境界，即使是圣者的无漏智慧，二取之相也消失了，对于有无、常断等任何边都不见，这才是胜义谛。如果认为这是自续派的观点，那么应成派和这也没有差别。圣者月称说：“以如实见万法皆虚妄，则能执取事物之二性，真实所见即是彼性故，见为虚妄即是世俗谛。”以及《入行论》中说：“胜义非是心识之行境，心识即是世俗谛。”这里所说的真实见，就是圣者的无漏等持，而世间所有的心识都是虚妄见。因此，对于寻求真实而不可得的，成为理智后得的对境的空性无遮，必须安立为世俗谛。那么，在某些时候，仅仅是遮止真实的空性无遮被说成是胜义谛，以及论师月称在《六十正理论释》中说：“安立二谛是观待世间人的心识而安立的。”如果认为这有相违之处，那么，这是观待执着真实的心的角度，证悟了无真实，因此，将它的对境安立为胜义，这是假名的胜义谛。安立的原因是观待执着真实的心的角度，证悟了实相。
English
To consider that the emptiness of mere negation, which cannot be found when sought with reason, is the very nature of ultimate truth, and to consider that attachment to that emptiness is not something to be refuted, is to go beyond the tenets of the Madhyamaka school. In the Svavrtti on the Two Truths, a sutra is quoted: "What is conventional truth? It is all the designations, letters, languages, and expressions of the world. What is ultimate truth? If there is no activity of mind, what need is there to even mention letters?" The meaning of this is found in the Two Truths: "Even the all-knowing one, who knows the existence and non-existence of things, does not see it. What is the nature of that thing? Examine it with extremely subtle view." Therefore, the nature of ultimate truth is that which transcends the realm of the minds of ordinary beings, and even with the stainless wisdom of the noble ones' meditative equipoise, the appearance of duality vanishes, and one does not see any extreme such as existence or non-existence, permanence or annihilation. This is said to be ultimate truth. If one thinks that this is the view of the Svatantrika school, then there is no difference between them and the Prasangikas. The glorious Chandrakirti said: "By seeing all things as truly false, one will grasp the two natures of things. That which is seen as true is that very nature, and seeing as false is said to be conventional truth." And in the Bodhicaryavatara it says: "Ultimate is not the object of mind, mind is considered to be conventional." The correct seeing mentioned here is the stainless meditative equipoise of the noble ones, and all worldly minds are false seeing. Therefore, the emptiness of mere negation, which is the object of conceptual cognition that is sought but cannot be found, must be established as conventional. If, at times, the emptiness of mere negation, which is merely the negation of truth, is said to be ultimate truth, and the teacher Chandrakirti says in the commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning: "The establishment of the two truths is established in relation to the minds of worldly people," if one thinks that this is contradictory, then it is in relation to the mind that grasps at truth that one realizes the absence of truth. Therefore, to establish its object as ultimate is to establish it as a nominal ultimate truth. The reason for the imputation is that in relation to the mind that grasps at truth, one realizes the nature of reality.