Tibetan
ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་སྒྲ་དང་དྲི་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་གང་ཞིག་ཡིན། འདིས་ནི་འདི་འདྲ་བ་མང་པོ་ཅིག་འཇོམས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྨི་ལམ་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འདི་ན་སོགས་སྟེ་འགྲེལ་པར། དེའི་ཕྱིར་སད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུམ་ཆར་ཡང་མ་སྐྱེས་པར་བཤད་ལ། རྨི་ལམ་ན་རྨི་ལམ་རྨིས་བཞིན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་དཔེས་མི་འགྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡུལ་མེད་ཤེས་པ་མཐོང་སྣང་གཉིས་ལ་མཚུངས། ཡུལ་མེད་ཤེས་པ་སྐྱེ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། རྟེན་དང་དམིགས་པ་སླར་ཡང་བརྗོད་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབང་པོ་སོགས་ཏེ། གལ་ཏེ་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་སྣང་བའི་དཔེས། ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་འགྲུབ་བོ་སྙམ་ན། དེ་དཔེར་མི་རུང་སྟེ། སྐབས་དེའི་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་པོ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་མཚུངས་ཡིན་ཞིང་། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་མཚུངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། འདིས་ནི་རྨི་ལམ་དུ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཡང་བཀག་ལ། འདི་ཉིད་དཔེར་བྱས་ནས་མ་རིག་པའི་གཉིད་མ་སད་པ་ལ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཤེས་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པའི་གཉིད་སད་པའི་ཚེ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་སོགས་དབུ་མའི་ལུགས་ཀྱི་ཡུལ་སྣང་དང་ཡུལ་ཅན་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཉེ་བར་མཁོའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དགོད། དེའི་ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས་ཏེ། ཡུལ་མེད་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་ན་ཞེས་པའི་དོན་བཀོད་པའི་ཚེ་དགག་བྱའི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ལ། དོན་ལ་ཕྱོགས་སྔའི་བསམ་པ་ལ་ཡུལ་སྐྲ་ཤད་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅིང་། དབུ་མ་པ་རང་གི་ལུགས་ལ་དེ་གཉིས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དོན་དམ་དུ་ཡང་མེད། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ལ་བསམ་ནས། དེ་གསུམ་གང་རུང་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་འགོད་པའོ། །གནད་འདི་རང་རྒྱུད་པ་མན་ཆད་ལ་མེད་པ་སློབ་དཔོན་འདིའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་སྣང་ཡང་དེ་མ་རྟོགས་པར་འདིའི་ཕྱོགས་སྔ་འབའ་ཞིག་ལ་ཞེན་ནས་རྣམ་བཞག་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྔར་ཡང་དགག་པ་མང་དུ་བརྗོད་ཟིན་ཅིང་། ད་དུང་ཡང་མང་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་སྤོང་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི།
Chinese
返回。否则，也必须承认法处所的声和香等。那是从《俱舍论》中所说的哪个法处所？应当知道，这能摧毁许多类似的东西。第二是，梦等。第三是，此处等，在注释中说：因此，相对于醒时的意识，说三种都没有产生。在梦中，相对于正在做梦的意识来说。第二，以根识错误的例子不能成立，有三点：无境识与两种显现相同；无境识产生则太过分；再次陈述所依和所缘进行驳斥。第一是，根等。如果认为，以患眼翳者见到发丝的例子，可以成立无境识，那是不可以作为例子的，因为当时境和识二者在颠倒的世俗中是相同存在的，在真实的世俗中是相同不存在的。这驳斥了梦中意识的显现名言上存在。以这作为例子，对于未从无明的睡眠中醒来时所显现的一切境识，在从无明的睡眠中醒来时不存在的成立等，中观宗的境显现和有境无自性成立的一切场合中，是迫切需要的。第二有二：提出太过分的后果；驳斥对该过失的辩解。第一是，如果等。在陈述无境识产生时，没有加上所要驳斥的差别，但在意义上，前者的想法是，即使境发丝在名言上也不存在，有境识也自性产生。中观宗自己的观点是，那二者存在与不存在的差别，在胜义中也不存在，在真实世俗中也不存在，在颠倒世俗中也不存在。考虑到这三种中任何一种存在与不存在的差别存在，就提出太过分的后果。这个关键是自续派以下所没有的，是这位论师不共的特点，但是如果不理解这一点，而只执着于此的立宗，进行分别，那么以前已经说过许多驳斥，今后还会出现更多。第二有二：陈述辩解；驳斥该辩解。第一是。
English
Returning to the point. Otherwise, one would have to accept sounds, smells, and so on as objects of the dharma-dhātu. Which dharma-dhātu is that, as explained in the Abhidharma? It should be understood that this refutes many similar things. Second, dreams, and so on. Third, here, and so on, as explained in the commentary: Therefore, it is said that all three do not arise in relation to waking consciousness. In dreams, it is in relation to the consciousness that is dreaming the dream. Second, there are three reasons why the example of erroneous sense consciousness does not work: Consciousness without an object is similar to two kinds of appearances; if consciousness without an object arises, it is too extreme; and the basis and object are stated again and refuted. First, the senses, and so on. If one thinks that consciousness without an object can be established by the example of seeing hairs by someone with cataracts, that is not a valid example, because in that case, both the object and the consciousness are equally existent in distorted conventional reality and equally non-existent in valid conventional reality. This refutes the nominal existence of the appearance of mind consciousness in dreams. Using this as an example, it is urgently needed in all cases of establishing the lack of inherent existence of object appearances and subjects in the Madhyamaka system, such as establishing that all object and consciousness appearances to someone who has not awakened from the sleep of ignorance do not exist when they awaken from the sleep of ignorance. Second, there are two points: stating the extreme consequence; and refuting the defense against that fault. First, if, and so on. When stating the meaning of consciousness arising without an object, it is stated without adding the distinction to be refuted, but in meaning, the proponent's idea is that even though the object, the hair, does not exist nominally, the subject, consciousness, arises naturally. The Madhyamaka's own view is that the difference between the existence and non-existence of those two does not exist even ultimately, nor does it exist in valid conventional reality, nor does it exist in distorted conventional reality. Considering that there is a difference between existence and non-existence in any of those three, the extreme consequence is stated. This key point is not found in the Svātantrika and below, and seems to be a unique characteristic of this teacher, but if one does not understand this and only clings to this proponent's position and makes distinctions, then many refutations have already been stated before, and many more will occur in the future. Second, there are two points: stating the defense; and refuting that defense. First is.
Tibetan
གང་ཕྱིར་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དགག་པ་སྤྱིར་བསྟན། དགག་པ་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ནུས་ཏེ་སོགས་ཏེ། འདི་དག་གིས་ནུས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འགྲུབ་པ་དགག་པ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ད་ལྟར་བའི་ནུས་པ་དགག མ་འོངས་པའི་ནུས་པ་དགག འདས་པའི་ནུས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེས་ལ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མ་སྐྱེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐྱེ་བར་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ། ཉེས་སྤོང་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དང་མཚུངས། གཞན་ལ་རྒྱུད་གཅིག་ཉིད་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས་ཏེ། འདི་ནི་རྒྱུན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྒྱུན་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཕྱོགས་སྔས་ཀྱང་ཁས་མ་བླངས་སོ་སྙམ་ན། རྒྱུན་ཅན་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ལ་རྒྱུན་གཅིག་པ་ཁས་བླངས་པས་དོན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱམས་པ་སོགས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་གཞན་དུ་འདོད་ན་རྒྱུད་གཅིག་པ་དང་། རྒྱུན་གཅིག་པ་ཐ་སྙད་དུ་མི་འཐད་དེ། བྱམས་པ་དང་ཉེར་སྦས་བཞིན་ཞེས་པ་སྟེ། འདིས་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་དུ་མེད་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུན་གཅིག་པ་འཐད་ཅེས་བྱ་བར་གྲུབ་སྟེ། གནད་ཀྱི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་གཞུང་རྗེས་སུ་བརྗོད། དེ་ཉིད་བཟློག་བྱེད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མིག་བློ་སོགས་ཏེ། ཚིགས་བཅད་དང་པོས་ཀུན་གཞིའི་ནུས་པ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་མེད་ཀྱང་ཐ་མལ་པས་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དུ་རྟོགས་པར་བསྟན། ཚིགས་བཅད་གཉིས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་ཀུན་གཞིའི་ནུས་པ་སྨིན་པ་ལས་གཟུགས་སོགས་སུ་སྣང་བར་བསྟན། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པས་དེ་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་གྲུབ་པ་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས་བརྗོད། ཉེས་སྤོང་སྔར་བཤད་རིགས་པས་ཁེགས། སྒྲུབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་བྱ་མཚུངས། ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྨི་ལམ་དུ་མིག་བརྫུན་པ་མིག་ཤེས་བརྫུན་པའི་རྒྱུར་ཁས་བླངས་པར་གསུངས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་བརྫུན་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་༣༧དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་གཟུགས་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་རྣམ་གཞག་ལུགས་འདི་ལ་བསྲེས་པས་ལན་ཏེ།
Chinese
何故等。二者有二：总说破斥，分别说破斥。初者：能等，此等破斥能力自性成立，而非世俗谛。二者有三：破斥现在之能力，破斥未来之能力，破斥过去之能力。初者：已生等。二者：未生等。三者有三：不决定生而太过，除过与所立相同，于他相续一性不应理。初者：若等。二者：若等，此是破斥常法以自相成立，而非世俗谛，以于因果许立常法之故。设若谓常法以自相成立，前派亦未许耶？以于常有事体各异许立一常之故，即是已许。三者：慈氏等，若谓因果为异，则相续一性与常一性于世俗谛不应理，如慈氏与近藏之喻，此即成立于因果无异，于世俗谛一常应理，乃扼要之义。三者有二：随说他宗，说彼遮遣。初者：眼识等，初品以阿赖耶之能力，虽无异于识，然显示庸常者了知为有色根。二品显示无外境，由阿赖耶之能力成熟而显现为色等。三品显示彼以譬喻成立。二者有四：说因相同之齐头，除过为前说理智所遮，一切能立与所立相同，显示无圣教之能立。初者：如是等。二者：若等，如是于梦中说虚妄眼为虚妄眼识之因者，即是就世间而为虚妄之义，然有说彼所缘之色为法处所摄之色者，是因杂糅阿毗达磨所说之安立之故。
English
Wherefore, etc. Secondly, there are two: a general presentation of refutation, and a separate explanation of refutation. The first is: potency, etc. These refute the establishment of potency by its own nature, but not the conventional. Secondly, there are three: refuting the potency of the present, refuting the potency of the future, and refuting the potency of the past. The first is: born, etc. The second is: unborn, etc. Thirdly, there are three: it follows that there is no certainty of arising; the fault-removal is the same as what is to be proven; and the oneness of the continuum for others is unreasonable. The first is: if, etc. The second is: if, etc. This refutes the establishment of permanence by its own characteristics, but not the conventional, because it is admitted that cause and effect are permanent. If it is thought that the proponent has not admitted that permanence is established by its own characteristics, then it is admitted in effect by admitting that permanence is one for permanent entities that are different in nature. The third is: Maitreya, etc. If it is asserted that cause and effect are different, then the oneness of the continuum and the oneness of permanence are unreasonable in conventional terms, like the example of Maitreya and Nearsidden. This establishes that the oneness of permanence is reasonable in conventional terms when cause and effect are not different, which is the essential point. Thirdly, there are two: following the tenets of others, and explaining the refutation of that. The first is: eye-consciousness, etc. The first verse shows that it is the potency of the all-ground, but although it is not different from consciousness, it shows that ordinary people perceive the sense organs as being corporeal. The second verse shows that without external objects, the potency of the all-ground matures and appears as forms, etc. The third verse shows that this is established by way of example. Secondly, there are four: stating the equality of the cause and reason, the fault-removal is refuted by the previously stated reasoning, all proofs are the same as what is to be proven, and it is shown that there is no scriptural proof. The first is: how, etc. The second is: if, etc. Thus, it is said that in a dream, a false eye is admitted to be the cause of false eye-consciousness, which is the meaning of falsity in relation to the world itself. However, some say that the form that has become the object of that is the form included in the dharma-sphere, which is due to mixing this system of establishment explained in the Abhidharma.