Chinese
仅仅是由于名言的权势而安立，除此之外什么也没有，如是说，仅仅安立为名而已。如果 ভালোভাবে 善知这些，那么一切法都需要依赖而安立，依赖而假立，依赖而生起，因此以自性成立是不存在的，不是由其他名言的权势所安立的自在的自性是不存在的，无论安立什么法存在，如果不寻求假立之义而安立，这些都会 ভালোভাবে 善知。第二是，执着为不是仅仅由之前所说的名言的权势所安立的存在，即执着为真实的、究竟的、真实成立的、以自性的、以自相的、以自性存在的俱生，其所执着的对境是假立所摄的真实量。自续派认为，以真实等三者成立的所知是不可能的，但认为以自性成立等三者是在名言中存在的，如是说，当意境进入时，有执着为真实的一个，执着为非真实的一个，以及对两者都不作区分而执着的一个，共有三种，因此，即使不执着为非真实，也不一定需要执着为真实，同样，即使不进入二我，也不一定需要进入二无我，因为存在着安住在第三蕴的无量心。如是，如果 ভালোভাবে 善于认识真执，就会知道存在着许多不是二我执着的分别念，因此，想要以理智遮止分别念所执着的一切对境的彼性，一切邪分别念都会止息，如是写道。对此，自续派认为，不是由显现于心识的权势所安立，而是那些法的住法存在，承许为成为理智所破的真实量，这与你相违，因为如果善逝（ལེགས་ལྡན་འབྱེད，梵文：Bhavaviveka，公元500-578年左右，又称清辨论师）承许外境以自性成立等三者，那么不承许外境不是由显现于心识的权势所安立的住法，这是相违的。在以理智遮破彼者的场合，遮破无分识，而成立有分，对于有分，遮破分和有分自性各异，而成立自性为一，这些也是未经观察就随意说出，或者自己
English
merely established by the power of terminology, there is nothing else, as it is said, it merely abides as a name. If one knows these well, then all phenomena must be established dependently, imputed dependently, and arise dependently, therefore, there is no establishment by own nature, there is no independent own nature that is not established by the power of other terminologies, and if one establishes any phenomenon as existent, if one does not seek the meaning of imputation and establishes it, these will be well known. Secondly, the grasping as existent that is not merely established by the power of the terminology of name as previously explained is the innate grasping as existent as true, ultimate, truly established, by its own nature, by its own characteristics, and by its own essence, and the object of clinging grasped by it is the true measure of what is included in imputation. The Svātantrikas consider that it is impossible for knowables to be established by the three truths, but they consider that the three, such as establishment by own nature, exist in terminology, as it is said, when the object of mind enters, there is one that grasps as true, one that grasps as untrue, and one that grasps without distinguishing between the two, there are three in total, therefore, even if one does not grasp as untrue, it is not necessary to grasp as true, similarly, even if one does not enter into the two selves, it is not necessary to enter into the two selflessnesses, because there is one limitless mind that abides in the third aggregate. Thus, if one is well versed in recognizing the grasping of truth, one will know that there are many conceptualizations that are not the grasping of the two selves, therefore, wanting to refute with reasoning the suchness of all objects grasped by conceptualization, all wrong conceptualizations will cease, as it is written. Regarding this, the Svātantrikas consider that it is not established by the power of appearing to the mind, but that the way of abiding of those phenomena exists, and they accept it as the true measure that is refuted by reasoning, this contradicts you, because if Bhavaviveka accepts the three, such as the establishment of external objects by own nature, then it is contradictory not to accept the way of abiding of external objects that is not established by the power of appearing to the mind. In the occasion of refuting that with reasoning, he refutes the partless consciousness and establishes the partful, for the partful, he refutes the difference in nature between the part and the partful and establishes the nature as one, these are also spoken arbitrarily without investigation, or oneself
Tibetan
རྒྱུད་པའི་སྐྱེས་ཆེན་རྣམས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྟེ། རང་རྒྱུད་པའི་གཞུང་རྣམས་ལས་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཆ་དུ་མ་དང་བཅས་པར་སྣང་བའི་རྟགས་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་བཀག ཁྱབ་བྱེད་གཅིག་ཁེགས་པས་ཁྱབ་བྱ་དུ་མ་ཁེགས་པ་ཙམ་ཞིག་གསུངས་ཀྱི། བདེན་མེད་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་མཐར་ཐུག་ཆ་དང་ཆ་ཅན་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་རང་རྒྱུད་པའི་གཞུང་གང་དུའང་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེའི་ལུགས་ལ་ཆ་དང་ཆ་ཅན་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དེ་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྡོད་ལུགས་ཡིན་པར་ཐལ། དོན་ལ་ཆ་དང་ཆ་ཅན་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་པ་གང་ཞིག བློ་ལ་ནི་ཡིད་ཇི་ལྟར་གཏད་ཀྱང་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་ལ་ལན་འདེབས། གཞན་ཡང་བློ་ལ་ཡིད་ཅི་ལྟར་གཏད་ཀྱང་བདག་དང་ཕུང་པོ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བར་ཐལ། དེ་ལ་ཤིང་རྟ་དང་ཤིང་རྟའི་ཆ་ཤས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཕྱི་རོལ་པས་བདག་ཕུང་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ལྟ་བ་ལྔ་པོ་ཕུང་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བདག་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ཡིན་པས་འཇིག་ལྟའི་གྲངས་སུ་མི་བགྲང་བར་གཞུང་འདིའི་འགྲེལ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་དུ་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་མི་འགལ་སོམས་ཤིག ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱི་རིགས་པའི་དགག་བྱའི་ངོས་འཛིན་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་ཙམ་གྱིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡོད་པ་ལ་འདོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། འདིའི་དགག་བྱ་ནི་བདེན་པ་དང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་སོགས་དྲུག་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པར་ཁས་བླངས་ལ། སྔ་མ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་ན། ལྟོ་ལྡིར་ཞབས་ཞུམ་ལ་བུམ་པ་ཞེས་མིང་བཏགས་པ་དང་། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་མིང་བཏགས་པ་གཉིས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་དབང་གིས་བཞག་པར་མཚུངས་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་གཉིས་འདོད་རྒྱལ་བའི་མིང་དུ་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མིང་གིས་བཏགས་པའི་དོན་བཤད་པ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་མིང་རྣམས་ལ་ནི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་བཙལ་བའི་ཚེ་རྙེད་པ་ནི་ཐལ་རང་གཉིས་ཀ་མཚུངས་ལ། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་བཙལ་བའི་ཚེ་མི་རྙེད་པ་ནི་གཉིས་ཀར་འདོད་པས་འདི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དགག་བྱ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་དམ་བཅའ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་བདེན་འཛིན་ལེགས་པར་ངོས་ཟིན་ན། བདག་འཛིན་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་རྟོགས་པ་དུ་མ་ག
Chinese
这是对宗派的伟人们的诽谤。当从自宗的论典中，以一多相离的宗义来立论时，以显现为具有众多部分的相状，遮止一的谛实。仅仅说了遮止一个遍及，就能遮止众多遍及对象。因为以成立无谛实的理证，最终成立部分和具有部分本体为一，在自宗的任何论典中都不显现。此外，按照他们的观点，部分和具有部分本体为一，那是因为心识显现的缘故而安立的住法。实际上，部分和具有部分本体是一，无论心识如何专注，那二者本体都是他体的缘故。该如何回答呢？此外，无论心识如何专注，我也和蕴的本体显现为他体。因为车和车的组成部分显现为他体的缘故。如果承认，外道认为我和蕴本体是他体的五种观点，是不依赖于蕴而认为我存在的观点，因此不被列入坏聚见之中，如本论的注释中所说，想想是否与你所承认的相违背。认为应成派的理证所破的对境的认识，仅仅以名称的词语的势力来安立是不合理的。因为此处的所破是谛实和胜义有等六种，因此也承认在名言中是不存在的。而前者（自续派）在名言中是存在的缘故。如果不成立，如同给肚子胀大、腿脚萎缩的东西命名为瓶子，以及给圆满的佛陀命名为一切智者，这两者仅仅以命名的势力来安立是相同的。因为这两者在没有以命名的势力来安立的意义上是相同的。如果承认，那这两者就会变成随意的名称相同了。因此，解释名称所指的意义，对于具有理由的名称来说，用名言量来寻找时，能够找到，应成派和自续派两者都是相同的。用胜义量来寻找时，找不到，两者都承认，因此说这是应成派不共的所破，这仅仅是无有能立的宗派而已。像这样，如果很好地认识了实执，那么就能生起众多不是我执二取的证悟。
English
This is a slander against the great beings of the lineages. When establishing a tenet with one-and-many-separate aspects from the treatises of one's own lineage, the truth of oneness is refuted by the sign of appearing as having many parts. It is only said that by negating one pervader, many pervaded objects can be negated. Because the reasoning that establishes the absence of truth, ultimately establishing the part and the whole as being one in essence, does not appear in any of the treatises of one's own lineage. Furthermore, according to their view, the part and the whole being one in essence is a way of abiding that is not established by the power of the mind's appearance. In reality, the part and the whole are one in essence, but no matter how the mind focuses, those two are different in essence. How to answer that? Furthermore, no matter how the mind focuses, the self and the aggregates appear to be different in essence. Because the chariot and the parts of the chariot appear to be different in essence. If you accept that, the five views of the outsiders who consider the self and the aggregates to be different in essence are views that consider the self to exist independently of the aggregates, so they are not counted among the views of the perishable collection. As stated in the commentary of this treatise, consider whether it contradicts what you have accepted. It is highly unreasonable to think that the identification of the object to be refuted by the reasoning of the Consequentialists is established merely by the power of the words of names. Because the object to be refuted here is the six, such as truth and ultimate existence, it is therefore admitted that they do not exist even conventionally. But the former (Svatantrika) exists conventionally. If it is not established, it is similar to naming something with a swollen belly and shrunken legs as a vase, and naming the perfect Buddha as omniscient, both of which are established merely by the power of naming. Because those two are the same in that they are not established merely by the power of naming. If you accept that, then those two will become the same as arbitrary names. Therefore, explaining the meaning of what is named, for names with reasons, when searching with conventional valid cognition, it can be found, and both the Consequentialists and the Autonomists are the same. When searching with ultimate valid cognition, it cannot be found, and both accept that, so saying that this is the unique object to be refuted by the Consequentialists is merely a proposition without proof. In this way, if the clinging to truth is well recognized, then many realizations that are not the clinging to the self and the two will arise.