Tibetan
ན་རིང་ལོན་ལས་ཀྱང་། །ཞེས་ལས་འགགས་པར་བཤད་པ་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་བའི་དོན་ནི། ལས་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་ཐ་སྙད་དུ་ཞིག་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་འགགས་པ་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཞིག་པ་དང་འགགས་པ་མིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། མདོ་ལས། ཟད་པ་མེད་ཅེས་གང་སྨྲས་དང་། །ལས་ཟད་ཅེས་ནི་གང་སྨྲས་པ། །སྟོང་པའི་ཚུལ་དུ་ཟད་པ་མེད། །ཐ་སྙད་ཚུལ་དུ་ཟད་པར་བསྟན། །ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཡང་དབུ་མ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་དང་ཐ་སྙད་ཅེས་པའི་ཚིག་ཙམ་འཇིག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་ཞིག་པ་དང་འགགས་པའི་དོན་ཐ་སྙད་པའི་བློ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་གཏན་མེད་རྒྱུན་ཆད་དུ་མ་སོང་བ་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཞིག་པ་དང་འགགས་པའི་དོན་སྔར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཕྱིས་གཏན་མེད་དུ་སོང་བའོ། །འདི་ནི་སྐད་ཅིག་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་གཏན་མེད་དུ་སོང་བ་ཡིན་ལ། རྒྱུན་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ་རིགས་འདྲ་སྐྱེ་བ་གཏན་མེད་དུ་སོང་བའོ། །ལས་རང་བཞིན་གྱིས་འགག་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། རྩ་ཤེར་མ་སྐྱེས་པས་ཆུད་ཟར་མི་འགྱུར་ཞེས་དང་། འདིར་མ་འགགས་པས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནུས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེང་སང་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མ་གོལ་བར་ཁས་བླངས་ནས་རྒྱུ་དེ་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བློར་མི་ཤོང་བ་དག་གིས་ནི་འདིའི་དོན་བསྐལ་པའི་བར་དུ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་དེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་སྔའི་ནང་དུ་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་དེ་ཉིད་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། རྩ་ཤེར་ལས། གང་ཕྱིར་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་མེད། །འདི་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་དེའི་ཕྱིར། །གང་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཕྱིར་ཆུད་ཟར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས་ཀྱང་། མི་ཡི་ཚེ་ཚད་ལོ་བརྒྱ་སྟེ། །དེ་སྲིད་འཚོ་ཞེས་བརྗོད་མོད་ཀྱི། །ལོ་ལ་ཕུང་པོ་སྤུངས་པ་མེད། །སྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས། །ཟད་པ་མེད་ཅེས་གང་སྨྲས་དང་། །ལས་ཟད་ཅེས་ནི་གང་སྨྲས་པ། །ཅེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསར་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱིས་ཀྱི་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག༢༨ དེ་ཡང་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ། ཞིག་པ་དངོས་པོ་མི་རུང་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་དབུ་མའི་ཕྱོགས་ལ་ཞིག་པ་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ནི་གནད་དོ། །ལུགས་དང་པོ་ལ་ནི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུའི་
Chinese
那若林巴说“即使年老”，所说的业已止息似乎有矛盾，其意义是：业在造作之后，立即在名言上坏灭，并在名言上止息，但并非自性上坏灭和止息。经部中说：‘何谓无尽？何谓业尽？’‘空性之理无尽，名言之理示现尽。’因此，这两者的意义是，对于所有的中观派来说，并非仅仅追随自性和名言这些词语的消失，而是在名言上坏灭和止息的意义，在名言者的心识中虽然如此显现，但并非完全断灭。而自性上坏灭和止息的意义是，先前自性上存在的事物，后来完全消失。这如果与刹那相联系，就是前一刹那在后一刹那的时间里完全消失；如果与相续相联系，就是同类产生完全消失。业自性上不灭的理由是，因为自性上不生。如《中论》所说，不生故不成为无用。这里的意思是，因为不灭，所以能够产生业的果报。现在，中观派的观点认为，两种遮遣的真实意义被混淆，那些无法理解因在果产生之间既非存在也非不存在的人，即使寻找无数劫也无法找到这个意义，这将在后面要讲的先决条件中阐明。第二，将此与经文相结合。《中论》中说：‘因为业不生，因此自性不存在。因为那不生，因此不会成为无用。’经中也说：‘人的寿命为百岁，虽说能活那么久，但年岁不会堆积。’这个论证也与之相同。‘何谓无尽？何谓业尽？’等等，如前所引。第三部分分为两点：提出新的观点和驳斥它。第一点是：后来的某些中观派认为，对于所有认为事物自性成立的观点来说，坏灭不是实物；而对于认为自性不成立的中观派来说，坏灭是实物，这是关键。对于第一种观点来说，比如苗芽的
English
The meaning of the apparent contradiction in what Naring Lonpa said, "Even when old," that karma has ceased, is: Immediately after karma is created, it decays nominally and ceases nominally, but it does not decay or cease inherently. As stated in the sutra: 'What is said to be inexhaustible? What is said to be the exhaustion of karma? The nature of emptiness is inexhaustible; the nature of convention is shown to be exhausted.' Therefore, the meaning of these two is that for all Madhyamikas, it is not merely following the destruction of the words "inherent" and "nominal." The meaning of decaying and ceasing nominally is that although it appears that way to the mind of the nominalist, it is not completely cut off. The meaning of decaying and ceasing inherently is that what previously existed inherently later completely disappeared. When this is applied to a moment, it means that the previous moment completely disappeared in the time of the later moment. When applied to a continuum, it means that the generation of similar kinds completely disappeared. The proof that karma does not cease inherently is that it is not born inherently. As stated in the Root Wisdom, 'Because it is not born, it will not become futile.' Here, the meaning is that because it does not cease, it can produce the result of karma. Nowadays, the Madhyamika view holds that the real meaning of the two negations is confused. Those who cannot comprehend that the cause is neither existent nor non-existent between the cause and the effect will not find this meaning even if they search for eons. This will be clarified in the preliminary conditions to be explained later. Second, combining this with scripture: The Root Wisdom states: 'Because karma is not born, therefore inherent nature does not exist. Because that is not born, therefore it will not become futile.' The sutra also states: 'The lifespan of humans is a hundred years; although it is said that they can live that long, years do not accumulate.' This argument is the same as that. 'What is said to be inexhaustible? What is said to be the exhaustion of karma?' etc., as quoted earlier. The third part is divided into two points: presenting a new view and refuting it. The first point is: Some later Madhyamikas believe that for all views that hold that things are inherently established, destruction is not a real entity; while for the Madhyamika view that holds that inherent nature is not established, destruction is established as a real entity, which is the key. For the first view, such as a sprout,
Tibetan
དངོས་པོ་གཅིག་ཞིག་པ་ན། མྱུ་གུའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ལོག་ལ་མྱུ་གུ་ལས་གཞན་པ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་ཡང་མ་ཐོབ་པས་ཞིག་པ་དེ་དངོས་པོ་གཏན་མ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་མཆེད་རེ་རེ་བའི་དངོས་པོ་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཆ་ཤས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཚོགས་པ་གང་ཡང་ཞིག་པ་དེའི་མཚན་གཞི་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ནི་མིན་ནོ་སྙམ་པའོ། །ལུགས་ཕྱི་མ་ལ་ནི་དཔེར་ན་ཉེར་སྦས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔར་རེ་རེ་བ་དང་ཚོགས་པ་གཉིས་ཀ་དང་། དེ་གཉིས་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དང་གཅིག་ཉེར་སྦས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཇོག་རྒྱུ་མེད་ཅིང་། ཉེར་སྦས་ཀྱང་དེ་གསུམ་གྱི་མཚན་གཞི་མི་རུང་ཡང་རང་གི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེར་སྦས་སུ་བཏགས་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་མི་འགལ་བ་བཞིན་དུ་ཞིག་པ་ཡང་ཞིག་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དང་། དེ་དང་རིགས་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མཚན་གཞིར་མེད་ཀྱང་ཞིག་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོའོ། །དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་ལུང་རིགས་གཉིས་ཚིགས་གསལ་ལས་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི། ས་བཅུ་པ་ལས། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། ཤི་བ་ནི་གང་ཤི་བའི་སེམས་ཅན་དེ་ཞིག་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས་འཆི་བ་ཡང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་འཇིག་པར་བྱེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་པའོ། །ཞེས་འཆི་བས་བྱ་བ་གཉིས་བྱེད་པར་གསུངས་ཏེ། ཤི་བ་རྒྱུའི་བྱེད་པ་དང་། ཤི་བས་མ་རིག་པ་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པས། ཞིག་པ་ལ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་། ཞིག་པས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་རྒྱུན་གྱི་ཞིག་པ་ཡིན་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་པ་ལ་ཡང་འདྲ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་པའི་རྒྱུར་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་སྐྱེས་པ་དང་ཤི་བ་གཉིས་དང་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་མ་བསྡད་པ་རྣམས་ལ་དངོས་པོར་འཇོག་མི་འཇོག་དང་། རྒྱུས་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་ཀུན་ནས་མཚུངས་སོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས། རྩ་ཤེར་ལས། དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན། །ཞེས་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། རྒྱུ་ཟད་ཉིད་ལས་ཞི་བ་ནི། །ཟད་ཅེས་བྱ་བར་དམིགས་པ་སྟེ། །ཞེས་མྱུ་གུ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་། དེ་ཞིག་པ་དེའི་དངོས་པོར་མེད་པ་གཉིས་ཀ་འདུས་བྱས་དང་། སྣུམ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ཟད་པ་ནི་མར་མེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་
Chinese
当一个事物坏灭时，由于幼芽的各个组成部分的事物都已消失，并且没有获得幼芽以外的花瓶等其他事物，因此认为这个坏灭根本不是事物。因为无论是蓝色等各个生处的事物，还是花瓶等自身组成部分的事物集合，都不能作为那个坏灭的定义，所以认为它不是事物。后一种观点认为，例如，对于近取的五蕴，无论是各个蕴还是蕴的集合，都不能从这两者中区分出本质的差异和统一，也无法定义近取。虽然近取也不能作为这三者的定义，但就像依赖于自身的蕴而被命名为近取的事物并不矛盾一样，坏灭也是坏灭的事物，并且没有任何与此相似的事物可以作为定义，但它是依赖于坏灭的事物而产生的。为了证明这一点，《二谛分别论》中说了两种道理，首先是：在《十地经》中说：“由生之缘而老死。”死亡就是死亡的众生坏灭，并且说这是由生之缘所产生的。又在同一经中说：“死亡也以两种作用存在，即破坏行和产生完全不了解的、不间断的因。”说死亡有两种作用，即死亡是因的作用，并且说死亡产生无明。因此，坏灭有产生的因，并且坏灭能够产生结果。虽然这是常有的坏灭，但对于第一刹那在第二时坏灭也是一样的，并且也显示了第一刹那在第二时坏灭的因。因此，众生出生和死亡两者，以及不住于第二刹那和不住于第二刹那的那些，在是否被认为是事物，以及因是否产生等方面，都是完全相同的。考虑到这一点，《中论》中说：“有与非有皆是造作。”并且在《六十正理论》中也说：“因尽本身即寂灭，寂灭即是尽之所缘。”意思是幼芽等的事物，以及那个坏灭的事物不存在，这两者都是造作，而像油一样的因耗尽就是像灯一样的果
English
When a thing is destroyed, since all the component things of the sprout have disappeared, and other things such as vases other than the sprout have not been obtained, it is thought that this destruction is not a thing at all. Because neither the individual sense bases such as blue, nor the collection of things that are its own components such as vases, can serve as the definition of that destruction, it is thought that it is not a thing. The latter view is that, for example, for the five aggregates of clinging, neither the individual aggregates nor the collection of aggregates can be distinguished from these two in terms of essential difference and unity, and the definition of clinging cannot be established. Although clinging cannot serve as the definition of these three, just as it is not contradictory that a thing named clinging is dependent on its own aggregates, destruction is also the thing to be destroyed, and although there is nothing similar to it that can serve as a definition, it is a thing that arises dependent on the thing to be destroyed. To prove this, the first of the two reasons stated in the Clear Differentiation of the Two Truths is: In the Ten Bhumi Sutra, it says, "Aging and death are caused by the condition of birth." Death is the destruction of the being that dies, and it is said that this is produced by the condition of birth. Also in the same sutra, it says, "Death also exists in two functions, namely, destroying actions and producing the cause of uninterrupted complete ignorance." It is said that death performs two functions, namely, death is the function of the cause, and it is said that death produces ignorance. Therefore, destruction has the cause of production, and destruction is able to produce the result. Although this is the usual destruction, it is also the same for the destruction of the first moment in the second time, and it also shows the cause of the destruction of the first moment in the second time. Therefore, whether beings are born and die, and whether they dwell in the second moment or do not dwell in the second moment, are all completely the same in terms of whether they are considered things, and whether the cause produces or does not produce. Considering this, the Root Wisdom says, "Existence and non-existence are conditioned." And in the Sixty Stanza Reasoning, it also says, "Nirvana is the exhaustion of the cause itself, Nirvana is the object of exhaustion." Meaning that things like sprouts, and the non-existence of that destroyed thing, are both conditioned, and the exhaustion of the cause like oil is the result like a lamp.