Tibetan
དུ་འགྱུར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་ཐ་སྙད་དུ་ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་ལས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཡང་དོན་དམ་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲེལ་པར། ཆེས་ཐོག་མར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལུགས་བསལ་ནས་དེ་དག་གི་དོན་ཆེན་པོ་འདྲེན་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཕྱི་ནས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རིག་པ་རྣམས་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་སྤོང་བར་འགྱུར་བས་ཡོན་ཏན་ཁོ་ན་འབྱུང་གི སྐྱོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པས་ཀྱང་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཅི་ལྟར་ཁབ་ལེན་དང་ཉེ་བས། །ལྕགས་ནི་མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་འཁོར། །དེ་ལ་སེམས་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །སེམས་དང་ལྡན་བཞིན་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། །བདེན་མིན་བདེན་པ་བཞིན་དུ་ནི། །གང་ཚེ་འགྲོ་འདི་གཡོ་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་སྲིད་པ་འཛིན་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ལ་ནི་ཤིང་། །སེམས་ནི་མེད་ཀྱང་གཡོ་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། །ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་གཡོ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པས། དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ཁས་མི་ལེན་པར་འགྱུར་ཏེ། འགྲེལ་པར་མདོ་དྲངས་པ་ལས། ཕུང་པོ་དག་དང་ཁམས་རྣམས་དང་། །སྐྱེ་མཆེད་རང་བཞིན་གཅིག་བཞེད་ལ། །ཁམས་གསུམ་པོ་དག་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མེས་བསྲེགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་དེ་ཉིད་ལས། ཞིག་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་མེད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་གྱུར་ཀྱང་། །བསྲེགས་པའི་བསྐལ་པ་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །དུས་གསུམ་དག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི། །རང་བཞིན་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱང་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །མདོར་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་ཁས་མི་ལེན་པར་འགྱུར་ཏེ། དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ལ་དྲང་དོན་དང་ངེ
Chinese
会变成这样。 第五个是，应成派中观论者必须在名言中承认阿赖耶识，因为佛陀薄伽梵在经中说过。而且，这位导师说过，它是一种名言谛，可以作为证悟胜义谛的方便。在注释中说：最初讲阿赖耶识等，是为了消除外道的观点，并将他们引向伟大的意义。后来，有智慧的人会自己放弃这些，因为经文的意义没有被颠倒，所以只有功德产生，没有过失。圣者龙树也说过，所以必须承认。在《菩提心释》中说： 犹如磁石之亲近， 铁能迅速皆运转， 彼处心识虽非有， 具心之貌而显现。 如是阿赖耶之识， 非真似真之真理， 何时此行而动摇， 尔时执持于有生。 犹如大海之上木， 心识虽无亦动摇， 如是阿赖耶之识， 依于身体而动摇。 这样说过。 第六个是，如果有人问，应成派中观论者不承认阿赖耶识的原因是什么？他们会说，因为它是以不了义的方式说的。 那么，所有的蕴、界、处都不会被承认，因为在注释中引用了经文： 诸蕴以及诸界等， 诸处自性许为一， 宣说三界之体性， 此乃随顺世间行。 这样说过。同样，外器的世界被火焚烧，以及有情界也不会被承认，因为在那部经中说： 无坏无生且无灭， 与法界性等同然， 示现焚烧之劫时， 此乃随顺世间行。 三时之中有情界， 非是能缘自性相， 亦复宣说有情界， 此乃随顺世间行。 这样说过。总之，所有的世俗谛都不会被承认，因为它是不了义地说的。因此，我们应该遵循《无尽慧经》，将世俗谛和胜义谛分为不了义和
English
It will become like that. Fifth, the Madhyamaka-Prasaṅgika must acknowledge the ālaya-vijñāna in conventional terms, because the Buddha Bhagavan said in the sutras. Moreover, this teacher said that it is a conventional truth that can serve as a means to realize the ultimate truth. In the commentary, it says: Initially teaching the ālaya-vijñāna and so on is to eliminate the views of the non-Buddhists and lead them to great meaning. Later, those with wisdom will abandon these themselves because the meaning of the scriptures has not been reversed, so only merit arises, and there is no fault. The noble Nāgārjuna also said, so it must be acknowledged. In the Bodhicittavivaraṇa, it says: Just as being close to a magnet, Iron quickly revolves completely, There, mind is not present, But appears as if possessing mind. Likewise, the ālaya-vijñāna, Not true, but like a true truth, When this movement moves, Then it grasps onto existence. Just as wood on the ocean, Though mind is absent, it moves, Likewise, the ālaya-vijñāna, Depends on the body and moves. It has been said like this. Sixth, if someone asks, what is the reason why the Madhyamaka-Prasaṅgika does not acknowledge the ālaya-vijñāna? They will say, because it is spoken in a provisional way. Then, all the aggregates, elements, and sources will not be acknowledged, because the sutra is quoted in the commentary: The aggregates and the elements, The sources, their nature is considered one, Showing the nature of the three realms, This is conforming to the world. It has been said like this. Similarly, the outer world being burned by fire, and the realm of sentient beings will also not be acknowledged, because it says in that sutra: Without destruction, without birth, and without cessation, Equal to the nature of the dharma-dhātu, Showing the eon of burning, This is conforming to the world. In the three times, the realm of sentient beings, Is not the object of perception, Also showing the realm of sentient beings, This is conforming to the world. It has been said like this. In short, all conventional truths will not be acknowledged, because it is spoken in a provisional way. Therefore, we should follow the Akṣayamati-sūtra, and divide conventional truth and ultimate truth into provisional and
Tibetan
ས་དོན་དང་། དེ་གཉིས་སྟོན་པ་ལ་དྲང་དོན་གྱི་མདོ་དང་ངེས་དོན་གྱི་མདོར་འཇོག་པ་ནི་འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ཡང་ལུགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྨྲས་བཞིན་དུ་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཁས་མི་ལེན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེང་སང་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་གནད་ཡེ་མ་ཟིན་བཞིན་དུ་བློ་གྲོས་རྩིང་པོའི་ཁ་ཕྲུ་འཐོར་བའོ། །གལ་༣༠ཏེ་ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་ན་ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་སྨིན་པ་ལས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་ཁས་བླང་དགོས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཤེས་པས་ཤེས་བྱ་རྟོགས་པ་སྟེ། །ཤེས་བྱ་མེད་པར་ཤེས་པ་མེད། །དེ་ལྟར་ན་ནི་རིག་བྱ་དང་། །རིག་བྱེད་མེད་ཅེས་ཅིས་མི་འདོད། །ཅེས་ཕྱིའི་ཤེས་བྱ་དང་། ནང་གི་ཤེས་པ་གཉིས་ཡོད་མེད་མཚུངས་པར་གསུངས་ལ་གཞུང་འདིར་ཡང་དོན་ཤེས་གཉིས་དོན་དམ་དུ་མེད་མཉམ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མཉམ་དུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འོ་ན་སེམས་ཁས་མི་ལེན་པར་ཐལ། སེམས་ཁས་ལེན་ན། སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་དང་། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཤིན་ཏུ་སྣ་ཚོགས་འགོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སེམས་ལ་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྨིན་པ་ལས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་ཞེས་སོགས་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་སྒྲ་སོགས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། ཡིན་ན་སྔ་མ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། མིན་ན་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་སྣང་བ་ཙམ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཞེས་བཏགས་པའི་བཏགས་དོན་བཙལ་བའི་ཚེ་ཐ་སྙད་དུ་རྙེད་པར་ཐལ། གཟུགས་སྒྲ་སོགས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལེགས་པར་སོམས་ཤིག བདུན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་ན། ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞི་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཆ་ནས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་འཐད་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། སྤྱིར་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཁས་ལེན་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། ལས་འབྲས་སེམས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། གཞུང་གི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པས་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཡང་སྔར་དྲངས་པའི་འགྲེལ་པ་ཉིད་ལས
Chinese
关于义理和，将那二者阐述为不了义经和了义经，这是圣者龙树父子的独特宗风，自己也这样说了，却说因为是不了义说的，所以名言中不承认，这是对名言的诽谤。同样，现在以众生相续中存在如来藏是不了义所说为理由，认为名言中众生相续中也不存在，这是根本没有抓住要点，就胡乱发表粗鄙见解。假设如果承认阿赖耶识，就必须承认从阿赖耶识的习气成熟而显现色声等，仅仅如此，必须承认没有外境。那么，《菩提心释》中说：‘由识而了知所知，无所知则无识。如是则能知与，所知皆不应有。’这样说了外境所知和内识二者有无相同，而此论中也说了义和识二者胜义中无有相同，名言中存在相同，这相违背啊，这样说。那么，推论不承认心。如果承认心，那么，‘心性本身能安立，有情世间与器世，种种差别极众多。’按照这样所说的道理，在心上积累的业的习气成熟而显现色声等，仅仅如此等等，因为在一切方面都相同。显现色声等仅仅是外境吗？不是吗？如果是，那与前面有什么相违背？如果不是，那么，在寻找将显现色声等仅仅安立为外境的安立之义时，推论在名言中能够找到。因为存在除了显现色声等仅仅之外的外境。好好想想。第七，假设如果承认阿赖耶识，就必须承认是业果的所依，如果那样，即使没有阿赖耶识，也从自性上无生灭的角度说明业果的关系成立，这相违背啊，如果这样想。一般来说，承认是业果的所依没有相违背，因为业果依赖于心。论的意义如先前所说，不承认那样的阿赖耶识有什么相违背？又是先前引用的那个释论中。
English
Regarding the meaning and, explaining those two as sutras of provisional meaning and sutras of definitive meaning, this is the unique tenet of the noble Nagarjuna and his son, even though you yourself said so, to say that because it is spoken of as provisional meaning, it is not acknowledged in conventional truth, is a slander of conventional truth. Similarly, nowadays, taking the reason that the tathagatagarbha exists in the continuum of sentient beings as spoken of in provisional meaning, to think that it also does not exist in the continuum of sentient beings in conventional truth, is to scatter coarse opinions without grasping the essential point at all. If you accept the alaya, then you must accept that from the maturation of the habitual imprints of the alaya, only forms, sounds, etc. appear, and you must accept that there is no external object. Then, in the Commentary on the Bodhicitta, it says: 'Through consciousness, the knowable is understood, without the knowable, there is no consciousness. Thus, the knowable and, the knower should not exist.' Thus, it is said that the external knowable and the internal consciousness are the same in terms of existence and non-existence, and in this treatise, it is also said that meaning and consciousness are the same in terms of non-existence in ultimate truth, and the same in terms of existence in conventional truth, this is contradictory, so it is said. Then, it follows that you do not accept mind. If you accept mind, then, 'Mind itself establishes, the sentient world and the container world, with extremely diverse differences.' According to the way it is said, from the maturation of the habitual imprints of karma accumulated on the mind, only forms, sounds, etc. appear, and so on, because it is the same in all aspects. Is the mere appearance of forms, sounds, etc. an external object or not? If it is, then what contradiction is there with the previous one? If not, then when searching for the meaning of establishing the mere appearance of forms, sounds, etc. as an external object, it follows that it can be found in conventional truth. Because there exists an external object other than the mere appearance of forms, sounds, etc. Think well. Seventh, if you accept the alaya, then you must accept it as the basis of cause and effect, if so, even without the alaya, from the perspective of being naturally without arising and ceasing, the relationship of cause and effect is explained as being established, this is contradictory, if you think so. Generally, there is no contradiction in accepting it as the basis of cause and effect, because cause and effect depend on the mind. The meaning of the treatise is as previously explained, what contradiction is there in not accepting such an alaya? Again, in the very commentary quoted earlier.