Tibetan
དང་ལྡན་པ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལྡན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ཡི་སྒྲུབ་པ་མདོར་བསྡུ་ན། །མདོར་ན་དད་དང་ཤེས་རབ་བོ། །དད་ཅན་ཡིན་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བརྟེན། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཕྱིར་ཡང་དག་རིག །ཅེས་པ་ལྟར་འགྲོ་བ་བཞི་ཡིས་ཆོས་ལས་མི་འདའ་བའི་དད་པ་ལྡན་པ་དང་། བཤད་བྱའི་དོན་དེ་རྟོགས་པར་ནུས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་མཚན་ཉིད་གཉིས་ལྡན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། གཉིས་ག་ལའང་གཉིས་ཀ་དགོས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཉན་པ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བ་དང་བསྒྱུར་བ་གཉིས་སུ་འདུས་པ་ལས་དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པར། དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་དང་། །ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུར་ཤེས་ལྟར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་གྱི། །རིགས་ནི་མཚན་མ་དག་ལས་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་རིགས་མཚན་མ་ལས་ཤེས་ཚུལ་ནི། འཇུག་པ་ལས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐོས་ནས། །ནང་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་བྱུང་མཆི་མས་མིག་རླན་ཞིང་། །ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་བར་འགྱུར་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བློ་ཡི་ས་བོན་ཡོད། །དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་སྣོད་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་མཚན་ཉིད་གཏན་འབེབས་དང་། སྒྲུབ་པ་ཉམས་ལེན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གྲུབ་མཐས་བློ་ཁ་བསྒྱུར་བ་ལ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། །གོང་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་པོ་རྣམས་འོག་མ་འོག་མའི་དོན་དམ་གྱི་འདོད་ཚུལ་ལ། གོང་མ་གོང་མས་གནོད་བྱེད་བརྗོད་ནས་གྲུབ་མཐའ་གོང་མ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། འཆད་པ་པོ་དབུ་མ་པ་ཁོ་ནས་རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ། གོང་མ་གོང་མའི་གནོད་བྱེད་བརྗོད་ནས་མཐར་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། ཡང་དབུ་མ་པས་དེ་དག་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་མཐར་ཐུག་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་སྦྱོར་བ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། རང་རང་གི་གཞུང་ན་གསལ། གཉིས་པ་ནི། དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ཉིད་ལས། ཡོད་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པའི་མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐས་འདུས་
Chinese
具有正念，并且具有追求意义的精进，即具有三种特征。第二种是，《宝鬘论》中说：“彼之修持略摄之，略言信与慧是也，具信故而依于法，具慧故而如实知。” 如是说，四众具有不离于法的信心，以及能够领悟所说之义的智慧，即宣说了具有两种特征。那些也只是就主要方面而言，要知道两者都需要两者。像那样的听者，可以归纳为没有被宗派转变心意和被转变心意两种，其中第一种是，《十地经》中说：“如从烟知有火，如从水鸟知有水，菩萨具慧者，从相知其种姓。” 如是所说的从相了知种姓的方式是，《入行论》中说：“凡于异生位，闻空性之时，内心屡欣喜，喜极泪盈眶，身毛亦竖立，彼有佛陀种，是为胜器身，当为说真谛。” 如是。对于他，从一开始就以确定特征和修持实践的方式来宣说胜义谛，因为对于他，会产生随之而来的功德。第二种是被宗派转变心意者，《入行论》中说：“瑜伽师亦由慧别，上上能害下下品。” 如是所说，内道佛教的四宗派，对于下下宗派的胜义谛的观点，上上宗派会说出危害，从而归入上上的宗派，以及宣讲者唯有中观派，对于自他宗派的实有宗，上上宗派会说出危害，最终归入中观宗，还有中观派以对他们说出自宗的危害的方式，最终归入究竟的中观宗，有这三种情况。其中第一种，在各自的论典中很清楚。第二种是，从中观的论典本身中，以“如果存在就遍及无常”的经部宗的宗义来
English
Possessing mindfulness, and possessing diligence in pursuing meaning, that is, possessing three characteristics. The second is, as stated in the Ratnavali: "Its practice is briefly summarized, Briefly, it is faith and wisdom, Because of having faith, one relies on the Dharma, Because of having wisdom, one knows reality." As it says, the four assemblies possess faith that does not stray from the Dharma, and wisdom that is able to understand the meaning of what is being said, that is, it is taught as possessing two characteristics. Those are also just in terms of the main aspects, but it should be known that both are needed in both cases. Such listeners can be categorized into two types: those whose minds have not been transformed by philosophical tenets and those whose minds have been transformed. The first is, as stated in the Dasabhumika Sutra: "Just as one knows fire from smoke, just as one knows water from waterfowl, a Bodhisattva with intelligence, knows the lineage from the signs." The way of knowing the lineage from the signs as stated is, as stated in the Entering the Path of the Bodhisattva: "Whenever, in the state of an ordinary being, upon hearing of emptiness, joy repeatedly arises within, tears well up from extreme joy, and the hairs of the body stand on end, that one has the seed of the Buddhas, that is a worthy vessel, the ultimate truth should be taught to him." Like that. For him, from the very beginning, the ultimate truth should be taught in the manner of establishing characteristics and practicing meditation, because for him, the qualities that follow will arise. The second is those whose minds have been transformed by philosophical tenets, as stated in the Entering the Path of the Bodhisattva: "Yogis also differ by intelligence, the higher ones harm the lower ones." As it says, the four Buddhist philosophical schools, regarding the views on ultimate truth of the lower and lower schools, the higher and higher schools will state harms, thereby incorporating them into the higher schools, and the speaker is only the Madhyamika, for the realists who speak of self and other schools, the higher and higher schools will state harms, ultimately incorporating them into the Madhyamika school, and also the Madhyamika, by stating the harms of their own system to them, ultimately incorporating them into the ultimate Madhyamika school, there are these three situations. Among them, the first is clear in their respective treatises. The second is, from the Madhyamika treatises themselves, using the Sautrantika's tenet that "if it exists, it is pervaded by impermanence" to
Tibetan
མ་བྱས་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་དགག དྲུག་གི་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བའི་སེམས་ཙམ་པའི་རིགས་པས་མདོ་སྡེ་པ་རྡུལ་ཕྲན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་དགག གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་སེམས་ཙམ་པ་སེམས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་འགོག་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། གྲངས་ཅན་པ་བདག་སྐྱེ་ཁས་བླངས་པ་ལ་འགལ་བར་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་དང་། རང་སྡེ་དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་གཞན་སྐྱེ་ཁས་བླངས་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས་དང་། གཅེར་བུ་པ་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་ཁས་བླངས་པ་ལ། དེ་གཉིས་ཀའི་གནོད་བྱེད་དང་། རྒྱང་འཕན་པ་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་ཁས་བླངས་པ་ལ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས་སོགས་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པ་ལ་འགོད་པ་ལྟ་བུའོ། །མདོར་ན་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་དངོས་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབུ་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉན་པོར་རུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉན་པ་པོའི་རྣམ་གཞག་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་མ་ཤེས་ན། གཞུང་ལས། ཉན་པ་པོ་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་སད་པ་དགོས་པར་གསུངས་པ་དང་། དགག་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཞུགས་པ་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་པ་དང་། གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཉན་པར་འདོད་པ་དུ་མ་ཡོད་པ་འདི་དག་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་འགྲོན་པོ་ཕྱོགས་སླད་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དག་མཐོང་ནས་དེ་དག་ལ་བརྩེ་བའི་སྒོ་ནས་བཤད་པའོ། །བཞི་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་གཞི་དང་། རྗེས་གསུམ་ལས་དང་པོ་ལ། འདུ་ཤེས་ནི་རང་ཉིད་ལ་ནད་པའི་འདུ་ཤེས། འཆད་པ་པོ་ལ་སྨན་པའི་འདུ་ཤེས། ཆོས་ལ་སྨན་གྱི་འདུ་ཤེས། ནན་ཏན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ནད་གསོ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཀུན་སློང་ནི། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྣོད་ཁ་སྦུབ་ལྟ་བུ་རྣ་བར་མི་གཏོད་པ་དང་། སྣོད་ཞབས་རྡོལ་ལྟ་བུ་རྣ་བར་གཏད་ཀྱང་དྲན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱོང་བ་དང་། སྣོད་དུག་ཅན་ལྟ་བུ་དྲན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བསྐྱངས་ཀྱང་ཆགས་སྡང་དང་ཟང་ཟིང་གིས་གཡེངས་ནས་ཐར་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བ་དག་སྤངས་ནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟག་པར་དྲན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བསྐྱངས་ནས་ཐར་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའོ། །ལྔ་པ་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གཙང་ནག་པས་འདི་ལྟར་བཤད་དེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཆོས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དེ་སྟོན་པའི་གང་ཟག་ནི་འདིའི་དོན་ཇི་ལྟ་བར་མི་ཤེས་པ་དང་། སྤོབས་པ་ཞན
Chinese
驳斥不作而有的事物，即有部的宗义。以六者同时结合的唯识宗的理证，驳斥经部宗认为的极微实有。以一异离的理证，驳斥唯识宗认为的心识实有，如是宣说。第三，对于数论派承认自生，陈述相违的太过；对于自宗的实事师们承认他生，提出理由相同的责难；对于裸体派承认从二者产生，提出对二者的损害；对于顺世外道承认从无因产生，提出理由相同的责难等，通过陈述这些来引导证悟无生。总之，应当了知，一切宗义论说的实事师，都可以通过破立的方式，使之能够听闻中观的真如。如果不了解听法者的这种分类方式，就会看到经中说，听法者需要唤醒大乘种姓，以及一切破立都只针对进入宗义的人，还有许多没有被宗义转变观念而想要听闻中观见解的人，会想这些人是怎么回事，就像客人迷失方向一样，因此出于对他们的慈悲而宣说。第四是加行、正行和后行三者，首先是加行，观想自己是病人，说法者是医生，法是药物，认真修持是治病，发心是发起大乘菩提心。第二是，舍弃像器皿口朝下一样不倾听，像器皿底漏一样倾听了也不以正念守护，像器皿有毒一样即使以正念守护，也被贪嗔和散乱所扰而不能成为解脱之因，要如理恒常以正念守护，使其成为解脱之因。第三是，以不执著三轮的智慧回向圆满菩提。第五，善知识藏纳巴这样说道：对此，暂时来说，宣说殊胜之法的补特伽罗，是不了解此义如何，并且缺乏自信
English
Refuting the tenets of the Vaibhashika school, which asserts the existence of uncreated things. Refuting the Sautrantika school's belief in the real existence of atoms with the reasoning of the Mind-Only school that combines six elements simultaneously. Refuting the Mind-Only school's belief in the real existence of mind with the reasoning of one and many being separate, as it is said. Third, to the Samkhya school, which accepts self-origination, stating the contradiction as an overreach; to one's own school's realists who accept other-origination, posing the same reasons for blame; to the naked ascetics who accept origination from both, presenting harm to both; to the Lokayata school who accept origination from no cause, posing the same reasons for blame, etc., guiding to the realization of non-origination by stating these. In short, it should be known that all realists who propound tenets can be made receptive to listening to the suchness of Madhyamaka through the means of refutation and establishment. If one does not understand this kind of classification of listeners, one will see that the sutras say that listeners need to awaken the Mahayana lineage, and that all refutation and establishment are only directed at those who have entered into tenets, and there are many who have not had their minds changed by tenets but want to listen to the Madhyamaka view, and one will wonder what these are like, like a guest who has lost his way, and therefore it is explained out of compassion for them. Fourth, there are three: preparation, main part, and conclusion. First, in the preparation, the perception is to perceive oneself as a patient, the speaker as a doctor, the Dharma as medicine, diligently practicing as curing the illness, and the motivation is to arouse the Mahayana mind of enlightenment. Second, abandon listening like an overturned vessel that does not turn the ear, like a vessel with a hole in the bottom that listens but does not maintain mindfulness, and like a poisonous vessel that even if maintained with mindfulness is distracted by attachment, hatred, and busyness and cannot become a cause of liberation, and constantly maintain mindfulness properly so that it becomes a cause of liberation. Third, dedicate to perfect enlightenment with the wisdom that does not fixate on the three spheres. Fifth, the virtuous friend Tsang Nagpa said this: In this regard, for the time being, the individual who teaches the particularly excellent Dharma does not understand the meaning of this, and lacks confidence.