Tibetan
་པ་དང་ཟང་ཟིང་གཉེར་བ་དག་གིས་གྱ་ཚོམ་དུ་མི་བྱ་སྟེ། གཞན་ལ་མི་ཕན་ཞིང་རང་ཉིད་རྨོངས་པས་ཆོས་ལས་འདའ་བ་དང་། གཞན་གྱིས་བརྩད་ན་སྤོབས་པ་གཏུགས་པས་ཡིད་འབྱུང་། ཆོས་ཟབ་མོ་བཙོངས་པའི་སྡིག་ལྕི་བས་གོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་མདོ་སྡེ་དེ་དང་དེ་ལས་ཆོས་ལོག་པ་དང་ཟང་ཟིང་གི་ཕྱིར་སྟོན་པའི་ཉེས་པ་མི་ཟད་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་འདི་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་འདིའི་དོན་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པས་ཤེས་བྱའི་ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འབབ་པར་ཤེས་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་ཅིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་བསྔོར་འཇུག་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་བསྟན་པའི་ཡུལ་ཡང་སུ་ཡང་རུང་བ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་གཞན་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་དག་གིས་ཐོས་ན་སྐྲག་ཅིང་མ་དད་པས་གཞན་ཕུང་བ་དང་། བརྙས་ཤིང་དོན་དུ་མ་གྱུར་པས་ཆུད་ཟོས་པ་དང་། བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་མ་སྦྱངས་པ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང་། བསྟན་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་ཉིད་དང་། བདུད་རྩི་དུག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། སེང་གེའི་འོ་མ་ཁམས་སའི་སྣོད་དུ་བླུགས་པ་ལྟར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དུ་མར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་འགའ་ལས་མ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣ་བར་ཡང་བསྒྲག་པར་གསུངས་པ་ནི་དེའི་ཉེས་པ་ལྕི་བ་ལས་སྐྱོབ་པའི་ཐབས་དེ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པ་ཡིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དགེ་ཚོགས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྦྱངས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་འདི་ཐོས་ན་དད་པའི་རྣམ་འགྱུར་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་རྟགས་དང་ལྡན་པའམ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྨིན་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ལུང་དག་ལས་བཤད་དོ། །དེས་དེ་ལ་བསྟན་པའི་གནས་སྐབས་ནི་འཆད་པོ་དང་ཉན་པོ་དག་ཆོས་འདིར་སྤྲོ་ཞིང་མཐུན་པས་བསམ་པ་དགེ་བ་དང་། ཟས་སྐོམ་ལ་སོགས་པ་མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་པ་དང་
Chinese
不应以牟利和杂务之心来胡乱行事，因为这样既不利于他人，自己也会因愚昧而背离佛法，如果别人诘难，则会因辩解而心生厌烦。因为贩卖深奥佛法的罪过极其严重。即便如此，在某些经藏中，也提到了为了不正当的目的或为了牟利而讲经的无尽过患。然而，宣讲此佛法的善知识，应如前所述，以确凿的证据如实理解其含义，了知一切所知之法和佛陀的教言都归于空性。以无所缘的菩提心行和善巧方便的精进，引导所化众生进入大乘。如《胜母经》中所说：“菩萨的善知识以不执著的方式宣讲佛法，并将一切善根回向于一切种智。”传法的对象也不是随便什么人都可以，如果其他宗派或新入大乘者听闻，会因恐惧和不信而使他人堕落，因轻蔑和不理解而浪费，因做了不该做的事而使自己遭受罪过。因此，《般若波罗蜜多》不应在未经训练的人面前宣讲。如果宣讲，就会犯根本堕罪，甘露会变成毒药，如同将狮子的乳汁倒入泥土容器中一样，会产生诸多过患。有些经典中说，即使是对不信仰的人也要宣讲，这是因为看到了可以避免更严重罪过的方法，但并非所有情况都如此，因为总体上是禁止的。然而，对于具有大乘种姓，以顺应的善行调伏自心，并且听闻此法后具有信心的表现等结果之相，或者自己应该了解成熟的次第，经典中是这样说的。因此，对此进行宣讲的时机是，讲法者和听法者都对此法感到欢喜和一致，并且具有善良的发心，以及具备食物等顺缘。
English
One should not act recklessly with the intention of profiting or engaging in mundane affairs, because it is neither beneficial to others, nor does it lead oneself away from the Dharma due to ignorance. If others question, one becomes disgusted by arguing. Because the sin of selling profound Dharma is extremely serious. Even so, in some sutras, it is mentioned that there are endless faults in teaching the Dharma for improper purposes or for profit. However, the virtuous friend who teaches this Dharma should, as mentioned earlier, understand its meaning as it is with solid evidence, and know that all knowable dharmas and the Buddha's teachings lead to emptiness. With the practice of the unconditioned Bodhicitta and the skillful means of diligence, he guides the beings to be tamed into the Mahayana. As it is said in the 'Queen of the Victors': 'The virtuous friend of the Bodhisattva teaches the Dharma in a non-attached manner, and dedicates all roots of virtue to the omniscient wisdom.' The object of teaching the Dharma is not just anyone, because if other sects or newcomers to the Mahayana hear it, they will cause others to fall due to fear and disbelief, waste it due to contempt and misunderstanding, and cause themselves to suffer sin by doing what should not be done. Therefore, the Prajnaparamita should not be taught in front of those who have not been trained. If taught, it will be a fundamental downfall, nectar will turn into poison, and it will be like pouring lion's milk into an earthen vessel, resulting in many faults. Some sutras say that even those who do not believe should be preached to, because they see a way to avoid more serious sins, but this is not the case in all situations, because it is generally forbidden. However, for those who have the Mahayana lineage, have tamed their minds with conforming virtuous deeds, and have the signs of results such as expressions of faith after hearing this Dharma, or should know the order of maturation themselves, the scriptures say so. Therefore, the occasion for teaching this is when both the teacher and the listener are delighted and in harmony with this Dharma, and have a good intention, and have gathered favorable conditions such as food and drink.
Tibetan
། གེགས་མེད་པ་སྟེ་དེས་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་། བདུད་ཀྱི་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པས་ཇི་ལྟར་བྱས་ན་དེ་དག་མི་འབྱུང་ཞིང་དོན་ཆེ་བར་འགྱུར་བའི་བསམ་པ་དང་། སྦྱོར་བས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་བཤད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་བཤད་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་བརྗོད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དབུ་མའི་ཆེ་བ་སྤྱིར་བརྗོད། གཞི་དབུ་མ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྔགས། དཔེའི་སྒོ་ནས་གསུམ་ཆར་བསྔགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དབུ་མ་ནི། རང་བཞིན་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་དང་། དགོས་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་གྱིས་ཆོས་གཞན་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རང་བཞིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བརྡར་བཏགས་པའི་དབུ་མ་ཞེས་པའི་མཚན་གྱི་དོན། མཐའ་དང་བྲལ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་པ་དང་། རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་ལས། དང་པོ་མཐའ་དང་བྲལ་བ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། གཞི་དབུ་མར་བརྗོད་པས་བདེན་པ་གཉིས་པོ་དག་ཕན་ཚུན་དང་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དང་། ལམ་དབུ་མར་བརྗོད་པས་ཐབས་ཤེས་རབ་གཉིས་པོ་དེ་སྒྲོ་འདོགས་དང་སྐུར་བའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དང་། འབྲས་བུ་དབུ་མར་བརྗོད་པས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི། སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་ཐུག་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡང་གསུམ་ལས། བདེན་པ་གཉིས་པོ་ནི་གཞིའི་མཐར་ཐུག་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་དངོས་པོའི་ལུས་ཉིད་དང་། རྟོགས་པས་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་ཟད་པར་སྤོང་བས་ཤེས་བྱའི་གནས་ཉིད་དང་། དེ་ལ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གྱིས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་དུ་འགྱུར་བས་ངེས་ལེགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ཤེས་རབ་གཉིས་ནི་ལམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཤེགས་ཤིང་རྗེས་སུ་གཤེགས་པའི་ཤུལ་ཡིན་པ་དང་། ཇི་སྐད་འཆད་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་ལ་དགོས་ཤིང་ཚང་བས་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་། མ་མཐོང་བའི་གཡང་ས་མེད་ཅིང་ཉམས་སུ་འབབ་པས་འཇུག་པ་བདེ་བའི་སྒོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་དོན་གྲུབ་པ་དང་། གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཉེར་བྱའི་དོན་ཚང་བ་དང་། སྤངས་རྟོ
Chinese
没有障碍，因此应当了知依靠甚深佛法的障碍和魔业是如何产生的。向十方诸佛祈祷并精进，思考和实践如何才能不产生这些障碍并变得有意义。如是说。这些是进入讲解的支分，已经讲完。第二，讲述所讲之法的伟大之处，有三点：总说中观的伟大，分别赞叹作为基础的中观，通过比喻赞叹所有三者。第一，大乘中观，以自性、作用和必要的三种差别，胜过其他法。其中，自性圆满，是诸佛所诠释的中观之名的含义，具有远离边、究竟和随顺的三种功德。第一，远离边，进入的对境也有三种：作为基础的中观，说二谛互相观待，各自观待，远离有无、常断之边；作为道路的中观，说方便与智慧二者，远离增益和损减之边；作为果的中观，说不住涅槃，因为远离有寂二边。究竟，进入的对境也有三种：二谛是基础的究竟，因为是周遍所知一切体的法相和法性，是实事之体；通过证悟而断除增益和损减之边，是所知之位；因为随其迷悟而转为烦恼和清净，是决定胜之所缘。方便与智慧二者是道路的究竟，因为是三世诸佛所行和随行之处，因为是成就如是所说之果所必需和圆满的决定之因，因为没有未见之悬崖且易于修习，是进入安乐之门。不住涅槃是果的究竟，因为成就自利和成办他利，圆满了大丈夫们所应成办之事，断证
English
Without obstacles, therefore, one should understand how obstacles and demonic activities arise from relying on the profound Dharma. By praying to the Buddhas of the ten directions and exerting diligence, one should contemplate and practice how to prevent these obstacles from arising and how to make them meaningful. Thus it is said. These are the limbs for entering into explanation, which have been explained. Second, to speak of the greatness of the Dharma to be explained, there are three points: generally speaking of the greatness of Madhyamaka, specifically praising the Madhyamaka as the basis, and praising all three through examples. First, the Madhyamaka of the Great Vehicle is superior to other Dharmas due to the three distinctions of nature, function, and necessity. Among them, the perfection of nature is the meaning of the name Madhyamaka, which is interpreted by the Buddhas, and has the three qualities of being free from extremes, ultimate, and consistent. First, being free from extremes, there are also three objects of entry: as the basis of Madhyamaka, it is said that the two truths are mutually dependent and individually dependent, and are free from the extremes of existence and non-existence, permanence and annihilation; as the path of Madhyamaka, it is said that the two, skillful means and wisdom, are free from the extremes of addition and subtraction; as the fruit of Madhyamaka, it is said that non-abiding Nirvana is free from the two extremes of existence and peace. Ultimate, there are also three objects of entry: the two truths are the ultimate of the basis, because they are the Dharma characteristic and Dharma nature that pervade all bodies of knowable objects, and are the body of reality; by realizing and eliminating the extremes of addition and subtraction, it is the position of knowable objects; because it transforms into afflictions and purification according to delusion and non-delusion, it is the object of definite goodness. The two, skillful means and wisdom, are the ultimate of the path, because they are the place where all the Buddhas of the three times have gone and followed, because they are the necessary and complete cause for achieving the fruit as described, and because there is no unseen cliff and it is easy to practice, it is the gate to entering into bliss. Non-abiding Nirvana is the ultimate of the fruits, because it fulfills the purpose of great beings by accomplishing self-benefit and benefiting others, and the abandonment and realization