Tibetan
་ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་དགོས་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དེ་གཉིས་བཀོད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནག་མཚོའི་འགྱུར་ལ་དངོས་པོ་གང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པའམ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བསྒྱུར་བ་ལྟར་ལེགས་སོ་ཞེས་བྲིས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཐེར་ཟུག་གི་སྐད་དོད་ཀུ་ཊེཥྛ་ཞེས་པ་བརྩེགས་པའམ། བསགས་པའམ། བྱས་པ་ལ་འཇུག་པས། མིག་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ཐེར་ཟུག་གནས་པ་སྟེ་བྱས་པ་མ་ཡིན། འཇིག་པ་སྟེ་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་དུ་འཆད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་རྩ་ཤེར་ལས། རང་བཞིན་བྱས་པ་ཅན་ཞེས་བྱར། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་རུང་བར་འགྱུར། །རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང་། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། གང་ཕྱིར་སོགས་སོ། །གཉིས་ཀ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། གཉིས་ཆར་སོགས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། ཆོས་རྣམས་སོགས་ཏེ། འདིའི་སྟོང་གཞི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། སེམས་ཅན་སོགས་སོ། །དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། དེ་ནི་སོགས་སོ། །འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། རྐྱེན་ལས་སོགས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། གང་ལ་སོགས་སོ། །མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། གང་ལ་སོགས་སོ། །ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། ཐོག་མར་སོགས་སོ། །དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། དོར་བ་སོགས་ཏེ། འགྲེལ་པར་མཚན་གཞི་གསལ་བར་མ་གསུངས་ཀྱང་། གཞན་དུ་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ལ་བཤད་པ་དང་འདྲའོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། འདུས་བྱས་སོགས་ཏེ། འདི་དང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་འདྲ་ཡང་། སྔ་མ་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོའི་བློ་ཅན་གྱི་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་མཐོང་གིས་གསར་དུ་བྱས་སམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། ཁམས་བཅོ་སོགས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། གཟུགས་རུང་སོགས་ཏེ། ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་ངོས་བཟུང་ནས། དེ་ནས་ཚིགས་བཅད་བཅུ་གསུམ་གྱིས་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ངོས་གཟུང་བའོ། །འདི་ནི་རང་མཚན་དང་སྤྱི་མཚན་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་
Chinese
如果必须变成非恒常和无常的事物，那么将这两者作为无自性的论证，因为这与它们相矛盾。因此，对于黑海的变迁，任何以自性存在的事物，要么是恒常存在，要么会衰败。像这样翻译成“好”是不恰当的，因为“恒常”的梵文是Kūṭastha，意思是堆积、积累或造作。因此，眼睛等事物的自性空性是自性，是恒常存在的，不是造作的，不是毁灭的，不是无常的，必须这样解释。这就像《中论》中所说：“自性如何能是造作的？自性是无为的，不依赖于他者。”这就是它的意思。外空性是：因为什么等等。二者空性是：两者都等等。空性空性是：诸法等等，这里的空性基础如前所述，被认为是各自以自性空性的空性。大空性是：有情等等。胜义空性是：那是等等。有为空性是：从缘等等。无为空性是：对于什么等等。超越边际空性是：对于什么等等。无始无终空性是：最初等等。无舍弃空性是：舍弃等等，虽然注释中没有明确说明例子，但它类似于其他地方所说的三十七道品。自性空性是：有为等等，虽然这与空性空性的空性基础的法性相同，但前者是为了遣除具有空性实物之心的执着，而后者是为了遣除圣者们是否认为这是通过智慧新创造的疑惑。一切法空性是：十八界等等。自相空性是：色等等，前两句定义了空性，然后用十三颂详细解释了空性的基础法性，即从色到一切智的自相的定义。这是自相和共相二者的区分。
English
If it must become something that is non-eternal and impermanent, then presenting these two as proofs of no self-nature is contradictory. Therefore, for the changes of the Black Sea, any object that exists by its own nature will either remain constant or will decay. It is inappropriate to write "good" as translated in this way, because the Sanskrit word for "constant" is Kūṭastha, which means piled up, accumulated, or fabricated. Therefore, the emptiness of the nature of the eyes, etc., is nature, it is constantly abiding, that is, it is not fabricated, it is not destroyed, that is, it is not impermanent, it must be explained in this sense. This is like what is said in the Root Wisdom: "How can self-nature be made? Self-nature is unmade and does not depend on others." This is its meaning. Outer emptiness is: because of what, etc. Both emptinesses are: both, etc. Emptiness emptiness is: all phenomena, etc., the basis of emptiness here, as explained before, is considered to be the emptiness of emptiness by its own nature. Great emptiness is: sentient beings, etc. Ultimate emptiness is: that is, etc. Conditioned emptiness is: from conditions, etc. Unconditioned emptiness is: for what, etc. Transcending the limits emptiness is: for what, etc. Emptiness without beginning and end is: initially, etc. Emptiness without abandonment is: abandonment, etc., although the commentary does not clearly state the example, it is similar to what is said elsewhere about the thirty-seven factors of enlightenment. Self-nature emptiness is: conditioned, etc., although this is the same as the Dharma nature of the basis of emptiness of emptiness emptiness, the former is to dispel the clinging of those with a mind of emptiness as a real thing, while the latter is to dispel the doubt of whether the noble ones think that this is newly created by knowledge. All phenomena emptiness is: eighteen realms, etc. Own-character emptiness is: form, etc., the first two lines define emptiness, and then the thirteen verses explain in detail the basis of emptiness Dharma nature, that is, the definition of the own-character from form to omniscience. This is the distinction between the two, own-character and common-character.