Tibetan
་བྱུང་གིས་གསལ་སྣང་ཐོབ་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་མཐོང་ལམ་ནས་ཡོད་ཀྱང་འགོག་པ་ཐོབ་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་ནི་མི་མཛད་ལ། དེ་ཉིད་ས་དྲུག་པར་ཤེར་ཕྱིན་ལྷག་པར་ཐོབ་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡང་མཚན་འཛིན་འགོག་པའི་ནུས་པ་སྔ་མ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་པའི་ཚེ་ན་འགོག་པ་ཐོབ་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་ཅིང་ས་བདུན་པར་ནུས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པས། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མཚན་མེད་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མཛད་ལ་མཚན་འཛིན་སྐྱེ་མི་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ས་བརྒྱད་པར་མཚན་འཛིན་མ་ལུས་པར་སྤངས་ཟིན་པས་རྩོལ་མེད་དུ་འཇོག་ནུས་པའི་ཚེ་ན་དགོས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ས་དེའི་ངོས་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་ཆེད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་བསླང་དགོས་པའི་ཚད་དོ། །ཁ་ཅིག་༥༣གནད་འདི་མ་རྟོགས་པར་དེ་དག་གིས་ནི་ས་བརྒྱད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཐོབ་ནས་དེ་ཙམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་དེ་ལས་བསླངས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཚོགས་གསོག་པ་ལ་བསྐུལ་ཞིང་། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཉན་རང་གིས་ཀྱང་འཐོབ་པར་གསུངས་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡོད་ན། ཚོགས་གཞན་གསོག་པ་ལ་འབད་པ་མི་དགོས་ཀྱི། དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པའི་ཆོག་གོ་ཞེས་པ་ནི་མི་མཁས་པའི་བབ་ཆོལ་དུ་སྨྲ་བའོ། །ཞེས་བྲིས་སོ། །མི་འཐད་དེ། ས་བརྒྱད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་ལས་བསླངས་ན་དེ་ཉིད་སྐབས་འདིར་འགོག་དགོས་པ་ལས། མདོ་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་བཟོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། རིགས་ཀྱི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་པའི་གཏང་རག་བྱིན་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་རང་ལ་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ལྟ་བ་ཐ་དད་པར་མེད་པའི་ལུགས་སུ་སྣང་བས་སྔར་བཀག་ཟིན་ནོ། །གནད་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཀག་པའི་འགོག་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཙམ་ནི་མ་བཀག་སྟེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཚེ་མཉམ་པར་བཞག་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་བཀག་ན་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ལེགས་སོ་བྱིན་ནས་བསླང་བ་མི་རིགས་པར་དང་པོ་ཉིད་ནས་སྙོམས་པར་མ་འཇུག་གཅིག་ཅེས་བརྗོད་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ
Chinese
经由生起而获得明相，是为大乘的加行道；现量见到是见道，但不使用“获得止息”这样的词语。当其在第六地特别获得般若波罗蜜多时，在后得位也能止息名言执著，获得比之前更为强大的能力时，才使用“获得止息”这样的词语，并在第七地获得最终的能力。如《庄严经论》中所说，也使用了“无相”这样的词语，但并非指名言执著不可能生起。当其在第八地完全断除所有名言执著，能够无勤安住时，分为有必要和无必要两种情况。第一种情况是为了断除该地的所断而安住，后一种情况是需要出定的程度。有些人没有理解这个要点，他们认为在第八地获得对无分别智的自在，仅仅安住于此，然后从那里出定，为了获得佛陀的十力等功德，而在后得位鼓励积聚资粮。因为声闻缘觉也能够获得现量证悟法性的无分别智。如果有了对唯一真如的证悟，就不需要努力积聚其他资粮，仅仅习惯于此就足够了，这是不智者的妄语。这样写道。这是不合理的，因为如果仅仅从第八地的无分别智的安住中出定，那么这本身就应该被阻止。经中说，为了随顺证悟佛陀的功德，这才是真正的安忍，并给予“善哉！善哉！”的赞叹，这不应理。虽然声闻缘觉证悟了二无我，但他们拥有现量证悟法性的无分别智，这似乎是大乘和小乘的观点没有差别的说法，所以之前已经驳斥过了。关键在于，对于断除一切戏论的止息，仅仅是安住和入定并没有被阻止。如前所述，在有必要的时候需要安住。如果阻止了，那么赞叹入定并从中出定是不合理的，应该从一开始就说不要入定。
English
Obtaining clarity through arising is the practice path of the Mahayana. Manifestly seeing is the path of seeing, but the term "obtaining cessation" is not used. When one particularly obtains Prajnaparamita on the sixth ground, one uses the term "obtaining cessation" when one obtains the ability to cease conceptual grasping even in the post-meditation state, an ability far greater than before, and one obtains the ultimate ability on the seventh ground. As stated in the Ornament of the Sutras, the term "without characteristics" is also used, but it does not mean that conceptual grasping cannot arise. When one has completely abandoned all conceptual grasping on the eighth ground and can effortlessly abide, there are two types: with purpose and without purpose. The first is to abide in order to abandon what is to be abandoned on that ground, and the latter is the extent to which one needs to arise. Some people, not understanding this point, think that on the eighth ground, having gained mastery over non-conceptual wisdom, one abides in that state and then arises from it, encouraging the accumulation of merit in the post-meditation state as a cause for obtaining the powers of the Buddha and so on. Because the non-conceptual wisdom that directly realizes the nature of reality is also attained by Hearers and Solitary Realizers. If one has realization of the sole reality, there is no need to strive to accumulate other merits; it is sufficient to become accustomed to that alone. This is the babbling of the unwise. It is written thus. This is not reasonable, because if one arises merely from abiding in non-conceptual wisdom on the eighth ground, that itself should be prevented in this context. The Sutra itself says that in order to realize the qualities of the Buddha, this is also the ultimate forbearance, and giving praise such as "Well done! Well done!" is not reasonable. Although Hearers and Solitary Realizers have realized the two selflessnesses, their having non-conceptual wisdom that directly realizes the nature of reality seems to be a view that does not differentiate between the Great and Small Vehicles, so it has already been refuted. The key point is this: for the cessation that prevents all elaboration, merely abiding and entering into absorption are not prevented. As explained earlier, it is necessary to abide when there is a purpose. If it were prevented, it would be unreasonable to praise entering into absorption and arising from it; one should say from the beginning not to enter into absorption.
Tibetan
། །དེས་ན་ངོས་སྐལ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་པའི་ཚེ་མཉམ་པར་བཞག་ཟིན་ནས་ས་འདིར་རྩོལ་མེད་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་པས་དགོས་པ་མེད་བཞིན་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཙམ་ཡང་བཀག་སྟེ། དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ལས། རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་གསུམ་མ་བྱས་པར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་བཀག་པ་དང་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་འོན་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ངེད་ཀྱི་སྟོབས་བཅུ་དང་། ཞེས་སོགས་ཏེ་གོ་སླའོ། །བཞི་པ་ནི་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་ཞེས་སོགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན། ཉིར་སྣང་ལས། འོ་ན་དེའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱང་འདས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རིང་དུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་ཡིན་ཅེ་ན་སྤྱིར་མྱང་འདས་ལ་རྩེ་མོ་ཐོབ་ནས་དགེ་རྩ་ཆད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ནས་ངན་འགྲོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་ན་དེའི་ཡན་ལག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ན་སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཕྱིར་འོང་ལ་འདོད་པའི་སྲིད་པ་གཉིས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། དགོངས་པ་ཅན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས་ཕྱི་མ་སྟེ། རེ་ཞིག་གཞན་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ལ་དགོངས་ནས་མྱང་འདས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་ཆགས་པ་སོགས་ཏེ། འགྲེལ་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉི་མ་ཤར་བས། མུན་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་སྔར་བྱུང་བ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་བ་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྩ་བ་དང་བཅས་པར་ཞི་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ལ། དེ་སྤངས་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་བླ་མ་ཉིད་དུ་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉི་མ་ཤར་བ་ནི་དབང་བསྒྱུར་ཐོབ་པ་སྟེ། ས་བརྒྱད་པའི་སྐབས་སོ། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ལ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སྐབས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མཚན་ཉིད་པ་དང་། མ་དག་ས་བདུན་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་
Chinese
因此，在消除自身部分的障碍时，一旦安住于平等性中，就能毫不费力地进入此地，因此，即使没有必要也安住于平等性中，甚至阻止进入平等性。因为那时，成佛之法和利益众生之事都会中断。这在《现观庄严论》中说，不做圆满、成熟、清净这三件事，就阻止现证真实之边，意义相同。第三个是，然而，种姓之子啊，哪位具有我们的十力等，这些很容易理解。第四个是，如果佛陀世尊们，等等，意思是说，在那时就会完全涅槃。在《二显论》中说，那么，他的涅槃不是声闻的涅槃，因为从发菩提心开始，就长期舍弃了对它的作意。也不是佛陀的涅槃，因为没有舍弃修习所应舍弃的。那么，这是什么呢？一般来说，涅槃有八种，即获得顶峰后断绝善根的涅槃，获得忍位后恶趣涅槃，获得禅定后其支分涅槃，入流者断绝第八有涅槃，一来者断绝欲界第二有涅槃，不来者断绝欲界涅槃，阿罗汉们有余依和无余依涅槃，以及有密意的涅槃。这里指的是最后一种，即暂时考虑到利他事业的中断，而假名为涅槃。第三个是贪欲等，注释中说，当无分别智慧的太阳升起时，像黑暗一样，烦恼先前产生，成为轮回的因，三界中的所有行为都会连根寂灭。即使已经舍弃了它，成为了三界的至尊，也已经成为了无分别智慧的太阳升起，即获得了自在，也就是第八地的时候。轮回的因有两种，即凡夫时的烦恼自性，以及不清净七地的状态。
English
Therefore, when eliminating the obscurations of one's own portion, once one has remained in equanimity, one can effortlessly enter this ground. Therefore, even when it is not necessary, one remains in equanimity, and even prevents entering into equanimity. This is because at that time, both the practice of the Buddha's Dharma and the benefit of sentient beings would be interrupted. This is stated in the Abhisamayalankara: it has the same meaning as preventing the direct realization of the ultimate reality without having accomplished the three: perfection, maturation, and purification. The third is, however, any son of good family who possesses our ten powers, etc., which is easy to understand. The fourth is, if those Buddhas, Bhagavat, etc., meaning that at that time they would completely pass into nirvana. In the Nirsnang it says, then, that nirvana is not the nirvana of the Shravakas, because from the generation of Bodhicitta onwards, the attention to it is abandoned for a long time. Nor is it the nirvana of the Buddhas, because what should be abandoned by meditation has not been abandoned. So, what is it? In general, there are eight kinds of nirvana: the nirvana of cutting off the roots of virtue after attaining the peak, the nirvana of the evil realms after attaining forbearance, the nirvana of the limbs after attaining dhyana, the nirvana of the eighth existence for the stream-enterer, the nirvana of the second existence of the desire realm for the once-returner, the nirvana of the desire realm for the non-returner, the nirvana with remainder and without remainder for the Arhats, and the nirvana with intention. Here, it refers to the last one, which is temporarily designated as nirvana in consideration of the interruption of altruistic activities. The third is attachment, etc. The commentary says that when the sun of non-conceptual wisdom rises, like darkness, the afflictions that arose earlier, which became the cause of samsara, all the actions in the three realms will be completely pacified with their roots. Even if one has abandoned it and become the supreme lord of the three realms, the sun of non-conceptual wisdom has already risen, that is, one has attained mastery, which is the time of the eighth ground. There are two causes of rebirth in samsara: the afflictions of the ordinary person's nature, and the state of the impure seven grounds.