Tibetan
ས་ཀྱིས་ཁེགས། དཔེ་ལ་རང་སྡེ་རང་ལ་གྲགས་པའི་དཔེ་ཡིས་གནོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་དག་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་མོ་གཤམ་སོགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བས་བསྟོད་པ་ལས། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ན། །གདོད་ནས་ཞི་ཞིང་མ་སྐྱེས་པ། །རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བུམ་སོགས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་རྟེན་འབྲེལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་བཤད་པ་ནི། གང་ཕྱིར་སོགས་ཏེ། གལ་ཏེ་མཐའ་བཞིར་སྐྱེ་བ་མེད་ན། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དང་། མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་སོགས་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྒྱུ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འདི་འབྱུང་བ་ཙམ་ཞིག་སྟེ། མདོ་ལས། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེས་ཏེ། གང་དེ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། འདི་ཡོད་པས་ན་འདི་འབྱུང་བར་ཞེས་སོགས་དང་། བྱེད་པོ་ལས་ལ་བརྟེན་བྱ་ཞིང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་བསྟན་པའི་དོན་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་གྱི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའོ། །གསུམ་པ་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་རྟེན་འབྱུང་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་རིགས་པས་ལྟ་ངན་དྲྭ་བ་གཅོད། རྟེན་འབྲེལ་རྟོགས་པས་རྟོག་པ་མ་ལུས་ལྡོག རྟོག་རྣམས་ལོག་པར་དཔྱད་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན། དེས་ན་ཆགས་སྡང་སྤངས་ཏེ་དཔྱད་པར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟོགས་རྣམས་ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སོ་སོའི་སོགས་ཏེ། འགྲེལ་པར། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་བཀག་པ་ཉིད་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། རང་གི་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་རྟེན་འབྲེལ་གང་ཟག་བདག་མེད་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་ལྟའི་ཞེན་ཡུལ་འགོག་པའི་དགོས་པ་བསྟན། དགོས་པ་ཅན་གྱི་འགོག་བྱེད་རིགས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་སོགས་ཏེ། འདིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞི་མེད་ལ་ངའོ་སྙམ་དུ་གཟུང་བའི་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་འདིར་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་བཀག་པ་ལ་དེའི་ཞེན་ཡུལ་ང་ཙམ་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འོག་ནས་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཁོ་ན་གསུངས་པས་ལྷ
Chinese
被地所障蔽。譬如，以自宗内自身所称道的譬喻来损害。第一是，何等等等。第二是，莫夏等等。在赞颂世尊能遣除一切障碍的颂词中说：当转法轮时，本来寂静且不生，自性涅槃之法，由怙主您所宣说。如是说。第三是，瓶等等等。第二，解释缘起为依缘而生的意义是，何故等等。如果四边没有生，那么种子生出苗芽，以及从无明生出行等等是如何产生的呢？只是因为依赖此因，才产生此果而已。经中说：例如，此有故彼生，此生故彼生。即以无明为缘而有诸行等等，以及此有故此生等等，以及作者依赖于业等等所教示的意义，只是这种因缘的生而已。第三，宣说断除二边的缘起，证悟的利益有四：以缘起之理断除恶见之网，以证悟缘起使一切分别止息，显示分别止息的观察之果，因此劝诫舍弃贪嗔而观察。第一是，何故等等。第二是，证悟等等。第三是，各自的等等。释论中说：因此，一切分别的止息，导师在《中观论》中所说的，被安立为分别观察之果。第四是，自己的等等。第二，从缘起人无我的角度来阐述，有二：显示遮止我见执着之境的必要，宣说具有必要性的遮止之理。第一是，烦恼等等。此处，坏聚见是以前行以蕴为所缘，并依赖于无有基础而执取为我的俱生我执。此处将此说为智慧烦恼。遮止此，是以理观察遮止其执着之境的我而已，并非遮止世俗谛。那么，下面只宣说了遮止遍计所执我的道理，难道是
English
Obscured by earth. For example, being harmed by an example that is renowned within one's own school. The first is, whatever, etc. The second is, Mo Xia, etc. In the praise of the Bhagavan who completely dispels all obscurations, it is said: When turning the wheel of Dharma, the Dharma that is originally peaceful and unborn, whose nature is Nirvana, is taught by you, the protector. Thus it is said. The third is, vase, etc. Second, explaining dependent origination as the meaning of arising from dependence is, why, etc. If there is no arising in the four extremes, then how do sprouts arise from seeds, and actions from ignorance, etc.? It is only that this result arises from dependence on this cause. The sutra says: For example, when this exists, this arises; when this is born, this is born. That is, with ignorance as the condition, there are actions, etc., and when this exists, this arises, etc., and the meaning taught by the agent relying on the action, etc., is only the arising of this condition. Third, there are four benefits of realizing dependent origination by abandoning the two extremes: dependent origination reasoning cuts the net of wrong views, realizing dependent origination stops all thoughts, shows the result of examining the cessation of thoughts, therefore advises to abandon attachment and aversion and examine. The first is, why, etc. The second is, realization, etc. The third is, each, etc. The commentary says: Therefore, the cessation of all thoughts is established as the result of analytical observation as taught by the teacher in the Madhyamaka treatise. The fourth is, one's own, etc. Second, explaining dependent origination from the perspective of the selflessness of persons has two parts: showing the necessity of preventing the object of attachment to the view of self, and explaining the reasoning for preventing what is necessary. The first is, afflictions, etc. Here, the view of the perishable collection is the innate self-grasping that takes the aggregates as its object and relies on the groundless to grasp as "I." Here, this is explained as wisdom affliction. To prevent this, it is only by examining with reason and preventing the object of attachment, which is only "I," and not by preventing conventional truth. Then, below, only the reasoning for preventing the imputed self is taught, is it?
Tibetan
ན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་འགོག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ན། འདི་ལ་གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བའི་གདུལ་བྱ་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ལ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ང་ཙམ་དེ་ཉིད་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་སོགས་གང་དུ་གྲུབ་རིགས་པས་བཙལ་བའི་ཚེ་མ་རྙེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགོག་པ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་དང་སྤྱོད་འཇུག་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདིར་ནི་གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་བ་རྣམས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ང་ཙམ་དེ་ཉིད་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་སོགས་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་བདག་རྣམས་བཀོད་པའི་རིགས་པ་བཀག་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་གནོད་པ་མཐོང་ན་བསྒྲུབ་བྱ་འཛིན་པའི་བློ་བཟློག་པ་རིགས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་ལུགས་ཡིན་པར་རོང་སྟོན་ཆོས་རྗེ་བཞེད་པ་སྐབས་འདིར་གནད་དུ་དགོས་པར་སྣང་སྟེ། གཞན་དུ་ན་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པས་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པའང་སྙིང་ལ་འབབ་པའི་གཏམ་མོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གང་ཟག་རྫས་ཡོད་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་དགག བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་གང་ཟག་རྣམ་པར་གཞག རིགས་པའི་ཚུལ་དེ་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་བསྒྲེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་རྣམ་ལྔར་གྲུབ་པ་དགག བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འགོག་བྱེད་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད། བསྡུས་ཏེ་འཇིག་ལྟའི་དྲང་ངེས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། བདག་ཕུང་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་དགག བདག་ཕུང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་དགག རྟེན་དང་བརྟེན་པར་གྲུབ་པ་དགག བདག་ལ་ཕུང་པོ་ལྡན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཟ་པོ་སོགས་ཏེ། མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ནི་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བདག་དེ་རྣམ་སྨིན་ཟ་བ་པོ་དང་། རྟགས་པའི་དངོས་པོ་དང་། ལས་བྱེད་པ་པོ་མིན་པ་དང་། བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང་། བརྐྱང་བསྐུམ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མེད་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་ལྔ་ལྡན་དུ་བཏགས་ཏེ། འདིའི་སྔ་འགྲེལ་དུ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་དམིགས་པ་བདག་དེ་ཅི་ཞིག དེ་ཉིད་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་བདག་འཛིན་མ་སྐྱེས་པའི་གོང་དུ་གང་ཟག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོར་ཡང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གྱི་ཡུལ་གྱི་བདག་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱེས་ནས་བཏགས་པ་པོ་ཁོ་རང་གི་ལུགས་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བདག་དེ་
Chinese
那麼，如何遮止俱生的我執呢？對於未被宗派觀點轉變的有緣可調伏者來說，遮止俱生我執的方式是：以理尋找俱生我執的執著境——僅僅是“我”——與蘊是一還是異等，但卻無法找到。正如《寶鬘論》和《入行論》中所說的那樣。而對於被宗派觀點轉變的人來說，如果看到為了證明俱生我執的執著境——僅僅是“我”——是實有的，而提出的蘊是一還是異等假立的我的理路有損害，就能夠遣除執著所要證明的對象的意識。榮敦·卻吉認為，這是理路論者們的普遍觀點，在此處似乎至關重要。否則，如果遮止了四邊的生，就會導致無法遮止成為俱生實執之境的生。這番話也正中要害。第二，有三：以理分析並遮止實有的人；安立依賴而假立的人；將該理路推廣到一切事物上。第一，有二：遮止由五種方式成立的人；遮止不可言說的人。第一，有二：廣泛闡述遮止的理路；簡略地闡述壞聚見的了義和不了義。第一，有四：遮止我與蘊是異體；遮止我與蘊是一體；遮止是能依和所依；遮止我具有蘊。第一，有二：陳述觀點；闡述破斥。第一是：食者等。數論外道認為，俱生我執的對境——我——是享受異熟果報者、有標誌的事物、不是作者、沒有苦樂等功德、沒有屈伸等作用，總之是具有五種特徵。此處的舊疏中說：“壞聚見的對境——我——是什麼？如果說不知道，那麼暫且……”。因此，在尚未生起假立的我執之前，對於該補特伽羅來說，也僅僅是俱生我執之境的我。生起之後，對於假立者自己來說，俱生我執之境的我
English
Then, how to prevent innate ego-grasping? For those fortunate trainees who have not been transformed by sectarian views, the way to prevent innate ego-grasping is: by searching with reason for the object of attachment of innate ego-grasping—merely "I"—whether it is one with or different from the aggregates, etc., but it cannot be found. As stated in the "Garland of Jewels" and "Entering the Bodhisattva's Way of Life." For those who have been transformed by sectarian views, if they see that the reasoning that posits the aggregates as one with or different from the imputed self, etc., as proof that the object of attachment of innate ego-grasping—merely "I"—is substantially existent, is harmful to the proof, then they can reverse the mind that grasps the object to be proven. Rongton Chöjé believes that this is the common view of reasoners, and it seems essential here. Otherwise, if the four extremes of arising are prevented, it would follow that the arising that has become the object of innate grasping of reality cannot be prevented. These words also hit the nail on the head. Second, there are three: analyzing and refuting the substantially existent person with reason; establishing the dependently imputed person; extending that reasoning to all things. First, there are two: refuting the person established in five ways; refuting the inexpressible person. First, there are two: extensively explaining the reasoning of refutation; briefly explaining the definitive and provisional meanings of the view of the perishable collection. First, there are four: refuting that the self and the aggregates are different; refuting that the self and the aggregates are the same; refuting that they are the basis and the based; refuting that the self possesses the aggregates. First, there are two: stating the view; explaining the refutation. The first is: the eater, etc. The non-Buddhist Samkhyas believe that the object of innate ego-grasping—the self—is the enjoyer of the ripening of karma, a marked thing, not the agent, without qualities such as pleasure and pain, without actions such as stretching and contracting, in short, possessing five characteristics. The old commentary here says: "What is the object of the view of the perishable collection—the self? If it is said that it is not known, then for the time being..." Therefore, before the imputed ego-grasping has arisen, for that person, it is only the self that is the object of innate ego-grasping. After it has arisen, for the imputers themselves, the self that is the object of innate ego-grasping