Tibetan
ས་ཅན་དེའི་གནས་ཚུལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་སོགས་ཀྱང་འཕུལ་ཐུབ་པས་དགག་བྱའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་དང་འགལ་ཞིང་། རིགས་པས་ཕུལ་ནས་ཁས་ལེན་དགོས་པ་དང་། རང་ངོས་ནས་ཁས་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་མ་ཕྱེད་པའོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་ནི་དགག་པའི་གཞིའང་མེད་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་ཅེས་པ་ནི་དཔྱད་པ་མ་ཞུགས་པའམ་ཞུགས་ཀྱང་མ་རྙེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱོགས་མེད་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པ་ལ་འཆད་དགོས་པའི་སྐབས་ཡོད་ཀྱང་གཙོ་བོ་ནི་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གསལ་ལས། ཆོས་ཅན་དེའི་གནས་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་བཞིས་གྲུབ་པ་མེད་པས་དེ་ཁས་བླངས་པའི་སྟེང་དུ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་གང་ཡང་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་དོན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་རང་རྒྱུད་མི་འདོད་པ་ལ་ལེགས་པར་གནོད་དེ། དུ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་ལ་མེ་ལྡན་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ལུས་ངག་གི་མཚན་མའི་རྟགས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་པོ་རིགས་སད་པའམ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་དེ་དག་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་བཞི་པོ་གང་རུང་གིས་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ། དང་པོ་ལྟར་ན་རང་རྒྱུད་མེད་པ་དང་འགལ་ཏེ། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི། །དོན་གྱིས་འགའ་ཞིག་དམིགས་ན་ནི། །བསྒྲུབ་པའང་བཟློག་པར་བྱ་ན་དེ། །མེད་ཕྱིར་ང་ལ་ཀླན་ཀ་མེད། །ཅེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པའམ་བཟློག་པ་དེ་རང་རྒྱུད་ཡིན་པ་གཞུང་གི་དོན་ཡིན་ཅིང་། རང་ཉིད་ཀྱང་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་ཆོས་ཅན་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བཞི་པོ་གང་རུང་གིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཚིག་གསལ་ལས་བུམ་པ་ལ་སོགས་མངོན་སུམ་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པར་གསུངས་པ་དང་། ཁྱེད་ཐ་སྙད་རྣམ་འཇོག་གི་ཚེ་ཆོས་ཅན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་འགལ་མི་འགལ་སོམས་ཤིག རང་དབང་དང་རང་རྒྱུད་དོན་གཅིག་ཅེས་པའི་རང་དབང་གི་དོན་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་ཁས་བླངས་ལ་མ་འཁྲིས་པར་སྔ་རྒོལ་རང་གིས་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་བཞི་པོ་གང་རུང་གིས་གྲུབ་པ་ལ་བྱེད་ན་ནི། ལ་མེ་ལྡན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་དུ་བ་རང་དབང་དང་རང་རྒྱུད་དུ་བསྙོན་མི་ནུས་པ་ཁས་ལེན་དགོས་ཤིང་། དེའི་དོན་དུ་མི་བྱེད་ན་སུན་འབྱིན་པའང་སྔར་རྒོལ་རང་གི་ཐ་སྙད་པ
Chinese
如果认为这是在考察有法事物的情况，那么即使是真实成立等也可以驳倒，这与区分所破的差别相违背。必须以理智驳倒后才能承认，并且也没有区分自己承认和自己方面承认的差别。对于后两者，由于没有破斥的基础，所以用自续的理由来成立以自相成立的法，这是没有进行考察或者即使进行了考察也没有找到。如果说我有一些承诺等等，因为没有以自相成立而承认的宗派，所以没有过失，即使有需要解释的时候，但主要不是那个，因为《明句论》中说：考察有法事物的情况时，由于有法事物不是以现量等四量成立的，所以在承认那个的基础上，没有承认任何破立的特点。这很好地损害了不承认名言安立中的自续。用烟的理由来成立山上具有火，以及用身语的相来成立他人觉醒或者不退转时，那些有法事物是以现量等四量中的任何一个成立还是不成立？如果像第一种情况那样，则与没有自续相违背，因为如果以现量等的事物来确定某些事物，那么成立也应该被推翻，因为没有那个，所以我没有责难。这种情况下的成立或者推翻是自续，这是论典的意义，并且自己也承认。如果不成立，那么那些有法事物在名言中也不存在，因为不是以衡量名言的四量中的任何一个成立的。此外，《明句论》中说瓶子等现量中存在的事物是以现量成立的，而您在安立名言时，认为有法事物不是以量成立的，请思考这是否矛盾。如果说自主和自续意义相同，自主的意义不是以外方辩论者的承认为依据，而是以己方辩论者自己所说的四量中的任何一个成立为依据，那么在成立山上具有火时，必须承认不能否认烟是自主和自续的。如果不这样做，那么反驳也是先前辩论者自己的名言。
English
If it is thought that this is the time to examine the situation of the subject of the argument, then even truly established things can be refuted, which contradicts the distinction of what is to be refuted. It is necessary to acknowledge after refuting with reason, and there is also no distinction between acknowledging oneself and acknowledging on one's own side. For the latter two, since there is no basis for refutation, establishing a dharma established by its own characteristics with a sign of its own continuum is either not examined or not found even if examined. If I have some commitments, etc., there is no fault because there is no sect that admits to being established by its own characteristics, although there are times when it needs to be explained, but that is not the main thing, because in the Prasannapadā it says: When examining the situation of the subject of the argument, since the subject of the argument is not established by the four valid cognitions such as direct perception, on the basis of admitting that, no characteristics of refutation and establishment are admitted. This well harms the non-acceptance of self-continuum in nominal establishment. When establishing that a mountain has fire with the sign of smoke, and when establishing that others are awakened or non-returning with the sign of body and speech, are those subjects of argument established or not established by any of the four valid cognitions such as direct perception? If it is like the first case, it contradicts the absence of self-continuum, because if some things are determined by things such as direct perception, then establishment should also be overturned, because there is no that, so I have no accusation. The establishment or overturning in this case is self-continuum, which is the meaning of the treatise, and one admits it oneself. If it is not established, then those subjects of argument do not exist even in name, because they are not established by any of the four valid cognitions that measure names. Furthermore, the Prasannapadā says that things that exist in direct perception such as vases are established by direct perception, and when you establish names, you think that the subject of argument is not established by valid cognition, please consider whether this is contradictory. If the meaning of autonomy and self-continuum is the same, the meaning of autonomy is not based on the admission of the opponent, but on the establishment of any of the four valid cognitions spoken by the proponent himself, then when establishing that a mountain has fire, it must be admitted that smoke cannot be denied as autonomy and self-continuum. If you don't do that, then the refutation is also the proponent's own name.
Tibetan
འི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་གཞན་གྱི་ཁས་བླངས་ལ་འཁྲིས་པ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་སོ། །དངོས་པོ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་གྲུབ་པའི་གོང་དུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་མི་འདོད་ཅེས་པ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། དེའི་ངོར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་འདོད་པའི་དུས་གཏན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་འབྱུང་གི་རྟགས་ཀྱིས་མྱུ་གུ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་མྱུ་གུ་རྟེན་འབྱུང་དུ་སྔ་རྒོལ་གྱིས་ཁས་ལེན་ཞེས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཅན་མྱུ་གུ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་གཏན་ཚིགས་བརྟེན་འབྱུང་ཁས་བླངས་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་སུ་ཐལ་བ་བཟློག་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་བ་ནང་ཕན་ཚུན་ལ་ཁས་བླངས་མ་འཁྲིས་པར་ཚད་མས་གྲུབ་ཚུལ་བསྟན་དུ་ཡོད་ཀྱང་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པས་རང་རྒྱུད་མི་རུང་ཞེས་པའི་དོན་ཚད་མ་དེ་ཚིག་གསལ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་གང་རུང་ཡིན་ན་ནི་རང་རྒྱུད་དུ་ཐལ་བ་བཟློག་ཏུ་མེད་ཅིང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐ་སྙད་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ནི་ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀྱི་དབུ་མའི་གཞུང་ལས་མ་བཤད་དོ། །ལྟ་བ་མ་རྙེད་པའི་རྒྱུད་ལ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་མེད་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་འཛིན་པ་ཡོད་པའང་དབུ་མའི་གཞུང་དང་འགལ་ཏེ། ལུས་ལ་ལུས་དབང་ཇི་བཞིན་དུ། །གཏི་མུག་ཀུན་ལ་གནས་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་པའི་དོན། ལྟ་བ་མ་རྙེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མྱུ་གུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་ན། མྱུ་གུ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེའི་རྒྱུད་ལ་མྱུ་གུ་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པར་འཛིན་པའི་འཛིན་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་མྱུ་གུ་རྟེན་འབྱུང་དུ་ཐ་སྙད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་དེ་དང་དངོས་པོ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་འཇལ་བའི་ཚད་མ་གཉིས་འདྲེས་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་གཉིས་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་རྒྱུད་ལ་འདྲེས་ནས་མ་ཕྱེད་པར་ཡོད་ཅེས་པ་འདི་ཐུགས་རྩེ་གཏད་མཚམས་མེད་པར་རང་དགར་སྨྲས་པ་ཡིན་པ་འདྲ་སྟེ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་རྒྱུད་ལ་སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་དང་། སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི
Chinese
并非由量成立，而是依附于他人的承诺，在所有方面都是相同的。因为主张事物由其自身体性成立，所以对立者在所立未成立之前，不应主张自续的理由和所立，这是非常不合理的。因为那样一来，在他看来，永远不会有主张自续的理由和所立的时候，因为在所立成立之后，就不再主张自续的理由和所立了。以缘起的理由来成立苗芽没有以自身体性成立的自性时，说先前对立者承诺苗芽是缘起，这是不合理的。如果那样，作为法相的苗芽，以及在其上的理由缘起被承诺，那么无法避免成为自续的理由。虽然应成派内部可以不依赖彼此的承诺，而展示以量成立的方式，但因为是以名称术语的权力而安立的量，所以“不应是自续”的意义，如果那个量是如释词中所说的现量等四种量中的任何一种，那么无法避免成为自续。除此之外的术语衡量之量，在父子二人的中观论著中没有宣说。在没有获得见解的相续中，像苗芽一样，对于以自身体性存在与不存在都没有作区分的执着，也与中观论著相违背。如“身于身权如是住，痴于一切转处迁。”的意义。如果未获得见解的相续中执持苗芽的分别念，那么遍及苗芽真实存在的念头。此外，在他的相续中，应该有执持苗芽以自身体性不存在的执着。因为在他的相续中，有以俱生量成立苗芽是缘起的术语。理由已承诺，因为在他的相续中，有衡量它和事物以自身体性存在的量二者混合存在。因此，说这两者在外对立者的相续中混合存在且未被区分，这似乎是没有目标地随意说出的。为了成立声音是无常的，在对立者的相续中，有执持声音是常的增益，以及了知声音是无常的
English
It is not established by valid cognition, but relies on the promises of others, and is the same in all aspects. Because it is asserted that things are established by their own nature, it is very unreasonable for the opponent not to assert the reason and the thesis of self-nature before the thesis is established. Because in that case, it would be impossible for him to assert the reason and the thesis of self-nature, because after the thesis is established, he would no longer assert the reason and the thesis of self-nature. When establishing that a sprout does not have a nature established by its own entity with the reason of dependent arising, it is unreasonable to say that the former opponent promises that the sprout is dependent arising. If so, the subject of the sprout, and the reason of dependent arising promised on it, then it is inevitable to become the reason of self-nature. Although Prasangikas can show the way of establishing by valid cognition without relying on each other's promises, but because it is a valid cognition established by the power of name and term, the meaning of "should not be self-nature", if that valid cognition is any of the four valid cognitions such as direct perception mentioned in the commentary, then it is inevitable to become self-nature. Other than that, the valid cognition of measuring terms is not explained in the Madhyamaka treatises of the two fathers and sons. In the continuum where the view has not been found, the grasping that does not distinguish between existence and non-existence by its own entity, like a sprout, is also contrary to the Madhyamaka treatises. Like the meaning of "The body dwells in the power of the body as it is, and delusion migrates to all places." If it is the conceptual thought that holds the sprout in the continuum where the view has not been found, then it pervades the thought that holds the sprout as true. Furthermore, in his continuum, there should be a grasping that holds the sprout as non-existent by its own entity. Because in his continuum, there is a co-emergent valid cognition that establishes the sprout as a term of dependent arising. The reason has been promised, because in his continuum, there are two valid cognitions that measure it and the existence of things by their own entity mixed together. Therefore, saying that these two are mixed and indistinguishable in the continuum of the external opponent seems to be a random statement without a target. In order to establish that sound is impermanent, in the opponent's continuum, there is the imputation of holding sound as permanent, and the understanding that sound is impermanent.