Tibetan
་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པས་དེས་གཞན་སྐྱེ་མཐོང་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་གནོད་པ་མེད་ཅེས་པའོ། །གསུམ་པ་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་སོགས་ཏེ། འགྲེལ་པར། དཔེར་ན་ཁ་ཅིག་གིས། ངའི་རྫས་ཕྲོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དེ་ལ་རྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་རྫས་དེ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན་དེས་བུམ་པའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བུམ་པ་ནི་རྫས་མ་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དེས་དེ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་དོན་འཇིག་རྟེན་པའི་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་གྱི་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཐ་སྙད་རྣམ་གཞག་གི་ཚེ་བུམ་པ་རྫས་ཡིན་པ་བཀག་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད། དོན་དམ་རྣམ་གཞག་གི་ཚེ་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་གནོད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་ནི། གང་ཕྱིར་སོགས་ཏེ། འདིས་སྔར་གྱི་མི་གཙང་བའི་ས་བོན་དང་། ཕྱིས་ཀྱི་བུ་གཉིས་གཞན་ཡིན་པ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི། གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་གིས་བུ་འདི་བསྐྱེད་ཅེས་སྨྲ་བའི་འཇིག་རྟེན་པ་དེ་ལ་བུ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་དང་པོ་ནས་མའི་མངལ་དུ་བླུག་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྲིས་པ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མི་གཙང་བའི་ས་བོན་ཙམ་བླུག་པ་ལས། བུ་འདི་བྱུང་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞུང་འདིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཉིད་ལ་ཡང་གཞན་སྐྱེ་མེད་ཅེས་བསྟན་ཅིང་། གཞུང་གོང་མས་ནི་ཡོད་ན་ཡང་དེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གཞན་སྐྱེ་བཀག་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་གནོད་ཅེས་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་བཀག་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམ་གཉིས་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་ཆད་གཉིས་ལས་གྲོལ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཐད་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྟག་ཆད་གཉིས་ལས་གྲོལ་བའི་ཚུལ། དེ་ཡི་འཐད་པ་རྒྱས་པར་བཤད། བཤད་པས་གྲུབ་པའི་འཇུག་སྡུད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་རྟག་ཆད་ལས་གྲོལ་བའི་ཚུལ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དེས་ལོག་རྟོག་གཞན་ཁེགས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མྱུ་གུའི་དུས་ན་ས་བོན་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། བ་ལང་བ་མིན་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བ་ལང་ཤི་བའི་ཚེ་བ་མིན་ཡོད་ཀྱང་བ་ལང་རྒྱུན་ཆད་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱུ་གུའི་དུས་ན་ས་བོན་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མྱུ་གུ་ས་བོན་དང་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པས། མྱུ་གུའི་དུས་ན་ས་བོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞུང་འདིར་ཐ་སྙད་རྣམ་གཞག་ལ་ཡང་འབྲས་བུའི་དུས་ན་རང་གི་རྒྱུ་དེ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་སྟེ། ཡོད་ན་རྟག་པར་འགྱུར་ཞིང་། མེད་ན་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཆད་སྤོང་ཚུལ་འདི་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཐལ་འགྱུར་བས་བཀྲལ་བའི་ལུགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། འདིར་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་ཉིད་བཀག་པ་ལ་ཐུག་ལ། རང་རྒྱུད་པས་ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་རྒན་༢༥གཞན་ཐམས་ཅད་དངོས་འགལ་གཅིག་རྣམ་བཅད་ལ་ཁེགས་པས་གཅིག་ཤོས་ཡོངས་གཅོད་ལ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་མྱུ་གུའི་དུས་ན་ས་བོན་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་ན་དེ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བརྗོད་ན་ལན་ཅི་སྨྲ། རྟགས་བསལ་ལ་ལན་འདེབས་ན་གཞུང་འདི་ལ་བརྟེན་པའི་རྟག་ཆད་སྤོང་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བྱ། གཉིས་པ་ནི། མདོ་ལས། ས་བོན་ཡོད་ན་མྱུ་གུ་ཇི་བཞིན་ཏེ། །ས་བོན་གང་ཡིན་མྱུ་གུ་ཉིད་མིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་མིན་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་རྟག་མིན་ཆད་མིན་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། གང་ལ་རྟེན་ཏེ་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་རྟག་མིན་ཆད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞུང་འདི་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པའི་ཕྱིར། །བྱས་དང་མི་རྟག་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ལེགས་པར་བཀག་སྟེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པའི་ཆོས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་བཀག་པ་ནི་ལུགས་འདིའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་ཐ་སྙད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་དོན་དམ་པར་གཞན་སྐྱེ་དགག་པ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དེས་སྟོང་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡང་ཁེགས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འགྲེལ་པར། གལ་ཏེ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ། རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དག་གིས་བསྐྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གང་གི་ཚེ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་འདིས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་མཐོང་ཞིང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེ
Chinese
因为对于胜义谛来说，它不是量，所以即使它看到他生，在分析胜义谛的时候也没有损害。第三，解释世间本身所损害的对境的差别，即世间等。在解释中说：例如，有些人说：你抢了我的东西。另一个人反驳并分析说：那个东西是什么？他说：是瓶子。瓶子不是东西，因为它是可测量的。就像梦中的瓶子一样。这样，它驳斥了它。对于这样的对境，世间的事物被世间的名声本身所消除，因此会受到世间的损害。所说的意思是，在名言安立的时候，如果遮止瓶子是事物，就会受到世间的损害。在胜义安立的时候，它不会受到世间的损害。第二，遮止在世俗中从他而生，即因为什么等。这遮止了之前的非清净种子和之后的儿子是不同的。但不是显示为一，因为如果有人写信给说我生了这个儿子的世间人说：这样的儿子是从一开始就放入母亲的子宫里的吗？那不是，因为只是放入了非清净的种子，然后说生了这个儿子。因此，这部论典显示了即使在世间的名言中也没有他生。而之前的论典则显示了即使有，它也不会损害在胜义中遮止他生。第二，显示这样遮止的两种利益，即从常断二边中解脱的功德和业果合理的功德。第一种有三种，即从常断二边中解脱的方式，详细解释它的合理性，以及显示通过解释而成立的归纳。第一，因为什么等。这有从常断中解脱的方式，与成立的教证相结合，以及由此遣除其他邪分别三种。第一，在芽的时候，种子不是断灭的，因为芽不是与种子不同的。这是周遍的，因为牛不是非牛，因为牛死的时候，即使有非牛，牛也不是断灭的。芽
English
Because for the ultimate truth, it is not a valid means of knowledge, so even if it sees other-birth, there is no harm in analyzing the ultimate truth. Third, explaining the difference of the object that is harmed by the world itself, i.e., the world, etc. In the commentary it says: For example, some people say: You stole my thing. Another person refutes and analyzes: What is that thing? He says: It is a pot. The pot is not a thing, because it is measurable. Like a pot in a dream. Thus, it refutes it. For such objects, worldly things are eliminated by worldly fame itself, so it will be harmed by the world. The meaning of what is said is that in the establishment of conventions, if it is forbidden that the pot is a thing, it will be harmed by the world. In the establishment of the ultimate truth, it will not be harmed by the world. Second, refuting arising from others in the conventional, i.e., because of what, etc. This forbids that the previous impure seed and the later son are different. But it is not shown as one, because if someone writes to the worldly person who says I gave birth to this son, saying: Was such a son put into the mother's womb from the beginning? That is not, because only the impure seed was put in, and then it is said that this son was born. Therefore, this treatise shows that even in worldly conventions there is no other-birth. And the previous treatise showed that even if there is, it will not harm the prohibition of other-birth in the ultimate truth. Second, showing the two benefits of such prohibition, i.e., the merit of liberation from the two extremes of permanence and annihilation, and the merit of the reasonableness of karmic results. The first has three, i.e., the way of liberation from the two extremes of permanence and annihilation, a detailed explanation of its reasonableness, and a demonstration of the induction established through explanation. First, because of what, etc. This has the way of liberation from permanence and annihilation, combined with the proof of establishment, and the elimination of other wrong discriminations. First, at the time of the sprout, the seed is not annihilated, because the sprout is not different from the seed. This is pervasive, because the cow is not non-cow, because when the cow dies, even if there is non-cow, the cow is not annihilated. sprout
Chinese
在幼芽生长的时期，种子也不是恒常存在的，因为幼芽和种子不是同一个东西。因此，在幼芽生长的时期，种子是不存在的。因此，这部论典中，在名言的安立上，也成立了果存在的时候，它的因既不是存在，也不是不存在的说法。如果存在，就会变成恒常；如果不存在，就会变成断灭。这种断除常断的方法是龙树菩萨的宗风，是应成派所阐释的不共之处。这里，即使在名言上，也归结于遮破因果是同一个和相异的。自续派则在名言上承认因果是相异的。其他所有二十五位论师都认为，通过对相违的二者之一进行决断，就能成立对另一者的完全排除。对于这些人来说，可以这样说：幼芽生长的时期，种子是存在的，因为那时它不是不存在的。如果这样说，该如何回答呢？如果对所立的理由进行反驳，那么如何运用这部论典来断除常断呢？第二，经中说：如果种子存在，幼芽就会像那样产生；哪个是种子，就不是幼芽本身；不是从它之外产生，也不是它本身；这样，既不是常，也不是断，是法性。论典中也说：依靠什么而产生什么，那暂时不是它本身，也不是从它之外产生，因此，既不是常，也不是断。这样说的。第三，这些论典通过《菩提心释》中的“如果不存在，就必定不会产生，就像所作和无常一样”这句话，很好地遮止了认为二谛是同一个本体的观点。对于如果不存在就必定不会产生的法，即使在名言上，也遮止了本体是一个还是不同的，这是这个宗派不共的特点。第二部分分为两个方面：在胜义谛上无自性，在名言上无自性。第一方面是：如果……等等。这里有三个方面：在胜义谛上遮止他生，与能知的圣教相结合，以及由此也遮止了空性是真实存在的观点。第一方面是：在释论中说：如果色、受等事物具有自己的自性，即自己的体性和自性，由因和缘产生，那么，当瑜伽行者见到事物在自性上是空性的，一切法无自
English
At the time of the sprout, the seed is also not permanent, because the sprout and the seed are not the same. Therefore, at the time of the sprout, the seed does not exist. Therefore, in this treatise, it is also established in the establishment of terms that when the fruit exists, its cause is neither existent nor non-existent. If it exists, it will become permanent; if it does not exist, it will become annihilation. This method of abandoning permanence and annihilation is the non-common point of view of Nagarjuna, which is explained by the consequentialists. Here, even in terms of terms, it comes down to negating that the cause and effect are the same and different. The Svātantrikas, on the other hand, admit that cause and effect are different in terms of terms. All the other 25 teachers believe that by deciding on one of the contradictory opposites, the complete exclusion of the other is established. For these people, it can be said that at the time of the sprout, the seed exists, because it is not non-existent at that time. If you say that, what should you answer? If you refute the reason, how can you use this treatise to abandon permanence and annihilation? Second, the Sutra says: If the seed exists, the sprout will arise as it is; whatever is the seed is not the sprout itself; it does not arise from it other than itself, nor is it itself; thus, it is neither permanent nor annihilated, it is the nature of Dharma. The treatise also says: Whatever arises depending on what, that is temporarily not itself, nor does it arise from it other than itself, therefore, it is neither permanent nor annihilated. That's what it says. Third, these treatises, through the words in the Bodhicitta Commentary, "If it does not exist, it will definitely not arise, just like what is made and impermanent," well prevent the view that the two truths are the same entity. For the Dharma that will definitely not arise if it does not exist, even in terms of terms, it is a non-common feature of this school to prevent whether the entity is one or different. The second part is divided into two aspects: no self-nature in ultimate truth, and no self-nature in terms of terms. The first aspect is: If...etc. Here there are three aspects: negating other-generation in ultimate truth, combining with the scriptures of the knower, and thereby also negating the view that emptiness is truly existent. The first aspect is: In the commentary it says: If form, feeling, etc., have their own characteristics, that is, their own nature and self-nature, produced by causes and conditions, then at what time will this yogi see that things are empty in self-nature, and all dharmas have no self-