Tibetan
་ལ་འཆད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་མཚན་ཉིད་པ་ནི། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་ངོ་ཡིན་ལ། རྗེས་མཐུན་པ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་སུ་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་བློ་ངོར་རྟོགས་དགོས་ཤིང་། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་མིན་ན་རིགས་ཤེས་དེའི་ངོར་བུམ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་གཉིས་ཆར་ཁས་བླངས། འདོད་ན། ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་མྱུ་གུ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་རང་རྒྱུད་བྱ་མི་རིགས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་མྱུ་གུ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མེད་པ་འདི་ཉིད་གཙོ་བོར་བཀོད་པ་ཚིག་གསལ་ལས་གསུངས་པ་དང་འགལ་མི་འགལ་ལེགས་པར་སོམས་ཤིག ཡང་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་དོན་ཡོད་པ་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ། མེད་པ་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཅེས་སོགས་ལ་འཆད་པ་ནི། སྤྲོས་བྲལ་བློ་ཡུལ་དུ་མ་ཤར་བའི་གཏམ་སྟེ། སྤྱིར། འདུས་བྱས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས། །འདུས་མ་བྱས་ནི་ཅི་ལྟར་གྲུབ། །ཅེས་དང་། དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །དངོས་མེད་གང་གིས་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ། འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་དགག་གཞིར་བྱས་ནས། དེའི་སྟེང་དུ་བདེན་པ་བཀག་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་ལྟ་བུའི་སྟེང་དུ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་བཀག་པར་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་གསུངས་པས། དེའི་ཚེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སོགས་བཞི་པོ་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས། དེའི་སྟེང་དུ་བདེན་པ་བཀག་པ་ལ་འབྲེལ་ཅི་ཡོད་སོམས་ཤིག གལ་ཏེ་དེའི་དོན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་མིན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་མིན། ཞེས་སོགས་ལ་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀ་མིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་འབྲུ་གནོན་གྱི་ཐོག་ཏུ་དངོས་འགལ་ཡིན་ལ། ཁྱབ་པ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མ་གོ་བ་ལ་དངོས་འགལ་ཡིན་པས་གངས་རིའི་ཁྲོད་ཀྱི་དགེ་སྦྱོང་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་ལན་གང་འདེབས་བཀའ་གྲོས་མཛོད་ཅིག དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལ་དཔྱོད་པའི་གནས་སྐབས་སུ། དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མ་གོ་བ་འདི་ལ་འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གལ་ཏེ་ཡོད་པ་སུན་ཕྱུང་བས། །ཅི་སྟེ་མེད་པ་པར་གྱུར་ན། །དེ་ཕྱིར་མེད་པ་སུ
Chinese
那样解释是极不恰当的。所谓既非有也非无，离四边戏论的体性，是圣者等持无漏智慧的显现。而随顺于此的，是凡夫位最终抉择的理智所能领悟的。那时，如果法性如瓶子一般在世俗中不存在，那么理智面前瓶子就会在世俗中存在，因为不是在世俗中不存在的缘故。两个论据和周遍都承认了。如果这样认为，那么对于应成派为了证明苗芽不是从自性中产生，不应该使用自续的能立。那时，主要陈述法性苗芽不是由量成立的，这与《明句论》中所说的相违背还是不相违背，请好好思考。还有，把既非有也非无的意义解释成有也不是真实成立的，无也不是真实成立的等等，这是没有在意识中显现离戏论的说法。一般来说，‘有为法完全不成立，无为法又怎么能成立？’以及‘如果事物不是有，那么无物又怎么会成为有？’等等。虽然也有以有为法和无为法、事物和非事物两者作为否定的基础，并在其上否定真实的，但是在法性上，如能取所取二空的智慧上，否定四边戏论，这是《般若波罗蜜多心经》中所说的。那时，把有和无等四者作为法性，并在其上否定真实，有什么关联呢？如果认为它的意思是，能取所取二空的识不是胜义中存在的，也不是世俗中不存在的等等，那么能取所取二空的识，法性，应该是胜义中存在的，并且是世俗中不存在的。因为不是那两者都不是的缘故。论据在字面上是直接相违的，并且对于周遍，理解两个否定的真实意义是直接相违的，所以雪山中的所有修行者，请对此提出什么回答，请进行讨论。在分析中观见的时候，对于理解两个否定的真实意义，圣者龙树说：‘如果已经驳斥了有，怎么会变成无呢？因此无’
English
It is highly inappropriate to explain it that way. The nature of being neither existent nor nonexistent, free from the four extremes of elaboration, is the appearance of the stainless wisdom of the noble meditative equipoise. What is in accordance with this is what must be realized in the mind of the reasoning consciousness that ultimately judges in the state of ordinary beings. At that time, if the dharma, like a vase, does not exist conventionally, then the vase would exist conventionally in the face of that reasoning consciousness, because it is not that it does not exist conventionally. Both the sign and the pervasion are accepted. If it is thought that way, then for the consequentialists to prove that a sprout does not arise from itself, it is not appropriate to use an autonomous reason. At that time, carefully consider whether or not the main statement that the dharma sprout is not established by valid cognition contradicts what is stated in the Clear Words. Furthermore, explaining the meaning of neither existent nor nonexistent as 'existent is also not truly established, nonexistent is also not truly established,' etc., is a statement that has not brought the freedom from elaboration into the realm of the mind. Generally, 'Since conditioned phenomena are not at all established, how could unconditioned phenomena be established?' and 'If things are not existent, how could non-things become existent?' and so on. Although there are also cases where both conditioned and unconditioned phenomena, things and non-things, are taken as the basis for negation, and truth is negated on top of that, in the case of dharma, such as the wisdom of the emptiness of the two apprehensions, the negation of the four extremes of elaboration is stated in the Essence of Wisdom, Collected from All. At that time, what connection is there to making the four, such as existent and nonexistent, the dharma, and negating truth on top of that? If it is thought that its meaning is to apply it to the consciousness of the emptiness of the two apprehensions, which is not existent ultimately, nor nonexistent conventionally, etc., then the consciousness of the emptiness of the two apprehensions, the dharma, should be existent ultimately and nonexistent conventionally. Because it is not that it is neither of those two. The sign is directly contradictory on the level of literal emphasis, and understanding the true meaning of the two negations is directly contradictory to the pervasion, so all the practitioners in the snowy mountains, please discuss what answer to give to this. When analyzing the view of the Middle Way, the noble Nagarjuna said regarding understanding the true meaning of the two negations: 'If existent has been refuted, how could it become nonexistent? Therefore, nonexistent'
Tibetan
ན་ཕྱུང་བས། །ཅི་ཕྱིར་ཡོད་པ་པར་མི་འགྱུར། །ཞེས་ཆེད་དུ་གཏད་པའི་དགག་པ་གསུངས་པ་འདི་ཡང་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་ལྟ་བ་ཁས་བླངས་པ་ལ། རྒྱ་ནག་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྟག་དཔྱད་མ་བྱས་པའི་ཚིག་རང་དགའ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་འཕངས་པ་ནི་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་སྤྲོས་བྲལ་ཉམས་པའི་ཆེད་དུ་བདུད་རིགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རླབས་ནས་བཀྱེ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། རྒྱ་ནག་ཧ་ཤང་གིས་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟག་དཔྱད་མ་བྱས་པར་རྟོག་པ་རང་དགར་བཀག་ནས་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཙམ་ལ། ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་མཁས་པ་ཀཱ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ལུང་དང་རིགས་པས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ལས་བཤད་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ན། མཐར་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་རེ་རེ་ནས་སུན་ཕྱུང་སྟེ། མཐར་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་ཡང་མ་རྙེད་པ་ཙམ་ལ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྟོགས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཞིག་མཛད་པ་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་མཚུངས་པར་འདོད་པ་ནི། མཁས་པ་སྦྱངས་པར་རློམ་པ་རྣམས་ཀྱང་བརྟག་དཔྱད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྱས་པའམ། ཡང་ན་ཐབས་ལ་བསླུ་བའི་བདུད་ཀྱིས་ཟིན་པར་ངེས་སོ། །དེས་ན་བདེན་པས་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་བཟུང་ནས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་སྤྲོས་བྲལ་འགོག་པ་འདི་ནི། བླ་མ་དབུ་མ་པ་ལ་འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་གྱི། འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གཞུང་དང་འགལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བསྟན་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་གསང་བའི་རྣམ་ཐར་ལས། ཁོ་བོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འདི་ཐལ་རང་གང་གི་ལྟ་བ་ཡིན་ཞེས་བླ་མ་དབུ་མ་པའི་བརྒྱུད་ནས་འཇམ་དབྱངས་ལ་ཞུས་པས། འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་ཞལ་ནས་དེ་ནི་ཐལ་རང་གང་གིའང་ལྟ་བ་མིན་ནོ་ཞེས་གསུངས། དེ་ལ་རྣམ་ཐར་རྩོམ་པ་པོ་ན་རེ། དེའི་ཚེ་རྗེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ཞང་ཐང་སག་པ་ནས་བརྒྱུད་པའི་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་ལྟ་བ་དེ་ཡོད་པས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་པར་འདུག་ཅེས་བྲིས་སྣང་ངོ་། །ཐར་པ་དོན་གཉེར་རྟོག་དཔྱོད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལ་བག་ཟོན་མཛོད་ཅིག གལ་ཏེ་སྟོང་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་འགོག་དགོས་ན། བདེན་པ་བཀག་ནས་སྟོང་ཉིད་རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཐོག
Chinese
既然已经脱离，为何不变成存在呢？请记住这个特意提出的反驳。最终在以理智进行辨析时，如果承认了非有非无的观点，并说这是中国和尚的观点，这种未经考察就随意抛向世间的言论，是为了让佛法的精髓——离戏退失，是魔类加持后散布的。因为中国和尚是不考察实相的意义，随意阻止思辨，什么也不放在心上，就想证悟究竟的见解。而这被堪布寂护以教证和理证驳斥了。这是中观宗义所说的道理，在确定对境的实相时，是从一一驳斥执着者的执着对象开始的，最终仅仅是在有无等戏论的边都不成立的基础上，才安立了证悟中观见解的名词。如果认为这二者相同，那么自诩为学者的那些人，要么是丝毫没有进行考察，要么一定是受到了以方便欺骗的魔的控制。因此，如果仅仅执着于以真谛为空性，并遮止非有非无的离戏，这就是喇嘛邬玛巴·绛央所宣讲的宗派，完全与圣者龙树父子的论典相违背。如何证明呢？在那位的秘密传记中说：我相续中的中观见解，是属于应成派还是自续派的见解呢？从喇嘛邬玛巴的传承向绛央请教时，绛央回答说：这不是应成派也不是自续派的见解。对此，传记作者说：当时这位尊者的心相续中，存在着从香塘萨巴传承下来的非有非无的见解，所以才那样说的。追求解脱、具有辨别智慧的人们，请对此加以提防！如果连执着于空性也要遮止，那么遮止了真谛之后，以理证来成立空性就变得没有意义了，并且证悟空性的智慧，也将不会融入对境的实相之中。如果这样说，那么没有过失，因为最初……
English
Since it has been separated, why doesn't it become existent? Please remember this refutation that was specifically directed. Ultimately, when analyzing with reason, if one accepts the view of neither existence nor non-existence, and says that it is the view of the Chinese monk, such words thrown into the world without investigation are for the purpose of causing the essence of the teachings—freedom from elaboration—to decline, and are blessed and spread by the demon class. Because the Chinese monk does not investigate the meaning of reality, but arbitrarily prevents thought and does not keep anything in mind, he wants to realize the ultimate view. And this was refuted by the scholar Kamalashila with scripture and reason. This is the reasoning explained in the Madhyamaka treatises, when determining the reality of the object, it starts by refuting the objects of attachment of those who are attached, and in the end, only on the basis of not finding any extreme of elaboration such as existence or non-existence, is the term "realization of the Madhyamaka view" established. If one thinks that these two are the same, then those who claim to be scholars have either not investigated at all, or they must be possessed by a demon who deceives with skillful means. Therefore, if one only clings to emptiness as the truth, and prevents the freedom from elaboration of neither existence nor non-existence, this is the tenet taught by Lama Uma Pa Jamyang, and it is completely contrary to the treatises of the noble Nagarjuna and his sons. How is it shown? In that person's secret biography, it says: The Madhyamaka view in my mind, is it the view of the Prasangika or the Svatantrika? When asked Jamyang through the lineage of Lama Uma Pa, Jamyang replied: It is neither the view of the Prasangika nor the Svatantrika. To this, the biographer says: At that time, this venerable one's mindstream contained the view of neither existence nor non-existence transmitted from Shangtang Sakpa, so he said that. Those who seek liberation and have discriminating wisdom, please be careful about this! If even clinging to emptiness must be prevented, then after preventing the truth, establishing emptiness with reason becomes meaningless, and the wisdom that realizes emptiness will not enter into the reality of the object. If you say so, then there is no fault, because at first...