Tibetan
་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་ན་མྱུ་གུ་མི་དམིགས་པ་ལྟར་དེ་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་ས་བོན་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་ནི་འཇུག་པ་ལས་གསུངས་པའི་རིགས་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྩ་བར་ཁ་འཕངས་པ་ནི། སྐྱེ་བ་འདི་ནི་མ་སྐྱེས་པས། །རང་གི་བདག་ཉིད་ཅི་ལྟར་སྐྱེད། །ཅི་སྟེ་སྐྱེས་པས་སྐྱེད་བྱེད་ནི། །སྐྱེས་ན་ཅི་ཞིག་བསྐྱེད་དུ་ཡོད། །ཅེས་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ན། །བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་འཐད་པ་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་བདག་གིས་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཅི་སྟེ་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་ན་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིའི་དོན་ཕ་རོལ་པོའི་བློ་ངོར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་དམ་བཅའ་བསྒྲུབ་པ་གཞན་ལ་གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་དུ་བཤད་པ་དང་། བཟློག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་དམ་བཅའ་འཕེན་པ་འགལ་བར་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་དུ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་འབྲས་བུ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་པ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་དཔེ་ལ་ཁྱབ་པ་བསྟན་པའི་ཤུགས་ལ་ཁྱབ་བྱ་རྩོད་གཞི་ལ་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ཐོབ་པས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་སྐྱེ་ན་དོན་མེད་དང་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། མངོན་གསལ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན། ཞེས་བསྟན་ལ་དེ་སྐད་དུ་བསྟན་པས་ཀྱང་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ལ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཁྱབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། ཞེས་པ་ནི་རྣལ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གྲངས་ཅན་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་དང་། ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དངོས་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེའི་ཁྱབ་པ་སྟོན་ཏེ་གོ་སླའོ། །གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་དེ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཉེས་པ་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་བར་འགྱུ
Chinese
成为不可见。或者像幼芽不可见一样，与它本体相同的种子本身也会变得不可见，因为它与它是本体相同的缘故。这些是从《入行论》中所说的理路。此外，论典根本颂中也说到：此生若未生，如何生自性？若已生而生，已生何所生？等等。以及：因与果若一，能生所生一。等等。第二，佛护论师结合正理的方式是：事物不是从自性中产生的，因为它们的产生会变得毫无意义，并且会变得非常过分。对于事物以自性而存在的情况来说，再次产生是没有必要的，即使存在，如果产生，也永远不会变成不产生。这样说道。这里的意义是，将对方心中完全确定的宗派主张，说成是其他众所周知的比量，以及将与反驳相关的宗派主张，说成是表达矛盾的归谬论，这两种说法。第一种是：作为因的自性而存在的果，如瓶子等事物，是所立宗，不是从自性中产生的，因为存在于自己的自性中，如同瓶子一样。这个理由是通过暗示在例子中显示周遍，从而获得将周遍对象与争论处相联系的暗示，因此是暗示的显示。像这样，它们的等等，如果以自性而存在的事物产生，就会变得毫无意义和没有止境，如同显现的瓶子一样。这样显示，并且像那样显示，也因为对于以自性而存在的事物，没有从自性中产生的周遍显示。第二种情况是：事物不是从自性中产生的，这是真实的。如果不是这样，那么数论师的产生就会变得毫无意义和没有止境，因为存在的事物会产生。事物等等，显示了它的周遍，很容易理解。第二是：导师善显说这不是正理，因为没有陈述理由和例子，并且因为没有消除他人所说的过失。会变得过分
English
becomes invisible. Or, just as a sprout is invisible, the seed itself, which is of the same essence as it, also becomes invisible, because it is of the same essence as it. These are the reasonings stated in the "Entering the Path of the Bodhisattva." Furthermore, the root verses of the treatise also state: If this birth is unborn, how does it produce its own nature? If it is already born and produces, what is there to produce if it is already born? And: If cause and effect are one, the producer and the produced become one. And so on. Secondly, the way in which Buddhapālita combines reasoning is: Things do not arise from themselves, because their arising would become meaningless and would become extremely excessive. For things that exist as their own nature, there is no need for arising again; even if they exist, if they arise, they will never become non-arising. Thus he said. The meaning here is to explain the proposition that is definitely determined in the mind of the opponent as a well-known inference to others, and to explain the proposition related to refutation as a reductio ad absurdum that expresses contradiction. The first is: The effects that exist as the nature of the cause, such as vases and other things, are the subject of the proposition. They do not arise from themselves, because they exist in their own nature, like a vase. This reason is implicitly stated because it obtains the implication of showing pervasion in the example, thereby relating the object of pervasion to the subject of the argument. Thus, their, etc., means that if things that exist in their own nature arise, they will become meaningless and endless, like a manifest vase. This is shown, and by showing it in that way, it also shows that there is pervasion for things that exist in their own nature that they do not arise from themselves. According to the second case: Things do not arise from themselves, which is the real case. If it were not so, then the arising of the Samkhyas would become meaningless and endless, because existing things would arise. Things, etc., show its pervasion, which is easy to understand. The second is: The teacher Lekdenjé said that this is not valid reasoning, because the reason and example are not stated, and because the faults stated by others are not eliminated. It will become excessive.
Tibetan
ར་བའི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐབས་ཀྱི་དོན་ལས་བཟློག་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། དེའི་ཆོས་བཟློག་པའི་དོན་མངོན་པས་དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང་། སྐྱེ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། སྐྱེ་བ་ཐུག་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྐྱོན་སྨྲས་སོ། །འདིའི་དོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ངག་འདི་རང་རྒྱུད་ཡིན་ནམ་ཐལ་འགྱུར་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཤེས་རིག་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཀོད་པ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་བརྗོད་དགོས་པ་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་ཤེས་རིག་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ཞེས་པའི་དཔེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་མི་རིགས་ལ། གཞན་ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གཞན་གྲངས་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་དང་གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ཉེས་པ་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །གྲངས་ཅན་གྱིས་ཅི་ལྟར་སྨྲས་ན་འདི་སྐད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཞེས་པ་འདི་ཅི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་དེ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་པ་དེ་ཡིན་གྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན་གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞིང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ལ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་བ་ལས་བཟློག་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲས་པའོ། །གཉིས་པ་ཐལ་འགྱུར་ཡིན་ན། བཟློག་པ་དང་འབྲེལ་དགོས་པས་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཞེས་པའི་དམ་བཅའི་ཚིག་བཟློག་པས་དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང་། གཏན་ཚིགས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་དང་། ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་ངག་བཟློག་པས་སྐྱེ་བ་དོན་དང་བཅས་པ་དང་། ཐུག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བས་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་གཞན་སྐྱེ་མེད་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པ་དང་པོ་གཉིས་སྤང་བ་དང་། བཟློག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་ན་འགལ་བ་དང་། གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་ན་མ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ་རྟགས་དང་པོ་འག
Chinese
因为是辩论的言辞。从当下的意义中反过来需要成立，并且通过那法反过来的意义显现，事物会从他者产生，并且产生会变成具有果实，并且产生会有终结，所以会与已成立的宗义相违背，这样说了过失。这里的意义是，佛护的这个言辞是自续还是应成？如果是前者，那么在胜义谛中，内部的生处不会从我产生，因为存在，例如知识丰富的人一样。像这样陈述，需要理由和例子。但你因为没有陈述“因为存在”的理由和“像知识丰富的人一样”的例子，所以不合理。另外，对于自续的标志和所立，由于其他数论者所说的理由有相违和已成立而需要成立的过失没有消除，所以也不合理。数论者是如何说的呢？这样说：“因为存在，所以不会从我产生”，这指的是什么呢？是指果实明显显现的自性存在，所以说不会从我产生吗？还是指在因的自性中存在，但不明显显现的果实，所以说不会从我产生呢？如果是前者，那么就是已成立而需要成立。如果是后者，那么就会相违，因为所有具有产生的，都仅仅是在因的自性中存在，所以在因的自性中存在，不会从我产生，因为反过来是周遍的，这样说的。如果是后者应成，因为需要与反过来相关联，所以“事物不会从我产生”的立宗之词反过来，事物会从他者产生，并且理由是产生变得无意义，并且会变得没有终结。因为反过来“产生具有意义”和“具有终结”，所以会与已成立的宗义他生无生相违背。这样说的。第三部分分为两部分：遮破最初的两个过失，和遮破与反过来相关的过失。第一部分分为两部分：如果从自续的角度来说，就是相违，如果从他人共许的角度来说，就是不定。第一部分分为三部分：第一个标志相
English
Because it is a statement of debate. It needs to be established by reversing the meaning of the present, and by revealing the meaning of reversing that dharma, things will arise from others, and arising will become with fruit, and arising will have an end, so it will contradict the established tenet, thus faults were spoken. The meaning here is, is this statement of Buddhapālita a Svātantrika or a Prāsaṅgika? If it is the former, then in ultimate truth, the internal sense bases do not arise from the self, because they exist, like a knowledgeable person. As stated like this, reason and example are needed. But you are unreasonable because you have not stated the reason of "because it exists" and the example of "like a knowledgeable person". Furthermore, for the Svātantrika's sign and to-be-established, it is also unreasonable because the faults of contradiction and established-to-be-established have not been eliminated from the reason stated by the other Sāṃkhyas. How do the Sāṃkhyas say it? They say, "Because it exists, it does not arise from the self," what does this refer to? Does it refer to the nature of the fruit that is manifestly clear, so it is said that it does not arise from the self? Or does it refer to the fruit that exists in the nature of the cause, but is not manifestly clear, so it is said that it does not arise from the self? If it is the former, then it is established-to-be-established. If it is the latter, then it will be contradictory, because all that has arising exists only in the nature of the cause, so existing in the nature of the cause, it does not arise from the self, because the reverse is pervasive, so it is said. If it is the latter Prāsaṅgika, because it needs to be related to the reverse, so the proposition "things do not arise from the self" is reversed, things will arise from others, and the reason is that arising becomes meaningless, and it will become endless. Because the reverse is "arising has meaning" and "has an end", it will contradict the established tenet of other-arising non-arising. Thus it is said. The third part is divided into two parts: refuting the first two faults, and refuting the faults related to the reverse. The first part is divided into two parts: if it is spoken from the perspective of Svātantrika, it is contradictory, if it is spoken from the perspective of what is accepted by others, it is uncertain. The first part is divided into three parts: the first sign相