Tibetan
་དཔེ་ཡིས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་སོགས་ཏེ། དོན་དམ་དུ་གཞན་སྐྱེ་མེད་མོད། ཐ་སྙད་དུ་གཞན་སྐྱེ་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །ཞེས་སྔ་མའི་ཡན་ལག་ཏུ་དོགས་པ་བསུས་ནས་མཐའ་བཅད་པའི་ལན་འདེབས་པ་སྟེ། འདི་ཡང་རང་རྒྱུད་པ་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ཞེས་སོགས་ཏེ། འགྲེལ་པར། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་པོ་གཅིག་ལ་སྦྱར་དགོས་ཏེ། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་ཁེགས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་པོ་སོགས་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ན། གཟུགས་སོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་དཔེའི་སྒོ་ནས་ལན་བཏབ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། བདེན་པ་སོགས་ཏེ། དབུ་མ་ལས། གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ། །དེ་ནི་མེད་པ་མིན་པས་རྟག །སྔོན་བྱུང་ད་ལྟར་མེད་ཅེས་པ། །དེས་ན་ཆད་པར་ཐལ་བར་གྱུར། །ཞེས་དང་། དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན། །རྟག་དང་ཆད་པར་ལྟ་བ་ནི། །ཐལ་བར་འགྱུར་དེ་དངོས་དེ་ནི། །རྟག་དང་མི་རྟག་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་ཅེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཐད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་གཞི་མེད་ཀྱང་ལས་འབྲས་ཆུད་མི་ཟ། དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་རྣམ་གཉིས་སྤང་། ཀུན་གཞི་སོགས་གསུངས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་ཀྱི་དོན་དང་། དེའི་དཔེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་འཐད་ཚུལ་དངོས། དེ་ཉིད་ལུང་དང་སྦྱར་བ་དང་། ལོག་རྟོག་གསར་པ་དགག་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པས་རྟག་ཆད་ལྟ་བ་སྤངས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། དངོས་པོར་སྨྲ་བས་བརྟགས་པའི་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པའི་གཞི་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་། ལས་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་ཡང་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པ་འཐད་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ལ་དོགས་པ་འགོད་པ་དང་། དེའི་ལན་འདེབས་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྩ་ཤེར་ལས། གལ་ཏེ་སྨིན་པའི་དུས་བར་དུ། །གནས་ན་ལས་དེ་རྟག་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འགགས་ན་འགགས་གྱུར་པས། །ཅི་ལྟར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལས་དེ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་བར་དུ་གནས་ན་ལས་རྟག་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་འགགས་ན་མཚམས་དེ་ནས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་བར་དུ་ལས་གཏན་མེད་པས། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྩ་ཤེར། ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་བཀག་ནས་ཆུད་མི་ཟ་འདོད་པའི་དངོས་སྨྲ་བའི་ལུགས་བརྗོད་ནས་དེ་བཀག་སྟེ། རང་ལུགས་བཞག་པའི་རིམ་པ་གསུམ་དུ་མཛད། བསྟན་བཅོས་འདིར་རྩ་བར་ཀུན་གཞི་བཀག་ནས་རང་ལུགས་བཞག་པ་དང་། འགྲེལ་པར་ཀུན་གཞི་དང་། ཆུད་མི་ཟ་དང་། ཐོབ་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་བཀག་ནས་རང་ལུགས་འཇོག་པ་མཛད་དོ། །དེ་ལ་ལས་འགགས་པའི་དོན་དངོས་སྨྲ་བས་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་འགགས་པ་ལ་འདོད་ལ། དེའི་དོན་ཡང་དགག་བྱའི་ལས་དེ་དེ་ཕྱིན་ཆད་གཏན་མེད་པར་འདོད་དེ། སྐད་ཅིག་མ་དང་རྒྱུན་གང་ལ་སྦྱར་ཡང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་ལས་འགགས་ཟིན་ནས་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ལས་གཏན་མེད་པའི་བར་སྟོང་ཡུན་རིང་དུ་བྱུང་བས། དེ་སྦྲེལ་བར་བྱེད་པ་ལ་སེམས་ཙམ་པས་ལས་ཀྱིས་བཞག་པའི་བག་ཆགས་འདོད་ཅིང་། དེའི་གཞི་ཀུན་གཞི་རྒྱུན་བརྟན་པའི་བདེན་གྲུབ་པ་འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག ལས་ཀྱི་བུ་ལོན་གྱི་དཔང་རྒྱ་དང་འདྲ་བའི་ཆུད་མི་ཟ་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ལས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་བསྐྱེད་ནས་དེས་སྦྲེལ་བར་འདོད་དོ། །མདོ་སྡེ་པས་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་རྟོག་པར་བྱེད། སྦྲེལ་བྱེད་བག་ཆགས་ཡིན་པ་ནི་སེམས་ཙམ་པ་དང་འདྲ་ལ་དེའི་བསྒོ་གཞི་མི་འདྲ་བའོ། །དབུ་མ་པ་རང་གི་ལུགས་ནི། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་འགགས་ན་དེ་ལྟར་བདེན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་འགགས་པ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་གྱིས་མ་འགགས་པས་འབྲས་བུ་འབྱིན་གྱིས་བར་དུ་ལས་གཏན་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ་དེས་ན་བར་སྐབས་སྟོང་པ་སྦྲེལ་བྱེད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་སོགས་མེད་ཀྱང་ལས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འཐད་དོ། །འོ་ན་བར་སྐབས་དེར་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་འདིར་གང་ཕྱིར་རྒྱུ་ཞིག་ནའང་འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་འབྲས་བུའི་དུས་ན་རྒྱུ་ཞིག་པར་བཤད་པ་དང་། གང་ཕྱིར་མྱུག་ཚེ་ས་བོན་ཞིག་པ་མེད། །ཞེས་འབྲས་བུའི་དུས་ན་རྒྱུ་མ་ཞིག་པར་བཤད་པ་དང་། གང་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་མི་འགག་པ། །ཞེས་ལས་མི་འགག་པར་བཤད་པ་དང་། ལ་ལར་ལས་འགགས་ཡུ
Chinese
以比喻来指示。第一，因为等等。胜义中他生是不存在的，但在世俗中必须承认他生。这是在之前的分支中提出疑问，然后以结论性的方式回答。这也不应适用于自续派，因为这是遮止事物自性生的场合。第二，即是等等。在注释中说：因此，以自性而生在二谛中都不存在。这样说也必须适用于一个前派论者，因为以胜义遮止生的理性能够遮止世俗中以自性成立的生。第三，事物等等。如果在二谛中都没有以自性而生，那么显现为色等是如何呢？这是以比喻的方式来回答。第三，真理等等。中观论中说：如果以自性而有，那因为不是无，所以是常。先前有而现在无，因此会成为断灭。以及，如果承认事物存在，那么就会陷入常断的观点，因为那个事物是常与无常变化的缘故。这样所说的舍弃常断之见的功德是，在二谛中都没有自性的方面存在。第二，业果合理的功德有三：即使没有阿赖耶识，业果也不会落空；遣除对此的两种极端；将所说的阿赖耶识等显示为不了义。第一分二：真实的意义和对它的比喻解说。第一，因为等等。这有业果的联系如何合理，将此与经文结合，以及驳斥新的邪见这三者。第一，在二谛中都没有自性，所以不仅是舍弃了常断之见，即使不说事物所考察的业果联系的基础，业灭之后经过很久，诸业的果与联系合理存在的功德也有。如何呢？这有提出疑问和回答这两种方式。第一，中观根本慧论中说：如果到成熟时之间，存在，那么业会变成常。如果灭尽，那么灭尽。
English
It is indicated by examples. First, because, etc. Ultimately, other-birth does not exist, but conventionally, other-birth must be accepted. This is to raise doubts in the previous branch and then answer in a conclusive way. This should not be applied to the Svatantrika either, because it is the occasion to prevent the self-nature birth of things. Second, that itself, etc. In the commentary, it says: Therefore, birth by one's own nature does not exist in either of the two truths. Saying this must also be applied to one of the earlier proponents, because the reason for preventing birth in the ultimate sense can prevent the birth established by one's own nature in the conventional sense. Third, things, etc. If there is no birth by one's own nature in both of the two truths, then how does it appear as form, etc.? This is answered by way of example. Third, truth, etc. In the Madhyamaka, it says: Those that exist by their own nature, since they are not non-existent, are permanent. Saying that what existed before does not exist now, therefore, it would be an extreme of annihilation. And, if things are admitted to exist, then the view of permanence and annihilation will be an extreme, because that thing is permanent and impermanent. The merit of abandoning the view of permanence and annihilation, as stated, is that it exists in the aspect of having no self-nature in either of the two truths. Second, the merit of the reasonableness of karmic results has three aspects: even without the ālaya, karmic results are not wasted; dispelling the two extremes regarding this; showing that the stated ālaya, etc., are provisional meanings. The first has two aspects: the actual meaning and the explanation of its example. First, because, etc. This has three aspects: how the connection of karmic results is reasonable, combining this with scripture, and refuting new misconceptions. First, since there is no self-nature in either of the two truths, it is not only abandoning the view of permanence and annihilation, but even if the basis of the karmic result connection examined by things is not accepted, the merit of the reasonable existence of the connection with the results of the karmas, even after the karma has ceased for a long time, also exists. How is it? This has two ways of raising doubts and answering them. First, in the Root Wisdom, it says: If it remains until the time of ripening, then that karma will become permanent. If it ceases, then it ceases.
Chinese
因此说道：“如何产生果实呢？”意思是说，如果业在完成并产生果实之前一直存在，那么业就变成常恒的了。如果在第二刹那灭尽，那么从那个界限到产生果实之间，业就完全不存在了，业的果实如何产生呢？这就是（这个问题的意思）。第二是，《中论》中，先叙述了实事师认为业果的所依是识的相续，并认为“不失坏”，然后遮破它，从而确立自宗的次第，共有三种。这部论典中，在根本上遮破了阿赖耶识，然后确立自宗，在注释中，遮破了阿赖耶识、“不失坏”、获得和识的相续，然后确立自宗。其中，关于业灭尽的意义，实事师认为业是自性灭尽的，他们的意思是说，所要遮破的业从那以后就完全不存在了，无论是应用于刹那还是相续，都是一样的。这样一来，业灭尽之后到产生果实之间，业完全不存在的空隙持续了很长时间，为了连接这个空隙，唯识宗认为业留下的习气，并且认为它的基础——阿赖耶识是常恒存在的实有。一些分别说部认为，产生类似于业的债务凭证的“不失坏”，还有一些人认为，业产生“获得”，然后通过它来连接。经部师认为，被习气熏染的识的相续是存在的。连接者是习气，这与唯识宗相同，但它的熏染对象不同。中观宗自己的观点是，如果业是自性灭尽的，那么这样说是真实的，但这是名言上灭尽，而不是自性灭尽，因此在产生果实之前，业并不是完全不存在的，因此，即使没有连接中间空隙的阿赖耶识等，从业中产生果实也是合理的。那么，在那中间阶段，业的自性是存在的吗？如果存在也不是，因为这样会成为常恒。这部论典中说：“因为当原因消逝时，也能见到果实。”意思是说，在果实产生的时候，原因已经消逝了。又说：“因为幼芽生起时，种子不会消逝。”意思是说，在果实产生的时候，原因并没有消逝。又说：“因为自性上不会灭尽。”意思是说，业不会灭尽。有时又说业已灭尽。
English
Therefore, it is said, "How will it produce fruit?" It means that if karma remains until it is completed and produces fruit, then karma becomes permanent. If it ceases in the second moment, then from that boundary until the production of fruit, karma is completely non-existent, how will the fruit of karma be produced? That is (the meaning of this question). Second, in the Root Wisdom, first, the Realists who believe that the basis of karmic results is the continuum of consciousness and believe in "non-loss" are described, and then it is refuted, thereby establishing the order of one's own system, which is threefold. In this treatise, the Alaya consciousness is refuted at the root, and then one's own system is established. In the commentary, the Alaya consciousness, "non-loss," attainment, and the continuum of consciousness are refuted, and then one's own system is established. Among them, regarding the meaning of the cessation of karma, the Realists believe that karma ceases by its own nature, and their meaning is that the karma to be refuted is completely non-existent from then on, whether applied to a moment or a continuum, it is the same. In this way, after karma has ceased and until the production of fruit, a long gap occurs where karma is completely non-existent. In order to connect this gap, the Mind-Only school believes in the habit left by karma, and believes that its basis—the Alaya consciousness—is a permanent and truly existent entity. Some Vaibhashikas believe in generating "non-loss" similar to a debt certificate of karma, and some believe that karma generates "attainment" and then connects through it. The Sutra school believes that the continuum of consciousness imbued with habits exists. The connector is habit, which is the same as the Mind-Only school, but its object of imbuing is different. The Middle Way school's own view is that if karma ceases by its own nature, then it is true to say so, but this is cessation in name only, not cessation by its own nature, so karma is not completely non-existent before the production of fruit. Therefore, even without the Alaya consciousness, etc., that connect the intermediate gap, it is reasonable for fruit to arise from karma. Then, in that intermediate stage, does the nature of karma itself exist? If it exists, it is not, because it would become permanent. In this treatise, it says, "Because when the cause disappears, the fruit is also seen." It means that at the time of the fruit, the cause has disappeared. It also says, "Because when the sprout arises, the seed does not disappear." It means that at the time of the fruit, the cause has not disappeared. It also says, "Because it does not cease by its own nature." It means that karma does not cease. Sometimes it is said that karma has ceased.