Tibetan
བུ་ཟད་པའི་རྒྱུར་གསུངས་པས། འཕགས་པའི་བཞེད་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་པར་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་དང་པོ་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་པ་ནི་དངོས་སུ་དགག་བྱ་གཅད་ནས་རྟོགས་དགོས་པས་དགག་པ་ནི་ཡིན་ལ་མེད་དགག་ནི་མ་ཡིན་པས་མ་ཡིན་དགག་སྟེ། ཞིག་རྒྱུ་དེ་བཅད་པ་ཙམ་མིན་གྱི་དེ་བཅད་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་འཕངས་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་བྱེད་ལྷག་མ་ནི་རྒྱས་པར་རྩ་ཤེའི་ཊཱི་ཀ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ལུགས་འདིའི་རིགས་པ་ཕྲ་ལ་དོན་ཆེ་བ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཞེས་བྱ་བ་བྲིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དབུ་མ་པས་ལྷན་སྐྱེས་དང་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་དགག་དགོས་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་དངོས་འཛིན་གསར་དུ་བསྣན་པ་ནི་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བས་དགག་དགོས་ཤིང་། ལུང་རིགས་མེད་པའི་རང་བཟོར་སྣང་བས་དགག་ནུས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། འདི་དགག་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཕྱོགས་སྔའི་རྡུལ་ཕུང་རིམ་ལྟར་བརླག་པ། གནོད་བྱེད་གཞན་ཡང་ཆར་ལྟར་ཕབས་པ། འགལ་འདུའི་རིགས་པ་ཐོག་ལྟར་འབེབས་པ། བཀས་བཅད་ཀྱི་ང་རོ་འབྲུག་ལྟར་ཆེམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞིག་པ་དངོས་པོར་མི་རུང་ཞེས་པ་ནི་གཟིགས་རྒྱ་ཆུང་བ་སྟེ། ཞིག་པ་དངོས་པོར་འདོད་པ་མུ་སྟེགས་བྱེ་བྲག་པའི་གྲུབ་མཐར་བྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཞིག་པ་དངོས་པོར་གྲུབ་ཅེས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྔར་མ་བྱུང་ཞིང་འདིར་ནི་འགོག་པར་འགྱུར་རོ། །ལུགས་དང་པོས་མྱུ་གུའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ལོག་ལ་མྱུ་གུ་ལས་གཞན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མ་ཐོབ་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས། ཞིག་པ་དེ་དངོས་པོ་གཏན་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ལུགས་དང་པོས་མྱུ་གུའི་ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་ལོག་ནས་སྡོང་བུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་གཏན་མ་ཡིན་པར་འདོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་ཕྱི་མ་ལ་ཉེར་སྦས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེར་སྦས་སུ་བཏགས་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་མི་འགལ་བ་དང་། ཞིག་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ཞིག་པ་དངོས་པོར་མི་འགལ་བ་གཉིས་དཔེ་དོན་དུ་གཏན་མི་མཚུངས་ཏེ། ལུགས་དེ་ལ་ཉེར་སྦས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མེད་ན་ཉེར་སྦས་སུ་བཏགས་པ་མེད་དགོས་ཤིང་། ཞིག་པ་དངོས་པོ་བ་ནི། ཞིག་རྒྱུའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་དུས་ཁོ་ནར་བཞག་འདུག་པའི་ཕྱིར། ལེགས་པར་སོམས་ཤིག ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ལ། ས་བཅུ་པ་ལས། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན
Chinese
因为说是子嗣断绝之因，所以应当认为这无疑是圣者的意愿。第一刹那在第二时坏灭，是因为必须切实断除所破才能证悟，所以是遮破，但不是无遮破，而是非遮破，因为不仅仅是断除了坏灭之因，而且抛弃了断除的实物。剩余的论证，可以从根本慧论的注释中详细了解。这似乎是此宗派精微而意义重大的一种理路。写了这些。第二点是，中观派必须通过理智来分析和否定由俱生和遍计所安立的一切事物，但像这样新增加的实执具有很大的过失，因此必须否定。而且，由于它看起来像是没有教理和理智的自造，所以也是可以否定的。否定这一点有四种方式：像粉碎先前宗派的微尘一样；像降下大雨一样降下其他的损害；像降下冰雹一样降下矛盾的理智；像雷鸣一样发出断定的声音。第一点是，对于所有想要以自性成立事物的一方来说，说坏灭不能成为实物，这是目光短浅的，因为认为坏灭是实物，是顺世外道的宗义，并且已经被法称论师所驳斥。中观派的立场从未出现过坏灭是实物的宗义，而在这里却要阻止它。第一种观点认为，由于苗芽的各个部分都已消失，并且没有获得苗芽以外的瓶子等任何事物作为理由，所以坏灭根本不是实物，但事实并非如此。如果是这样，那么按照第一种观点，苗芽的所有部分都消失后，树干生长出来，那也不是实物，因为理由相同。对于后一种观点来说，依靠近取的蕴聚而假立为近取并不矛盾，依靠坏灭之因而产生的坏灭不成为实物也不矛盾，这两者在例子和意义上完全不同，因为按照那种观点，如果没有近取的蕴聚，那么假立的近取也必然不存在，而坏灭实物论者，仅仅在没有坏灭之因的时候才成立。好好思考一下。关于教理的论证，在《十地经》中说：生起之缘
English
Because it is said to be the cause of the extinction of offspring, it should be considered that this is undoubtedly the wish of the noble ones. The first moment perishing in the second time is because it is necessary to realize by actually cutting off the object to be refuted, so it is a negation, but not a non-affirming negation, but a non-negation, because it is not only cutting off the cause of destruction, but also abandoning the object that has been cut off. The remaining proofs can be learned in detail from the commentary on the Root Wisdom. This seems to be one of the subtle and meaningful reasonings of this tradition. These things have been written. The second point is that the Madhyamikas must analyze and negate all things established by co-emergence and imputation through reason, but adding such a new grasping of reality has great faults, so it must be negated. Moreover, since it seems like a self-creation without scripture and reason, it can also be negated. There are four ways to negate this: like crushing the dust of previous schools; like raining down other harms; like dropping hailstones of contradictory reason; like thundering out a decisive sound. The first point is that for all those who want to establish things by their own nature, saying that destruction cannot be a real thing is short-sighted, because considering destruction as a real thing is the tenet of the Materialists, and it has been refuted by Dharmakirti. The Madhyamika's position has never had the tenet that destruction is a real thing, and here it will be prevented. The first view is that since all the parts of the sprout have disappeared and no other things such as vases have been obtained as a reason, destruction is not a real thing at all, but this is not the case. If this were the case, then according to the first view, after all the parts of the sprout have disappeared, the trunk grows, which is also not a real thing, because the reason is the same. For the latter view, it is not contradictory that what is imputed as near-taking relies on the collection of aggregates of near-taking, and it is not contradictory that destruction arising from reliance on the cause of destruction is not a real thing, the two are completely different in example and meaning, because according to that view, if there is no aggregate of near-taking, then the imputed near-taking must also not exist, while the destruction-object proponents only establish it when there is no cause of destruction. Think well. Regarding the scriptural proof, the Sutra of Ten Grounds says: The cause of arising
Tibetan
་གྱིས་རྒ་ཤི་ཞེས་པའི་ཤི་བ་དེ་སེམས་ཅན་དེ་ཞིག་པ་ཡིན་ན། གནས་སྐབས་དེར་སེམས་ཅན་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་མྱུ་གུ་ཞིག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་མྱུ་གུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། མེད་ན་སེམས་ཅན་ཤི་ནས་མེད་པ་རྒྱང་འཕེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་གནས་པའོ། །ལུགས་འདིའི་རྗེས་འབྲང་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་ཞེན་གྱིས་མ་བསྒྲིབས་པར་གཟུ་བོས་དཔྱོད་ཅིག གལ་ཏེ་ཤི་བའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་དེ་མེད་པས་ཤི་བ་དེ་སེམས་ཅན་ཞིག་པར་འཇོག་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་རྒ་བ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་རེ་རེ་ཞིང་སེམས་ཅན་ཞིག་པའི་ཞིག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཡིན་ན་རང་གི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་དེ་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དགོད་བྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒ་ཤིའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཤི་བ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང་། དེས་མ་རིག་པ་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པས་རང་ལ་མི་ཕན་ཞིང་གཞན་ལུགས་ལ་མི་གནོད་དེ་དེ་ཞིག་པ་ཡིན་པ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤི་བ་དེ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་འདི་ལ་འདི་ཙམ་ཞིག་འཁྲུལ་པ་འདི་རྒྱུ་ཅི་ཡིན། སེམས་ཅན་སྐྱེས་པ་དང་ཤི་བ་གཉིས་དངོས་པོར་འཇོག་མི་འཇོག་དང་། རྒྱུས་བསྐྱེད་མི་སྐྱེད་ཀུན་ནས་མཚུངས་པ་ཅིས་ཀྱང་ཡིན་མོད། དེས་རང་ལུགས་མི་འགྲུབ་ཅིང་། གཞན་ལུགས་ལ་མི་གནོད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་མ་བསྡད་པ་རྣམས་ལ་དེ་གཉིས་མཚུངས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ཡིན་དུ་ཆུག སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་མ་བསྡད་པ་དངོས་པོ་དང་རྒྱུ་ཡིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན། གསུམ་པར་མ་བསྡད་པ་དང་། བཞི་པར་མ་བསྡད་པ་སོགས་ལ་ཡང་མཚུངས་ཤིང་། མཚུངས་པར་ཁས་ཀྱང་བླངས་ཏེ། ད་ལྟ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་གཅིག་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་དེ་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུ་ཡིས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན། །ཞེས་པའི་དངོས་པོ་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་ནི་འདི་ལ་ཕན་པ་གང་ཡང་མེད་ལ། དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན་པ་ལུང་འདིས་སྟོན་ན། ཞིག་པ་དངོས་མེད་དུ་ཁས་བླངས་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ཟད་ཉིད་ལས་ཞི་བ་ནི། །ཞེས་པའི་ཟད་པ་དེ་དངོས་པོ་དང་འདུས་བྱས་ཡིན་ན། མྱང་འདས་འདུས་བྱས་དང་དངོས་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ཡང་འདོ
Chinese
如果认为老死中的“死”是众生坏灭，那么，那个时候众生是存在还是不存在呢？如果存在，那么幼芽坏灭的时候也应该存在幼芽；如果不存在，那么众生死后不存在就落入了断灭论的宗派中。所有这个宗派的追随者，不要被偏见蒙蔽，请公正地进行判断。如果说死亡的时候，众生前一刹那不存在，所以死亡是众生的坏灭，那么，衰老也应该是众生坏灭的坏灭，因为理由相同。同样，十二缘起中的每一个支分都应该是众生坏灭的坏灭，因为理由相同。如果事物存在，那么它就必然是其前一刹那坏灭的坏灭，这真是可笑啊！将老死分开来说，死亡是由生作为因缘而产生的，并且说它能产生无明，所以对自宗没有利益，也无法损害他宗，因为已经遮止了它是坏灭的，并且死亡被他宗承认为事物。这个论证中出现如此多的错误，原因是什么呢？众生的出生和死亡，是否被认为是事物，是否由因产生，所有这些方面都完全相同。但是，这既不能成立自宗，也不能损害他宗，这已经说过了。如果说第二刹那不住留和第二刹那没有住留是相同的，那就太过分了。第二刹那不住留是第一刹那，所以可以认为它是事物。如果第二刹那没有住留是由事物和因产生的，那么第三刹那没有住留和第四刹那没有住留等等也应该相同，并且也承认相同。现在，比如一个幼芽坏灭的坏灭，在轮回没有空尽之前，都将由因产生。 "有和无为和合所造"，这句话中的事物是和合所造，所以对这个问题没有任何帮助。如果这个论证表明无为法是和合所造，那么就必须承认坏灭是无为法。 "因灭尽而寂灭"，这句话中的灭尽如果是事物和和合所造，那么涅槃就变成了和合所造的事物，这也是要
English
If one considers "death" in aging and death to be the destruction of sentient beings, then, at that time, do sentient beings exist or not? If they exist, then even at the moment of the destruction of a sprout, the sprout should still exist; if they do not exist, then the view that sentient beings cease to exist after death falls into the nihilistic school. All followers of this system, without being obscured by bias, please judge impartially. If you say that at the moment of death, the previous moment of the sentient being does not exist, so death is the destruction of the sentient being, then aging should also be the destruction of the destruction of the sentient being, because the reason is the same. Similarly, each of the twelve links should be the destruction of the destruction of the sentient being, because the reason is the same. If something exists, then it must be the destruction of the destruction of its previous moment, which is ridiculous! Separating aging and death, death arises from birth as a cause, and it is said that it produces ignorance, so it is of no benefit to one's own system and cannot harm the systems of others, because it has already been refuted that it is a destruction, and death is acknowledged by others as a thing. What is the reason for so many errors in this argument? Whether the birth and death of sentient beings are considered to be things, whether they are produced by causes, all these aspects are completely the same. However, this neither establishes one's own system nor harms the systems of others, as has already been said. If it is said that not staying in the second moment and not having stayed in the second moment are the same, then that is too much. Not staying in the second moment is the first moment, so it can be considered a thing. If not having stayed in the second moment is produced by things and causes, then not having stayed in the third moment and not having stayed in the fourth moment, etc., should also be the same, and it is also acknowledged that they are the same. Now, for example, the destruction of the destruction of a sprout will be produced by causes until samsara is empty. "The existent and the non-existent are compounded." The thing in this statement is compounded, so it is of no help to this issue. If this argument shows that the unconditioned is compounded, then it must be acknowledged that destruction is unconditioned. "Nirvana is pacified from the exhaustion of causes." If the exhaustion in this statement is a thing and compounded, then nirvana becomes a compounded thing, and that is also to be