Tibetan
། རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་རང་རིག་འགོག་པའི་ལུང་རྣམས་ཤེས་བྱེད་དུ་བྱས་ནས་རང་རིག་ཐ་སྙད་པ་འགོག་པ་ལ་སྦྱར་བ་ནི་ནོར་ཏེ། རྩ་ཤེར་ལས། རང་རིག་གི་དཔེ་མར་མེ་བཀོད་པ་ལ་དཔྱད་ནས་འགོག་པའི་ཚེ་མར་མེས་རང་གསལ་བ་བཀག་པ་བཞིན་དུ། མུན་པ་སེལ་བ་ཡང་བཀག་པས་ཐ་སྙད་དུ་མུན་པ་སེལ་བ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྩོད་བཟློག་ལས། ཚད་མ་དེ་རང་གིས་གྲུབ་པ་བཀག་པའི་ཚེ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་བཀག་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཚད་མའི་ཡུལ་ཅན་གཏན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཚིག་གསལ་ལས། རང་རིག་མེད་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་སེམས་མི་རྙེད་པའི་མདོ་དྲངས་པས་ཐ་སྙད་དུ་མྱང་བྱའི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་རལ་གྲིས་རང་གི་སོ། །གཅོད་པར་མི་བྱེད་སོར་མོ་ནི། །རང་ལ་རེག་པར་མི་བྱེད་ལྟར། །རང་རིག་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཐ་སྙད་དུ་རང་རིག་ཡོད་ན་ཐ་སྙད་དུ་རལ་གྲིའི་སོ་རང་གིས་རང་གཅོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དཔེ་ལ་བརྟགས་པ་མཐའ་བཟུང་བ་མང་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ཐ་སྙད་དུ་ནམ་མཁའི་པདྨོ་ཡོད་པར་ཐལ། འཕགས་པ་ལྷས། རྣམ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ལྡན་པ། །དེ་ཡང་བརྟན་རྣམས་མི་འདོད་དེ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །བྲལ་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་པད་མོ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཐ་སྙད་དུ་གཅིག་དང་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚུར་མཐོང་གི་མངོན་སུམ་དེ་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ན། དེ་མངོན་སུམ་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚིག་གསལ་ལས། མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མངོན་གསུམ་མཚན་ཉིད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མངོན་སུམ་བཏགས་པ་བར་འགྱུར་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ལུགས་འདི་ལ་མངོན་སུམ་བཏགས་པ་བ་དང་། མངོན་སུམ་མཚན་ཉིད་པ་མི་འགལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་མངོན་སུམ་དུ་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཆ་ནས་མངོན་སུམ་མཚན་ཉིད་པར་འཇོག་ཅིང་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་བཏགས་པ་བར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། བཏགས་པ་བ་ཡིན་ན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པས་ནི་མ་ཁྱབ་སྟེ། མཚན་ཉིད་པ་འཇིག་རྟེན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བློ་ངོར་ཐ་སྙད་མཐུན་པ་ལ་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཀྱི་མཚན་བཏགས་དང་དངོས་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱི་མཚན་བཏགས་ཕྱེད་པ་གལ་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་བསྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཀྱང་གྲུབ་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས་སོ།
Chinese
因此，将以理性能审查的自证进行遮破的教证，作为认识作用而施加于遮破名言中的自证，是错误的。如《中论》中说：以火为例证来分析遮破自证时，如同遮破了火的自明性一样，也遮破了遣除黑暗的作用，因此在名言中遣除黑暗也不合理。又如《诤理论》中说：如果遮破了量由自身成立，那么也遮破了量由其他成立，因此在名言中，有境的量将彻底不存在。又如《显句论》中说：引用了“在作为自证的认识作用中，无法找到所体验的心”的经文，因此在名言中，所体验的心本身也将不存在。如果有人说，在《楞伽经》中说：“犹如利剑不能自断其刃，手指也不能自触自身一样，自证的心也是如此。”因此，如果名言中存在自证，那么名言中利剑的刃就会自己断自己了，如果你这样认为，那么对以理分析情况下的比喻进行考察，就会有很多执着于极端的情况。否则，名言中就会有虚空莲花存在。圣天说：“具有清净意义的识，那些常住者也不认可，因为它与一和多的自性相离，就像虚空中的莲花一样。”并且，名言中存在一和多。如果对方认为，就此所见的现量是自证现量的对境，那么它就会成为现量的自性，因为《显句论》中说：“现量的对境是现量的自性。”如果承认，那么现量就会成为假立的，因为它是有境的现量。如果这样认为，那么在这个宗派中，假立的现量和现量的自性并不相违，因为世间上被称为现量的东西，就其在世间上被称为现量的方面而言，被认为是现量的自性，而仅就名称假立的方面而言，被认为是假立的。如果是假立的，那么就是自性，这并不周遍，因为自性必须安立在与世间俱生的心识相符的名言上。区分中观宗的名言安立和有部宗的名言安立，显得非常重要。第四是：因此等等。第三，即使没有能立，也要遮破成立：如果等等。
English
Therefore, it is wrong to apply the scriptures that refute self-awareness, which can be examined by reason, as a means of knowledge to refute self-awareness in name. As it says in the Root Wisdom: When analyzing and refuting the example of self-awareness as a lamp, just as refuting the self-illumination of the lamp also refutes its ability to dispel darkness, so in name, it is unreasonable to conclude that dispelling darkness is also untenable. Also, as it says in the Treatise on Refutation: When refuting that valid cognition is established by itself, it also refutes that valid cognition is established by another, so in name, the object of valid cognition will be completely non-existent. Also, as it says in the Clear Words: Quoting the sutra that "in the function of cognition as self-awareness, the mind to be experienced cannot be found," therefore, in name, the mind to be experienced itself will also be non-existent. If someone says, as it says in the Lankavatara Sutra: "Just as a sword cannot cut its own blade, and a finger cannot touch itself, so is the self-aware mind." Therefore, if self-awareness exists in name, then in name, the blade of the sword would cut itself. If you think so, then examining the examples in the context of rational analysis will lead to many clinging to extremes. Otherwise, there would be a sky lotus in name. Arya Deva says: "The consciousness that possesses pure meaning is not accepted by those who are permanent, because it is separate from the nature of one and many, like a lotus in the sky." Moreover, one and many exist in name. If the opponent thinks that the directly perceived here is the object of self-aware direct perception, then it will become the nature of direct perception, because the Clear Words says: "The object of direct perception is the nature of direct perception." If you admit it, then direct perception will become imputed, because it is the direct perception that has an object. If you think so, then in this system, imputed direct perception and the nature of direct perception are not contradictory, because what is known as direct perception in the world is considered the nature of direct perception in terms of its being known as direct perception in the world, and is considered imputed only in terms of its being nominally imputed. If it is imputed, then it is the nature, which is not pervasive, because the nature must be established on the name that corresponds to the mind born together with the world. Distinguishing between the nominal designation of the Madhyamaka school and the nominal designation of the Realist school seems very important. The fourth is: Therefore, and so on. Third, even without proof, refuting the established: If, and so on.