Tibetan
་དུས་ནའང་རྒྱུའི་མཐུས་སེམས་ཅན་སྨིན་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་བ་དང་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དགོས་པ་དེ་རྙེད་དཀའ་བ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་སྟོན་པ་འབྱུང་བ་དཀོན་པ་དང་། བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་དང་མི་འཕྲོད་པ་དང་། ཆོས་འདི་ལ་མོས་པ་ཙམ་ཡང་དག་པའི་ཚོགས་མང་པོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་དཀོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་འདིའི་དོན་ལ་བློ་མ་ཕྱོགས་ཞིང་འདིར་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གིས་ཀྱང་འདི་ཇི་ལྟ་བ་མ་རྟོགས་པར་སྣང་བས་གཞུང་གི་ཁྱད་པར་འདི་ཟློས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དགོས་པ་དེ་འཇོག་པོའི་གཙུག་རྒྱན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་དག་མ་ཡིན་ཏེ། དེང་སང་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཡོད་ཅིང་གཞུང་འདིས་གསལ་བར་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཞི་དབུ་མ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྔགས་པ་ནི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིན་པ་དང་། དེ་རྟོགས་པ་ཕན་བདེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཡིན་པ་དང་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལས། དང་པོ་ནི། གཞི་དབུ་མ་བདེན་པ་གཉིས་པོ་ནི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཏེ། གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་དོན་གྱིས་གསུང་རབ་དང་དྲང་དོན་གྱི་གསུང་རབ་གཉིས་སུ་འདུས་ཤིང་། ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་ནི་བརྗོད་བྱ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟོན་པ་དང་། དྲང་དོན་གྱི་གསུང་རབ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྟོང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་ལྟར། །ངེས་དོན་མདོ་སྡེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །གང་ལས་སེམས་ཅན་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་བསྟན། །ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་བརྗོད་བྱ་བདེན་གཉིས་ཤེས་མི་ཤེས་ཀྱིས་གསུང་རབ་ལ་མི་རྨོངས་པ་དང་རྨོངས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པ་དག །ཐུབ་པའི་བཀའ་ལ་མི་རྨོངས་ཏེ། །དེ་དག་མ་ལུས་ཚོགས་བསགས་ནས། །ཕུན་ཚོགས་ཕ་རོལ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། རྩ་བ་ལས། གང་དག་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི། །རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡི། །ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་རྣམ་མི་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དཔྱད་ན་བདེན་བརྫུན་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཞིང་། མ་དཔྱད་ཐ་སྙད་དུ་བརྫུན་སྣང་རྟེན་འབྱུང་ཡིན་པ་དེ་སུས་ཀྱང་གཞན་དུ་བཟློག་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་པས་ན། བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། མཚན་ཉིད་འདི་དག་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་དཀྲུག་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་ནི། སྤྱིར་འཕགས་པ་གསུམ་གྱི་ཕན་བདེ་བསྐྲུན་པའི་ཡུམ་ཡིན་ཞིང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ཡིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་བསྟོད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་བསྟེན་མ། །ཁྱོད་ཉིད་གཅིག་པུ་ཐར་པའི་ལམ། །དེ་ལྟར་གཞན་དག་མེད་པར་ངེས། །ཞེས་དང་། གང་སླད་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་གཙོ། །ཐུགས་རྗེ་ཅན་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱི་སྲས། །དེ་ཡི་སླད་དུ་དགེ་མ་ཁྱོད། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཕྱི་མོ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་གསུམ་ཆར་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པ་ནི། གཞི་དབུ་མ་ནམ་མཁའ་དང་ཆོས་མཚུངས་པ། ལམ་དབུ་མ་ཤིང་རྟ་དང་ཆོས་མཚུངས་པ། འབྲས་བུ་དབུ་མ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་ཆོས་མཚུངས་པ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལས། དང་པོ་ནི། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནི་ཁྱབ་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་ལ་གོ་འབྱེད་པ་ལྟར། གཞི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་ལ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད། དོན་དམ་སྣང་མེད་ལ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་། བདེན་གཉིས་མ་རིག་པས་འཁོར་བར་གོ་སྐབས་འབྱེད་ལ། བདེན་གཉིས་རིག་པའི་ཡུམ་གྱིས་ཞི་བ་ལམ་ལྔར་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་དགོངས་ནས་རིམ་པ་ལྟར་འཕགས་པ་སྡུད་པ་ལས། སེམས་ཅན་ཐ་མ་འབྲིང་དང་མཆོག་གྱུར་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་མ་རིག་ལས་བྱུང་བདེ་བར་གཤེགས་པས་གསུངས། །ཞེས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཚུལ་སྒོ་ཐབས་དང་རྩ་བ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ལས་བྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤིང་རྟ་བརྟན། བདེ། མགྱོགས་པ་ལྟར། ལམ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱང་སྲིད་ཞི་མི་ལྟུང་བས་བརྟན་ཞིང་། སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་པ་མེད་པས་བདེ་ལ། མྱུར་དུ་སངས་རྒྱ་བས་མགྱོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་དགོངས་ནས་རིམ་པ་ལྟར། འཕགས་པ་སྡུད་པ་ལས། ཁམས་གསུམ་ཡང་དག་འདས་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའང་མིན། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྡིག་པ་སྤོང་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མེད། །མཁས་པའི་ཕྱིར་ན་མི་དགའ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། འཕགས
Chinese
在那个时候，也凭借因的力量，成熟众生、清净佛土、受持正法等等，行持广大的功德。那个必要难以获得的原因是：像那样的导师出现稀有，教法与世间人的心智不相符，仅仅对这个法生起信心也依赖于许多圆满的顺缘。就像如意宝一样稀有。因此，即使是那些聪慧的人们，他们的心也不倾向于这个法的意义，而那些致力于此行的人们，似乎也没有如实地理解它，因此，这部论典的殊胜之处并非多余的赘述。第三，能够成办：即使如此，那个必要也不是像安放于顶髻上的宝珠一样无法成办，因为现在有具足善缘的人，并且这部论典也清晰地阐释。第二，对根本中观进行特别赞叹，是通过一切经论的所诠、一切所知的实相、以及证悟它是一切利乐之源这三点来了解的。第一点是：根本中观的二谛是一切经论的所诠，因为一切经论都可归纳为胜义谛的经论和世俗谛的经论两种。胜义谛的经论是阐述所诠胜义谛的，而世俗谛的经论是阐述所诠世俗谛的。如《三摩地王经》中所说：“空性如来所宣说，了知经部之差别，何者宣说有情众，彼等一切知为正。”因此，是否了解所诠二谛，决定了是否对经论迷惑。如《二谛论》中所说：“若人善知二谛别，彼于能仁教不迷，彼等无余积资粮，趋往圆满之彼岸。”以及《根本慧论》中说：“若人不了知，此二种真谛，彼则于佛语，不了真实义。”因此。第二点是：如果分析一切所知的诸法，则会发现它们都是在真假之中都无法成立的空性。
English
At that time, too, by the power of causes, one engages in vast qualities such as maturing sentient beings, purifying Buddha-fields, and upholding the sacred Dharma. The reason why that necessity is difficult to obtain is that such a teacher is rare to appear, the teachings do not accord with the minds of worldly people, and even merely having faith in this Dharma depends on many complete conditions. It is as rare as a wish-fulfilling jewel. Therefore, even those who are wise do not direct their minds to the meaning of this Dharma, and those who engage in this practice do not seem to understand it as it is. Therefore, the special qualities of this treatise are not redundant repetitions. Third, the ability to accomplish: Even so, that necessity is not something that cannot be accomplished like a jewel placed on the crown of the head, because there are people with good fortune nowadays, and this treatise also clearly explains it. Second, the special praise of the fundamental Madhyamaka is to be understood through three points: that it is the subject matter of all scriptures, that it is the reality of all objects of knowledge, and that realizing it is the source of all benefit and happiness. The first point is: The two truths of the fundamental Madhyamaka are the subject matter of all scriptures, because all scriptures can be summarized into two types: scriptures of definitive meaning and scriptures of provisional meaning. Scriptures of definitive meaning explain the subject matter of the ultimate truth, and scriptures of provisional meaning explain the subject matter of the conventional truth. As it is said in the Samadhiraja Sutra: "Emptiness is taught by the Tathagata, know the distinctions of the sutras, whatever teaches sentient beings, know all those to be correct." Therefore, whether or not one understands the two truths that are the subject matter determines whether or not one is confused about the scriptures. As it is said in the Two Truths: "Those who know the distinction between the two truths are not confused about the teachings of the Able One, they accumulate all those collections of merit, and go to the other shore of perfection." And as it is said in the Root Treatise: "Those who do not understand the distinction between these two truths do not understand the profound reality of the Buddha's teachings." Therefore. The second point is: If one analyzes all objects of knowledge, one will find that they are all emptiness that cannot be established as either true or false.
Chinese
因此，未经观察的世俗名言中的虚假显现缘起，是谁也无法改变的。因此，二谛双运是所有知识的实相。如《中观母经》云：“这些自性，是天、人、非天等世间众生所不能扰乱的。”第三，善于理解二谛的意义，总的来说是创造三圣者利益和安乐之母，特别是三世诸佛之母。如《般若波罗蜜多赞》云：“诸佛、独觉以及声闻众，皆依于汝母。汝乃唯一解脱道，如是定知无他道。”又云：“何故佛陀世间尊，具悲心者皆汝子。是故善哉汝，乃一切有情之母。”如是说。第三，以譬喻的方式赞叹三者。基位中观与虚空法相同，道位中观与车乘法相同，果位中观与如意宝珠法相同，应以这三者来理解。首先，譬如虚空，周遍且无自性，能开显万物。同样，基位中观二谛也周遍一切法，世俗显现无有真实的自性，胜义无有显现，也无有真假二者的自性。二谛无明为轮回开启机会，二谛智慧之母则引领进入寂灭五道。考虑到这两点，依次在《圣集经》中说：“下等、中等和殊胜的一切有情，都是从无明中产生的，如来是这样说的。”以及“智慧的方式、门户、方便和根本的一切，都是从殊胜的般若波罗蜜多中产生的。”如是说。第二，如车乘般坚固、安乐、迅速。同样，道位二资粮也不会堕入有寂二边，故而坚固，没有痛苦和损害，故而安乐，迅速成佛，故而迅速。考虑到这些，依次在《圣集经》中说：“既不完全超越三界，也不完全解脱。”以及《入行论》中说：“为遣罪故无苦楚，为智者故无不乐。”以及
English
Therefore, the false appearance of dependent origination in unexamined conventional terms cannot be reversed by anyone. Therefore, the union of the two truths is the reality of all knowledge. As the Middle Way Mother Sutra says: "These characteristics cannot be disturbed by the world with gods, humans, and asuras." Third, to understand the meaning of the two truths well is, in general, the mother who creates the benefit and happiness of the three noble ones, and in particular, the mother of the Buddhas of the three times. As the Praise of Prajnaparamita says: "The Buddhas, the self-awakened ones, and the listeners all rely on you, mother. You are the only path to liberation. It is certain that there is no other path like this." And: "Why are the Buddhas, the lords of the world, the compassionate ones, all your sons? Therefore, good woman, you are the mother of all sentient beings." So it is said. Third, praising all three with examples: the basis Middle Way is similar to the Dharma of space, the path Middle Way is similar to the Dharma of a chariot, and the fruit Middle Way is similar to the Dharma of a wish-fulfilling jewel. The first is: for example, space is pervasive and without self-nature, and it opens up understanding. Similarly, the basis Middle Way, the two truths, is also pervasive to all Dharmas, and the conventional appearance has no true self-nature. The ultimate reality has no appearance, and there is no self-nature of both truth and falsehood. The two truths of ignorance open up opportunities for samsara, and the mother of the two truths of wisdom leads to the five paths of peace. Considering these two, it is said in the Holy Collection Sutra: "All sentient beings, inferior, intermediate, and superior, are born from ignorance, as the Sugata said." And: "All the ways, doors, methods, and roots of wisdom are born from the supreme Prajnaparamita." So it is said. Second, like a chariot, it is stable, comfortable, and fast. Similarly, the two accumulations of the path do not fall into the two extremes of existence and peace, so they are stable; there is no suffering and harm, so they are comfortable; and they quickly attain Buddhahood, so they are fast. Considering these, it is said in the Holy Collection Sutra: "Neither completely transcending the three realms nor completely liberated." And in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: "There is no suffering to abandon sin, and there is no unhappiness for the wise." And