Tibetan
སྨྲ་བ་པོ་རང་དབང་མེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་ནུས་པ་ཡོད་ན་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་སྔ་རོལ་ན་སོགས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མ་གཏོགས་པར་སོགས་དང་། མྱ་ངན་འདས་པ་དངོས་པོ་མིན་སོགས་པས་ཕལ་ཆེར་ཐལ་བ་བསྒྲུབ་པ་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སེལ་བར་མཛད་དོ། །གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ངག་རྣམས་ནི་དོན་གྱི་ངག་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དུ་མ་ཡོད་དོ་ཞེས་རྟོགས་ན་འོ་ན་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ངག་ཀྱང་དེ་ལྟར་རྟོགས་རིགས་པས་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་འགལ་ལོ། །འོན་ཏེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ངག་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་འགྲེལ་པ་མཁན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེའང་མ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་པ་ཟློག་པའི་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ངག་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་གཞན་ལུགས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་འཐད་པ་སྦྱོར་བ་བཀག་པ་ནི་གཞན་ཡང་རྟོག་གེ་པ་འདིས་བདག་ཉིད་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ཁས་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པར་འདོད་པས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་བཞིན་དུའང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ངག་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་དུ་མའི་ཚོགས་ཀྱི་གནས་སུ་རྟོགས་ཏེ་ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་བཞིན་དུའང་ཞེས་པའི་དོན་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པས། འདིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གི་ཚེ་རང་རྒྱུད་ཡོད་པར་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ངག་བརྗོད་པ་གང་ཞེ་ན་དོན་དམ་པར་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངེས་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉེས་པ་དུ་མའི་ཚོགས་ཅི་ལྟར་ཡོད་ན་འདི་ལ་དྲུག་སྟེ། ཁྱད་པར་དོན་མེད་པ། ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ། ཉེས་པ་དེ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལའང་མཚུངས་པ། དེ་རང་གིས་ཁས་བླངས་པ། སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་ལ་སྦྱར་བ། ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་དོན་དམ་པར་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་དེ། དགག་ཆོས་བདག་ལས་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་བཀོད་པ་ཡིན་ནམ། ཆོས་ཅན་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བཀོད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བཀོད་ཅེས་འདྲི། གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་བ
Chinese
因为说话者不是没有自主，而是如果具有能力，就仅仅是显示想要表达的意义而已。就像论师（龙树）以“虚空的体性在先前”等等，以及“色的原因是除了”等等，以及“涅槃不是事物”等等，几乎都是通过建立反驳的方式来排除他方。如果认识到论师的语句是具有重大意义的语句，因此有许多自续的论式，那么也应该同样认识到论师佛护的语句，因为没有说出理由和比喻，这与所说相违背。如果说详细陈述自续论式的语句是注释师们的规矩，那也不对，因为在造《诤论止息论》的注释时，论师也没有说自续论式的语句。第四，遮破他宗自续的理证结合，即其他宗派的论者认为仅仅是表明自己赞同论理的论著，因此在赞同中观见的同时，凡是说自续论式的语句，都认识到那是极多过失的集合之处等等。其中“在赞同中观见的同时”的意思是，在建立法无自性的场合。因此，这也表明了在世间上著名的世俗的分别时，存在自续。如果问什么是说自续论式的语句，那就是说：在胜义中，内在的处 निश्चित (藏文：ངེས་ཏེ།，梵文天城体：निश्चित，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思： निश्चित)决定没有从我而生，因为存在之故。例如就像存在着知识一样。那么，那里如何存在着众多过失的集合呢？对此有六种：差别没有意义，所立不成，那个过失也同样存在于理由中，那是自己承诺的，把能立用在其他上，存在的理由不确定。第一，在这里，“在胜义中”这个差别，是安立在所破的我生上的差别呢？还是安立在所立的内在的处上的差别呢？如果是前者，就问为什么要安立必要？如果说在世俗中是从我而生
English
Because the speaker is not without autonomy, but if he has the ability, he is merely showing the meaning he wants to express. Just like the teacher (Nagarjuna) with "the nature of space is in the past" and so on, and "the cause of form is apart from" and so on, and "Nirvana is not a thing" and so on, almost all of them eliminate the other side by establishing refutations. If one recognizes that the teacher's statements are statements of great significance, and therefore there are many self-sufficient arguments, then one should also recognize the statements of the teacher Buddhapalita in the same way, because he did not state the reason and the example, which contradicts what was said. If it is said that stating the words of self-sufficient arguments in detail is the custom of the commentators, that is also not right, because when composing the commentary on the Treatise on Stopping Disputes, the teacher also did not say the words of self-sufficient arguments. Fourth, the refutation of the other's system of self-sufficient reasoning is that other logicians think that they only want to show that they agree with the treatises on logic, so while agreeing with the Madhyamaka view, whatever statement of self-sufficient reasoning is made, they recognize that it is a place of a collection of extremely many faults, and so on. Among them, "while agreeing with the Madhyamaka view" means in the context of establishing that phenomena are without inherent existence. Therefore, this also shows that in the famous conventional distinctions in the world, there is self-sufficiency. If you ask what is the statement of self-sufficient reasoning, it is said that in the ultimate sense, the inner sense bases निश्चित (Tibetan: ངེས་ཏེ།，Sanskrit Devanagari: निश्चित，Sanskrit Romanization: niścita，Chinese literal meaning: निश्चित) are definitely not born from the self, because they exist. For example, just like knowledge exists. Then, how is there a collection of many faults there? There are six of these: the distinction is meaningless, the subject is not established, that fault is also present in the reason, that is what one has promised, applying the proof to others, and the reason for existence is uncertain. First, here, is the distinction "in the ultimate sense" established as a distinction on the object to be negated, birth from the self? Or is it established as a distinction on the subject, the inner sense bases? If it is the former, then ask why it is necessary to establish it? If it is said that in the conventional sense, it is born from the self.