Tibetan
ཡུལ་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་དགག་བྱ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་པར་ཐལ། བདེན་གཉིས་ཐ་སྙད་དུ་རང་རང་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར། སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཆར་གྱི་རྟགས་བསལ་ཁས་བླངས་སོ། །དེས་ན་བདེན་གཉིས་བྱས་མི་རྟག་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བཏགས་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མ་གཏོགས་པར་མིང་གིས་བཏགས་པའི་དོན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་འགལ་མི་འགལ་བློ་གཟུ་བོར་གནས་པ་དག་གིས་དཔྱོད་ཅིག བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་གྱི་ལུང་གི་དོན་ནི། བདེན་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་འཇོག་དགོས་པས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་དཔེར་བྱས་མི་རྟག་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་གཅིག་པའི་དཔེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གཉིས་ཀ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་གཅིག་ཅིའི་ཕྱིར་ཁས་མི་ལེན་ལེགས་པར་སོམས་ཤིག གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་བཤད། དོན་དམ་བདེན་པ་དཔེ་ཡི་སྒོ་ནས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སོ་སྐྱེའི་བློ་ལ་ལྟོས་པའི་དབྱེ་བ། སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ལ་ལྟོས་པའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ཡུལ་ཅན་མཐོང་བ་བརྫུན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ། ཚུལ་དེས་ཡུལ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་གྲུབ། གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་མེད་པར་བསྟན། དེ་ཉིད་དཔེར་བྱས་སྐབས་ཀྱི་ལན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཐོང་བ་སོགས་ཏེ། མཐོང་བ་བརྫུན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་། གློ་བུར་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་སླད་པའི་དབང་པོ་གསལ་བ་དང་། གློ་བུར་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་སླད་པའི་དབང་པོ་སྐྱོན་ལྡན་གྱི་ཤེས་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་སྔ་མ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་མཐོང་བ་ཡང་དག་པ་དང་། ཕྱི་མ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་མཐོང་བ་བརྫུན་པར་བཞག་སྟེ། འགྲེལ་པར། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་ནས། མཐོང་བ་བརྫུན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་། མཐོང་བ་ཡང་དག་པ་དང་བརྫུན་པ་ཉིད་ལ་གཉིས་ཉིད་ཡོད་པས་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གནོད་པ་སོགས་ཏེ། སྔར་གྱི་ཡུལ་ཅན་གཉིས་པོ་དེས་ཡུལ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའོ། །འདིར་ཕྱི་མ་༢༡དག་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཡིན་གྱི། ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལྟོས་བདེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཉི
Chinese
因为这两个事物本体相同。另外，为了成立各自本体空性，必须加上所破胜义的差别，因为二谛在名言中各自本体不空。前后二者的宗法不成均已承认。因此，如同二谛被视为无常一样，如果认为本体是一个，并且认为一切法都是由名称的假立所安立，除了名称假立之外，在名言中也没有名称假立的意义，那么是否相违，请公正之人加以辨别。 《菩提心释》的经文意思是：二谛必须互相观待而安立，所以用无常作为本体无有差别的例子来说明，但并不是本体是一个的例子。因为中观应成派不承认互相观待而成立的法有本体是一或异。否则，为什么不承认因果有本体是一或异呢？请好好思考。第二部分分为两点：从区分世俗谛的角度进行阐述，从比喻的角度阐述胜义谛。第一部分分为两点：针对凡夫的心的区分，针对圣者和凡夫二者的区分。第一部分分为四点：将有境的见分为真假两种，通过这种方式，境也成立为正邪两种。第二点，说明了即使在世间中也不存在。将此作为比喻，应用于辩论的回答中。第一点是：见等，即使在虚假的见中，也有两种知识：一种是没有被突发错乱因染污的明晰根识，另一种是被突发错乱因染污的有缺陷的根识。前者是相对于世间而言的正确见，后者是相对于世间而言的虚假见。如《释论》中所说：因此，如此区分二谛后，即使在虚假的见中，也有正确的见和虚假的见两种。第二点是：损害等，之前的两种有境将境分为正邪两种。这里后面的21个词语，正确世俗和错误的世俗的说法是自续派的观点。应成派则认为是相对于世间为真实的世俗，
English
Because these two things have the same essence. Furthermore, in order to establish the emptiness of each's own essence, it is necessary to add the difference of the ultimate object to be refuted, because the two truths are not empty of their own essence in name. The non-establishment of the reason for both the former and the latter has been admitted. Therefore, just as the two truths are regarded as impermanent, if it is thought that the essence is one, and it is thought that all phenomena are established by the imputation of names, and that apart from the imputation of names, there is no meaning of the imputation of names in name either, then whether it is contradictory or not, please let those who are impartial discern. The meaning of the scripture of "Commentary on the Mind of Enlightenment" is: the two truths must be established in relation to each other, so impermanence is used as an example of the absence of difference in essence, but it is not an example of the essence being one. Because the Madhyamaka-Prasangika does not admit that phenomena established in relation to each other have an essence that is one or different. Otherwise, why not admit that cause and effect have an essence that is one or different? Please think carefully. The second part is divided into two points: explaining from the perspective of distinguishing conventional truth, and explaining the ultimate truth from the perspective of metaphor. The first part is divided into two points: the distinction based on the mind of ordinary beings, and the distinction based on the two, noble and ordinary beings. The first part is divided into four points: dividing the object-possessor's seeing into two, true and false, and through this method, the object is also established as two, correct and incorrect. The second point explains that it does not even exist in the world. Using this as a metaphor, it is applied to the answer in the debate. The first point is: seeing, etc., even in false seeing, there are two kinds of knowledge: one is clear sense consciousness that has not been contaminated by sudden causes of confusion, and the other is defective sense consciousness that has been contaminated by sudden causes of confusion. The former is the correct view in relation to the world, and the latter is the false view in relation to the world. As it is said in the commentary: Therefore, after distinguishing the two truths in this way, even in false seeing, there are two kinds of seeing, correct and false. The second point is: harm, etc., the previous two object-possessors divide the object into two, correct and incorrect. Here, the latter 21 words, the terms correct conventional and incorrect conventional, are the views of the Svatantrika. The Prasangika, however, considers it to be the conventional truth that is true in relation to the world,
Tibetan
ད་ལྟོས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཞེས་ཁས་ལེན་ཅིང་། སྔ་མ་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། ཡང་དག་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འོ་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་བདེན་པ་ཡིན་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་བློ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོར་བདེན་པ་ལ་འཇོག་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པ་ཡང་། བློ་ཀུན་རྫོབ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡང་དག་ཏུ་འཇོག་པས་སྐྱོན་མེད་དེ། འགྲེལ་པའི་ལུང་སྔར་དྲངས་པ་ལས། མཐོང་བ་བརྫུན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་། མཐོང་བ་ཡང་དག་པ་དང་། མཐོང་བ་བརྫུན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཇོ་བོ་རྗེ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་དང་། ཞང་ཐང་སག་པ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་སོགས་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་སྔར་བྱོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་ལོག་གི་ཐ་སྙད་ཐལ་རང་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྣམ་གཞག་མཛད་པ་ལྟར་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། མི་ཤེས་སོགས་ཏེ། ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཡིད་གློ་བུར་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་སླད་པའི་ཤེས་པ་དང་། གསུམ་པས་དབང་ཤེས་གློ་བུར་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་སླད་པའི་ཡུལ་རྣམས་དོན་དམ་དུ་མེད་པར་མ་ཟད། ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །འདིར་གནད་ཀྱི་དོན་འདི་ཆེ་སྟེ། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ལ་ལྟོས་ནས་མཐོང་བ་བརྫུན་པར་བཞག་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བློ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོར་བདེན་པས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམས་ནི་ཐ་སྙད་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་མཐའ་ལ་ཞུགས་མ་ཞུགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཡོད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བློ་རང་དགའ་བའི་ངོར་བདེན་པའི་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་གནད་མ་ཟིན་པ་སྟེ། མཐོང་བ་བརྫུན་པའི་ངོར་བདེན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་བརྫུན་པ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་གཉིས་ཀ་མཐོང་བ་བརྫུན་པ་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་། ཕྱི་མའི་ངོར་བདེན་པ་ཡང་དེ་བློ་ལ་ལྟོས་གཉིས་ཆར་བདེན་པ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། །ཞེས་དང་། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། །ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས
Chinese
现在，有人会说，承认是颠倒的世俗，但不承认前者，因为如果是正确的，那与是世俗相违背。那么，世俗谛这个词也不合理了，因为如果是世俗的，那与是真实的相违背。如果认为，在心识世俗的自性中安立为真实，没有过失。那么，所谓的正确世俗，也是相对于心识世俗而安立为正确的，没有过失。如前引的注释中的引文说，即使在虚假的显现中，也有正确的显现和虚假的显现两种划分。因此，阿底峡尊者及其追随者，以及香塘萨迦巴及其追随者等，过去那些精通应成派论典的大师们，都像他们那样，对正与倒的词语，在自续和他续之间没有差别地进行安立，我们也应当毫无差别地承认。第三，是不知等。前两句词表达了由于意念突发的错乱因缘所扰乱的知识，第三句表达了由于根识突发的错乱因缘所扰乱的对境，不仅在胜义中不存在，而且在世俗中也不存在于世间的名言中。这里关键的意义在于：相对于圣者的等持而言，安立为虚假显现的一切对境，在心识世俗的层面都是真实的，因此与世俗谛没有差别。但是，在名言是否真实上存在差别，因为颠倒的世俗谛不是名言谛，因为对于所有无论是否进入宗派的人来说，在与生俱来的自以为是的心识层面，都不会使用真实的名称。如果说，那么与不是世俗谛也相同吗？那是不了解要点，因为在虚假显现的层面是真实的，所以在虚假显现中分为两种，两种都是虚假显现没有差别，并且在后者的层面上是真实的，也是相对于心识而言，两者都是真实的。因为经文中这样说。总之，所有的颠倒世俗都是世俗谛，但是，不依靠名言，就不能证悟胜义。以及“名言谛成为方便”和“世间世俗谛”等等。
English
Now, someone might say, admitting that it is inverted conventional, but not admitting the former, because if it is correct, it contradicts being conventional. Then, the term 'conventional truth' would also be unreasonable, because if it is conventional, it contradicts being true. If it is thought that there is no fault in establishing it as true in the nature of conventional mind, then the so-called correct conventional is also established as correct relative to the conventional mind, so there is no fault. As the quote from the commentary quoted earlier says, even in false appearances, there are two divisions: correct appearances and false appearances. Therefore, Lord Atisha and his followers, as well as Zhangtang Sakyapa and his followers, etc., those great masters of the past who were very proficient in the texts of the Prasangika school, just as they established the terms 'right' and 'wrong' without distinction between Svatantrika and Prasangika, we should also acknowledge them without distinction. Third, is ignorance, etc. The first two lines express the knowledge disturbed by the sudden causes of mental confusion, and the third line expresses the objects disturbed by the sudden causes of sensory consciousness confusion, which not only do not exist in the ultimate sense, but also do not exist in worldly terms even in the conventional sense. Here, the key point is that all objects that are established as false appearances relative to the samadhi of the noble ones are true on the level of conventional mind, so there is no difference from conventional truth. However, there is a difference in whether or not it is true in name, because inverted conventional truths are not nominal truths, because for all people, whether or not they have entered a school of thought, the term 'true' is not used on the level of innate self-satisfied mind. If you say, then is it the same as not being a conventional truth? That is not understanding the point, because it is true on the level of false appearance, so in false appearance it is divided into two, both of which are false appearance without difference, and it is also true on the level of the latter, and both are true relative to the mind. Because it is shown by what the scriptures say. In short, all inverted conventionalities are conventional truths, but without relying on names, one cannot realize the ultimate meaning. And 'conventional truth becomes the means' and 'worldly conventional truth,' etc.