Tibetan
ན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་དགོས་པར་བཞེད་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ཆར་མཐུན་ལ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་འཛིན་སྟངས་ལ་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་འཛིན་སྟངས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དངོས་སྨྲ་བ་དང་དབུ་མ་པ་གཉིས་མི་མཐུན་པའི་ཚུལ་མ་རྟོགས་པར་མཐོང་ལམ་མ་ཐོབ་ཀྱང་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཁྱོད་ནི་གྲུབ་མཐའི་འདོད་ཚུལ་དང་། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པར་སྣང་སྟེ། དངོས་སྨྲ་བས་འདོད་པའི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་ལ་ཡང་ཡོད་པར་བྱས་ནས་དེ་ཉིད་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་བཞག་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མཐོང་ལམ་མ་ཐོབ་ཀྱང་འགོག་བདེན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་དེ་རང་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནམ། གཞན་རྒྱུད་ལ་གཞན་རིག་གི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མཐོང་ལམ་མ་ཐོབ་པར་འགལ་ཞིང་། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་སོ་སྐྱེའི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་ཤེས་པར་ཐལ་བ་སོགས་གསུང་རབ་སྤྱིའི་ལུགས་ལས་འདས་སོ། །དེས་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ལ་ཕྲ་རགས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་། མཚན་ཉིད་རྫོགས་མ་རྫོགས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་རང་དགར་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དངོས་སྨྲ་བས། ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་ཀྱང་ཕུང་པོའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བདག་དང་། དེ་ལས་དོན་གཞན་པའི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དེ་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཚུལ་མ་ཤེས་པར་དེ་རང་ལུགས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རགས་པ་རྟོགས་ཚུལ་དུ་བྱས་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་དེས་མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་དམིགས་རྣམ་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་སྤོང་། ལུགས་འདིས་བདེན་འཛིན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པར་བཤད་པ་དང་། དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྟ་མིན་གྱི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་མངོན་གྱུར་ཡང་སྤོང་མི་ནུས་ཞེས་པ་ཡང་གྲུབ་མཐའི་འདོད་ཚུལ་དང་། དོན་གྱི་གནས་ཚུལ་མ་ཕྱེད་པའི་གཏམ་དུ་སྣང་སྟེ། མངོན་པ་བའི་ལུགས་ལ་དེ་ནས་བཤད་པའི་དམིགས་རྣམ་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་ལས་གཞན་པའི་ཉོན་མོངས་མི་འདོད། ལུགས་འདི་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་དང་། དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྟ་མིན་གྱི་ཉོན་མོངས་ལས་གཞན་པའི་ཉོན་མོངས་མི་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ལུས་ལ་ལུས་དབང་ཇི་བཞིན་དུ། །གཏི་མུག་ཀུན་ལ་གནས་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ནི། །གཏི་མུག་བཅོམ་པས་བཅོམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་ཉོན་མོངས་དང་། འདི་ནས་བཤད་པའི་ཉོན་མོངས་གཉིས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ན། གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ། གང་ཟག་སོ་སོ་ལ་སོ་སོར་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ན་བློ་གཟུ་བོས་ཅི་སྨྲ། འཇོག་ཚུལ་འདི་ལ་བལྟས་ན་དེང་སང་གི་དགེ་བཤེས་རྟོག་དཔྱོད་ཆུག་པ་ཤར་རེ་བ་གཅིག་གི་ཐུགས་རབ་ཀྱང་མེད་པ་འདྲའོ། །དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་ཀྱང་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལུགས་འདི་ལ་མི་སྲིད་པས་གང་ཟག་དེ་སྤྱོད་འཇུག་གི་གཞུང་དང་སྦྱར་ཏེ་འཆད་པ་ནི་གཞུང་ལུགས་ཚད་ལྡན་གྱི་ཞབས་འདྲེན་པའོ། །གཞུང་དེའི། སྲེད་འདི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ཡང་། །ཀུན་རྨོངས་བཞིན་དུ་ཅི་སྟེ་མེད། །ཅེས་པ་དང་ཡང་འགལ་སྟེ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྲེད་པ་དེ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སྲེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སྲེད་པ་མིན་ཞེས་པའི་དོན་དུ་འཆད་ན་ཡང་དེའི་ཁྱད་པར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །ཡང་དེས་༡༠ན་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་བདག་འཛིན་གྱིས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་མངོན་གྱུར་བ་རེ་ཤིག་སྤངས་ཀྱང་གང་ཟག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་འཇིག་ལྟས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་ཅི་སྟེ་མེད། ཅེས་པ་ལ་འཆད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ་བདག་འཛིན་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྲེད་པ་ཕྱི་མ་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱོད་འཇུག་གི་གཞུང་གི་དགོངས་པ་ནི་རྒྱུད་བླ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་གྱིས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སྤངས་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་ལས་བཤད་པའི་མཚན་མེད་མཐའ་དག་མ་རྟོགས་པས་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་མ་སྤངས་ཤིང་། མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་ཀྱང་མ་ཐོབ་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཉིད་ལས། མཐར་ཐུག་གི་ཐེག་པ་གསུམ་ཀ་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་བཀའ་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་བཀག་ནས་ཐེག་ཆེན་བཀར་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱཻ་སྐལ་ལྡན་དག་ལེགས་བཤད་དང་ཉེས་བཤད་ཀྱི་བླང་དོར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ཁོ་བོ་ལ་གང་ཟག་རིས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱོགས་ལྷུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཐར་པ་འདོད་ཀྱང་སྐལ་བ་དམན་པ་དག་ལ་སྙིང་བརྩེསབཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྩོད་པ་སྤོང་པའི་སྐབས་སུ་དེས་༡༡ན་ཐེག་ཆེན་པས་ནི་རྩ་ཤེར་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་གཞི་གཅིག་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་མི་འདྲ་བ་མཐའ་ཡས་པས་བསྒྲུབས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་ཤིན་དུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་ལ། ཐེག་དམན་ལ་ནི་རིགས་པ་མདོར་བསྡུས་པ་གཅིག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཚད་མས་གྲུབ་ན་སྔ་མ་ལྟར་མི་བྱེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་རྒྱས་པ་མེད་པས་རྒྱས་བསྡུས་དང་། བདག་མེད་བསྒོམས་པ་རྫོགས་མ་རྫོགས་སུ་གསུངས་སོ། །ཞེས་བྲིས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་ཐུག་ནས་མཁས་པའི་གཞུང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གོ་ལོག་པར་འགྱུར་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་མི་འདྲ་བ་དུ་མས་རྟོགས་དགོས། ཐེག་དམན་གྱི་རིགས་པ་མདོར་བསྡུས་པ་གཅིག་གིས་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་རྒྱས་མ་རྒྱས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་སྨྲས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། རྟོགས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་དང་། ཚང་མ་ཚང་དང་། རྒྱས་བསྡུས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་སྐྱོན་དེ་མེད་ཅེ་ན། དེ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་འགལ་ཏེ། སྤང་བྱ་བདེན་འཛིན་གཅིག་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་རྒྱས་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སྤོང་མི་ནུས་ཅིང་། གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཚེ་གསུམ་ལ་སྤོང་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་བྱ་གཅིག་ཉིད་གང་ཟག་གཅིག་གིས་རིགས་པ་མི་འདྲ་བ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་ཞེས་པ་ཡང་རིགས་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་དང་འགལ་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་གཅིག་ཉིད་རིགས་པ་སྔ་མས་རྟོགས་ཟིན་ནས་གང་ཟག་དེའི་ངོར་རིགས་པ་ཕྱི་མ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དབུ་ཚད་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་གཅིག་ལ་རིགས་པ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་གསུངས་པ་ཅི་ལྟར་སྙམ་ན། དེ་ནི་རྒོལ་བ་སོ་སོའི་འདོད་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་གཟུར་གནས་རྣམ་དཔྱོད་དང་ལྡན་པ་དག་ལེགས་པར་དཔྱོད་ཅིག འགྲེལ་༡༢པར་མ་བཤད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའི་སྐབས་སུ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་དོན་འཆད་པ་ན་དེ་ལ་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་ལ་ཞེན་པ་སྤོང་བའི་དོན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཚད་མས་གྲུབ་ཀྱང་། ཕྱི་རོལ་བདེན་གྲུབ་རིགས་པས་ཁེགས་པ་དབུ་མ་བ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་བསྒོམས་
Chinese
认为要现量证悟，必须获得见道，这是所有四宗派都赞同的。但是，对于圣者等持的执持方式中，是否存在无常等十六行相的执持，实事师和中观师之间存在分歧。你不明白这一点，认为即使没有获得见道，也能现量证悟无常等十六行相。你似乎没有区分宗派的观点和存在于补特伽罗相续中的方式之间的差异。因为你把实事师所认为的证悟无我的见解，也当成是中观自宗所具有的，并将其安立在补特伽罗的相续中。此外，即使没有获得见道，现量证悟灭谛，那是通过在自己的相续中体验的方式证悟的呢？还是通过在他人的相续中以他心智的方式证悟的呢？如果是前者，则与未获得见道相矛盾。如果是后者，则会得出凡夫的他心智能够知晓圣者相续中的心，这超越了所有经论的体系。因此，将补特伽罗无我分为粗细两种，以及分为圆满和不圆满两种，这只是自作分别的安立。实事师认为，即使没有证悟蕴的无自性，也能通过证悟作为蕴之自性的我和不同于蕴的我的不存在，来证悟补特伽罗无我。你不明白中观应成派不承认这一点，而将其作为自宗证悟补特伽罗无我粗大的方式。通过该道，可以舍弃俱舍论中所说的具有行相的现行烦恼。而这个宗派认为这是具有烦恼的无明，以及受其影响的见和非见的烦恼，即使是现行也无法舍弃。这似乎也是没有区分宗派的观点和真实情况的说法。因为在俱舍论的体系中，不承认除了其中所说的具有行相的烦恼之外的其他烦恼。而这个宗派不承认除了具有烦恼的无明，以及受其影响的见和非见的烦恼之外的其他烦恼。如《四百论》中所说：“于身如身自在转，愚痴亦于一切转，是故一切烦
English
The assertion that one must attain the path of seeing to realize directly is agreed upon by all four philosophical schools. However, regarding the manner of apprehension in the equipoise of the noble ones, whether or not there is apprehension of the sixteen aspects such as impermanence, there is disagreement between the realists and the Madhyamikas. Without understanding this, you believe that even without attaining the path of seeing, one can directly realize the sixteen aspects such as impermanence. You seem to not have distinguished the difference between the tenets of philosophical schools and the manner of existence in the continuum of an individual. Because you have taken the view of realizing selflessness as held by the realists to also be present in the Madhyamika's own system, and have established it in the continuum of an individual. Furthermore, even without attaining the path of seeing, is the direct realization of the truth of cessation realized through experiencing it in one's own continuum, or is it realized in another's continuum through the manner of another's mind? If it is the former, it contradicts not having attained the path of seeing. If it is the latter, it would follow that the clairvoyance of an ordinary being knowing the mind in the continuum of a noble one, which is beyond the general system of scriptures. Therefore, dividing the selflessness of a person into subtle and coarse, and dividing it into complete and incomplete, is merely an imputation by one's own conceptualization. The realists believe that even if one does not realize the lack of inherent existence of the aggregates, one can realize the selflessness of a person by realizing the self that is the essence of the aggregates and the non-existence of a self that is different from them. You do not understand that the Madhyamika-Prasangikas do not accept this, and you have made it the way to realize the coarse selflessness of a person in your own system. Through that path, one abandons the manifest afflictions with characteristics as explained in the Abhidharma. This system explains ignorance as an affliction of clinging to truth, and the afflictions of views and non-views influenced by it cannot be abandoned even when manifest. This also seems to be a statement that does not distinguish between the tenets of philosophical schools and the actual state of affairs. Because in the system of the Abhidharma, they do not accept afflictions other than the afflictions with characteristics explained therein. And this system does not accept afflictions other than ignorance with afflictions, and the afflictions of views and non-views influenced by it. As the Four Hundred Verses says: "Just as the body is controlled by the body, Ignorance also changes in all places, Therefore, all afflic
Chinese
一切都是，以摧毁愚痴而摧毁。（这是）如是说。如果经部所说的烦恼和这里所说的烦恼二者是不同的，那么是在一个补特伽罗的相续中有不同的，还是在不同的补特伽罗身上有各自不同的呢？如果有人这样问，公正的人会怎么说呢？看这种说法，似乎如今的格西们连一丝一毫的智慧都没有啊。因此，即使没有证悟真如，但如果不能现量证悟无常等十六行相，那么按照这种方式，将这个人与《入行论》的论典结合起来讲解，就是对标准论典的亵渎。那个论典中说：“此贪非是烦恼性，如痴一般为何无？”这也相违背，因为已经承认了他的相续中的贪欲是烦恼性的贪欲。如果解释为不是经部所说的烦恼性的贪欲，那么也已经驳斥了那种差别。还有，那个人说，即使暂时舍弃了执著补特伽罗是自立存在的实有，由这种我执所引发的贪欲，那么为什么没有由执著补特伽罗自性成立的坏聚见所引发的贪欲呢？这样解释也不合理，因为前后两种我执没有差别，而且认为后面的贪欲不是烦恼性的。因此，《入行论》的论典的观点是，如《宝性论》中所说，声闻阿罗汉和独觉阿罗汉虽然舍弃了由业和烦恼所引起的生老病死，但因为没有证悟大乘经中所说的所有无相，所以还有无明习气的地，以及没有舍弃由无漏业所引起的生老病死，也没有获得究竟的涅槃。因为在声闻的律藏中，最终获得了三乘，否定了大乘不是佛语，从而成立了大乘是佛语。喂！有缘者们，要知道取舍善说和恶说啊！我不是对人有偏袒的偏颇，而是因为怜悯那些虽然想要解脱但根器低劣的人们而说的。在驳斥辩论的时候，那个人说，大乘
English
All are destroyed by destroying ignorance. So it is said. If the afflictions explained in the Abhidharma and the afflictions explained here are different, then are they different in the continuum of one person, or are they different in each individual? If someone asks this, what will an impartial person say? Looking at this way of putting it, it seems that even a single spark of wisdom is missing from the minds of today's Geshes. Therefore, even if one has not realized Suchness, it is impossible in this system to directly realize the sixteen aspects such as impermanence. Therefore, explaining that person by combining them with the text of the "Bodhicharyavatara" is a disgrace to the standard texts. That text also contradicts the statement, "This craving is not of the nature of affliction, why is it not like ignorance?" because it has been admitted that the craving in his continuum is craving of the nature of affliction. Even if it is explained as not being craving of the nature of affliction as explained in the Abhidharma, that distinction has already been refuted. Furthermore, that person says that even if one temporarily abandons the craving that is manifestly caused by the self-grasping that holds the person to be an independently existing substance, why is there no craving caused by the view of the aggregates of decay that holds the person to be inherently established? It is also unreasonable to explain it this way, because there is no difference between the earlier and later self-grasping, and because it is asserted that the later craving is not of the nature of affliction. Therefore, the intention of the text of the "Bodhicharyavatara" is that, as stated in the "Uttaratantra," although the Hearers and Solitary Buddhas, the Arhats, have abandoned birth, old age, sickness, and death caused by karma and afflictions, they have not abandoned the ground of the habitual imprints of ignorance because they have not realized all the signless extremes explained in the Mahayana Sutras, and they have not abandoned birth, old age, sickness, and death caused by uncontaminated karma, and they have not attained ultimate Nirvana. Because in the Hearer's Vinaya itself, all three ultimate vehicles are attained, and by negating that the Mahayana is not the Buddha's word, the occasion is to establish that the Mahayana is the Buddha's word. O fortunate ones, know how to accept and reject good and bad explanations! I do not have partiality towards people, but I speak out of compassion for those who desire liberation but are of inferior capacity. In the context of refuting arguments, that person says that the Mahayana...