Tibetan
་ཡིན་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། རྒོལ་བ་གཉིས་ཀའི་ཤེས་པ་ལ། །ཅི་ཙམ་སྣང་བའི་ཆ་ཡོད་པ། །དེ་ཙམ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །ཆོས་ཅན་ཆོས་ལ་སོགས་པར་རྟོགས། །དེ་ཚེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་བཅའ་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ལ། ལྡོག་ཕྱོགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་ལ་ཁས་བླང་ནང་འགལ་གྱི་ཐལ་འགྱུར་འབའ་ཞིག་བརྗོད་ནས། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་མི་འགོད་པ་ནི། ཐལ་འགྱུར་གྱི་འཐད་པ་སྟེ། ཚིག་གསལ་ལས། དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་གི་རྩོད་པ་ནི་འཐད་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཕ་རོལ་པོ་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ལ་འདྲི་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ལས་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་བཀོད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་འདི་དག་ཙམ་ཞིག་གིས་རྩོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་ལེན་པར་མི་བྱེད་དམ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ། ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་ནི་མིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། རང་ཤ་སྟེར་ལའང་གུས་པར་བྱས་པ་ཡི། །སྣང་དུ་མི་རུང་དཔོག་པའི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་ཡོན་ཏན་སྣང་དུ་རུང་བ་མིན་པའི་རྟོགས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་གཏོང་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ལས་གསལ་བར་དཔོག་པ་ཡིན་ཏེ། དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་མེ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལུས་ངག་གི་མཚན་མ་ལས་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་སད་པ་དཔོག་པར་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས། དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་དང་། །ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུར་ཤེས་བཞིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་གྱི། །རིགས་ནི་མཚན་མ་དག་ལས་ཤེས། །ཞེས་པའི་དོན་དུ་མཛད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་བཞི་བཅུ་ཞེ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མིན་ན། དུ་བས་དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ལ་མེ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་སྔར་གྱི་མདོ་འགྲེལ་གཉིས་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞང་ཐང་སག་པ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་འོད་ཀྱིས། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་མིན་པས་རང་རྒྱུད་བྱས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད། ཅེས་གསུངས་པ་དང་། རོང་སྟོན
Chinese
因为，在二谛中，论敌双方的识，有多少显现的部分，就仅凭那一点，就能了知有法、法等等。那时，就会产生比量。因此这样说。为了成立那个宗义，仅仅陈述与反方宗义相违背的，具有承许相违的太过，而不安立具足三相的因，这是太过的应成。如《明句论》中说：因此，你们的辩论是与正理相违背的，并且是与自己所承诺的相违背的。这是对认为他者是从自生的人进行提问，仅仅凭借从何处产生因和具有果的譬喻这些，难道辩论者不应该让他者承诺吗？因此这样说。第三，在名言的安立上，区分应成和自续不是，因为在名言的安立上，自续因和应成者们也都是承认的。如《入中论》中说：即使布施自己的肉，也会恭敬，成为不能显现的比量之因。那时，菩萨的功德，哪些是不能显现的证悟，那些也都是从布施内外之物的差别的比量中明显了知的，就像从烟等了知火等一样。并且，如前所说，从身语的相了知大乘种姓苏醒，这样宣说的。而且，那也是《十地经》中说：从烟知有火，从水鸟知有水，如是具有智慧的菩萨，从相了知种姓。似乎是作此之义。因为从《现观庄严论》中所说的，不退转的四十四种因，全部都是自续因。如果那些不是自续因，那么，以烟成立有烟的山上存在火的因，也会变成不是自续因，因为如前经论二者所说，没有差别。因此，香塘萨迦耶谢炯内沃说：因为不是观察胜义的场合，所以作自续也没有相违。荣敦。
English
Because, in the two truths, the consciousness of both opponents, how much of the appearing part there is, just relying on that point, one can understand the subject, the predicate, and so on. At that time, inference will arise. Therefore, it is said like this. In order to establish that very proposition, merely stating the consequence that contradicts the opposing proposition, which has the contradiction of acceptance, and not establishing the reason that possesses the three aspects, this is the validity of the consequence. As it is said in the Clear Words: Therefore, your debate is contrary to reason and contrary to what you have promised yourself. This is asking those who believe that others arise from themselves, and merely by what these causes and examples with results arise from, shouldn't the debater make others promise? Therefore, it is said like this. Third, in the establishment of conventions, distinguishing between consequence and autonomy is not, because in the establishment of conventions, both autonomous reasons and consequentialists also acknowledge. As it is said in the Entering the Middle Way: Even giving one's own flesh, one will be respectful, becoming the cause of inference that cannot be manifested. At that time, the qualities of the bodhisattva, which are the realizations that cannot be manifested, those are also clearly known from the inference of the difference between giving internal and external things, just like knowing fire from smoke and so on. And, as previously said, it is said that the awakening of the Mahayana lineage is known from the signs of body and speech. Moreover, that is also said in the Ten Bhumi Sutra: From smoke, one knows fire, from water birds, one knows water, thus the wise bodhisattva, from the signs, knows the lineage. It seems to be making this meaning. Because from what is said in the Ornament for Clear Realization, all forty-four reasons of non-retrogression are only autonomous reasons. If those are not autonomous reasons, then the reason for establishing fire on the mountain with smoke will also become not an autonomous reason, because as said in the previous sutra and commentary, there is no difference. Therefore, Shangtang Sakya Yeshe Jungne Wo said: Because it is not the occasion to examine the ultimate, there is no contradiction even if it is made autonomous. Rongton.
Tibetan
་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་རྣམ་གཞག་ལ་ཐལ་འགྱུར་བས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ཁས་ལེན་པར་གསུངས་པ་ནི་འདིའོ་ཞེས་བསྟན་རྒྱུ་ཡོད་པས་དོན་ལ་གནས་པ་དེ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་ནི་གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་རང་རྒྱུད་ཁས་ལེན་པ་དང་མི་ལེན་པ་ལ་འཇོག་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ཏེ། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་རང་རྒྱུད་འཐད་མི་འཐད་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་དངོས་སུ་གསུང་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་སྟོན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འགའ་ཞིག་མ་གཏོགས་པ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཞུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས། གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རེ་རེའི་སྐབས་སུ་ཡང་། ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་འབྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་རང་རྒྱུད་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁས་ལེན་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་། མྱུ་གུ་བདག་ལས་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་མྱུ་གུ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁས་ལེན་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་རང་ལྡོག་ནས་གནས་ལུགས་དཔྱོད་པའི་རིགས་ངོར་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པར་མི་བྱའོ། །མྱུ་གུ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་བར་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ། ཐལ་འགྱུར་བས་རང་རྒྱུད་ཁས་མི་ལེན་པའི་གནད་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་མྱུ་གུ་སྣང་ཙམ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་འདི་ཉིད་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་རྒྱུད་མེད་ན་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་རྒྱུད་ལ་མྱུ་གུ་བདག་ལས་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། མྱུ་གུ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་ཁས་བླང་ནང་འགལ་མཐོང་བ་ན་མྱུ་གུ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་ནི་རིགས་པ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཡིན་ལ། འདིའི་ཕྱི་རྒོལ་ནི་རིགས་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་ལོག་རྟོག་བཅོམ་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མ་བཀོད་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ངེས་པའི་རྗེས་དཔག་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྗེས་དཔག་ནི། གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །ཐལ་འགྱུར་བས་མྱུ་གུ་བདག་ལས་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ། ཆོས་ཅན་མྱུ་གུ་སྣང་ཙམ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་དམ་བཅའ་དང་། ཐལ་འགྱུར་དང་རྒོལ་ཕྱི་རྒོལ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བས་རྩོད་པ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ། རོང་སྟོན་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ད
Chinese
法王也说，在名言规范上，即使是应成派也承认自续，这可以作为证据，因此它才是符合实际情况的。因此，应成派和自续派的区别在于，在考察实相时，是否承认自续是关键所在。在遮破四边生时，直接阐述了自续合理与否的破立。除了少数几个阐述名言规范的偈颂外，都应将其应用于《中观根本慧论》的所有章节中。因此，在考察实相的每个偈颂中，都需要区分应成派和自续派的差别。所谓考察实相时，自续派承认自续的理由，指的是在考察苗芽是否从自性产生时，承认用于论证苗芽不从自性产生的自续理由。不应误以为自续理由本身，在考察实相的理智面前成立。在论证苗芽不从自性产生时，应成派不承认自续的关键在于，此时作为法相的苗芽，仅仅是显现也尚未成立。这就是此处所阐述的内容。如果认为没有自续，就无法使外道在他相续中生起苗芽不从自性产生的定解，那倒也无妨。因为在见到苗芽从自性产生存在自相矛盾时，就会生起苗芽不从自性产生的定解，这是理智派的观点。想想看，这里的对方是理智派吗？自续派认为，应成派摧毁邪见之后，如果不提出自续的理由，就不会产生对所证立的后比量，因为后比量必须依赖于正确的理由。想想看。应成派在考察苗芽是否从自性产生时，如果不承认作为法相的苗芽仅仅是显现，那么此时就会没有立宗、应成、辩论者和对方，因此辩论也就不可能存在了。对此，回答是，荣敦·曲吉坚
English
The Dharma King also said that even the consequentialists acknowledge svatantra in conventional norms, which can be shown as evidence, and therefore it is the only thing that accords with reality. Therefore, the difference between consequentialists and svatantrikas lies in whether or not they acknowledge svatantra when examining reality, which is the key point. When refuting the four extremes of arising, they directly explain the affirmation and negation of whether svatantra is reasonable or not. Except for a few verses that explain conventional norms, they should be applied to all chapters of the Root Wisdom Treatise. Therefore, in each verse when examining reality, it is necessary to distinguish the differences between consequentialists and svatantrikas. The meaning of svatantrikas acknowledging svatantra's reason when examining reality also refers to acknowledging the svatantra's reason for proving that sprouts do not arise from themselves when examining whether sprouts arise from themselves or not. One should not be mistaken that the svatantra's reason itself is established in the face of reason that examines reality. When proving that sprouts do not arise from themselves, the key to why consequentialists do not acknowledge svatantra is that at that time, even the mere appearance of sprouts as a dharma has not been established. This is what is stated here. If one thinks that without svatantra, one cannot generate the definitive understanding in the opponent's mind that sprouts do not arise from themselves, then there is no fault. Because when one sees the contradiction in acknowledging that sprouts arise from themselves, one will generate the definitive understanding that sprouts do not arise from themselves, which is the view of the rationalists. Think about it, is the opponent here a rationalist? The svatantrikas think that after the consequentialists have destroyed the wrong views, if they do not present the svatantra's reason, the subsequent inference of what is to be proven will not arise, because the subsequent inference must rely on the correct reason. Think about it. When consequentialists examine whether sprouts arise from themselves or not, if they do not acknowledge even the mere appearance of sprouts as a dharma, then there will be no proposition, consequence, debater, and opponent, and therefore debate will not be possible. To this, the answer is, Rongton Chokyi Gyen.