Tibetan
་པའི་སེམས་ཙམ་པ་དེ་དབུ་མ་པར་བློ་སྦྱོང་བའི་ཚེ་གཞན་དབང་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ནས། ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ལ་བདེན་འཛིན་གྱི་ལྷག་མ་ལུས་པ་གཅིག་ངེས་པར་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་དབང་དང་བདེན་མེད་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཙམ་པ་མིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་བདེན་རྫུན་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་དེ། གཞན་དབང་ལས་མ་འདས་པས། སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པ་ཡང་སེམས་ཙམ་པ་མིན་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འོ་ན་དེ་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པས་བདེན་པར་ཁས་བླངས་པར་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཅི་ལྟར་སྙམ་ན། རྗེ་བཙུན་ཤེས་བྱ་ཀུན་རིག་གི་ཞལ་སྔ་ནས་ལུགས་འདི་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བ་དྲག་ཤོས་དབུ་མར་ཅུང་ཟད་མ་སླེབས་པ་ཞིག་ཡིན་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་དོན་ལ་གནས་ཏེ། གཞན་དབང་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ནས་ཡོངས་གྲུབ་ལ་བདེན་འཛིན་གྱི་ལྷག་མ་ལུས་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་གྱི་དངོས་བསྟན་ངེས་དོན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་དང་། ཕྱོགས་གླང་ཆོས་གྲགས་རྣམས་ལ་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་ནས། དེ་དག་གི་གཞུང་ལུགས་ལ་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་སུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་། གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བར་བྱེད་པའི་སྒོ་ཡང་། ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་འབྲང་དག་ན་རེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་མིན་ཏེ། དེ་ནི་དངོས་སྨྲ་བ་ཡིན་ལ། དངོས་སྨྲ་བ་ཡིན་ན། དངོས་པོ་དང་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཁས་ལེན་དགོས་པ་ལས་འདིར་དངོས་པོ་ཡིན་ན་བདེན་པར་མེད་པས་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། འགལ་བ་ལྷག་པོ་ཁས་བླངས་པ་མ་གཏོགས་པ་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་པ་དང་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པས། དབུ་མ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་ཡང་། འདི་ནི་མ་ངེས་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་བརྒལ་མ་ནུས་པས་དེའི་གཞུང་ལུགས་འཁྱོག་པོར་བཤད་ནས་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་གཏན་ནས་མིན་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་པ་དག །མ་གྲུབ་ཕྱིར་ན་འདུས་བྱས་མེད། །འདུས་བྱས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས། །འདུས་མ་བྱས་ནི་ཅི་ལྟར་གྲུབ། །ཅེས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡོད་ན། བདེན་པར་གྲུབ་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་འདུས་བྱས་ཀྱང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ན་འདུས་མ་བྱས་ཅིའི་ཕྱིར་བདེན་པ་གྲུབ་ཅེས་གསུངས་ལ། ཁྱོད་འདུས་མ་བྱས་ཡོངས་གྲུབ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྐྱོན་མེད་དེ། གཞུང་འདི་དང་། རྩོད་ཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །ཞེས་སོགས་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་གསུངས་པ་རྣམས་ནི། མཉམ་བཞག་ལ་ཟློའི་གནས་སྐབས་ཡིན་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ཤན་འབྱེད་གནས་སྐབས་མིན་ནོ། །མཉམ་བཞག་ལ་ཟློའི་དོན་ནི། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ངོར་འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་བདེན་པར་མིན་སྣང་ཞིང་། ཡོད་མེད་སོགས་མཐའ་བཞི་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པའི་དོན་ཡིན་པས། མཉམ་བཞག་ཟག་མེད་ཀྱི་བློའི་འཛིན་སྟངས་འཆད་པ་ཡིན་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་དོན་ཡང་རྗེས་ཐོབ་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་པའི་ཚེ། འདི་ནི་བདེན་པར་གྲུབ། འདི་ནི་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཅེས་སོ་སོར་འབྱེད་པའོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། འདུས་མ་བྱས་མ་གྲུབ་པར་གསུངས་པ་དེ་མཉམ་བཞག་ལ་ཟློའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ན། འདུས་བྱས་མ་གྲུབ་པར་གསུངས་པ་དེ་ཡང་མཉམ་བཞག་ལ་ཟློའི་སྐབས་ཡིན་པར་འདོད་དགོས་ཤིང་། འདོད་པའང་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་གནས་འཇིག་གསུམ་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཏེ། བདེན་འཛིན་ནི་འདུས་བྱས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཞུགས་པ་ཤས་ཆེ་བས། འདུས་བྱས་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས། འདུས་མ་བྱས་ལ་བདེན་འཛིན་ཆེས་ཆུང་བས་དེ་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་མ་གསུངས་པར། དགག་བྱ་འདུས་བྱས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས། དེ་བཀག་པའི་འདུས་མ་བྱས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཅེས་བསྡུས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་འཆད་ཚུལ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་འཇུག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས། དངོས་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་འཇུག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པ་བཞིན་ནོ། །རྩོད་ཟློག་གི་ལུང་དོན། མཉམ་བཞག་ལ་ཟློའི་སྐབས་ལ་སྦྱར་ན་དབུ་མ་པས་དངོས་སྨྲ་བའི་རྩོད་པ་ཟློག་པ་དེ་མཉམ་བཞ
Chinese
当唯识宗修学中观时，已确定他空无自性之后，为了必须认定法性圆成实上还留有实执的残余。仅仅承认他空和无自性的基相同，并不会因此就不是唯识宗，因为成为真假二相争论基础的相，没有超出他空，所以唯识假相派也会有不是唯识宗的过失。如果认为那也是遍计所执，那么就不能承认那是唯识真相派所承认的真实，因为它是遍计所执。那么应该如何呢？至尊智者一切知尊者曾说，这种宗派是唯识宗的见解中最强，但尚未完全达到中观的见解，这确实符合实际情况，因为已经确定他空无自性，并且在圆成实上还留有实执的残余。并且，已经承认《解深密经》的直接开示为究竟意义。而且，对无著兄弟和陈那、法称等人使用了“大中观师”的称谓，并且承认他们的论著为中观的论著。而且，解释佛经旨意的方法，也主要是通过遍计所执、他空和圆成实这三个方面来进行。追随者们说，这不是唯识宗的宗派，因为那是实事论者。如果是实事论者，就必须承认事物和真实成立的基相同，但在这里已经承认，如果是事物，就遍及没有真实，所以这种说法是不合理的，因为除了承认过分的矛盾之外，实际上并没有什么区别，因为已经承认了知识和真实成立的基相同。如果认为，因为承认圣者龙树的论著为量，所以是中观宗，这也是不确定的，因为无法驳倒龙树，所以歪曲地解释他的论著，并将其应用于自己的宗派。根本不是龙树的旨意，因为《中观根本慧论》中说：“生与住与灭，若皆不成立，则无有为法，有为既不成，无为又何有？”如果真实成立存在，那么真实
English
When a Mind-Only practitioner trains in Madhyamaka, after having established that other-powered natures are without inherent existence, it is necessary to assert that there remains a residue of clinging to reality in the thoroughly established nature of reality. Merely acknowledging the common basis of other-powered natures and non-inherent existence does not make one not a Mind-Only practitioner, because the appearances that form the basis of the debate over true and false aspects do not transcend other-powered natures. Therefore, the Mind-Only practitioners who assert false aspects would also have the fault of not being Mind-Only practitioners. If one thinks that those appearances are also imputations, then it would be inconsistent to assert that they are true as asserted by the Mind-Only practitioners who assert true aspects, because they are imputations. So how is it? The venerable omniscient Jowo Je said that this system is the strongest view of Mind-Only, but it has not quite reached the view of Madhyamaka, which is indeed the case, because it has already established that other-powered natures are without inherent existence, and there remains a residue of clinging to reality in the thoroughly established nature. Moreover, it has accepted the direct teachings of the Saṃdhinirmocana Sūtra as definitive meaning. Furthermore, it has used the term "Great Madhyamikas" for the brothers Asaṅga and Vasubandhu, Dignāga, and Dharmakīrti, and has accepted their treatises as Madhyamaka treatises. Moreover, the way to explain the meaning of the scriptures is mainly through the three aspects of imputation, other-powered nature, and thoroughly established nature. Some followers say that this is not a Mind-Only system, because it is a realist system. If it is a realist system, then it must accept the common basis of things and true establishment, but here it has accepted that if something is a thing, it is pervaded by not being true, so this statement is unreasonable, because there is no difference in meaning except for accepting excessive contradiction, because it has accepted the common basis of knowledge and true establishment. If one thinks that because it accepts the treatises of the noble Nāgārjuna as valid, it is a Madhyamaka system, this is also uncertain, because it cannot refute Nāgārjuna, so it distorts his treatises and applies them to its own system. It is not at all the intention of Nāgārjuna, because in the Root Wisdom it says: "Since birth, abiding, and destruction are not established, there are no conditioned phenomena. Since conditioned phenomena are not established, how can unconditioned phenomena be established?" If true establishment exists, then true
Chinese
如果堪为成立的有为法尚且不成立为真实，那无为法为何成立为真实呢？这样说了。因为你认为无为法是圆成实且真实成立的缘故。如果说没有过失，那么，这部论和《诤返论》中说：如果我有一些誓言，因此我才有这些过失。因为我没有誓言，所以我才是无过失的。以及“也不说空性”等等，所说的远离四边戏论，这些都是在等持中遮破的场合，而不是后得分别的场合。等持中遮破的意义是，在圣者的等持面前，有为法和无为法的任何法都不显现为真实，并且不执着于有无等任何四边，因此，这是在阐述等持无漏智慧的执持方式。后得分别的意义也是，在后得观察对境的实相时，会分别“这是真实成立的，这是不成立为真实的”。这样说。那非常不合理，如果说无为法不成立是在等持中遮破的场合，那么也必须认为有为法不成立也是在等持中遮破的场合，而且也是这样认为的。如果那样，以理智观察并遮止生住灭三相就成了无意义的过失。因此，这是后得分别的场合，因为真实执着大多发生在有为五蕴上，所以详细地阐述了有为法不成立为真实的理路，因为对无为法的真实执着非常小，所以没有详细地阐述成立其不成立为真实的理路，而是因为所破的有为法不成立为真实，所以简略地说遮止它的无为法也不成立为真实。这是印度大班智达们的殊胜说法方式，如法称论师，详细地阐述了以实事为对境的语分别遣除和安立的理路，然后用一个偈颂概括了以非实事为对境的语分别遣除和安立的理路一样。《诤返论》的语句意义，如果安立在等持中遮破的场合，那么中观派遮破
English
If conditioned phenomena, which are worthy of being established, are not established as true, then why are unconditioned phenomena established as true? This is what was said. Because you consider unconditioned phenomena to be perfectly established and truly established. If you say there is no fault, then, in this treatise and in the *Refutation of Debate*: "If I have some vows, therefore I have these faults. Because I have no vows, I am only without fault." And "Also, one does not say emptiness," etc., all the statements of freedom from the four extremes are occasions for refutation in equipoise, not occasions for discrimination in subsequent attainment. The meaning of refutation in equipoise is that in the presence of the equipoise of the noble ones, none of the phenomena of conditioned and unconditioned appear as true, and one does not grasp at any of the four extremes such as existence and non-existence. Therefore, this is explaining the way of grasping of the uncontaminated wisdom of equipoise. The meaning of discrimination in subsequent attainment is also that when examining the reality of objects in subsequent attainment, one distinguishes "This is established as true, this is not established as true." Thus it is said. That is very unreasonable. If saying that unconditioned phenomena are not established is an occasion for refutation in equipoise, then it must also be considered that saying that conditioned phenomena are not established is also an occasion for refutation in equipoise, and it is also considered that way. If that is the case, then examining and refuting the three characteristics of arising, abiding, and ceasing with reason would be an absurd consequence. Therefore, this is an occasion for discrimination in subsequent attainment, because the grasping of truth is mostly involved in the five aggregates of conditioned phenomena. Therefore, the reasoning for establishing conditioned phenomena as not truly existent is explained in detail. Because the grasping of truth in unconditioned phenomena is very small, the reasoning for establishing it as not truly existent is not explained in detail. Rather, because the object to be refuted, conditioned phenomena, is not established as true, it is summarized and said that the unconditioned phenomena that refutes it is also not established as true. This is the wonderful way of explaining of the great scholars of India, just as the glorious Dharmakirti explained in detail the reasoning for eliminating and establishing word concepts with objects of entities, and then summarized the reasoning for eliminating and establishing word concepts with objects of non-entities in one verse. The meaning of the verses of the *Refutation of Debate*, if applied to the occasion of refutation in equipoise, then the Madhyamikas refute