Tibetan
་ཚད་མ་གཉིས་འདྲེས་ནས་མ་ཕྱེད་པར་ཡོད་པའི་ཚུལ་ནི་གཞན་སུས་ཀྱང་འཇོག་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པས་འདིའོ་སྙམ་དུ་གང་གཟུང་ཐམས་ཅད་རིགས་པས་མི་འགོག་པ་ནི་སྔར་བཀག་ཟིན་ལ། ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་འཛིན་ནམ་མཚན་འཛིན་དུ་འདུག་སྙམ་དུ་གོ་བས་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པར་རློམ་པའི་འོག་ཏུ་སྤྱོད་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེ་རྩིས་མེད་པ་འབྱུང་བའང་མ་ངེས་ཏེ། དེའི་ཚེ་སྔར་གྱི་བདེན་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བདེན་པ་བཀག་བྱར་གོ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར་ཆོས་ཅན་གཉིས་དང་རྟགས་ལ་སོགས་པ་རང་ངོས་ནས་གཞལ་ན་ཚད་མས་གྲུབ་དགོས་པར་འདོད་པ་ནི། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་ཚིག་གསལ་དུ། རང་རྒྱུད་བཀག་པའི་དགག་ཡུལ་མཐིལ་ཡིན་ཏེ། བདག་སྐྱེ་འགོག་པའི་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ལུགས་དེས་གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་བསྟན་པར་བཤད་པ་ན། མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། མངོན་གསལ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་འགྱུར་བར་བཤད་པས། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་གཉིས་དང་། རྟགས་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར། རང་ངོས་ནས་ཚད་མས་གྲུབ་ན་གྲངས་ཅན་པའི་ལུགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བའི་སྙིགས་མར་སོང་བས་འདི་འདྲའི་བཤད་པ་ལའང་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ་བ་ཨ་རེ་མཚར་རོ། །ཆོས་ཅན་གཉིས་དང་རྟགས་ལ་སོགས་པ་སྔར་རྒོལ་རང་གི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་པ་མི་ནུས་ཞེས་པའང་དགག་ཡུལ་མཐིལ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གསལ་ལས། ཆོས་ཅན་དང་རྟགས་སོགས་སྔར་རྒོལ་རང་གིས་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་ཕ་རོལ་པོ་ལ་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་བསྟན་པས་བདག་སྐྱེ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་ནུས་ཤིང་། དེས་མ་ནུས་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ནུས་པས་ཁོ་བོ་ཅག་སྨྱོན་པ་དང་མི་རྩོད་པར་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ནམ་མཁའི་པདྨོ་དཔེར་བཀོད་པ་འཕགས་པ་ལྷས་གསུངས་པ་འདི་གཞན་ལ་གྲགས་པ་མ་ཡིན་ན། དབུ་མའི་གཞུང་ལས་བཤད་པའི་གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་མཚན་གཞི་སྟོན་དགོས་ཤིང་། ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཚད་མས་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སོམས་ལ་སྨྲོས་ཤིག རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་སོགས་
Chinese
两种量混杂而无法区分的状态，是谁也无法确定的。凡是分别念认为“这是什么”的，都无法用理证来遮止，这在之前已经遮止过了。在见解未生起于相续之前，所有菩提心的修习等等，都认为是实执或相执，因此自以为生起了见解，在这种想法下，对所有行为方式都毫不重视，这也是不一定的。因为那时只是理解为，以前作为实执的执著对象的真谛是被遮止的对象而已。以他人共许的理由来成立所要成立的，如果仅仅是对方承认是不够的，而是要认为，两个法和理由等等，从自身方面衡量，必须通过量来成立。对此，吉祥月称在《明句论》中说：自续所遮止的，是遮止对象的根本。为了遮止自生，佛护的宗派说，已经阐述了他人共许的推论。例如，不明显的瓶子，是所立宗。不是从自身产生，因为具有自身的体性。例如，明显的瓶子一样。这样解释说，那时两个法和理由等等，不是仅仅对方承认就可以，而是如果从自身方面通过量来成立，就会变成数论派的宗派。因为堕入了见解的糟粕，所以对于这样的说法，后学者们也产生信任，真是太奇怪了。如果两个法和理由等等，先前论敌自己的量没有成立，就无法生起证悟真如的见解，这也是遮止对象的根本。在《明句论》中说：即使先前论敌自己没有承认法和理由等，但通过向对方显示承认中的矛盾，也能生起证悟无自生的见解。如果这样都不能，那么通过自续的理由也不能，因此我们不与疯子争论，已经明确地说了。此外，用一异性的理由来成立名言中没有如来藏，而以虚空莲花作为比喻，这是圣天所说的，如果这不是他人共许的，那么需要说明《中论》中所说的他人共许的特征。如果是，那么那时两个法是如何通过量来成立的，请思考后说。通过自己的自性来成立等等。
English
The state of two pramanas being mixed and indistinguishable is something that no one can ascertain. Whatever the conceptual mind grasps as "what is this" cannot be refuted by reasoning, which has already been refuted before. Before the view arises in the mindstream, all the practices of bodhicitta, etc., are understood as clinging to reality or clinging to signs, and therefore one mistakenly believes that the view has arisen. Under this idea, it is uncertain whether one will become disrespectful towards all modes of conduct. Because at that time, one only understands that the truth, which was previously the object of clinging to reality, is the object to be refuted. To establish what is to be established by means of a reason that is accepted by others, it is not enough for the other party to merely acknowledge it. Rather, it is necessary to consider that the two subjects and the reason, etc., must be established by pramana from one's own side. Regarding this, glorious Chandrakirti says in the Clear Words: What is refuted by the Svātantrika is the root of the object of refutation. In order to refute self-origination, the system of Buddhapālita states that it has explained the inference that is accepted by others. For example, an invisible pot is the subject. It does not arise from itself, because it has its own nature. For example, like a visible pot. It is explained that at that time, the two subjects and the reason, etc., are not merely acknowledged by the other party, but if they are established by pramana from one's own side, it would become the system of the Samkhya school. Because one has fallen into the dregs of views, it is very strange that followers also develop trust in such explanations. If the two subjects and the reason, etc., are not established by the opponent's own pramana, then one cannot generate the view that realizes suchness, which is also the root of the object of refutation. In the Clear Words, it says: Even if the opponent himself does not acknowledge the subject and the reason, etc., by showing the contradiction in the opponent's acceptance, one can generate the view that realizes the absence of self-origination. If one cannot do so, then one cannot do so even with one's own Svātantrika reason. Therefore, we have clearly stated that we do not argue with madmen. Furthermore, to establish that the mind-consciousness does not exist in the ultimate sense by means of the reason of being neither one nor many, and to use a sky lotus as an example, this was said by Āryadeva. If this is not accepted by others, then it is necessary to explain the characteristics of what is accepted by others as explained in the Madhyamaka treatises. If it is, then how are the two subjects established by pramana at that time? Please think and speak. Established by its own nature, etc.