Tibetan
།གསུམ་པ་དངོས་པོ་བརྟགས་པར་ཡོད་པའི་རྒྱུར་གྲུབ་པ་དགག་པ་ནི་གང་ཚེ་སོགས་ཏེ། རྣམ་རིག་པས་ཀུན་རྫོབ་རང་གི་ངོ་བོ་བདེན་པར་མི་འདོད་ཀྱང་དེ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་གཞན་དབང་རྫས་གྲུབ་པ་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་འཇོག་ཅིང་། དེ་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་མི་རྙེད་པས་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་རྣམ་གཞག་བརླག་པར་བྱས་ཞེས་པ་སྟེ། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་སྐྱོན་འདི་གནས་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་བདེན་གཉིས་ཉམས་པའི་ཉེས་དམིགས་བརྗོད་པ་ནི། སློབ་དཔོན་སོགས་ཏེ་འགྲེལ་པར། འདིར་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་བསྟན་པ་ནི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཡི་གེ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་ནི། །ཉན་པ་གང་དང་སྟོན་པ་གང་། །འགྱུར་བ་མེད་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པས། །འོན་ཀྱང་ཉན་ཅིང་སྟོན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ལ་གནས་ཏེ་དོན་དམ་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པ་བསྟན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་འཐོབ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་བཅོས་ལས། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བསྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །དམ་པའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པ་བསྟན་པ་ནི་ཐབས་ལས་བྱུང་བར་འགྱུར་ཅིང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་དང་། ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ལ་མཚུངས་པ་སྤོང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་དབང་རྫས་དང་ཀུན་རྫོབ་མཚུངས་མི་སྲིད། ཀུན་རྫོབ་འགོག་ན་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བྱེད་པོ་དོན་གཞན་བཀག་པའི་དོན་དུ་བཤད། སེམས་ཙམ་གཙོ་བོར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་བཤད། གཞན་དུ་རྟོགས་ན་ལུང་རིགས་གཉིས་ཀྱིས་གནོད། དེས་ན་གྲུབ་མཐའི་བླང་དོར་བྱ་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལུང་གི་དོན་དངོས། ལུང་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ། ལུང་དེའི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མངོན་འགྱུར་སོགས་ཏེ། ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་འཇིགས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཁས་བླངས་ན་ལུང་གིས་འཇིགས་ནས་སེམས་ཙམ་ཡང་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ་སྙམ་ན། ལུང་དེ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དགོངས་གཞི་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ལ་སེམས་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་སོགས་ཏེ། ངག་གི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ནི། གང་ཟག་རྒྱུན་དང་ཕུང་པོ་དང་། །དེ་བཞིན་རྐྱེན་དང་རྡུལ་དག་དང་། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྣམས། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཇི་བཞིན་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སེམས་ཙམ་གཙོར་གྱུར་ལུང་དོན་ཡིན། གཞན་དུ་རྟོག་ན་ལུང་དང་འགལ། གཙོར་གྱུར་པ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། ཙམ་སྒྲས་བཅད་པའི་དགག་བྱ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་སོགས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་རྒྱས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཚིགས་སྔ་མ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་བཤད་དུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ། སེམས་ཙམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་ཁམས་གསུམ་པོ་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་ཚིག་ཕྱི་མ་མི་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་སྔ་མ་དང་ཁྱད་པར་མི་སྣང་བས་འདིའི་སྔ་འགྲེལ་དུ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་པ་ལས་ཀྱང་། ཕྱི་རོལ་འཇོག་པ་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཞེས་གསུངས་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྔ་མས་ནི་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་བཅད་ལ། འདིས་ནི་གཟུགས་སོགས་བྱེད་པ་པོའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་བཅད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་དུ་སེམས་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་ན་མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་དེ་ཉིད་ལས་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཉིད་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིགས་པས་གནོད། ལུང་གིས་གནོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་མེད་སོགས་ཏེ། འདིར་ཁ་ཅིག་༤༢སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཡོད་ཅིང་། ཕྱི་དོན་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་སློབ་དཔོན་འདིས་སེམས་ཙམ་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགག་བསྒྲུབ་རྒྱས་པར་ནི་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བཞི་པ་ནི། བདེན་གཉིས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ལུང་གཞན་དང་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེམས་ཙམ་གསུངས་པ་གཞན་ཡང་དྲང་དོན་ཡིན། དེ་ལ་ལུང་རིགས་གཉིས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། དྲང་ངེས་ཚུལ་འདི་གསུང་རབ་ཀུན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་སོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ནི། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་སྣང་། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི
Chinese
第三，驳斥事物以可被检验的方式作为存在之因成立，即“何时”等。唯识宗不认为世俗的自性是真实的，但为了安立它，他们通过推理来安立他性存在的实法。当用推理检验它时，却找不到，因此破坏了世间的名言。对于所有三种有事论者来说，这个过失同样存在。第二，陈述破损二谛的过患，即“导师”等。在注释中说：此处宣说世俗谛是作为方便，如云：于无字之法，何有听者何有说？于无变异者上作增益，然则有听者有说者。如是说。安住于世俗谛本身，是为了宣说胜义谛，并且从通达胜义谛中也能获得胜义谛。如经部中说：不依世俗谛，不能证悟胜义谛。不证悟胜义谛，不能获得涅槃。如是说。因此，宣说胜义谛就变成了从方便中产生，并且变成了果，即果、所应得、所应证之义。如是说。第三，遣除仅在世俗上相同之处，分为二：他性存在之实法与世俗不可能相同，如果破斥世俗，则世间本身会造成损害。第一是“如何”等。第二是“如果”等。第二，解释仅在唯识中宣说的密意，分为四：解释为遮止作者他性的意义，解释为主要成立唯心，如果理解成其他，则会被教理和正理二者损害，因此劝诫要取舍宗派。第一分三：经文的真实意义，用其他经文来成立，解释该经文的意义。第一是“显现”等。如果你因为害怕世间的名声而承认了世俗，那么你也应该因为害怕经文而承认唯心，因为经中说：三界唯是心。如果你这样认为，那么该经文是有密意的，密意是对于三界的作者来说，心是主要的。第二是“因此”等。语自在金刚
English
Third, refuting the establishment of things as causes that can be examined, i.e., "when," etc. The Mind-Only school does not consider the nature of the conventional to be true, but in order to establish it, they establish other-dependent substantial entities through reasoning. When these are examined by reasoning, they cannot be found, thus destroying the worldly conventions. This fault exists for all three proponents of things. Second, stating the faults of damaging the two truths, i.e., "teacher," etc. In the commentary, it says: Here, the teaching of the conventional truth is a means, as it is said: In the Dharma without letters, who is the listener and who is the speaker? By imputing on the unchanging, nevertheless, there is listening and speaking. It is said. Abiding in the conventional truth alone is to teach the ultimate truth, and from understanding the ultimate truth, one also attains the ultimate truth. As it is said in the treatise: Without relying on the conventional, one cannot realize the ultimate meaning. Without realizing the ultimate meaning, one cannot attain nirvana. It is said. Therefore, teaching the ultimate truth becomes arising from the means and becomes the fruit, i.e., the meaning of fruit, what is to be attained, and what is to be realized. It is said. Third, refuting similarity in the conventional itself, there are two: other-dependent substance and the conventional cannot be the same; if the conventional is refuted, the world itself will cause harm. The first is "how," etc. The second is "if," etc. Second, explaining the intention of what is taught only in terms of Mind-Only, there are four: explaining it as the meaning of negating other agents, explaining it as mainly establishing Mind-Only, if understood otherwise, it will be harmed by both scripture and reason, therefore advising to adopt and abandon tenets. The first has three: the actual meaning of the scripture, establishing it with other scriptures, and explaining the meaning of that scripture. The first is "manifestation," etc. If you are afraid of worldly fame and accept the conventional, then you must also accept Mind-Only because you are afraid of scripture, because it is said in scripture: These three realms are only mind. If you think so, then that scripture has an intention, and the intention is that for the creator of the three realms, mind is the main thing. The second is "therefore," etc. Speech-Vajra
Chinese
是。 所谓补特伽罗相续和蕴， 如此因和微尘等， 主宰自在造作者等， 我说唯是心。 这是第三，如是等等。 第二有四：唯心为主的经义， 若作他想则与经相违， 立唯心为主的能立， 说以“唯”字所断的所破。 第一，即是等等， 如同对“彼性”开智者称为佛，可以隐去前句而说一样， 对以心为主者，也应知“三界唯是心”是隐去了后句。 那么，如果与前文没有差别，那么此处的旧疏中“为了显示安立外境是不可能的而宣说”的说法，岂不是不合理吗？ 答：所破是有差别的， 前文是遮止主宰和自在等是作者， 此处是遮止色等是作者的主宰。 第二，如果等等， 如果不是这样，而是心真实成立之义，那么《十地经》中“以无明和行之因缘而有识”的说法就不合理了， 因为如果识以自相成立，则不应观待因缘。 第三，心性等等。 第四，如果等等。 第三有二：以理妨害， 以教妨害。 第一，世间等等。 第二，无色等等， 此处有些42唯心宗认为色声等是存在的， 认为没有外境只是名言而已， 否则这位论师就会变成唯心宗的前派了。 破立广说已于他处宣说。 第四，二谛等等。 第三，显示能立与他经意义相同有三： 其他所说的唯心也是不了义， 对此安立教理二者的能立， 此直解与隐义之理应运用于一切经典。 第一，经部等等， 如此宣说， 如《楞伽经》云： 外境显现有非有， 心显现为种种， 身及受用住处等， 唯是心。
English
Yes. The continuum of the individual and the aggregates, Likewise, causes and particles, The lords, the powerful, the agents, I have said are only mind. This is the third, as it is, etc. The second has four: The meaning of the sutra is mainly mind-only, If you think otherwise, it contradicts the sutra, Establish the proof of being mainly the mind, Explain the object of negation that is cut off by the word "only". The first is: That itself, etc., Just as the one who is enlightened to that very nature is called a Buddha, and the previous sentence can be hidden and said, so too, for the one who is mainly mind-only, it should be known that "the three realms are only mind" is hiding the latter sentence. Then, if there is no difference from the previous one, then the statement in the old commentary here that "it is said in order to show that it is impossible to establish an external object" would not be reasonable? Answer: There is a difference in what is to be refuted. The previous one was to stop the lords and the powerful from being the authors, This is to stop form, etc. from being the master of the author. Second, if, etc., If it is not so, but the meaning of the mind being truly established, then the statement in the Dasabhumika Sutra itself that "consciousness arises from the causes of ignorance and action" would not be reasonable, Because if consciousness is established by its own characteristics, then it should not depend on causes and conditions. Third, the nature of mind, etc. Fourth, if, etc. The third has two: harmed by reason, Harmed by scripture. First, the world, etc. Second, formless, etc., Here, some 42 Mind-Only schools believe that form, sound, etc. exist, The view that there is no external object is just a name, Otherwise, this teacher would become the former sect of the Mind-Only school. The detailed explanation of refutation and establishment has already been explained elsewhere. Fourth, the two truths, etc. Third, showing that the proof is the same in meaning as other scriptures has three: The other mind-only teachings are also provisional, Establish the proof of both reason and scripture for this, This method of direct and hidden meaning should be applied to all scriptures. First, the sutra, etc., Thus it is said, As the Lankavatara Sutra says: External appearances are existent and non-existent, The mind appears in various ways, Body and enjoyment, dwelling place, etc., Are only mind.