Tibetan
། །ཁྱད་དུ་འཕགས་པས་ཁྱད་པར་ལམ། །ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་པ་དང་ཡོངས་བསྔོའི་སྒོ་ནས་ཐེག་ཆེན་བསྟན་པ་དོན་ཡོད་པ་ནི་འདིའི་སྐབས་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། འགྲེལ་པར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཡང་རིགས་པ་ཉིད་དེ། རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་མདོར་མཚོན་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། མཚན་མ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པར། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཐར་པ་མེད་པར་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་ལས། །དེ་ནི་ཚང་བར་བསྟན་པ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་བཤད་དེ། འདིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གསལ་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། ཚང་བའི་ཁྱད་པར་གསུམ་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་རྡོས་པ་འདྲ། །ཞེས་སོགས་དཔེའི་སྒོ་ནས་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཙམ་ལས་གསལ་བར་མ་གསུངས་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ནི། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་གསལ་བར་གསུངས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་གང་ཟག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་པས་སྟོང་པ་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ནི། དེ་ཉིད་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྡུས་ནས་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་ཉི་ཤུ་སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ནི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཉིད་ལ་ཡང་མཐའ་བཞིའི་ནང་ནས་དང་པོ་བདེན་པ་བཀག་པའི་མཚན་མེད་ཙམ་ལས་མ་བསྟན་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ནི་མཐའ་བཞི་ཆར་གྱི་སྤྲོས་པ་བཀག་པའི་མཚན་མེད་ཚང་བར་བསྟན་པའོ། །འདི་དག་ནི་སྒྲོས་ངན་གྱིས་མ་བསླད་པར་ཟླ་བའི་དགོངས་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་པས་རྣམ་དཔྱོད་དང་ལྡན་པ་དག་ཡིད་ཆེས་པར་གྱིས་ཤིག བཞི་པ་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་འཆད་ཚུལ་དགག་པ་ནི། བོད་ཀྱི་དབུ་མའི་དགོངས་པར་འགྲེལ་པར་རློམ་པ་ཁ་ཅིག༧ སྔར་གྱི་ས་བཅུ་པའི་ལུང་དོན་འཆད་པ་ན་རང་གི་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པས་ཞེས་པ་ནི་བྱང་སེམས་རང་གི་ཡུལ་འགོག་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཤེས་པའི་ཆེ་བའོ་ཞེས་དང་། འདི་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་སྟེང་ནས་ཁྱད་པར་བཞག་དགོས་པར་སྣང་ངོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་འགལ་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་མེད་ལ། དེ་ལ་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེས་ན་ལུགས་འདི་ལ་བདེན་འཛིན་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་འཇོག་པའི་ལུགས་ཀྱིས། དེ་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་དགུར་བྱས་ནས་ས་གཉིས་པ་སོགས་སྒོམ་ལམ་དགུས་སྤོང་བའི་རྣམ་བཞག་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། ད་དུང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྲིས་པ་ནི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལ་ཟུར་ཟ་བར་སྣང་ཡང་བདེན་འཛིན་ལ་དགུར་ཕྱེ་ནས་སྒོམ་ལམ་དགུས་སྤོང་བ་ནི་རྒྱན་གྱི་ལུགས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་དགོངས་པ་མ་ལོན་ཅིང་། ཤེས་སྒྲིབ་དགུར་ཕྱེ་ནས་སྒོམ་ལམ་དགུས་སྤོང་བ་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་མི་འདོར་བར་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྦས་དོན་ཟབ་མོར་འགྲེལ་བའི་ལུགས་འདོར་བར་སྣང་བས་སེམས་ཡོད་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལ་དཔྱོད་ཅིག ཀྱེ་མ་ལྟ་བའི་སྙིགས་མ་འདི་ལྟར་གྱུར་སྣང་ངོ་། །ཡང་ས་བདུན་པའི་སྐབས་སུ་འཆད་པ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འགོག་པ་ཡང་དག་མཐའ་ལ་འཇུག་ལྡང་བྱེད་པས་འདི་ནས་ནུས་ལ་ས་འོག་མར་མི་ནུས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བདག་གི་བླ་མ་དམ་པས་གསུངས་པ་ལྟར་ལེགས་ཏེ། མོས་སྤྱོད་དུ་སེམས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་རོ་གཅིག་ཏུ་མ་སོང་བའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དུས་ཐུང་ངུར་འཇུག་ལྡང་བྱེད་པ་མི་དཀའ་ཡང་སེམས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་རོ་གཅིག་ཏུ་མ་སོང་བའི་སྐབས་ལས་སོང་བའི་སྐབས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་ལྡང་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྲིས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ་འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་ལྡང་གཏན་མི་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ་སེམས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་རོ་གཅིག་ཏུ་མ་སོང་བའི་སྐབས་ལས་སོང་བའི་སྐབས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་ལྡང་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན། ས་དང་པོ་ནས་ས་དྲུག་པའི་བར་དུ་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་ཡང་ས་བདུན་པ་ཐོབ་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་དག་ནི་སེམས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པས་དེ་གཉིས་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་བློ་དེ་གནས་ཚུལ་ལ་མ་ཞུགས་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པའི་བློ་དེ་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པར་དོན་གྱིས་ཁས་བླངས་འདུག་གོ །གྲུབ་༨དོན་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་དམིགས་པས་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པ་རྟོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་དང་གང་ཟག་ཏུ་འདོགས་པའི
Chinese
。因为这正是“殊胜之因是殊胜道”所阐述的。通过行持和回向的方式，大乘教法变得有意义，这是此时的重点。其次，按照解释，为了阐明诸法无我而宣说大乘也是合理的，因为想要阐述广大的教义。声闻乘的教法中，对诸法无我的阐述仅仅是简要的概括。正如导师所说：“若未证悟无相义，汝说无有解脱事，是故汝于大乘中，圆满开示此理谛。”这样说道。这里说了阐明、广大和圆满三种差别，第一，在声闻乘的教法中，“色如水泡聚”等等，只是通过比喻的方式间接领悟，并没有明确阐述。而在大乘中，则明确地说“色即是空”等等。第二，在声闻乘的教法中，仅仅阐述了作为人我所依之因的蕴，是空性的。而在大乘中，则是将此蕴归纳于内空性，并阐述了二十空性。第三，在声闻乘的教法中，对于取蕴本身，也仅仅阐述了从四边中的第一边——遮破实有的无相，而大乘中则是阐述了遮破四边戏论的圆满无相。这些是没有被恶劣言辞所玷污，如实解释月称论师的意趣，所以具有智慧的人们应当相信。第四，驳斥以分别念安立的解释方法：某些自诩为西藏中观宗解释的人，以前在解释《十地经》的经文意义时说：“安住于了知自境的殊胜之处，是指菩萨安住于了知自境——断除真实边之殊胜之处。”并且说：“对此，似乎需要在证悟真如的基础上加以区分。”这样解释是与你的宗派相违背的，因为除了证悟诸法无自性之外，没有其他的真如证悟，并且你已经承认对于这一点，大乘和小乘没有差别。还有，因此这个宗派
English
. For this is precisely what is taught by "the special cause is the special path." It is through the means of conduct and dedication that the Mahāyāna teachings become meaningful, and this is the main point here. Secondly, according to the commentary, it is also reasonable to teach the Mahāyāna in order to clarify the non-self of phenomena, because it is intended to expound the extensive teachings. In the Śrāvakayāna teachings, the explanation of the non-self of phenomena is only a brief summary. As the teacher said: "If you do not realize the signless, you say there is no liberation, therefore, you should fully explain this truth in the Mahāyāna." It is said. Here, three differences are mentioned: clarification, extensiveness, and completeness. First, in the Śrāvakayāna teachings, "form is like a mass of foam," etc., are only understood indirectly through metaphors and are not clearly explained. In the Mahāyāna, it is clearly stated that "form is emptiness," etc. Secondly, in the Śrāvakayāna teachings, it is only explained that the aggregates, which are the cause of imputation to a person, are empty of truth. In the Mahāyāna, these aggregates are summarized into inner emptiness, and twenty emptinesses are explained. Thirdly, in the Śrāvakayāna teachings, only the signless, which refutes the first of the four extremes, is explained in relation to the aggregates themselves, while in the Mahāyāna, the complete signless, which refutes the proliferation of all four extremes, is explained. These are not defiled by bad words, and are explained in accordance with the intention of the master Candrakīrti, so those who have wisdom should believe them. Fourth, refuting the method of explanation established by conceptual thought: Some who claim to be commentators on the Tibetan Madhyamaka tradition, when explaining the meaning of the verses of the Daśabhūmika Sūtra, say: "Abiding in the greatness of knowing one's own realm means that the bodhisattva abides in the greatness of knowing one's own realm, which is the elimination of the extreme of reality." And they say: "It seems necessary to make a distinction on the basis of the realization of suchness." This explanation contradicts your own system, because there is no other realization of suchness other than the realization that all phenomena are without inherent existence, and you have already admitted that there is no difference between the Mahāyāna and the Hīnayāna in this regard. Also, therefore, this system
Chinese
以将实执立为所知障的宗派来说，不承认将所知障分为小、中、大九种，然后以二地等九道修道位来断除的立宗。写着“之后还会讲到”，这似乎是在讽刺《现观庄严论》，但将实执分为九种，然后以九道修道位来断除，也不是《庄严论》的宗派，所以是没有理解其意。不承认将所知障分为九种，然后以九道修道位来断除，这似乎是不舍弃自己的恶劣宗派，反而舍弃了嘉察·绛巴（རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ།，弥勒菩萨）解释般若波罗蜜多甚深隐义的宗派，所以有心者应对此进行辨析。唉，见解的糟粕竟然如此显现。又如七地时所讲，心的每一刹那都在正道边际上入定和出定，所以说从这里开始有能力，而在下地则没有能力。如我的上师所说，这很好。在胜解行位，心与真如二者尚未成为一体时，短暂地入定和出定于空性的等持并不困难，但心与真如二者尚未成为一体的阶段，比已成为一体的阶段更难以入定和出定于真如。写下这些是颠倒的，那么在佛地就永远无法入定和出定于真如了，因为心与真如二者尚未成为一体的阶段，比已成为一体的阶段更难以入定和出定于真如。声闻、独觉阿罗汉在胜解行位时，以智慧的力量压制烦恼。从一地到六地之间无法压制，但获得七地后就能压制，必须承认这种差别，因为已经承认了理由。因此，这些是心与真如在名义上是不同的，所以实际上已经承认了二者混合为一体的心没有融入实相，而认识到二者不同的心融入了实相。在解释第八种意义时，如果不能证悟真如，就会执着于色等五蕴为真实，因此心会变得颠倒。如果不证悟补特伽罗无我的圆满相，就会无法证悟，因为会执着于我和补特伽
English
Regarding the system of establishing the clinging to reality as the obscuration of knowledge, it does not accept the establishment of dividing the obscuration of knowledge into nine types: small, medium, and large, and then abandoning them through the nine paths of cultivation, such as the second ground. Writing "It will be explained later," this seems to be satirizing the Ornament for Clear Realization, but dividing the clinging to reality into nine types and then abandoning them through the nine paths of cultivation is not the system of the Ornament either, so it has not understood its meaning. Not accepting the division of the obscuration of knowledge into nine types and then abandoning them through the nine paths of cultivation seems to be not abandoning one's own bad tenets, but rather abandoning the system of Gyaltsab Je (རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ།, Maitreya Bodhisattva) explaining the profound hidden meaning of the Prajnaparamita, so those with minds should analyze this. Alas, the dregs of views appear in this way. Also, as explained in the context of the seventh ground, each moment of the mind engages in entering and emerging from the extreme of cessation, so it is said that from here it has the ability, but in the lower grounds it does not have the ability. As my noble guru said, this is good. In the stage of aspiring conduct, it is not difficult to briefly enter and emerge from the samadhi of emptiness when the mind and suchness have not become one, but it is extremely difficult to enter and emerge from suchness in the stage when the mind and suchness have become one, compared to when they have not become one. Writing this is inverted, so then it would be impossible to ever enter and emerge from suchness in the Buddha ground, because it is more difficult to enter and emerge from suchness in the stage when the mind and suchness have become one, compared to when they have not become one. Hearers and solitary realizers Arhats suppress afflictions with the power of intelligence in the stage of aspiring conduct. From the first ground to the sixth ground, they cannot suppress them, but after obtaining the seventh ground, they can suppress them, and this difference must be acknowledged, because the reason has been acknowledged. Therefore, these are because the mind and suchness are nominally different, so in reality it has been acknowledged that the mind that mixes the two into one has not entered the reality, while the mind that recognizes the two as different has entered the reality. When explaining the eighth meaning, if one is separated from the realization of suchness, one will fixate on the aggregates such as form as real, so the mind will become inverted. If one does not realize the complete characteristic of the selflessness of persons, one will not be able to realize it, because one will cling to the self and the person.