Tibetan
བཅས་པ་མེད་པས། སྐྱོན་མེད་ཅེས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་གསུམ་ཀ་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་དཔྱད་ནས་སྐྱེ་བ་བདེན་པ་བ་འགོག་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་མ་ཕྲད་དཔྱད་ནས་རྒྱུ་འབྲས་བདེན་པ་བ་འགོག་པ་སོགས་རང་ལ་མཚུངས་པའི་ལན་ལ་ནི་བདེན་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཁས་མ་བླངས་ཞེས་པ་ལ་འཆད་དགོས་པ་ཡོད་ཀྱང་། ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་སྣང་ཙམ་དེ་ཉིད་ཁས་ལེན་དགོས་པས་དཔྱད་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་སོ་ཞེས་པའི་ལན་ལ་ནི་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་ཁས་མ་བླངས་པས་ཆོས་ཅན་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་སྟེང་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དམ་འཆའ་བའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་ཅེས་པ་ལའང་འཆད་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ངོར་སྐྱོན་སྤོང་ཚུལ་དང་། རང་རྒྱུད་པའི་ངོར་སྐྱོན་སྤོང་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་གཏན་ཚིགས་མེད་པ་ནི། ཚིག་གསལ་ལས། དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཞན་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ། གང་ལ་དཔྱད་པའི་གཞི་དབུ་མ་པ་ལ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་སྟེང་དུ་དགག་ཆོས་ལས་གཞན་སྒྲུབ་ཆོས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་རྣམ་གཞག་དེའི་སྐྱོན་སྤོང་བ་ནི་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་གཅོད་མི་ནུས་ན་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་ཙམ་གྱིས་དབུ་མར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ནུས་ན་ཅིག་ཆར་རམ་རིམ་གྱིས་གཅོད། ཅིག་ཆར་གཅོད་ན་རིགས་པ་གཞན་རྣམས་དོན་མེད་པར་འགྱུར། རིམ་གྱིས་གཅོད་ན་ཤེས་བྱ་མཐའ་ཡས་པས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་དུས་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྟོག་པ་སེལ་འཇུག་ཡིན་པས་རིམ་གྱིས་གཅོད་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ཆོད་པའི་དུས་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་བདེན་པའི་སྤྲོས་པ་ཆོད་ན་དེ་དང་རིགས་འདྲ་བའི་ཆོས་གཞན་ལ་ཡང་རིགས་པ་དེ་ཁ་སྤོ་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤོ་ནུས་པའི་ངེས་པ་ནི་མེད་དེ། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། །གོང་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་རང་གི་གྲུབ་མཐས་བཏགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་གཙོ་བོ་གྲུབ་མཐའ་གོང་མས་བཀག་པ་ན་དགག
Chinese
因为没有安立，仅仅解释为“无过失”是不合理的，因为已经说了有无等三种承许都没有。那么应该怎样呢？分析四边生，遮止实有生，以及分析因果相遇不相遇，遮止实有因果等，对于与自己相同之处的回答，虽然需要解释为没有承认真实成立的方面，但在分析法性的状况时，因为必须承认法性显现的本身，所以对于分析的过失相同这样的回答，也需要解释为因为没有承认法性本身，所以在法性由量成立的基础上，没有安立差别法的自续宗的承许。例如，在事物不是从自性产生的情况下，也像那样说了没有自续宗的承许。因此，要知道在有事宗面前破除过失的方式，和在自续宗面前破除过失的方式这两种。第二，没有理证，如《显句论》中说：如果是中观派，以自己的相续进行比量是不合理的，因为没有承认其他的宗派。即在观察实相的时候，因为所观察的基础在中观派那里没有成立，所以在其上除了破除法之外，也没有承认建立法。第二，破除该宗的过失是，如果不能以说矛盾的语句的太过来遮断一切戏论，那么仅仅以少许的空性就能成立中观吗？如果能，是一次性遮断还是逐渐遮断？如果一次性遮断，那么其他的理证都将变得没有意义。如果逐渐遮断，那么因为所知无边，所以将没有遮断戏论的时候。如果这样问，因为是遣除增益损减的，所以即使逐渐遮断，也不会没有遮断戏论的时候，因为在一个法上遮断了真实的戏论，就能将该理证转移到与之相似的其他法上。但并没有一定能转移到一切法上，就像有事宗一样。然而，这些，瑜伽士也通过智慧的差别，被越来越高的宗派所损害。以这种方式，各自以自己的宗派所命名的主要宗派，被更高的宗派所遮止时，就遮止了。
English
Since there is no establishment, it is unreasonable to explain it only as "without fault," because it has been said that all three commitments, such as existence and non-existence, are absent. So how should it be? Analyzing the four extremes of arising to refute true arising, and analyzing whether cause and effect meet or not to refute true cause and effect, etc., for answers similar to one's own, although it is necessary to explain that one has not accepted the side of being truly established, when examining the state of the phenomenon itself, since one must accept the mere appearance of the phenomenon, for the answer that the fault of analysis is the same, it is also necessary to explain that because the phenomenon itself is not accepted, on the basis of the phenomenon being established by valid cognition, there is no self-sufficient commitment to establish a distinguishing dharma. For example, in the case where things do not arise from themselves, it is said that there is no such self-sufficient commitment. Therefore, one should know that there are two ways to refute faults in the face of substantialists and in the face of Svātantrikas. Second, the absence of reason is as stated in the Clear Words: If one is a Madhyamaka, it is unreasonable to infer according to one's own continuum, because there is no acceptance of another's position. That is, when examining reality, since the basis of what is being examined is not established for the Madhyamaka, on top of that, apart from the object of negation, there is no acceptance of the object of establishment either. Second, the refutation of the fault of that system is: if one cannot cut off all elaboration with the consequence of stating contradictory statements, then will the mere emptiness of a limited nature establish Madhyamaka? If one can, does one cut off all at once or gradually? If one cuts off all at once, then all other reasons will become meaningless. If one cuts off gradually, then because knowable things are infinite, there will be no time to cut off elaboration. If one asks this, because it is the removal and introduction of concepts, even if one cuts off gradually, there will be no time when elaboration is not cut off, because if true elaboration is cut off on one dharma, one can transfer that reason to another dharma similar to it. However, there is no certainty that one can transfer it to all dharmas, just like the substantialists. However, these, yogis also, through the difference of intelligence, are harmed by the higher and higher schools. In this way, when the main school named by each of their own schools is refuted by the higher school, it is refuted.