Tibetan
ལ་བ་དང་། གཉིས་པ་འགལ་བ་དང་། གཉིས་ཀ་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་དོན་མེད་པ་དང་། ནུས་པ་མེད་པ་དང་། རང་རྒྱུད་མི་རིག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ངག་ལ་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ནམ། གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད། དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ན་མི་རིགས་ཞེས་པ་ནི་འགལ་ཏེ་གྲངས་ཅན་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་རྒྱུ་དང་། དེ་ཉིད་སླར་ཡང་སྐྱེ་བོ་ཞེས་འདོད་པས་ཁས་བླངས་འགལ་ཏེ། རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་བུམ་པ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་དང་། ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ། རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐལ། སྐྱེ་བ་དོན་ཡོད་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཐུག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཁས་བླངས་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་ཟློག་ནུས་ཤིང་། དེ་བཟློག་པས་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འཛིན་པའང་ཟློག་པས་སྐབས་འདིར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་མ་བརྗོད་པ་ཉིད་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ངག་དེས་ཁས་བླངས་འགལ་བ་བརྗོད་མོད། གྲངས་ཅན་པས་ཅི་ལྟར་ཁས་བླངས་སྙམ་ན། འབྲས་བུ་ཡོད་པ་རྒྱུ་ཉིད་དང་། དེ་ཉིད་སྐྱེ་བོ་ཞེས་པ་ནི་བདག་སྐྱེའི་དོན་ཡིན་པས་ཐལ་བ་དང་པོའི་གཏན་ཚིགས་དང་། གཉིས་པའི་བསལ་བ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་སྐྱེ་ན་དོན་མེད་དང་ཐུག་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་པའི་ལན་དུ་མི་གསལ་བ་གསལ་བར་འབྱུང་བས་དོན་དང་བཅས་ཤིང་། གསལ་བའང་གསལ་བར་འབྱུང་བར་མི་འདོད་པས་ཐུག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་པས། ཐལ་བ་དང་པོའི་བསལ་བ་དང་། གཉིས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཁས་བླངས་སོ། །གསལ་བའང་གསལ་བར་སྐྱེ་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེས་པའི་ལན་དུ་མངོན་པར་གསལ་བར་ཡོད་པའང་བསལ་བར་སྐྱེ་བ་ལ་དགོས་པ་མ་མཐོང་ཞིང་། ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ཐལ་བ་དང་པོའི་རྣལ་ཁྱབ་དང་། གཉིས་པའི་ལྡོག་ཁྱབ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འོན་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བར་བརྩད་པས་ཀྱང་ལོག་རྟོག་མི་ཟློག་ན་དེའི་ཚེ་ངོ་ཚ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། དཔེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ཟློག་པས་རང་རྒྱུད་ལ་ནུས་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བྱ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཞན་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་དོན་དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་ནི། ཞེས་པ། བདག་སྐྱེ་བཀག་པ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བྱ་བར་མི་རིགས་ཏེ། རང་རྒྱུད་ཡིན་ན། ཆོས་ཅན་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་བཞི་པོ་གང་རུང་གིས་རྒོལ་ཕྱི་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་འགྲུབ་པའི་སྟེང་དུ་གཞན་ཕྱོགས་བདག་སྐྱེ་བཀག་ནས་རང་ཕྱོགས་བདག་སྐྱེ་མེད་པ་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ལས་ཆོས་ཅན་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པས་གཞན་ཕྱོགས་ལས་ཕྱོགས་གཞན་བདག་སྐྱེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་རང་རྒྱུད་དུ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། འདིའི་ཤེས་བྱེད་དུ་འཕགས་པ་ལྷས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་དང་། རྩོད་ཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅའ་འགའ་ཡོད། །ཅེས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་དྲངས་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཁས་མ་བླངས་པ་ལ་ཐུག་པར་སྣང་ངོ་། །ཤུགས་ལ་ཐ་སྙད་རྣམ་འཇོག་གི་ཚེ་ཆོས་ཅན་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡོད་པས་རང་རྒྱུད་ཡོད་པར་བསྟན་ཅིང་། རྨ་བྱས་ཆོས་ཅན་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་ཀྱང་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པས་རང་རྒྱུད་དུ་མི་འགྱུར་བར་བཤད་པའང་ངེས་པར་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་འདིའི་དོན་བདག་སྐྱེ་བཀག་ནས་གཞན་སྐྱེ་བསྒྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མི་རིགས་ཏེ། བདག་སྐྱེ་ལས་ཕྱོགས་གཞན་གཞན་སྐྱེའང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། གཞན་དག་གིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཕྱོགས་གཞན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་གཉིས་ཀའང་ཕྱོགས་སུ་མ་ཕྱིན་ཏེ། འདིར་བདག་སྐྱེ་འགོག་པའི་རང་རྒྱུད་རིགས་མི་རིགས་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་བདག་སྐྱེ་བཀག་ནས་གཞན་སྐྱེ་བསྒྲུབ་པ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐབས་འདིར་གྲངས་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པའི་གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་འགལ་བའི་སྐྱོན་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་མི་རིགས་ཞེས་པ་ནི་འགལ་ཏེ། སྐྱོན་དེ་གཉིས་ནི་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣ
Chinese
第一个是相违，第二个是矛盾，第三个是二者相违。第一种有三种：自续因无意义，无作用，不了解自续。第一种情况是：你说因为你没有在佛护的言论中陈述理由和比喻，这指的是没有陈述自续的理由和比喻吗？还是根据他人所知而说？如果是前者，那么因为没有陈述，所以说“不合理”是相违的，因为数论者认为你的事物是从自性中产生的，果已经存在于因中，并且认为它本身就是生者，这是自相矛盾的。因为在因的自性中存在着不明显的瓶子等事物，作为法，生是无意义的，并且是无终结的，因为其自身的本体存在即是生。同样，作为法，从自性中产生是不存在的，因为生是有意义的，并且生是有终结的。这样，通过陈述承诺矛盾的反驳，能够阻止认为从自性中产生的邪见，并且通过阻止它，也能阻止认为存在自性的产生，因此，在这种情况下，没有陈述自续的理由和比喻本身，是通过理证成立的。那么，佛护的言论虽然陈述了承诺矛盾，但数论者是如何承诺的呢？果已经存在于因中，并且它本身就是生者，这意味着自生，因此说了第一个反驳的理由和第二个反驳的排除。如果存在的事物产生，难道不会变成无意义和无终结吗？作为回答，不明显的事物会变得明显，因此是有意义的，并且不认为明显的事物会变得更加明显，因此是有终结的。这样说了之后，就承诺了第一个反驳的排除和第二个反驳的理由。如果明显的事物变得更加明显，有什么过失呢？作为回答，没有看到已经明显存在的事物需要再次产生，并且也看到了没有终结，这样就承诺了第一个反驳的周遍和第二个反驳的遣遍。第二种情况是：如果对方通过争论与自己承诺的相矛盾也不能阻止邪见，那么这时就是没有羞耻，因此是自续的理由和比喻二者。
English
The first is contradiction, the second is opposition, and the third is both contradictory. The first has three types: the self-sustaining reason is meaningless, ineffective, and does not understand self-sustenance. The first case is: when you say that you have not stated the reason and example in the words of Buddhapālita, does this mean that you have not stated the self-sustaining reason and example? Or is it said according to what others know? If it is the former, then because it is not stated, saying "unreasonable" is contradictory, because the Samkhyas believe that your object arises from its own nature, the effect already exists in the cause, and it is considered to be the self-born, which is self-contradictory. Because the non-manifest pot and other objects exist in the nature of the cause, as the subject, birth is meaningless and endless, because its own essence exists as birth. Similarly, as the subject, arising from self is non-existent, because birth is meaningful and has an end. Thus, by stating the refutation of contradictory commitments, it is possible to prevent the wrong view that arises from self, and by preventing it, it is also possible to prevent the belief that there is self-nature arising, therefore, in this case, not stating the self-sustaining reason and example itself is established by reasoning. So, although the words of Buddhapālita stated the contradiction of commitment, how did the Samkhyas commit? The effect already exists in the cause, and it itself is the self-born, which means self-arising, so the reason for the first refutation and the exclusion of the second refutation are stated. If an existing thing arises, will it not become meaningless and endless? In response, the non-manifest thing becomes manifest, so it is meaningful, and it is not considered that the manifest thing will become more manifest, so it has an end. After saying this, the exclusion of the first refutation and the reason for the second refutation are committed. If the manifest thing becomes more manifest, what is the fault? In response, it is not seen that there is a need for something that is already manifestly present to arise again, and it is also seen that there is no end, thus the pervasion of the first refutation and the counter-pervasion of the second refutation are committed. The second case is: if the opponent cannot prevent the wrong view by arguing that it contradicts his own commitment, then at that time there is no shame, therefore it is both the self-sustaining reason and example.
Chinese
也无法驳倒，因此自续没有力量。第三，如果是中观派，那么用自己的续部的比量是不合理的，因为对方没有承认。如是说。此处的意义是，如果是中观派，是指像遮止自生那样在胜义谛上进行观察的时候的意思。那时，要成立事物不是从自性产生的，用自续的比量是不合理的。如果是自续，那么在作为有法，现量等世俗的四种量中的任何一种，对敌方和己方都成为共许的基础上，遮止对方的自生，并且必须成立己方没有自生，但是因为有法没有那样成立，所以对方没有从对方那里承认没有自生，因此说没有承认自续。作为此处的知识，圣天说：“有和无以及有无。”等一颂，以及《辩驳论》中“如果我有一些誓言。”引用了两颂，似乎在于没有承认有法由世俗量成立。暗示着在世俗安立的时候，因为有法由世俗量成立，所以显示有自续。并且，孔雀虽然有法由世俗量成立，但是因为事物不由力量进入的量成立，所以说不会变成自续，这也是必须遣除的。有些人说，此处的意义是，遮止自生后，成立他生的自续的理证是不合理的，因为从自生来说，对方也没有承认他生。还有其他人说，成立由自己的自性成立的自续的比量是不合理的，因为对方没有承认由自己的自性成立。这两种说法都没有道理，因为此处是观察遮止自生的自续是否合理的时候，那时遮止自生后成立他生，以及由自己的自性成立的法，成立的自续，谁也没有做过。第二，在此处，由于没有消除数论派所说的成立上的成立，以及理证相违的过失，所以说不合理，这是相违的，因为那两种过失是内部的行蕴等。
English
also cannot refute, therefore Svatantrika has no power. Third, if one is a Madhyamika, then it is not reasonable to use one's own continuum's inference, because the other party has not accepted it. Thus it is said. The meaning here is, if one is a Madhyamika, it means when examining the ultimate truth, such as refuting self-origination. At that time, it is not reasonable to use Svatantrika inference to establish that things do not arise from themselves. If it is Svatantrika, then on the basis of the subject being established as common ground for both the proponent and opponent by any of the four valid means of conventional validity, such as direct perception, it is necessary to refute the opponent's self-origination and establish that one's own side has no self-origination. However, because the subject is not established in that way, the other party has not accepted the absence of self-origination from the other party, therefore it is said that Svatantrika is not accepted. As knowledge for this, Aryadeva said, "Existing and non-existing and existing-nonexisting," etc., one verse, and from the Refutation of Arguments, "If I have some vows," quoted two verses, it seems to lie in not accepting that the subject is established by conventional validity. Implicitly, at the time of conventional designation, because the subject is established by conventional validity, it shows that there is Svatantrika. Furthermore, although the subject of a peacock is established by conventional validity, it is said that it will not become Svatantrika because things are not established by the validity of force-entry, which must also be eliminated. Some say that the meaning here is that it is not reasonable to establish the Svatantrika reason of establishing other-origination after refuting self-origination, because from the perspective of self-origination, the other party has not accepted other-origination either. Others say that it is not reasonable to infer the Svatantrika that establishes what is established by its own characteristics, because the other party has not accepted what is established by its own characteristics. Both of these statements are unreasonable, because this is the time to examine whether the Svatantrika that refutes self-origination is reasonable. At that time, no one has ever made the Svatantrika that establishes other-origination after refuting self-origination, and the dharma that is established by its own characteristics. Second, in this case, it is contradictory to say that it is unreasonable because the establishment of establishment and the fault of contradictory reason spoken by the Samkhya school have not been eliminated, because those two faults are the internal aggregates, etc.