Tibetan
་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་དེའང་། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་དྲི་ཟ་ཡི། །གྲོང་ཁྱེར་རྨི་ལམ་འཇིག་རྟེན་དུ། །བློ་ལྡན་རྣམས་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་ནི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་པས་དཔྱད་ནས་སྟོང་པར་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་མེད། རྟག་ཆད་སྟོང་མི་སྟོང་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་དུ་ཡང་ཚིག་གི་ལམ་ནས་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཡང་ཅི་ལྟར་སྣང་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི་འདི་ལས་ལོགས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གསུམ་པོ་འདི་ལས་གཞན་པའི་སྟོང་གཞི་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ལ། དགག་བྱ་ཀུན་རྫོབ་བཀག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བཞེད་པ་མིན་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་མིན་ཅུང་ཟད་ཡོད། །སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར། །མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པའང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་སྟོང་གཞི་མ་གྲུབ་པས། སྟོང་པ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་གསུངས་ལ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་སྟོང་ཉིད་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་རྣམས་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རིགས་ཚོགས་དག་ལས་རང་སྟོང་ཙམ་ལས་མ་བསྟན་ལ། བསྟོད་ཚོགས་ལས་གཞན་སྟོང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བསྟོད་ཚོགས་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་སྟོན་པའི་ཚིག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཀྱི་རིགས་ཚོགས་དང་མཐུན་པར་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་སྟོང་སྨྲ་བའི་ལུགས་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་གསུམ་དང་། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་གཞུང་ལས་བྱུང་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མིན་པའི་སྟོང་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ནི་ཀུན་བཏགས། གཉིས་པ་ནི་གཞན་དབང་། གསུམ་པ་ནི་ཡོངས་གྲུབ་བོ། །དེ་ལས་གཞན་དབང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ཅིང་། དེ་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པས་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བས་དབུ་མའི་ལམ་དུ་བཞེད་དེ། དབུས་མཐའ་ལས། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཡོད། །དེ་ལ་གཉིས་པོ་ཡོད་པ་མིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལ་ཡོད། །དེ་ལ་ཡང་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །སྟོང་པ་ཡང་མིན་མི་སྟོང་མིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐམས་ཅད་བཤད། །ཡོད་པས་མེད་པས་ཡོད་པས་ན། །འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་དབང་དང་། ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡོངས་གྲུབ་གཞན་སྟོང་བདེན་པར་གྲུབ་བོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་འདི་ནི། འཕགས་པ་བྱམས་པ་དང་། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་གཞུང་དང་མི་མཐུན་ཏེ། དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཀུན་བཏགས་བཞིན་དུ་གཞན་དབང་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་དགོས་ན། གཞུང་འདི་དག་ཏུ་ནི་གཞན་དབང་ནི་སྒྱུ་མའི་སྤྲུལ་གཞི་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་རྣམ་རིག་པ་དང་། དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ལས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་ནི་ཁོ་བོས་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་འདིའི་མཚང་རགས་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་སྨྲོས་པར་ཟད་ཀྱི། ཞིབ་མོར་དཔྱད་ན། མདོ་སྡེ་ལ་མི་འཇུག འདུལ་བར་མི་སྣང་། མངོན་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བ་སོགས་ལུང་དང་། རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདིར་ནི་དཀྱུས་མ་འཆད་པའི་གེགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་སྤྲོས་སོ། །ཞེས་པའི་དགག་པ་མཛད་དོ། །འོན་ཀྱང་འདིའི་ཕྱོགས་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ལ་བརྟགས་ན་འདི་ལྟར་མཐོང་སྟེ། ཕྱོགས་སྔ་མའི་ལུགས་དེ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གང་གིའང་ལུགས་མིན་པས་ཆོས་འདི་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་སྐུར་བ་ཆེས་པའི་སྐྱོན་ཏེ། བཀའ་ཕྱི་མ་བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་དང་། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་ལུགས་ངེས་དོན་དུ་བྱས་ནས་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གཞན་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་པས། དངོས་སྨྲ་བ་གཞན་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་། དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བ་ལ་ཚེགས་མེད་པའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་མིན་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་གཞན་དབང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ཡང་མ་ངེས་ཏེ། དབུས་མཐའ་དང་། ཐེག་བསྡུས་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཙམ་པའི་གཞུང་ཕལ་ཆེར་དུ། གཞན་དབང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་གསུངས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་དུ་ཁས་ལེན
Chinese
您也（对有智慧的人）开示了那个蕴身，如幻术、阳焰、乾闼婆城、梦境世界一般。如是宣说。这些是依随理智，以闻思的智慧进行观察后安立为空性的缘故，称为名相上的空性。第二是，圣者们各自以自证智慧，于不可言说的状态中证悟的空性，即被假名为胜义谛的空性，那是存在与不存在、常与断、空与非空等戏论的任何边，都无法以言语之道来显示，是超越一切名言的境界。如是之法性空性，也是如何显现的缘起如幻之自性，并非于此之外另有成立。于此三者之外，于胜义中成立的空性之基，即所谓的破除所破之世俗而成的空性，是丝毫也不承认的。如《中观根本慧论》中说：若有少许非空性，则有少许空性存在；若无少许非空性，空性又怎能存在？如是因空性之基不成立，故说空性也不成立。又于该论中说：诸佛说空性。等等，因为执着空性为实有者，是具有不可救药之见者。如果说，理聚中只说了自空，而赞聚中说了他空胜义谛，那么，赞聚中也没有丝毫显示于胜义中成立的词句，而是与理聚相合，遮止一切戏论之边。因此，说他空的这种宗派，是背离圣者龙树之宗派的。慈氏五论后三论，以及无著兄弟的论典中所出的空性有三种：自性空性，以及非有空性，和自性空性。第一个是遍计所执，第二个是依他起，第三个是圆成实。其中依他起以自性而成立，并且遍计所执
English
You also (to the wise) showed that aggregate body, like illusion, mirage, city of gandharvas, dream world. Thus it is said. These are called nominal emptiness because they are established as empty after being examined by the wisdom of hearing and thinking that follows reason. The second is that emptiness which is realized by the noble ones individually by their own self-awareness wisdom in an inexpressible state, which is the emptiness that is nominally called the ultimate truth, which is existence and non-existence. Any extreme of elaboration such as permanence and annihilation, emptiness and non-emptiness, etc., cannot be shown by way of words, and is a state beyond the realm of all terms. Such a dharma-nature emptiness is also the nature of interdependent arising that appears like illusion, and there is nothing at all established separately from this. Apart from these three, the basis of emptiness established in the ultimate sense, that is, the emptiness that is formed by refuting the object to be refuted, the conventional, is not at all accepted. As it says in the Root Wisdom: If there is a little non-emptiness, then there will be a little emptiness; if there is no little non-emptiness, how can there be emptiness? Thus, because the basis of emptiness is not established, it is said that emptiness is also not established. Also in the same treatise it says: The Victorious Ones have said that emptiness. And so on, because those who hold emptiness to be truly existent are said to have incurable views. If it is said that the collections of reasoning only teach self-emptiness, and the collections of praise teach other-emptiness, the ultimate truth, then there is not a single word in the collections of praise that shows establishment in the ultimate sense, but in accordance with the collections of reasoning, all extremes of elaboration are prevented. Therefore, this school of those who speak of other-emptiness is outside the school of the noble Nagarjuna. The latter three of the Five Treatises of Maitreya, and the emptiness that appears in the treatises of the brothers Asanga, are of three kinds: emptiness of one's own characteristics, and likewise emptiness of non-existence, and emptiness by nature. The first is the completely imputed, the second is the other-powered, and the third is the thoroughly established. Among them, the other-powered is established by its own characteristics, and the completely imputed
Chinese
以空性所空的空性，圆成实自性在胜义谛中存在，故远离常断，故认为其为中观之道。如《中边分别论》云：“非真遍计所执有，于彼二性皆非有，此中唯有空性在，于彼亦有空性住。非空非非空性故，如是说彼一切种，有故非有有故说，是即名为中观道。”如是说。如是，由他起和遍计所执所空的圆成实，以他空而真实成立。此种说法，与圣弥勒菩萨和无著菩萨昆仲的论典不符，因按彼等之观点，他起也应如遍计所执般，不以自性成立。然在此等论典中，他起如幻术之所变现之物般，说为真实存在之实物。故此说已超出大乘经部之意趣，及其释论唯识宗和中观宗之宗义之外。如是之说已善成立。此等乃我略说此恶宗之粗略过失，若详加分析，则有不符经部、不符律藏、与阿毗达磨法性相违等诸多教理和理证之妨害，然此处为免妨碍正文之阐述，故不广说。如是作了驳斥。然若考察此说之前后观点，则见如下：前者之观点非大小乘任何宗派之观点，故已超出佛教之外。如是之说是极大的诽谤之过失，因已将后出之弥勒法和无著菩萨昆仲所阐释之观点定为不了义，并已确定除了圆成实胜义谛之真理外，一切其他法皆为无实有，故已远胜于其他实事师，且是毫不费力即可生起中观见之宗派。谓非唯识宗之立宗，因不承认他起真实成立，此说亦不确定，因《中边分别论》和《摄大乘论》等大多数唯识宗论典中，虽说他起以自性成立，然亦如是承认。
English
The emptiness that empties emptiness, the perfected nature exists in the ultimate truth, therefore it is free from permanence and annihilation, and therefore it is considered the Middle Way. As the Madhyāntavibhāga states: "The unreal conceptualization exists, in it the two are not present, emptiness is present in it, and in it also emptiness dwells. It is neither empty nor non-empty, thus everything is explained. Because it exists, it is said to be non-existent, because it exists, this is called the Middle Way." Thus it is said. Thus, the perfected nature, which is empty of other-powered and imputed natures, is established as truly other-empty. This kind of statement is inconsistent with the treatises of Noble Maitreya and the brothers Asanga, because according to them, the other-powered nature, like the imputed nature, must also not be established by its own characteristics. However, in these treatises, the other-powered nature is said to be truly established as a substance, like the basis of a magical illusion. Therefore, this is outside the intention of the Mahāyāna sutras and their commentaries, the Vijñānavāda and Madhyamaka schools. This is well established. These are just some of the gross faults that I have mentioned about this evil doctrine. If examined in detail, there are many scriptural and logical harms, such as not conforming to the sutras, not appearing in the Vinaya, and contradicting the nature of Abhidharma, but here I will not elaborate further because it would hinder the explanation of the main text. Thus, the refutation was made. However, if we examine the previous and subsequent views of this, it seems like this: the view of the former is not the view of any of the Mahāyāna or Hīnayāna schools, so it is outside of this Dharma. This statement is the fault of excessive slander, because the later teachings of Maitreya and the later Dharma of Asanga have been determined as definitive, and it has been determined that all other dharmas except for the truth of the perfected ultimate truth are without truth, so it is particularly superior to other realists, and it is a school in which the view of Madhyamaka arises without difficulty. The statement that it is not a tenet of the Mind-Only school because it does not accept the true establishment of the other-powered nature is also uncertain, because in most Mind-Only treatises such as the Madhyāntavibhāga and the Abhidharmasamuccaya, it is said that the other-powered nature is established by its own characteristics, but it is also admitted as such.