Tibetan
ད་ན། མྱ་ངན་འདས་པ་དངོས་མེད་པའང་། །མེད་ན་དེ་དངོས་ག་ལ་ཡིན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས། །ཞེས་པའི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལ་སྙིང་ནད་འདི་ཙམ་ཞིག་ཅིའི་ཕྱིར་སློང་། རྒྱུ་ཟད་པ་འབྲས་བུ་ཟད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་དངོས་པོར་གྲུབ་པར་འདོད་ན། ཐོ་བས་བུམ་པ་འཇིགས་པར་བྱས་པས་བུམ་པའི་ཞིག་པ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་རྣམ་འགྲེལ་ལེའུ་དང་པོར་བཀག་པ་དེ་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་པ་དེ་དགག་བྱ་དངོས་སུ་བཅད་ནས་རྟོགས་དགོས་ཞེས་པའི་དོན་དགག་བྱ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་བྱེད་ན་ནི། སྔོན་པོ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཞིག་པའི་རྗེས་ཀྱི་སྔོན་པོ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་དེ་ཡང་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དགག་བྱ་དངོས་སུ་བཅད་ནས་རྟོགས་དགོས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་བྱེད་ལྷག་མ་རྩ་ཤེའི་ཊཱི་ཀ་ལས་ཤེས་པར་མི་འཚལ། འདིར་བཀོད་པའི་རྣམ་རྟོག་གི་བཟོ་རྒྱ་འདི་ཙམ་གྱིས་ངེས་འབྱུང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཆོག་པར་སྣང་ངོ་། །འདི་ནི་ལུགས་འདིའི་རིགས་པ་ཕྲ་ལ་དོན་ཆེ་བ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཞེས་པ་ནི་འདི་འདྲའི་རིགས་ཀྱི་ཚིག་རེ་གར་ཡོད་སར་འདི་འདྲའི་རིགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་རེ་ཡོད་པ་ཁོ་བོས་ཀྱང་གོའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཞན་སྐྱེ་ཡོད་པར་ཐལ་བ། མ་ཕྲད་པར་སྐྱེད་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བ། རྟེན་གཞན་ལ་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་པ། དེ་ལས་ཀྱང་སྨད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ། ཞིག་པས་ནམ་མཁའ་གང་བར་ཐལ་བ། འདུས་མ་བྱས་ལ་རྟེན་འབྲེལ་མི་རུང་བར་ཐལ་བ། སྨིན་ལས་སླར་སྨིན་གྱི་སྐྱོན་སྤོང་མི་ནུས་པ། གཅིག་དང་ཐ་དད་བཏགས་པའི་ཉེས་པ་སྟེ་རེ་ཞིག་བརྒྱད་ལས་དང་པོ་ནི། ལས་འབྲས་གཉིས་པོ་ངོ་བོ་གཞན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་ཅིང་བར་དུ་ཞིག་པ་དངོས་པོ་བས་ཆོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གཉིས་ཆར་ཁས་བླངས། འདོད་ན། གཞན་སྐྱེ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་ནས་བསྐྱེད་དམ། མ་འཕྲད་པར་བསྐྱེད་ཅེས་དཔྱད་པའི་ཚེ། ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ཁས་ལེན་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་གང་ཞིག་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ཞིག་པ་དངོས་པོ་བས་ཆོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཕྲད་མ་ཕྲད་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་གཞུང་ལས་དངོས་སུ་བཀག་པ་དང་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞན་གྱིས་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་ཀུན་གཞི་སོགས་ཁས་ལེན་པ་ལ་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་མཚུངས་ཏེ། གང་ཕྱིར་ལས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད། །འདི་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་དེའི་ཕྱིར། །གང་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་སྐྱེ
Chinese
现在，涅槃如果不是实有，如果没有，那它怎么会是实有呢？实有和非实有是和合而成，涅槃不是和合而成。对于这样的龙树论典，为何要生起如此微小的烦恼？如果认为因灭是果灭的因，因此两者是实有，那么请记住《释量论》第一品中驳斥的，用锤子毁坏瓶子，瓶子的毁坏是实有的观点。如果说第一刹那在第二时毁坏，必须将所破直接截断来证悟，那么如果将所破施加于第一刹那，那么蓝色第一刹那坏灭后的蓝色第二刹那也会变成非遮，因为同样需要直接截断所破来证悟。剩余的能立可以从《中观根本慧论》的注释中了解。仅凭此处所列的这些分别念的技巧，似乎就足以成为生起出离心的因。这似乎是此宗派中精微而意义深远的道理。据说，我在哪里看到这种类型的词句，哪里就存在这种类型的宗派。第二，推论存在他生：推论存在不接触而生，指责与依赖其他相同，比那更糟糕的情况，推论坏灭充满虚空，推论无为法不能有缘起，不能避免成熟后再次成熟的过失，安立一和异的过失，暂时有八个，第一个是：业果二者本体变成他体，因为二者的本体存在，并且中间被坏灭的实有隔断。两个宗派都承认。如果承认，就会变成存在他生。第二个是：因果是接触后产生，还是不接触而产生，在分析时，会变成承认后一种情况是合理的，因为因产生果，二者之间被坏灭的实有隔断。如果承认接触或不接触的分析，那么两种情况都与论典中直接遮止的相违。第三个是：其他人指责依赖业果的阿赖耶识等，所有这些过失与此相同，因为业没有生，因此没有自性，因为那没有生
English
Now, if nirvana is not real, if it doesn't exist, how could it be real? Real and unreal are compounded, nirvana is not compounded. Why raise such a small affliction regarding such a treatise by Nagarjuna? If you think that the cessation of the cause is the cause of the cessation of the effect, therefore both are real, then remember that in the first chapter of the Commentary on Valid Cognition, it is refuted that the destruction of a pot by a hammer, the destruction of the pot is real. If the first moment is destroyed in the second time, it is necessary to directly cut off the object to be refuted to realize it, then if the object to be refuted is applied to the first moment, then the second moment of blue after the first moment of blue is destroyed will also become non-affirming negation, because it is equally necessary to directly cut off the object to be refuted to realize it. The remaining proof can be understood from the commentary on the Root Wisdom Treatise. It seems that just these techniques of conceptualization listed here are enough to be the cause of generating renunciation. This seems to be a subtle and profound reason in this school. It is said that wherever I see this type of wording, there is this type of tenet. Secondly, it is inferred that there is other-birth: it is inferred that there is birth without contact, the fault of asserting the same as relying on others, a situation that is even worse than that, it is inferred that destruction fills the sky, it is inferred that the unconditioned cannot have dependent origination, the fault of not being able to avoid ripening again after ripening, the fault of establishing one and different, there are temporarily eight, the first is: the nature of both karma and result becomes other, because the nature of both exists, and in between is separated by the real of destruction. Both schools admit. If you admit, it will become that there is other-birth. The second is: do cause and effect produce after contact, or do they produce without contact, when analyzing, it will become reasonable to admit the latter situation, because the cause produces the effect, and the two are separated by the real of destruction in between. If you admit the analysis of contact or non-contact, then both situations contradict what is directly prohibited in the treatise. The third is: others accuse relying on the alaya-vijnana etc. of karma and result, all these faults are the same as this, because karma has no birth, therefore there is no self-nature, because that is not born