Tibetan
་སོགས་ཏེ། འགྲེལ་པར་གང་གིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འབགས་པར་བྱེད་ཅིང་བསྒོ་བར་བྱེད་ལ་རྗེས་སུ་བགྲོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བག་ཆགས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པའི་མུན་པ་མཐུག་པོ་སྟེ། གོམས་པ་དང་། རྩ་བ་དང་། བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ནི་ཤེས་བྱ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་འཇུག་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་དེའང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ལྡོག་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས། ལུགས་འདིས་རྒྱུད་བླ་དང་མཐུན་པར་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་བཞེད་དོ། །འདི་ནི་གཞུང་ལུགས་གཉིས་ཆར་གྱི་དགོངས་པ་སྒྲིབ་པ་གཞན་གྱི་བག་ཆགས་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་ཚུར་འཇོག་པའི་ལུགས་ཡིན་ཞིང་། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནི་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་འཇོག་པའང་འདྲའོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་འཇོག་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་དགོངས་པ་མི་མཐུན་པར་མི་འགྱུར་ལ། དོན་གྱི་གནས་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་སོ་སོར་བཞེད་ན་གང་རུང་གཅིག་འཁྲུལ་པ་ལས་འོས་མེད་པས་ཁོ་བོ་ནི་བྱམས་མགོན་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་དབུ་མའི་སྐབས་སུ་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འཆད་དེ། མགོ་འཇུག་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་ཤིན་དུ་བདེ་བ་གཅིག་ཀྱང་བྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་སོགས་ཏེ། དོགས་སྤང་ཞེས་པའི་དོན་ནི། འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བཤད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་གི་འཚམ་ཚོམ་མེད་པར་ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ཆ་ཙམ་ཞིག་གླེངས་ཞེས་བཤད་དོ། །གསུམ་པོ་དེ་དག་གཉིས་སུ་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ལ་སོགས་ཏེ། སྔ་འགྲེལ་དུ་མདོར་བསྡུ་ན། བསྟན་བཅོས་འདི་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཟབ་པ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞིའི་ཆོས་སྐུ་ནི་ཟབ་པ་དང་། ལོངས་སྐུ་མན་ཆད་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་ལ་ས་བཅུའི་གནས་སྐབས་སུ་ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་མཉམ་བཞག་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་སྦྱིན་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་དགོས་ཤིང་། དེའི་རྒྱུ་ལ་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་གཉིས་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྒོ་ནས་མཁས་པ་དགོས་ཏེ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་ཚུལ་ལ་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོས་ནི། །རིམ་གྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ནི་འཐོབ་འགྱུར་བས། །དེ་ནི་དོན
Chinese
等等。注释中说，什么使心相续受到污染并加以训诫，且随之而行，那就是习气，即烦恼的浓厚黑暗。习惯、根本和习气，这些是不同的名称。其中，无明的习气是断除所知对象的障碍。具有贪欲等习气，也是身语行为如是的因。无明和贪欲等的习气，也唯有遍知一切者和佛才能断除，对其他人则不然。因此，此宗派与《宝性论》一致，认为烦恼的习气是所知障。这两种宗派的观点都是将其他障碍的习气视为所知障的宗派。而所知障的分别念，似乎是指对三轮的分别念。仅仅因为从需要的角度安立不同的术语，并不会导致观点上的不一致。如果认为不同的事物具有不同的状态，那么必然会有一个是错误的。因此，我将在弥勒怙主和龙树中观的场合中解释为观点一致，因为从头到尾这样做都非常容易。第二是虚空等。第三是，因此等等。“断除疑惑”的含义是：依靠圣者龙树的教导，我毫无顾忌地谈论了功德方面的一小部分。将这三者归纳为二，即：其中等等。在先前的注释中，简而言之，这部论典近乎揭示了佛陀功德的深奥（即法性）和广阔。据说，寂灭戏论的法身是深奥的，而色身以下是广阔的。其原因是，在十地阶段，需要证悟深奥空性的等持和广阔的布施等行持的后得这二者。其原因是，在资粮道和加行道阶段，需要通过闻思来确定这二者，从而成为智者。因为精通深奥和广阔之道的众生，将逐渐获得极喜地。这就是意义。
English
Etc. The commentary states that what contaminates and admonishes the mind stream, and what follows it, is habit, which is the thick darkness of affliction. Habit, root, and habit are different names. Among them, the habit of ignorance is an obstacle to cutting off objects of knowledge. Having habits such as desire is also the cause of such actions of body and speech. The habits of ignorance and desire, etc., can only be reversed by the all-knowing one and the Buddha, but not by others. Therefore, this school agrees with the Uttaratantra in considering the habits of affliction as knowledge obscurations. The view of both of these schools is that the habits of other obscurations are regarded as knowledge obscurations. And the conceptualization of knowledge obscurations seems to refer to the conceptualization of the three spheres. The mere fact that different terms are established from the perspective of need does not lead to a disagreement in views. If one believes that different things have different states, then one of them must be wrong. Therefore, I will explain it as a consistent view in the context of Maitreya Gonpo and Nagarjuna Madhyamaka, because it is very easy to do this from beginning to end. The second is space, etc. The third is, therefore, etc. The meaning of "dispelling doubts" is: relying on the teachings of the noble Nagarjuna, I have spoken without hesitation about a small part of the aspect of merit. To summarize these three into two, namely: among them, etc. In the previous commentary, in short, this treatise nearly reveals the profound (i.e., the nature of reality) and vast qualities of the Buddha. It is said that the Dharmakaya, which is the cessation of proliferation, is profound, while the Rupakaya and below are vast. The reason for this is that in the stage of the ten bhumis, one needs both the samadhi that realizes the profound emptiness and the subsequent attainment of performing vast generosity, etc. The reason for this is that in the stages of accumulation and preparation, one needs to be a wise person by ascertaining these two through hearing and thinking. Because beings who are proficient in the profound and vast path will gradually attain the Joyful Land. This is the meaning.