Tibetan
འ་སྨྲ་བ་རེ་རེའི་ལུགས་ཡིན་ལ། ཞིག་པ་དངོས་པོ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་བ་མུ་སྟེགས་བྱེ་བྲག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་གྱི། ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་པའི་གནས་སོ། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། ཀུན་གཞི་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་དེ་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། གང་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་མི་འགག་པ། །དེ་ཕྱིར་ཞིག་དངོས་མེད་ཀྱང་འདིར་ནུས་ཕྱིར། །ཞེས་འདོན་པ་བསྒྱུར་བས་ཆོག་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མི་རིགས་པ་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཆད་པ་བཅད། དེས་ན་ཀུན་གཞི་སོགས་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་མེད་ཀྱང་ལས་འགག་ནས་ཡུན་རིང་པོ་ལོན་ཀྱང་། འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་འགལ་བའི་ཤེས་བྱེད་དུ། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མི་འགག་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་ཅིང་། རྩ་ཤེར་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གསུངས་པས་ཐ་སྙད་དུ་གཞན་སྐྱེ་མེད་པའི་ཚུལ་གོ་ན། མི་གོ་བའི་དོན་མེད་ཀྱང་རང་གི་རྟོག་པ་ལ་གང་ཤར་ཚད་མར་བྱེད་པ་དག་གིས་འདི་མ་གོ་བར་སྣང་ངོ་། །ཞིབ་པར་གཞན་དུ་འཆད་ཅིང་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །ཡང་ཆུ་ཕོར་པ་གང་གི་གོ་ས་ན། རིགས་དྲུག་གི་མིག་ཤེས་དྲུག་གིས་བལྟས་པའི་ཚེ། མིག་ཤེས་དྲུག་པོ་མ་འཁྲུལ་པར་མཚུངས་པས་དེའི་ཡུལ་དྲུག་པོ་ཡོད་མཚུངས་སུ་འདོད་པ་ནི། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལས་འདས་ཤིང་། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་མིའི་མིག་ཤེས་ལ་ལྟོས་ཏེ། མིག་ཤེས་དེ་ཉིད་མ་འཁྲུལ་པས། དེའི་ཡུལ་ཆུ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། མིག་ཤེས་གཞན་ལྔ་འཁྲུལ་པས། དེའི་ཡུལ་ལྔ་པོ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀུན་ཏུ་འདོད་པ་ཡིན་ལ། ཡི་དྭགས་ཀྱི་མིག་ཤེས་ལ་ལྟོས་ནས་མིག་ཤེས་དེ་ཉིད་མ་འཁྲུལ་པས་དེའི་ཡུལ་རྣག་ཁྲག་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་བདེན་པ་ཡིན་ཅིང་། མིག་ཤེས་གཞན་ལྔ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མིའི་མིག་ཤེས་དང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་མིག་ཤེས་སོགས་ལ་ལྟོས་ནས་མ་བཞག་པར། སྤྱིར་མིའི་མིག་ཤེས་འཁྲུལ་ལམ་མ་འཁྲུལ་ཞེ་ན། འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་དོན་བཞག་མི་ཤེས་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པའི་དོན་ཡིན་པར་གོང་དུ་བཤད་མ་ཟིན་ནམ། འོན་ཀྱང་དེང་སང་གི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་མ་གོ་བས་གྲུབ་མཐའི་གནད་འཆུག་པར་སྣང་ངོ་། །དོན་འདི་ཉིད། རབ་རིབ་ད
Chinese
啊，这是每个宗派的规矩。而断灭论者，是超出这个教派之外的，是外道各别宗派的宗义。因为内道的宗义中没有，所以是非常不合理的。吉祥月称说：破斥阿赖耶识是业果之所依的道理，对于断灭论者也是相同的。因为，自性上它不会灭尽。因此，断灭虽然不存在，但在这里却有作用。因为这样念诵就可以了。否则，阿赖耶识的识又做了什么不能成立的事而断绝了呢？因此，即使阿赖耶识等不是业果的所依，但业灭尽后，即使过了很久，果的产生也不相违的知因是，业自性上不会灭尽。这样记载着。在《中论》中也这样说过，所以在名言中如果理解为没有他生之理，即使没有不理解的意义，但那些以自己分别念中显现的作为量的人们，似乎没有理解这个。详细的在其他地方讲解，并且从口中得知。还有，在一个装满水的碗的位置上，六道众生的六种眼识观看时，六种眼识不错乱而相同，所以认为它的六种境也同样存在，这已经超出了应成派的规矩。而且也和事物力量的道理相违背。因为，在应成派的规矩中，是依赖于人的眼识，眼识本身不错乱，所以它的境水是存在的。其他的五种眼识错乱，所以它的五种境也是依赖于世间而普遍认为是虚假的世俗。依赖于饿鬼的眼识，眼识本身不错乱，所以它的境脓血也是依赖于世间而认为是真实的。其他的五种眼识是错乱的等等，对于一切都要这样安立。如果不是依赖于人的眼识和饿鬼的眼识等而安立，而是总的来说，人的眼识是错乱还是不错乱呢？在这里，一切世俗都是以在心中那样显现的力量而安立的，如果不依赖于有境的心识，就不知道安立的意义，这不就是上面所说的以世俗名言的力量而安立的意义吗？然而，现在的孩子们因为不理解这个，所以似乎在宗义的关键上出错了。这个道理本身，如眼翳等
English
Ah, this is the custom of each sect. The annihilationist is a tenet of specific non-Buddhist schools that are outside of this doctrine. Because it does not exist in the tenets of Buddhism, it is very unreasonable. Glorious Chandrakirti said: The reasoning that refutes the basis of all as the support of cause and effect is the same for annihilationists. Because, by its very nature, it will not cease. Therefore, even though annihilation does not exist, it can still function here. Because it is enough to recite it this way. Otherwise, what impossible thing did the consciousness of the basis of all do to sever it? Therefore, even though the basis of all is not the support of cause and effect, even after the karma has ceased and a long time has passed, the reason for knowing that the arising of the result is not contradictory is that karma by its very nature does not cease. It is recorded in this way. It is also said in the Root Wisdom that if one understands in conventional terms that there is no other birth, even if there is no meaning to not understand, it seems that those who take whatever appears in their own conceptualization as valid do not understand this. Explain in detail elsewhere and learn from speech. Also, in the position of a full bowl of water, when the six types of eyes of the six types of beings look, the six types of eyes are not mistaken and are the same, so the assumption that its six objects are equally existent is beyond the system of the Madhyamaka-Prasaṅgika. Moreover, it also contradicts the reasoning of the power of things. Because, in the system of the Prasaṅgika, it relies on the human eye consciousness, and because the eye consciousness itself is not mistaken, its object, water, exists. The other five eye consciousnesses are mistaken, so its five objects are also considered to be false conventional truths in relation to the world itself. Relying on the eye consciousness of a hungry ghost, because the eye consciousness itself is not mistaken, its object, pus and blood, is also considered to be true in relation to the world itself. The other five eye consciousnesses are mistaken, and so on, all of which should be applied to everything. If it is not established in reliance on the human eye consciousness and the hungry ghost's eye consciousness, etc., but in general, is the human eye consciousness mistaken or not mistaken? Here, all conventional truths are accepted as being established by the power of appearing in the mind in that way. If one does not rely on the subject's mind, one does not know the meaning of establishing, is this not the meaning of establishing by the power of conventional terms as mentioned above? However, because the children of today do not understand this, it seems that they are making mistakes in the key points of the tenets. This very meaning, such as cataracts, etc.
Tibetan
ང་ལྡན་དབང་པོ་ཅན་མཚུངས་པ། །ཆུ་འབབ་ཀླུང་ལ་ཡི་དྭགས་རྣག་བློ་ཡང་། །ཞེས་པ་རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱད་ན་མི་རྟོགས་པའི་དོན་མེད་དོ། །དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་དང་ཇི་ལྟར་འགལ་ན། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་གཟུགས་གཅིག་ལ་མཛེས་མི་མཛེས་ཀྱི་རྫས་གཉིས་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་ལ་ལྟ་བའི་འོད་སྲུང་གི་མིག་ཤེས་དང་། རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་མིག་ཤེས་གཉིས་མ་འཁྲུལ་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཆུ་ཕོར་གང་ལ་རིགས་དྲུག་གི་མིག་ཤེས་དྲུག་གིས་ལྟས་ནས་ཆུ་ཕོར་གང་མི་ཁོ་ནས་བཏུང་བའི་ཚེ་ན་མི་དེས་བདུད་རྩི་དང་རྣག་ཁྲག་སོགས་ཀྱི་རྫས་དྲུག་ཅར་བཏུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆུ་ཕོར་གང་གི་གོ་ས་ན་རྫས་དྲུག་ཅིག་ཅར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐོག་བཅས་ཀྱི་དངོས་རྫས་སོ་སོ་བ་དྲུག་གོ་ས་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་འདི་ནི་དབང་གིས་ཕྱུག་པ་དག་མ་གཏོགས་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲ་བར་ནུས། རྗེས་འབྲང་དག་སྐྱོན་དེ་སྤོང་བར་འདོད་ནས། ཆུ་ཕོར་གང་གི་གོ་ས་ན་བདུད་རྩི་ཕོར་གང་། རྣག་ཁྲག་ཕོར་གང་སོགས་ཡོད་པར་མི་འདོད་ཀྱི། ཕོར་བ་གང་པོ་དེ་ཉིད་ལ་རིགས་དྲུག་གི་མིག་ཤེས་དྲུག་གིས་བལྟས་པའི་ཚེ། ཆུའི་རྫས་དྲུག་ཆ་དང་། བདུད་རྩིའི་རྫས་དྲུག་ཆ་སོགས་ཡོད་པར་སྨྲའོ། །འདི་ནི་གྱི་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཆུ་ཕོར་གང་དེ་མི་ཡི་བཏུང་བ་ན་རྫས་དྲུག་ཆར་བཏུང་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་སོ་ན་གནས་ཤིང་། ཆུ་ཕོར་གང་འཐུང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཉེས་པ་ལྷག་པོ་གནས་ཏེ། ཆུའི་རྫས་དྲུག་ཆ་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མིའི་མིག་ཤེས་ཀྱིས་བལྟས་པའི་ཚེ་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་མིག་ཤེས་ཀྱིས་བལྟས་པ་དང་མ་བལྟས་པ་གང་ཡིན་རུང་། མིག་ཤེས་དེའི་ངོར་ཐ་སྙད་དུ་ཆུ་ལས་གཞན་མ་དམིགས་ཤིང་དོན་དམ་པར་ནི་ཆུ་ཉིད་ཀྱང་མ་དམིགས་པ་ལ། ཁྱོད་རྫས་དྲུག་ཅར་ཚང་བར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་འཛིན་ལྷག་པོ་བསྣན་པའོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་མ་དཔྱད་པའི་བློ་ངོར་འཇོག་དགོས་ཞེས་པའི་འུད་གོག་མང་ཡང་དོན་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་འཇོག་པར་སྣང་བས། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །འཕྲོས་དོན་ལ་ཡང་རིམ་པ་བཞིན་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དབུ་མ་པ་གཞན་གྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་པ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་གཏན་མིན་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཟད་པས་ཐར། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །ཞེས་པའི་རྣམ་རྟོག་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ཡིན་ལ། དེ་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་ན། སྐབས་འདིའི་ཉོན་མོངས་སུ་ཐ
Chinese
我与具力者相同，水流入河中，饿鬼也认为是脓液。如果考察根本颂和注释的意义，就没有不理解的了。如果与事物自性的道理相违背，那么，应成：释迦牟尼佛的一个身体上存在美与不美两种事物。因为观看它的持灯者的眼识和圆满者的眼识，二者不错乱且相同。如果六道众生的六种眼识观看一碗水，当只有人饮用这碗水时，那么这个人将饮用甘露、脓血等六种事物，因为一碗水的位置上同时存在六种事物。因此，六种具有实体的物质各自存在于一个位置上，除了有权势者之外，谁能说出这种话呢？追随者们想要避免这个过失，所以不认为一碗水的位置上存在一碗甘露、一碗脓血等，而是说当六道众生的六种眼识观看同一个碗时，存在六份水的成分，六份甘露的成分等。这是不对的，因为那样的话，当人饮用那碗水时，就会陷入饮用六种事物的过失，并且还会出现无法饮用那碗水的过患，因为只有六份水的成分。因此，当人的眼识观看时，无论其他众生的眼识是否观看，在这个眼识面前，名言上除了水之外什么也看不到，而胜义谛上连水也看不到，你却说六种事物都齐全，这是增加了执着实有。因此，虽然有很多“需要在未经观察的世俗层面安立”的空话，但实际上似乎是在经过理智观察后才安立的。这与中观应成派的世俗安立相违背。对于其他要点，也应依次进行考察。其他中观派所承认的作为所知障的法执，绝对不是圣者龙树菩萨的观点。因为《中观根本慧论》中说：“业和烦恼灭尽而解脱，业和烦恼生于分别。”这里所说的分别就是法执，如果它是烦恼障，那么此时的烦恼应
English
I am the same as the one with power, water flows into the river, and hungry ghosts also think it is pus. If we examine the meaning of the root text and commentary, there is no lack of understanding. If it contradicts the reason of intrinsic existence, then it follows that one body of Shakyamuni Buddha has two substances, beautiful and not beautiful. Because the eye consciousness of the lamp-holder and the eye consciousness of the perfecter who look at it are not mistaken and are the same. If the six consciousnesses of the six realms look at a bowl of water, when only a human drinks this bowl of water, then that person will drink six substances such as nectar and pus, because there are six substances in the place of a bowl of water. Therefore, these six separate substances with entities exist in one place, who else can say this except those with power? The followers want to avoid this fault, so they do not think that there is a bowl of nectar, a bowl of pus, etc. in the place of a bowl of water, but say that when the six consciousnesses of the six realms look at the same bowl, there are six parts of water, six parts of nectar, etc. This is not right, because in that case, when a person drinks that bowl of water, he will fall into the fault of drinking six things, and there will be the additional fault of not being able to drink that bowl of water, because there are only six parts of water. Therefore, when a person's eye consciousness looks, regardless of whether other beings' eye consciousness looks or not, in front of that eye consciousness, nothing other than water is seen nominally, and even water is not seen ultimately, but you say that all six things are complete, which is adding extra clinging to reality. Therefore, although there are many empty words of "it needs to be established in the mind of the unexamined conventional level", it seems that it is actually established after being examined by reason. This contradicts the conventional establishment of the Madhyamaka-Prasangika school. Other points should also be examined in order. The clinging to the truth of phenomena, which is admitted by other Madhyamikas as the obscuration of knowledge, is definitely not the view of the noble Nagarjuna. Because the Root Wisdom says: "Liberation comes from the exhaustion of karma and afflictions, karma and afflictions arise from conceptualization." The conceptualization mentioned here is the clinging to the truth of phenomena, and if it is an afflictive obscuration, then the afflictions in this case should